Muziek maken voor dummies; zo kun je Magix Music Maker het beste zien. Dat deze aanpak werkt, blijkt wel uit het feit dat het bedrijf inmiddels versie 15 van deze software uitbrengt.

De opzet van Music Maker is dat iedereen eenvoudig muziek moet kunnen maken. Zelfs wie totaal geen gevoel voor muziek heeft, zoals de halve PCM-redactie, moet een enigszins acceptabel muziekje kunnen produceren. We gaan de uitdaging aan!

Simpel en uitgebreid

Wanneer we het programma voor de eerste keer starten, verschijnt er een dialoogvenster met verschillende opties. U kunt dat zonder problemen wegklikken, maar het kan zo nu en dan ook handig zijn, afhankelijk van wat u wilt doen. Zo kunt u direct een project inladen, één van de vele voorbeeldprojecten openen, direct de software-instellingen aanpassen of de inleidende instructievideo bekijken. Deze video is volledig Nederlandstalig, hoewel hij wel ietwat amateuristisch vertaald is. Gelukkig gaat dat niet ten koste van de informatie die wordt gegeven.

Uitvoerapparaat-stress

Op naar onze eerste hit! We flansen met het grootste gemak een hiphopliedje in elkaar dat, naar onze bescheiden mening, niet eens onaardig klinkt. Ons liedje is te exporteren naar een wav-, ogg- of mp3-bestand. We kunnen het liedje zelfs direct op cd branden! Wel lopen we tegen wat geluidsproblemen aan tijdens het componeren en ook wanneer we een productie afronden en er een definitief audiobestand van maken, blijken er hier en daar hikjes aanwezig te zijn. Het gebruik van de primaire geluidsdriver blijkt het probleem te zijn. Gelukkig bevat onze testmachine een 'echte' geluidskaart en als we deze als uitvoerapparaat kiezen in de instellingen (in plaats van de primaire geluidsdriver), zijn de hikproblemen voorbij. Het gebruik van een echte geluidskaart is om deze reden dan ook eigenlijk aan te raden.

Omslachtige onhebbelijkheden

We proberen iets anders. We hebben een mp3 met een achtergrondkoor in het intro, en dit koor willen we graag als loop gebruiken in onze volgende productie. Een mp3-bestand importeren is geen enkel probleem voor Magix; een kwestie van slepen en klaar. Het creëren van een loop kan eventueel met de zogenaamde Loopmaker, maar het aantal handmatige handelingen dat daarbij komt kijken, is niet gering. We moeten zelf aangeven wanneer de loop begint en wanneer deze eindigt. Een automatische herkenning via analyse van het geluidsbestand en dan zelf een voorstel doen, hadden we fijner gevonden. Verder missen we nog simpele gereedschappen, zoals het samensmelten van audioblokken of juist het opknippen daarvan. Sporen zijn overigens wel samen te smelten tot één spoor, maar niet met losse blokken. Ook losknippen is niet mogelijk. Jammer, want voor leken zou dit ideaal zijn en het zou überhaupt de creative mogelijkheden vergroten. Helaas komen we in Music Maker nog wel wat foutjes tegen die eigenlijk niet mogen. Zo willen we het volume van één bepaald spoor automatisch verlagen in het verloop van het liedje, maar deze handeling wordt consequent niet op het juiste spoor uitgevoerd! Om onze zin te krijgen, moeten we dus net zo lang deze bewerking op andere sporen loslaten totdat het goede spoor is voorzien van de volumeverlaging. Verder veranderen ook de instrumenten onaangekondigd als we de muziekblokken naar een ander leeg spoor verplaatsen. De bugs zijn niet onoverkomelijk, maar wel degelijk onhebbelijk.PluspuntenMinpuntenConclusie

Magix Music Maker 15 is een geweldig leuk en uitgebreid programma voor iedereen die niet professioneel creatief met muziek bezig wil zijn waar geen muzikale kennis voor nodig is, hoewel het in sommige gevallen wel zeker een pre is. Wel jammer vinden we de vage onhebbelijkheden die het programma met enige regelmaat vertoont.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.