Tip van een oplettende PCM-lezer: "Waarom kijken jullie niet eens naar Reaper, een muziekapplicatie ontwikkeld door de auteur van het fantastische Winamp." En kijk, meer is er niet nodig om onze aandacht te trekken!

Als een professioneel producer ons wijst op een muziekpakket waarvan we nog nooit gehoord hebben, dan zijn we meteen geïntrigeerd. We schreven in PCM oktober over pakketten als Sonar, Cubase en ProTools, maar Reaper is minstens even goed, aldus diezelfde professionele gebruiker. Voor we Reaper gingen downloaden, deden we toch nog even een korte rondvraag bij bevriende muzikanten/producers. Conclusie: totaal onbekend. De bezoekersaantallen van de website en het profiel van de bezoekers (forum) bevestigen ons vermoeden: veel animo, amper of geen professionele gebruikers. Maar is dat terecht?

Kopen

Het pakket koop je online: www.reaper.fm. Professionele gebruikers betalen $225, maar wij – voor de gelegenheid vermomd als amateur – konden de applicatie downloaden voor slechts $50, omgerekend nog geen €40. Wie liever niet meteen tot aanschaf overgaat, kan Reaper testen zonder enige functionele beperking. Bij het downloaden kijken we toch even raar op: een volledige audio- en midi-toepassing die amper 3,4 MB zwaar is? Het kan blijkbaar, want in minder dan vier minuten – het intikken van de url inbegrepen – kunnen we aan de slag met Reaper v2.51.

Schijn bedriegt

Na een razendsnelle opstart zien we een frisse, verzorgde en overzichtelijke interface. Alles wat we voor een eerste kennismaking nodig hebben, vinden we meteen terug: mengtafel onderaan, tracks erboven, menu's bovenaan en verhelderende pictogrammen. Als we de demo-song (inbegrepen in die 3,4 MB) inladen en op Play drukken, krijgen we meteen een eerste impressie. We zijn niet direct onder de indruk, maar het kan best ook aan de weinig inspirerende en slecht geproducete compositie liggen. Opvallend: we hoeven geen enkele instelling aan te passen; Reaper is blijkbaar slim genoeg om onze audio-instellingen correct te configureren.
Met midi hadden we meer moeite. Het is ronduit omslachtig om ons externe masterkeyboard te configureren. Zelfs met een usb-keyboard moeten we nog in menu's en submenu's duiken. Ook over de midi-ondersteuning kunnen we ons nauwelijks positief uitlaten. De meest rudimentaire functies zijn wel aanwezig, maar ze zijn slordig verpakt. Of wilde men bewust een eighties-effect nastreven? De grafische aantrekkelijkheid is blijkbaar een oppervlakkig verschijnsel, want ook als je dieper in de meegeleverde effecten en instrument duikt, slaat de saaiheid meteen toe. Behalve saai zijn de meeste plugins dermate onnauwkeurig dat ze niet professioneel inzetbaar zijn. Het volstaat niet om de tools een professionele naam te geven! Kortom: de plugins doen 'min of meer' wat ze beloven, maar om te concurreren met de pakketten uit PCM oktober (Sonar, Cubase, Live, Reason, FL Studio) is er meer nodig.

VST-Plugins

De VST-ondersteuning is dan weer wél uitstekend, maar we moeten het pakket wel duidelijk maken waar eerder geïnstalleerde VST-plugins zich bevinden. Let wel: het overkomt ook pakketten die een twintigvoud kosten. Eens de weg getoond, ondersteunt Reaper onze plugins zoals het hoort. Met de ASIO-drivers heeft Reaper ook geen moeite; we hoefden onze latency-instellingen – om maar iets te noemen – niet eens aan te passen om met onze dure plugins (van derden) te experimenteren. Over plugins gesproken: de meegeleverde instrumenten zijn een beetje belachelijk. Er zijn gelukkig genoeg gratis effecten en instrumenten te downloaden die beter ogen en klinken. De integratie in Reaper is een fluitje van een cent.PluspuntenMinpuntenConclusie

Reaper v2.51 is gezien zijn prijs zeker geen slechte muziekapplicatie, maar het pakket is duidelijk niet af en zeker niet klaar voor de concurrentie met de pakketten die we in PCM oktober testten. Als architectuur is Reaper een aantrekkelijke toepassing: gewoon optuigen met plugins van derden en klaar. Bij onze volgende vergelijkende vergelijkende test nemen we Reaper zeker mee. We zijn benieuwd hoe het pakket het er vanaf zal brengen, want de ontwikkelaars bij Cockos zitten duidelijk niet stil.

Een wasbaar dekbed klinkt ideaal: nooit meer worstelen met een overtrek, gewoon alles in één keer in de wasmachine. Maar hoe vaak moet dat eigenlijk gebeuren? Elke week, of is dat overdreven? Het antwoord hangt af van een aantal factoren. In dit artikel lees je er meer over.

Lees ook: Wasbaar dekbed: handig of juist niet?

Bij een traditioneel dekbed vangt de losse hoes het meeste zweet en andere viezigheid op, maar bij een wasbaar dekbed vormt de buitenlaag (de tijk) samen met de vulling één geheel. Daardoor kan vuil dat normaal in de overtrek blijft sneller in het dekbed zelf trekken, wat regelmatig wassen extra belangrijk maakt.

Tegelijk is dat precies waarom zo’n dekbed in de praktijk vaak juist hygiënischer is: je doet telkens het hele dekbed, inclusief vulling, in de was. Heb je een traditioneel dekbed met een aparte hoes, dan was je die dekbedhoes waarschijnlijk eens per week of twee weken. Het dekbed zelf was je waarschijnlijk een stuk minder vaak. Dus per saldo is een dekbed zonder overtrek dus hygiënischer. Mits je het dus regelmatig wast…

Hoe vaak is regelmatig wassen?

Voor de meeste mensen volstaat het om dit dekbed eens in de één à twee weken in de wasmachine te stoppen. Slaap je in je eentje en zweet je weinig, dan kun je die twee weken aanhouden. Heb je het snel warm, deel je het bed met iemand (of een huisdier) of heb je last van allergieën, dan is wekelijks wassen beter. Zo blijft niet alleen de buitenkant schoon, maar ook de binnenkant van het dekbed.

Het is wel belangrijk dat je dat wassen op de juiste manier doet. Wasbare dekbedden kunnen best wat hebben, maar te veel draaien in de trommel kan de vezels beschadigen. Gebruik daarom een mild vloeibaar wasmiddel en sla de wasverzachter over. Zorg ook dat het dekbed genoeg ruimte heeft in de machine. Wanneer je echt moet proppen om hem erin te krijgen, schuurt de stof tegen de trommelwand en slijt het sneller.

©ID.nl

Wanneer moet je een dekbed zonder losse hoes vaker wassen?

Soms is een extra wasbeurt nodig. Ben je ziek geweest of heb je koorts gehad? Na ziekte of koorts is het verstandig het dekbed meteen te wassen op minimaal 40 graden. Kijk op het etiket om te zien of je misschien zelfs op 60 graden kunt wassen. Eet je weleens in bed en mors je koffie, thee of iets anders? Of heb je een bloedneus of een wondje? Ook dan is een extra wasbeurt geen overbodige luxe. Tot slot is het voor jezelf prettig om het dekbed in de zomer echt minimaal 1x per week te wassen. Je zweet dan nu eenmaal meer, en de nachten kunnen broeierig zijn.

Wasbaar dekbed drogen

Wil je een traditioneel dekbed drogen, dan duurt dat vaak uren. Maar omdat de vulling van wasbare dekbedden bestaat uit synthetische holle vezels, is de droogtijd een stuk korter. Kijk wel goed op het wasetiket hoe heet de droger mag staan; je kunt een iets langer programma kiezen op een lagere temperatuur dan een superkort programma dat eigenlijk te heet staat. Dat is voor een synthetische vulling niet goed.

Wasbaar dekbed? 1x per week of twee weken in de was!

Zoals je ziet valt het onderhoud eigenlijk reuze mee. Door een wasbaar dekbed wekelijks of om de week te wassen en goed te laten drogen, blijft je bed schoon en fris. Vaker is alleen in een enkel uitzonderingsgeval nodig. Al met al is het dus niet zo veel werk als je misschien denkt!

De werknemers van Sandfall Interactive, de ontwikkelaar van de vorig jaar uitgekomen game Clair Obscur: Expedition 33, zijn geridderd in Frankrijk.

De 28 Franse ontwikkelaars hebben afgelopen week de hoogst mogelijk culturele onderscheiding in Frankrijk ontvangen. Het gaat om de Orde van Kunst en Letteren. Dit vanwege hun werk aan Clair Obscur: Expedition 33.

De Franse minister van Cultuur, Rachida Dati, ridderde de werknemers. In Frankrijk worden elk jaar maximaal tweehonderd mensen geridderd voor de Orde van Kunst en Letteren. Mensen die geridderd worden moeten een significante bijdrage hebben geleverd aan de verrijking van de culturele erfgoed van het land. Eerdere mensen uit de game-industrie die ook zijn geridderd in Frankrijk, zijn Rayman-bedenker Michel Ancel en Mario-bedenker Shigeru Miyamoto.

Over Clair Obscur: Expedition 33

Clair Obscur: Expedition 33 kwam afgelopen voorjaar uit voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. De game van Sandfall Interactive combineert traditionele turn-based rpg-gameplay met een flitsende, moderne presentatie.

In de game leeft de mensheid in een maatschappij waarin een entiteit genaamd de Paintress elk jaar de wereld opnieuw schildert. Daarbij plaatst ze een vervloekt cijfer, waardoor iedereen die de leeftijd heeft gelijk aan dat cijfer verdwijnt. In de game is het de beurt aan drieëndertigjarigen, maar een team geleid door Gustave probeert dit tegen te gaan.

Clair Obscur: Expedition 33 bleek een groot succes: het spel werd miljoenen keren verkocht en won de award voor game van het jaar tijdens The Game Awards eind vorig jaar. Dat is des te indrukwekkender wetende dat het om de debuutgame van Sandfall Interactive gaat.