De kans is groot dat je momenteel de Google-zoekmachine gebruikt voor je dagelijkse zoekopdrachten op het internet. Wellicht is het je standaardoptie binnen een browser of anders ga je er handmatig naartoe. Maar er zijn natuurlijk andere opties beschikbaar, die bijvoorbeeld meer privacy bieden of zit inzetten voor de natuur.

Over sommige aspecten van het leven moderne, westerse leven denk je misschien niet meer zo snel na. Of het nu om je favoriete koffie gaat, het smartphonemerk dat je het best vindt of koptelefoons van een specifieke fabrikant, je gewoontes blijven hetzelfde. Datzelfde geldt voor het gebruik van een zoekmachine. Meer dan 25 jaar geleden werd die van Google officieel gelanceerd en sindsdien zijn veel – heel veel – mensen blijven plakken. Al die gebruikers hebben ervoor gezorgd dat Google, of Alphabet, het conglomeraat is dat het nu geworden is.

Op zich hoeft daar niets mis mee te zijn. Als je tevreden bent over je keuzes, laat je dan vooral niet wijsmaken dat je iets anders hoeft te doen of uit te proberen. Maar soms kan het geen kwaad om je even bewust te zijn van je omgeving en te zien wat er nog meer beschikbaar is. Google verdient immers veel aan jouw online-gedrag, en wordt daardoor inmiddels strak in de gaten gehouden. Andere zoekmachines krijgen nu, door een nieuwe wet, meer ruimte op de zoekmarkt, waardoor je je wellicht kunt afvragen: wat zijn andere goede zoekmachines?

DuckDuckGo: voor je privacy

De eerste waar we naar kijken, is DuckDuckGo. Wellicht de bekendste alternatieve zoekmachine van dit moment, naast misschien Bing van Microsoft. DuckDuckGo garandeert dat je privacy gewaarborgd wordt doordat het programma nooit je zoekgeschiedenis, IP-adres of andere persoonlijke gegevens bewaart. De zoekresultaten zijn daardoor daadwerkelijk anoniem (al kan het natuurlijk zijn dat de browser die je gebruikt wel gegevens opslaat, maar daar kan DuckDuckGo niets aan doen). Bovendien is de zoekomgeving ook schoon en opgeruimd te noemen.

Zodra je op de website komt, of de app opent, dan word je begroet met een zoekmachine. Na het uitvoeren van een zoekopdracht kun je bovenin snel wisselen van type content: afbeeldingen, video’s, nieuws, kaarten, winkelen en meer. Check ook zeker de tab voor Instellingen, om de zoekmachine verder naar jouw persoonlijke voorkeur aan te passen. Daar kun je bijvoorbeeld het lettertype en de grootte wijzigen, maar ook de taal aanpassen. Ook zijn er filters beschikbaar, waarmee je een veilige omgeving voor elke gebruiker creëert.

Swisscows: voor het gezin

Als het puur om een veilige omgeving gaat, dan kun je wellicht beter Swisscows uitproberen. Dit Google-alternatief concentreert zich met name op het aanbieden van een gezinsvriendelijke omgeving, waar ongepaste content geen doorgang vindt. Mocht je toch op een bepaalde hub zoeken, dan komt er een boodschap in beeld te staan dat dergelijke content geblokkeerd is. Het verschil met DuckDuckGo is dat zoekdata wel opgeslagen worden (om het product te verbeteren), maar dat die niet direct gelinkt kunnen worden aan degene die de opdracht uitvoerde.

Brave: de onafhankelijke partij

Een andere, redelijke bekende zoekmachine is Brave. Dit is een unieke, onafhankelijke zoekmachine die geen gebruikmaakt van zoekindexen om de resultaten te verbeteren. In plaats daarvan kunnen gebruikers zelf aanvullingen opgeven via het Brave Web Discovery Project. De zoekresultaten zijn bovendien ook helemaal privé. Daardoor is dit een soort zoekmachine voor het volk, van het volk. Met meer dan 22 miljoen dagelijkse zoekopdrachten heeft Brave nog een lange weg te gaan; Google verwerkt er dagelijks namelijk zo’n 8,5 miljard. Miljard, ja.

Desondanks is 22 miljoen zoekopdrachten geen verkeerd aantal. Daardoor is dit één van de snelstgroeiende alternatieven, naast Bing. Het team erachter heeft de zoekmachine flink kunnen verbeteren in de laatste maanden. Het ontwerp is ook lekker minimalistisch, met een simpele zoekbalk en de standaardopties bovenin. Net als in Google kun je ook contextuele antwoorden genereren met Brave. Als je dus ergens naar op zoek bent, dan kom je als snel extra achtergrondinformatie op het spoor middels foto’s, tekst en meer.

Ecosia: ecovriendelijk alternatief

De laatste zoekmachine die we uitlichten, is Ecosia. Deze optie valt op omdat, die zichzelf presenteert als een ecovriendelijk alternatief. Het bedrijf achter het product wil de aarde opnieuw bebossen en met elke zoekopdracht krijgt dat project steeds meer vorm. Op de homepage kun je zien hoeveel bomen er inmiddels geplant zijn; en met de inkomsten die de zoekopdrachten genereren, kan Ecosia allerlei bosprojecten wereldwijd steunen. Met Ecoasia kun je tot slot zien welke bedrijven vervuilend bezig zijn en wat nu echt ecovriendelijk organisaties zijn.

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.