ID.nl logo
Spotify: Het einde van de muziekpiraterij?
© Reshift Digital
Huis

Spotify: Het einde van de muziekpiraterij?

Staakt uw muziekdownloads.

©CIDimport

Staakt uw muziekdownloads. Met de nieuwe dienst Spotify streamt u gratis een wereld aan muziek. Maar is dat echt zo mooi als het klinkt? Valt ‘illegaal’ downloaden nog te stoppen? De muziekindustrie vecht bijna vijftien jaar tegen dreigingen die opeenvolgend Napster, Kazaa, LimeWire en The Pirate Bay heten. Artiesten en platenmaatschappijen zagen hun inkomsten verschrompelen; voor veel internetters is het binnenhalen van muziek bijna routine geworden. De Tweede Kamer overweegt nu een verbod. Mooi hoor, zeggen critici, maar een wet kan vast geen cultuuromslag bewerkstelligen. Nee, dan Spotify. Die nieuwe internationale muziekdienst biedt Nederland gratis muziek aan, streamend naar een speciaal programma op uw computer. Tik de naam van een artiest in, klik een album aan en Spotify draait waar u om gevraagd hebt. Denk aan Apple’s iTunes Music Store, maar dan met een flinke stapel gratis proefmonsters. Artiesten krijgen voor iedere keer dat u luistert een bedragje uitgekeerd. Zij kunnen weer verdienen, consumenten krijgen de gratis muziek waar ze aan gewend zijn. Trendwatchers zien er de toekomst in. Veel jongeren, redeneren ze, geven niet meer zo om het bezitten van muziek, ze willen er vooral toegang tot hebben. Natuurlijk zitten bij zo’n deal wat addertjes onder het gras. Spotify legt niet-betalende klanten bijvoorbeeld standaard een maximum luisterduur van twintig uur per maand op. Is die tijd voorbij, dan zal u moeten wachten tot de maand daarna. Ook krijgt u wat reclame voorgeschoteld. In het programma rouleren reclamebanners en om het kwartier maakt uw muziek automatisch plaats voor een stuk of twee radiocommercials.

©CIDimport

Valt ‘illegaal' downloaden nog te stoppen? De muziekindustrie vecht bijna vijftien jaar tegen dreigingen die opeenvolgend Napster, Kazaa, LimeWire en The Pirate Bay heten. Artiesten en platenmaatschappijen zagen hun inkomsten verschrompelen; voor veel internetters is het binnenhalen van muziek bijna routine geworden. De Tweede Kamer overweegt nu een verbod. Mooi hoor, zeggen critici, maar een wet kan vast geen cultuuromslag bewerkstelligen. Nee, dan Spotify. Die nieuwe internationale muziekdienst biedt Nederland sinds een paar weken gratis muziek aan, streamend naar een speciaal programma op uw computer. Tik de naam van een artiest in, klik een album aan en Spotify draait waar u om gevraagd hebt. Denk aan Apple's iTunes Music Store, maar dan met een flinke stapel gratis proefmonsters.

Bedragje

Artiesten krijgen voor iedere keer dat u luistert een bedragje uitgekeerd. Zij kunnen weer verdienen, consumenten krijgen de gratis muziek waar ze aan gewend zijn. Trendwatchers zien er de toekomst in. Veel jongeren, redeneren ze, geven niet meer zo om het bezitten van muziek, ze willen er vooral toegang tot hebben. Natuurlijk zitten bij zo'n deal wat addertjes onder het gras. Spotify legt niet-betalende klanten bijvoorbeeld standaard een maximum luisterduur van twintig uur per maand op. Is die tijd voorbij, dan zal u moeten wachten tot de maand daarna. Ook krijgt u wat reclame voorgeschoteld. In het programma rouleren reclamebanners en om het kwartier maakt uw muziek automatisch plaats voor een stuk of twee radiocommercials.

Abonnement

Raakt u de adverteerders beu? Voor vijf euro per maand koopt u ze af en luistert u de hele maand zonder beperkingen. Met het abonnement van tien euro per maand verschaft u uzelf premium-toegang. U ontloopt dan reclame en limieten, u kunt Spotify ook op uw smartphone gebruiken en u mag bovendien meer dan drieduizend nummers offline bewaren. Echt downloaden is dat niet. De tracks blijven afhankelijk van het programma; u kunt ze niet gebruiken als mp3 en ze dus ook niet op een cd branden. Downloaden naar Spotify's programma voor mobieltjes kan weer wel. Handig - dat bespaart weer wat muziekaankopen. Luistert u liever gratis, dan bent u met de reclames ook niet erg verkeerd af. De radiocommercials luisteren prettig weg, de banners zijn niet erg hinderlijk. Bovendien werkt het programma constant vlot genoeg om niet onder te doen voor iTunes of Windows Media Speler. Klik een nummer aan en het begint direct te spelen. Spotify's catalogus is niet zo groot als die van de iTunesdownloadwinkel, maar komt er aardig dicht bij in de buurt. Spotify biedt drie goede redenen om af te zien van ‘illegaal' downloaden: het is ethisch, biedt een grote catalogus en geeft veel meer gebruiksgemak en veiligheid. Maar vooruit: daar staat wel weer reclame of een abonnementsprijs tegenover. Gaan die abonnementen de muziekindustrie redden? Heeft muziek op afroep de toekomst? U beslist.

 

Luisteren voor nop is niks nieuws

Gratis muziek streamen, dat kon ook al bij websites als Grooveshark.com en Last.fm. Die laatste blijft nuttig: het ‘online radiostation' kijkt naar de muziek die u al hebt en tipt u over artiesten die u misschien ook leuk vindt. Grooveshark lijkt met zijn muziekbibliotheek meer op Spotify, maar sluit nauwelijks deals met artiesten en platenmaatschappijen. Of, zuur verwoord: het is een online piratenschip.

Dit artikel is afkomstig uit Computer Idee nummer 14 jaargang 2010.

▼ Volgende artikel
Nieuwe FromSoftware-game The Duskbloods komt echt alleen naar Switch 2
Huis

Nieuwe FromSoftware-game The Duskbloods komt echt alleen naar Switch 2

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

Watch on YouTube

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

▼ Volgende artikel
Beeldverversing versus pixels: waarom soepel gamen beter is dan scherp
© Gorodenkoff Productions OU
Huis

Beeldverversing versus pixels: waarom soepel gamen beter is dan scherp

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.