Vorig jaar gooide Samsung de Tizen tv-interface helemaal om, maar in 2023 lijkt het bedrijf zich vooral te focussen op kleine verbeteringen in gebruiksgemak. Daarnaast is er een aantal belangrijke nieuwe features voor een slim huis bij gekomen. Welke nieuwigheden er allemaal zijn, lees je hier.

De manier waarop de interface er nu uitziet en het gebruik ervan is onveranderd gebleven. Als je wilt weten welke functies er allemaal in de Smart Hub zitten, lees dan ons artikel over de 2022 Smart Hub; hier bekijken we de verbeteringen ten opzichte van die versie.

Ontwerp onveranderd

Verwacht met de 2023-versie geen compleet opnieuw ontworpen interface, want deze is onveranderd gebleven. Wat wel direct opvalt, is dat de bediening vlotter is. Waar we eerder nog regelmatig haperingen zagen of zelfs even moesten wachten nadat de televisie is opgestart, is dat nu geen probleem meer. Hiermee is in elk geval alvast een van de ergernissen van de vorige versie uit de weg geruimd

Startscherm

Zoals gezegd: visueel is er niets veranderd, maar op het Home-scherm zien we nu wel twee pictogrammen op de plek waar voorheen alleen een menu-pictogram te vinden was. Die nieuwe pictogrammen bieden toegang tot de instellingen en verbonden apparaten. Deze toevoeging bespaart je wat extra handelingen ten opzichte van de vorige versie.

Instellingen

Om nog sneller bij de gewenste instelling te komen, is het nu mogelijk om deze balk te personaliseren. Zo kun je de meest gebruikte functies vooraan in de lijst zetten. Er zijn ook aardig wat functies beschikbaar in deze lijst, zodat je niet voor alle aanpassingen of extra informatie in het instellingenscherm hoeft te zijn. Ook MultiView – waarmee je twee bronnen tegelijk kunt bekijken – is aan het nieuwe menu toegevoegd.

Verbonden apparaten

Kijken we naar het nieuw-toegevoegde menu 'Verbonden apparaten', dan vind je hier niet alleen de aangesloten HDMI-bronnen, maar ook DLNA-servers en aangesloten USB-opslag, en functies zoals Workspace, waarmee je onder meer je computer kunt bedienen. Ook kun je al je HDMI-bronnen nu aan je startscherm toevoegen. Vooraan in de lijst staat Smart Things; dat kreeg ook een flinke upgrade.

Ingebouwde Smart Hub

We hebben steeds meer slimme apparaten in huis, en daar speelt Samsung met Smart Things handig op in. De 2023-modellen hebben allemaal een ingebouwde Zigbee-hub (vanaf de Q60C en hoger, de CU8000 en CU7000 vereisen een aparte dongle) en ondersteunen Matter en Thread. Matter is een open en universeel smarthome-communicatieprotocol, Thread is een mesh-netwerkprotocol. Door integratie van Matter, Zigbee en Thread kun je niet alleen meer apparaten in je omgeving opnemen, het zal ook eenvoudiger worden om ze te beheren via de Smart Things-interface.

Zo kun je nu alle apparaten die verbonden zijn weergeven in een schematische kaart van je huis. Die kaart is eventueel ook aan te passen Smart Things-app op je smartphone. Natuurlijk kun je ook routines of scènes instellen, zodat je je smarthome-apparaten kunt programmeren. Verder zijn nu ook de licht- en geluidssensor op de televisie bruikbaar voor IoT-toepassingen. Daarvoor moet je wel expliciet toestemming geven. Zo kun je de tv gebruiken om bijvoorbeeld activiteit in huis waar te nemen, ook wanneer de tv uit staat.

Conclusie

Samsung heeft in deze versie niet erg veel veranderd aan zijn Tizen Smart Hub. We hebben nog steeds de indruk dat veel ruimte op het Home-scherm is voorbehouden aan partnercontent, en die is zeker niet voor iedereen even zinvol. Het goede nieuws is wel dat de interface een stuk sneller reageert dan de vorige versie, waarmee onze belangrijkste klacht is aangepakt. Ook de kleine tweak aan de instellingen en verbonden apparaten is goed, al blijft het een omslachtige manier om bepaalde functies te vinden. Er is dus nog steeds ruimte voor verbetering.

Tizen heeft met zijn enorm uitgebreide app-aanbod en vele extra functies in het algemeen wel een ijzersterke troef in handen. Daar voegt het nu, dankzij een ingebouwde Zigbee-hub en Matter- en Thread-ondersteuning, nog wat extra functionaliteit aan toe. Daardoor is de Smart Things-omgeving zeker een kijkje waard als je je slimme apparaten in huis ook echt slim wilt gebruiken.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.