ID.nl logo
De beste alternatieven voor Windows Live Mail
© Reshift Digital
Huis

De beste alternatieven voor Windows Live Mail

Op 30 juni trekt Microsoft de stekker uit de synchronisatie tussen Outlook.com/Hotmail en Live Mail, het mailprogramma dat jaren geleden werd geïntroduceerd als dé gratis mailcliënt binnen Windows. Wie Outlook.com en Hotmail volledig wil blijven gebruiken, moet overstappen op een alternatief. Maar welke? We zetten de beste alternatieven voor Live Mail op een rijtje./>

Hoewel de synchronisatie stopt, is Live Mail zelf nog wel te gebruiken. Ook na 30 juni worden IMAP- en POP3-protocollen gewoon ondersteund.

Pop3 en IMAP

Om gebruik te maken van pop3 of imap ga je in Live Mail naar 'Menu -> 'Opties', 'E-mail accounts'. Dubbelklik op het account dat je wilt bewerken en klik op het tabblad 'Servers'. Zorg nu dat pop3 of imap is geselecteerd en klik op 'OK'. Let op: contactpersonen en agenda-items worden niet meer gesynchroniseerd, maar je kunt wél gewoon nog bij je e-mail, ook na 30 juni.

Windows 10 Mail

Microsoft heeft liever dat u Live Mail niet meer gebruikt en in plaats daarvan overstapt op Mail, het gratis mailprogramma dat bij Windows 10 wordt geleverd.

Lees hier ook onze review van de standaard-apps in Windows 10.

Het overzetten van je account van Live Mail naar Mail is niet moeilijk. Om dat te doen open je Mail vanuit het startmenu. Afhankelijk van of er al een account geïnstalleerd is binnen Mail, krijg je direct de vraag over het mail-account dat je wilt installeren. Krijg je deze vraag niet, klik dan in het linkerdeelvenster op 'Accounts', en vervolgens rechtsonder op 'Account toevoegen'.

Er verschijnt nu een venster waarin je klikt op 'Outlook.com' (ook wanneer u een ‘oud’ Hotmail- of Live-account wilt toevoegen). Vul hier je gebruikersnaam en wachtwoord in en klik op 'Aanmelden'. Let op: afhankelijk van de grootte van uw mailbox, kan het synchroniseren van uw Hotmail- of Outlook.com-account wel even duren. Naast je mails, worden ook de agenda-items in je account gesynchroniseerd.

Outlook met Office 365

Als je een Office 365-abonnement hebt, heb je Mail helemaal niet nodig. Daar zit namelijk Outlook in. Voor Outlook geldt in principe hetzelfde als voor Mail: als je geen account hebt geïnstalleerd, krijg je direct een configuratiewizard te zien om een account te installeren.

Voor het instellen van een account in Outlook klik je linksboven op 'Bestand', en in het tabblad 'Info' vervolgens op 'Account toevoegen'. In tegenstelling tot in Mail, hoeft u in Outlook niet aan te geven wat voor soort account u wilt instellen.

Het enige dat je hoeft te doen is je e-mailadres en wachtwoord invullen waarna Outlook op zoek gaat naar de server- instellingen die horen bij het account. Zodra het programma doorheeft dat het om een Outlook.com-, Live.nl- of Hotmail-account gaat, krijg je opnieuw de vraag om in te loggen. Even later meldt Outlook dat het e-mailaccount is geconfigureerd en gereed voor gebruik. Klik op 'Voltooien'.

Mozilla Thunderbird

Als je persé geen Microsoft-programma's wil gebruiken voor je email, dan zijn er genoeg alternatieven. Mozilla Thunderbird (van dezelfde makers als browser Firefox) is één van onze favorieten.

Als je Thunderbird voor het eerst start, krijg je de vraag of je een nieuw e-mailadres wilt maken. Als je dat niet wil, klik je op 'Dit overslaan en mijn bestaande e-mailadres gebruiken'. Ook bij Thunderbird hoef je zelf geen servers in te vullen. Je vult je e-mailadres en wachtwoord in en Thunderbird gaat zelf op zoek naar de bijbehorende gegevens.

Je krijgt wel de keuze tussen pop3 of imap. Dat is wel even belangrijk. Kort door de bocht: bij pop3 wordt de mail echt opgehaald op uw computer, in een map die je bijvoorbeeld op je computer aanmaakt. Daar blijft de mail ook staan: Die komt niet automatisch ook in Outlook.com te staan. Kies je voor imap, dan worden dit soort gegevens wél gesynchroniseerd.

Hotmail in Gmail

Je kunt er ook voor kiezen om je Hotmail-emails te lezen in Gmail. Dat is handig als je zowel Hotmail of Outlook én Gmail gebruikt, zodat je het allemaal op één plek kunt lezen.

Om dit in te stellen klik je in Gmail op het pictogram met het tandwiel en vervolgens op 'Instellingen'. Klik nu op 'Doorsturen' -> 'Accounts en Import'. Zoek nu naar de optie 'Mail van andere accounts (met pop3) controleren' en klik op 'Je eigen pop3-mailaccount toevoegen'.

Vul het e-mailadres in in het daarvoor bestemde veld en klik op 'Volgende'. Ook hier vult Gmail automatisch de rest van de gegevens aan. Vul bij gebruikersnaam nogmaals je emailadres en wachtwoord in. Tot slot klik je op 'Account toevoegen'. Gmail toont je Hotmail-mails nu in het linker deelvenster.

Overigens, het omgekeerde kan ook. Werk je graag met een mailprogramma, dan kun je bijvoorbeeld in Mail in Windows 10 ook je Gmail-mails binnenhalen.

Outlook webmail

Tot slot kun je er natuurlijk ook gewoon voor kiezen om al je mail te lezen via de site van Outlook.com. Daar is helemaal niets mis mee, de site is namelijk geoptimaliseerd voor zowel desktops als de smartphone. Online inloggen is simpelweg een kwestie van surfen naar Outlook.com en inloggen met je e-mailadres en wachtwoord.

Je hoeft dan niets te installeren, maar komt rechtstreeks in je e-mail terecht. Het enige nadeel van mail lezen op deze manier is dat je geen notificaties krijgt op je desktop wanneer je een nieuw mailbericht ontvangt. Vind je dat geen probleem, dan is het lezen en sturen van e-mail vanuit de cloud een prima optie als je niet meer tegen dit soort softwareperikelen wilt aanlopen.

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.