Staakt uw muziekdownloads.

©CIDimport

Staakt uw muziekdownloads. Met de nieuwe dienst Spotify streamt u gratis een wereld aan muziek. Maar is dat echt zo mooi als het klinkt? Valt ‘illegaal’ downloaden nog te stoppen? De muziekindustrie vecht bijna vijftien jaar tegen dreigingen die opeenvolgend Napster, Kazaa, LimeWire en The Pirate Bay heten. Artiesten en platenmaatschappijen zagen hun inkomsten verschrompelen; voor veel internetters is het binnenhalen van muziek bijna routine geworden. De Tweede Kamer overweegt nu een verbod. Mooi hoor, zeggen critici, maar een wet kan vast geen cultuuromslag bewerkstelligen. Nee, dan Spotify. Die nieuwe internationale muziekdienst biedt Nederland gratis muziek aan, streamend naar een speciaal programma op uw computer. Tik de naam van een artiest in, klik een album aan en Spotify draait waar u om gevraagd hebt. Denk aan Apple’s iTunes Music Store, maar dan met een flinke stapel gratis proefmonsters. Artiesten krijgen voor iedere keer dat u luistert een bedragje uitgekeerd. Zij kunnen weer verdienen, consumenten krijgen de gratis muziek waar ze aan gewend zijn. Trendwatchers zien er de toekomst in. Veel jongeren, redeneren ze, geven niet meer zo om het bezitten van muziek, ze willen er vooral toegang tot hebben. Natuurlijk zitten bij zo’n deal wat addertjes onder het gras. Spotify legt niet-betalende klanten bijvoorbeeld standaard een maximum luisterduur van twintig uur per maand op. Is die tijd voorbij, dan zal u moeten wachten tot de maand daarna. Ook krijgt u wat reclame voorgeschoteld. In het programma rouleren reclamebanners en om het kwartier maakt uw muziek automatisch plaats voor een stuk of twee radiocommercials.

©CIDimport

Valt ‘illegaal' downloaden nog te stoppen? De muziekindustrie vecht bijna vijftien jaar tegen dreigingen die opeenvolgend Napster, Kazaa, LimeWire en The Pirate Bay heten. Artiesten en platenmaatschappijen zagen hun inkomsten verschrompelen; voor veel internetters is het binnenhalen van muziek bijna routine geworden. De Tweede Kamer overweegt nu een verbod. Mooi hoor, zeggen critici, maar een wet kan vast geen cultuuromslag bewerkstelligen. Nee, dan Spotify. Die nieuwe internationale muziekdienst biedt Nederland sinds een paar weken gratis muziek aan, streamend naar een speciaal programma op uw computer. Tik de naam van een artiest in, klik een album aan en Spotify draait waar u om gevraagd hebt. Denk aan Apple's iTunes Music Store, maar dan met een flinke stapel gratis proefmonsters.

Bedragje

Artiesten krijgen voor iedere keer dat u luistert een bedragje uitgekeerd. Zij kunnen weer verdienen, consumenten krijgen de gratis muziek waar ze aan gewend zijn. Trendwatchers zien er de toekomst in. Veel jongeren, redeneren ze, geven niet meer zo om het bezitten van muziek, ze willen er vooral toegang tot hebben. Natuurlijk zitten bij zo'n deal wat addertjes onder het gras. Spotify legt niet-betalende klanten bijvoorbeeld standaard een maximum luisterduur van twintig uur per maand op. Is die tijd voorbij, dan zal u moeten wachten tot de maand daarna. Ook krijgt u wat reclame voorgeschoteld. In het programma rouleren reclamebanners en om het kwartier maakt uw muziek automatisch plaats voor een stuk of twee radiocommercials.

Abonnement

Raakt u de adverteerders beu? Voor vijf euro per maand koopt u ze af en luistert u de hele maand zonder beperkingen. Met het abonnement van tien euro per maand verschaft u uzelf premium-toegang. U ontloopt dan reclame en limieten, u kunt Spotify ook op uw smartphone gebruiken en u mag bovendien meer dan drieduizend nummers offline bewaren. Echt downloaden is dat niet. De tracks blijven afhankelijk van het programma; u kunt ze niet gebruiken als mp3 en ze dus ook niet op een cd branden. Downloaden naar Spotify's programma voor mobieltjes kan weer wel. Handig - dat bespaart weer wat muziekaankopen. Luistert u liever gratis, dan bent u met de reclames ook niet erg verkeerd af. De radiocommercials luisteren prettig weg, de banners zijn niet erg hinderlijk. Bovendien werkt het programma constant vlot genoeg om niet onder te doen voor iTunes of Windows Media Speler. Klik een nummer aan en het begint direct te spelen. Spotify's catalogus is niet zo groot als die van de iTunesdownloadwinkel, maar komt er aardig dicht bij in de buurt. Spotify biedt drie goede redenen om af te zien van ‘illegaal' downloaden: het is ethisch, biedt een grote catalogus en geeft veel meer gebruiksgemak en veiligheid. Maar vooruit: daar staat wel weer reclame of een abonnementsprijs tegenover. Gaan die abonnementen de muziekindustrie redden? Heeft muziek op afroep de toekomst? U beslist.

Luisteren voor nop is niks nieuws

Gratis muziek streamen, dat kon ook al bij websites als Grooveshark.com en Last.fm. Die laatste blijft nuttig: het ‘online radiostation' kijkt naar de muziek die u al hebt en tipt u over artiesten die u misschien ook leuk vindt. Grooveshark lijkt met zijn muziekbibliotheek meer op Spotify, maar sluit nauwelijks deals met artiesten en platenmaatschappijen. Of, zuur verwoord: het is een online piratenschip.

Dit artikel is afkomstig uit Computer Idee nummer 14 jaargang 2010.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.