Aan kwalitatieve tv’s met uitstekend beeld is er geen gebrek. Wie net dat ietsje meer zoekt, een tv die de lat net wat hoger legt, moet zeker deze Philips overwegen. Naast sprankelend beeld, met OLED-scherm voor superieur contrast, voorzag Philips de 65OLED936/12 van een Bowers & Wilkins luidsprekersysteem. Tijd voor een review van deze televisie.

De tv staat vaak centraal in de woonkamer en dus is een design met een speciaal tintje altijd welkom. Deze Philips is inderdaad een echte blikvanger. Het OLED-scherm staat op een ranke, chroomkleurige hals die overgaat in een indrukwekkende luidsprekerbalk. Een tv en soundbar in één dus. De afwerking straalt klasse uit, van het OLED-scherm

met zijn fijne rand, tot de metalen micromesh en Kvadrat-luidsprekerstof op de soundbar. 

Overigens niet zomaar een soundbar, want Philips klopte aan bij het gerenommeerde Britse luidsprekerhuis Bowers & Wilkins. De audioliefhebber herkent het iconische “Tweeter on Top” design. Verder is een Philips tv natuurlijk niet volledig zonder Ambilight, op dit topmodel een vierzijdige versie. Die komt best tot zijn recht aan de muur, daarvoor stak Philips zelfs een extra nek in de doos die bedoeld is voor wandmontage. 

Ambilight, een reeks leds aan de achterzijde van het toestel, brengt op unieke wijze sfeer naar de woonkamer. De leds smeren kleur op de wand achter het toestel, in sync met het beeld op het scherm. De beeldindruk wordt daardoor nog sterker. Maar je kan Ambilight ook gebruiken om je feesten thuis op te leuken, de leds kunnen ook op muziek reageren. Of gebruik Ambilight als sfeerlicht, de mogelijkheden zijn legio.

©PXimport

Pittige audio

Die indrukwekkende luidsprekerbalk springt zo in het oog dat we hem eerst testen. Bowers & Wilkins ontwierp een 3.1.2 kanaal-systeem van 70 Watt. De Kvadrat luidsprekerstof verbergt dus twee omhoog gerichte speakers die de hoogtekanalen van Dolby Atmos content voor hun rekening nemen. We duwen de Dolby Atmos demo-disc in onze speler, en even later knikken we goedkeurend. Demotracks, maar ook filmscènes zoals Batman vs Superman klinken fantastisch.

Schakel naar de ‘film’ preset en je wordt ondergedompeld in surroundklank, met een duidelijk hoogte-effect en een stevige baslijn. Wie toch wat extra ‘rumble’ wilt, heeft de optie om een externe subwoofer aan te sluiten, daarvoor beschikt het toestel over een aparte subwoofer pre-out. 

Vergis je overigens niet, de soundbar is meer dan bruut geweld, ze heeft ook heel wat finesse en controle in huis. Dat komt prima tot zijn recht als je van verfijnde vocale muziek geniet, een beetje ontspannen jazz, of een vleugje klassiek. Kortom, dit is een knappe audio-oplossing, iets waar je bij veel andere toestellen voor naar een externe soundbar moet grijpen.

©PXimport

Helder, kleurrijk en contrastvol

Op dit topmodel koos Philips voor het meest recente, en helderdere OLED-paneel. Met een piekhelderheid van 932 nits op een 10% venster en 184 nits op een volledig wit scherm zet deze Philips zich duidelijk naast en soms zelfs boven vergelijkbare toppers van concurrenten. Top contrast, en een rijk kleurbereik (95% P3) dat is een zekerheid wanneer je een OLED-scherm in huis haalt. Met dan ook nog eens ondersteuning voor alle belangrijke HDR-formaten, inclusief Dolby Vision en HDR10+ Adaptive heeft deze Philips alles in huis om sprankelende HDR-beelden op het scherm te zetten. De HDR Filmmaker Mode is bovendien uitstekend gekalibreerd. 

De Philips bewaart ook in zeer heldere kleuren heel wat kleurverzadiging, en dat geeft heldere beelden wat extra intensiteit, al kan dat soms een tikje contrast kosten. Het toestel bewaart dankzij goede tonemapping ook heel wat witdetail, zelfs in zeer helder gemasterde content.

Dat de SDR-prestaties uitstekend zijn verrast ons helemaal niet. Ook hier levert de Filmmaker mode een zeer goede kalibratie, met nauwkeurige kleurweergave en neutrale grijsschaal. Omdat Philips echt het maximum uit het paneel probeert te halen verlies je mogelijk een tikje witdetail, en de dithering in donkerste tinten kan wat zwartdetail kosten. 

In praktijk ga je daar zelden last van hebben, maar wie dat wil kan dat met een professionele kalibratie aanpakken, de Philips is ‘Calman Ready’ en ondersteunt automatische kalibratie.

©PXimport

Beeldkwaliteit met aandacht voor elk detail

Goede beeldprestaties steunen niet enkel op een kleur, contrast en helderheid, maar ook op top beeldverwerking. De Philips P5 AI Dual Picture Processing Engine vind je exclusief op de topmodellen, en hij levert in alle opzichten knap werk. Superieure upscaling krijgt wat extra scherpte en detail dankzij de lokale AI-gebaseerde scherpte, die in het beeld verschillende onderdelen een eigen behandeling geeft. 

De processor heeft een specifieke oplossing om kleurbanden weg te werken in zachte gradiënten, met uitstekend resultaat. Goed nieuws voor sportliefhebbers en gamers: de 65OLED936/12 ondersteunt nu Fast Motion Clarity, een 120Hz Black Frame Insertion techniek die in snelle actiebeelden voor haarscherp detail zorgt. Je levert daarvoor een minimum aan helderheid in, maar de techniek veroorzaakt geen irritant geflikker. 

Om inbranden zo goed mogelijk te voorkomen, detecteert de processor zeer fijnmazig statische beeldelementen zodat hij die kan dimmen als ze te lang op het scherm staan. Kijk je niet altijd in de Filmmaker Mode of Thuisbioscoop mode, dan kan je het aan de tv overlaten om te detecteren wanneer je film kijkt, hij schakelt dan zelf naar de gewenste mode.

©PXimport

Ruim uitgerust, ook voor gamers

Ietwat opvallend voor een topmodel moet de tv het wel met een enkelvoudige tv-tuner stellen. Opnemen naar USB en tegelijk een ander kanaal bekijken is dus geen optie. Vier HDMI-aansluitingen, dat is tegenwoordig standaard. Deze Philips beschikt over twee maal HDMI 2.0 en twee maal HDMI 2.1. Die laatsten leveren 48Gbps bandbreedte, en ondersteunen 4K120 en VRR (HDMI VRR, AMD Freesync en NVIDIA Gsync). Ook ALLM en eARC zijn aanwezig. 

De input-lag van 20,6ms (4K60) en 10,7ms (2K120) is goed, al doen concurrenten het op dit vlak iets beter. Toch is dit een prima keuze voor gamers.

Philips gebruikt Android TV als smart tv-platform. Dat betekent een zeer ruime bibliotheek aan toepassingen, waaronder alle belangrijke streamingdiensten. De interface werkt vlot en snel, met dank aan een krachtige chipset. De remote is een slanke verschijning die goed en lekker in de hand ligt dankzij de Muirhead leder rug. Toch zijn we er niet helemaal tevreden over. De vlakke afwerking en nauw op elkaar aansluitende toetsen veroorzaakt namelijk te gemakkelijk een ongewenste toetsaanslag. 

Philips implementeerde ook DTS Play-Fi. De tv kan dan daardoor een onderdeel worden van een multiroom audio-systeem, met heel wat mogelijkheden. Je kan draadloze surround speakers aansluiten, de tv-audio op een speaker in de keuken of op je smartphone beluisteren, of de audio van je smartphone naar de tv sturen.

©PXimport

Conclusie

De Philips 65OLED936/12 is een knappe combinatie van top beeld én geluid. We vinden heel weinig minpunten aan het toestel. De remote stelde ons wat teleur met die occasionele foute toetsaanslag. En op een topmodel hoort wat ons betreft een dubbele tv-tuner. Maar verder is het voluit genieten. 

Het heldere OLED-scherm met zijn intens contrast en rijke kleuren is een plezier voor het oog. Philips’ P5 AI Dual Picture Engine zorgt voor prachtige resultaten, met verfijnd detail en uitstekende upscaling. Extra features ten opzichte van de lagere modellen, zoals een anti-banding oplossing in zachte kleurgradiënten, garanderen een piekfijn beeld. 

De Bowers & Wilkins geluidsoplossing geeft de tv niet enkel een uniek uitzicht maar brengt ook heel knap geluid naar de woonkamer. Films in Dolby Atmos vullen de kamer moeiteloos. Smart features worden geleverd door Android TV, en met DTS Play-Fi en vierzijdige Ambilight heeft deze Philips nog twee unieke troeven. 

De Philips 65OLED936/12 is een perfecte keuze voor de filmliefhebber, maar ook sportfans en gamers zullen er van genieten. 

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.