Muziek maken voor dummies; zo kun je Magix Music Maker het beste zien. Dat deze aanpak werkt, blijkt wel uit het feit dat het bedrijf inmiddels versie 15 van deze software uitbrengt.
De opzet van Music Maker is dat iedereen eenvoudig muziek moet kunnen maken. Zelfs wie totaal geen gevoel voor muziek heeft, zoals de halve PCM-redactie, moet een enigszins acceptabel muziekje kunnen produceren. We gaan de uitdaging aan!
Simpel en uitgebreid
Wanneer we het programma voor de eerste keer starten, verschijnt er een dialoogvenster met verschillende opties. U kunt dat zonder problemen wegklikken, maar het kan zo nu en dan ook handig zijn, afhankelijk van wat u wilt doen. Zo kunt u direct een project inladen, één van de vele voorbeeldprojecten openen, direct de software-instellingen aanpassen of de inleidende instructievideo bekijken. Deze video is volledig Nederlandstalig, hoewel hij wel ietwat amateuristisch vertaald is. Gelukkig gaat dat niet ten koste van de informatie die wordt gegeven.
Uitvoerapparaat-stress
Op naar onze eerste hit! We flansen met het grootste gemak een hiphopliedje in elkaar dat, naar onze bescheiden mening, niet eens onaardig klinkt. Ons liedje is te exporteren naar een wav-, ogg- of mp3-bestand. We kunnen het liedje zelfs direct op cd branden! Wel lopen we tegen wat geluidsproblemen aan tijdens het componeren en ook wanneer we een productie afronden en er een definitief audiobestand van maken, blijken er hier en daar hikjes aanwezig te zijn. Het gebruik van de primaire geluidsdriver blijkt het probleem te zijn. Gelukkig bevat onze testmachine een 'echte' geluidskaart en als we deze als uitvoerapparaat kiezen in de instellingen (in plaats van de primaire geluidsdriver), zijn de hikproblemen voorbij. Het gebruik van een echte geluidskaart is om deze reden dan ook eigenlijk aan te raden.
Omslachtige onhebbelijkheden
We proberen iets anders. We hebben een mp3 met een achtergrondkoor in het intro, en dit koor willen we graag als loop gebruiken in onze volgende productie. Een mp3-bestand importeren is geen enkel probleem voor Magix; een kwestie van slepen en klaar. Het creëren van een loop kan eventueel met de zogenaamde Loopmaker, maar het aantal handmatige handelingen dat daarbij komt kijken, is niet gering. We moeten zelf aangeven wanneer de loop begint en wanneer deze eindigt. Een automatische herkenning via analyse van het geluidsbestand en dan zelf een voorstel doen, hadden we fijner gevonden. Verder missen we nog simpele gereedschappen, zoals het samensmelten van audioblokken of juist het opknippen daarvan. Sporen zijn overigens wel samen te smelten tot één spoor, maar niet met losse blokken. Ook losknippen is niet mogelijk. Jammer, want voor leken zou dit ideaal zijn en het zou überhaupt de creative mogelijkheden vergroten. Helaas komen we in Music Maker nog wel wat foutjes tegen die eigenlijk niet mogen. Zo willen we het volume van één bepaald spoor automatisch verlagen in het verloop van het liedje, maar deze handeling wordt consequent niet op het juiste spoor uitgevoerd! Om onze zin te krijgen, moeten we dus net zo lang deze bewerking op andere sporen loslaten totdat het goede spoor is voorzien van de volumeverlaging. Verder veranderen ook de instrumenten onaangekondigd als we de muziekblokken naar een ander leeg spoor verplaatsen. De bugs zijn niet onoverkomelijk, maar wel degelijk onhebbelijk.PluspuntenMinpuntenConclusie
geen muziekkennis: geen probleem
veel mogelijkheden en sounds
gemakkelijk extra bij te kopen
direct importeren van mp3
onbegrijpelijke onhebbelijkheden
sommige tools zijn omslachtig
Magix Music Maker 15 is een geweldig leuk en uitgebreid programma voor iedereen die niet professioneel creatief met muziek bezig wil zijn waar geen muzikale kennis voor nodig is, hoewel het in sommige gevallen wel zeker een pre is. Wel jammer vinden we de vage onhebbelijkheden die het programma met enige regelmaat vertoont.
7
Goed
13-11-2008 08:11
Door: Redactie PCMDe redactie van PCM bestaat uit een groep professionele freelance auteurs, die veelal een eigen specialisme hebben. Zij verzorgen de meeste content in het blad en op de website.Meer van deze auteur >
Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis
High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.
We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.
Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.
Doe maar een grammetje van het gebruikelijke
High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.
Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.
Genoeg te lachen
Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.
De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.
Sneller, groter, Higher On Life
Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.
De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.
Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.
Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.
Een bad trip, technisch gezien
Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.
De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.
Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.
De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.
Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.
High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.
6,9
Oké
Conclusie
Kijken we even om de technische kreukels heen – ervan uitgaande dat deze spoedig gladgestreken worden – dan is High On Life 2 op zijn minst een waardig vervolgdeel. Squanch Games nam her en der te veel hooi op de vork, maar ergens in die hooi zit ‘gewoon weer’ een dikke tien uur aan geinig ruimteavontuur verscholen. De grotere schaal wasn’t it, Chief, maar tijdens de rit landen er voldoende grapjes om de misplaatste ambities voor lief te nemen.
Plus- en minpunten
Vaak genoeg voldoende grappig
Skateboard versoepelt de formule
Meer variatie in wapens en content
Veelal overtuigend stemmenwerk
Grotere hubwerelden voelen zielloos
Technisch ontzettend slordig (zeker op pc)
Grafisch geen hoogstandje
20-02-2026 14:02
Door: Tom KauwenbergOverdag schrijver en producent in games en tech, 's nachts een gevaar op de Sea of Thieves of als je support in Overwatch. Romantiseert het gerikketik van toetsenborden ongeacht tijdstip.Meer van deze auteur >
Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld
Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.
Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.
Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."
Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.
De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.
Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.
Bungie komt binnenkort met Marathon
Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.
De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.