Niet is zo vervelend als weerkaatsingen en reflecties op je televisiescherm als je naar een film, serie of tv-programma wil kijken. Gelukkig kun je daar wat aan doen. Met deze tips kijk je weer met een gerust hart en minder vermoeide ogen naar je televisie!

Lees ook: Zo benut je alle audio- en video-uitgangen van je televisie optimaal

Mijn tv is net een spiegel

Soms lijkt je televisie wel een spiegel. Alles wat je in je woon- of slaapkamer hebt staan, wordt weerkaatst op je tv-scherm. Dat kan dan ook zomaar je kijkplezier verpesten. Ook ramen kunnen zorgen voor een vervelende reflectie en je zicht belemmeren.

Veel televisies hebben een perfect glad oppervlakte dat onder een bepaalde hoek juist kan fungeren als een spiegel. Dat glossy scherm is misschien minder storend als de tv uit staat, maar des te erger als hij aan staat. Maar waarom worden er dan geen tv’s gemaakt met matte schermen, die hebben toch veel minder last van reflecties? Bij een laptop kan dat immers ook.

Het klopt dat een mat scherm in dat opzicht beter beeld geeft, bijvoorbeeld bij de televisie van Samsung, The Frame. Dat matte scherm lijkt wel papier en is veel minder gevoelig voor reflecties.

©Samsung

Maar matte schermen hebben echter ook nadelen. Het beeld verliest er wat contrast en scherpte door, en dat zijn nu net de belangrijkste eigenschappen voor de beste beeldkwaliteit. Er zit dan ook weinig anders op dan de oorzaak van reflecties bij de bron aan te pakken.

Anti-reflectielagen

Dit is meer van toepassing als je op zoek bent naar een nieuwe televisie. Sommige high end-televisies hebben een speciale anti-reflectielaag. Dat werkt minder goed dan een mat scherm, maar wel beter dan een gewoon glossy scherm. Kijk specificaties na en stel vragen aan de winkelier. Wil je zelf testen in een winkel? Dat kan: gebruik de LED-lamp op je smartphone en bekijk de reflectie in verschillende schermen. Houd je smartphone steeds op dezelfde afstand van het scherm, en kijk onder dezelfde hoek.

Sommige anti-reflectielagen smeren de weerspiegeling wat breder uit en/of creëren een regenboogeffect in de reflectie. Heb je bij jou thuis echt té sterk invallend licht, dan moet je andere maatregelen nemen.

Dim de lichten

Dit is regel nummer één voor de beste tv-ervaring, zeker als het om films of tv-reeksen gaat. Dim alle lichten in de kamer, en natuurlijk vooral dat licht dat reflecties creëert. Als bonus krijg je beter contrast, en een intensere ervaring. Je hoeft de lichten niet noodzakelijk volledig te doven;, dimmen kan volstaan, afhankelijk van de plaats en ernst van de reflectie. En heb je slimme lampen, dan hoef je niet eens je stoel uit te komen om het licht wat te dimmen. Je gewone verlichting kun je natuurlijk ook verplaatsen of eventueel bijdraaien als dat mogelijk is, zodat deze minder effect hebben op je televisiebeeld.

©Vladdeep

Gordijnen sluiten

Is het licht afkomstig van een raam? Sluit dan de gordijnen. Dat hoeven overigens geen pikzwarte verduisteringsgordijnen of rolluiken te zijn. Zelfs een gewoon, ietwat lichtdoorlatend gordijn heeft vaak al genoeg effect om de reflecties minder storend te maken. Maar hoe donkerder je gordijn, hoe beter natuurlijk. Heb je zonwering, dan kun je ook die natuurlijk uitklappen. Soms hoef je maar een klein stuk in je kamer af te schermen om toch een beter beeld te krijgen; je hoeft dus niet helemaal in het donker te zitten. Nog makkelijker is het wanneer je slimme gordijnen hebt. Die zou je zodanig kunnen programmeren dat ze automatisch sluiten rond een bepaalde tijd en wanneer je de televisie aanzet.

©James McDowall

Verplaats de televisie

Een van de laatste dingen die je kunt proberen - zij het wel een stuk rigoureuzer - is het verplaatsen van de televisie. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan, want vaak betekent dat ook dat je de rest van je woon- of slaapkamer daar op moet aanpassen. Soms kan het echter ook al helpen om de tv een stukje te draaien, als die optie er is. Dat kan er namelijk al voor zorgen dat een lichtbron niet direct op het scherm weerkaatst.

©Bjoern Wylezich

Tot slot: andere beeldmodi

We noemden eerder al de speciale beeldmodi die televisies kennen. Experimenteer daar vooral mee als al het bovenstaande niet direct helpt. Je kunt bijvoorbeeld iezen voor de helderste beeldmode die de tv biedt (vaak ‘Vivid’ of ‘Helder’ genoemd). Zo kan het licht van de tv beter opboksen tegen het licht van de reflectie en heb je daar minder last van. Is het probleem vooral of juist alleen storend in donkere scènes, kijk dan even in de beeldinstellingen of je tv geen specifieke optie heeft om donkere detail beter zichtbaar te maken.

Op zoek naar een nieuwe tv? Bekijk onze tips:

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.