Steinberg heeft van Cubase, het muziekproductiepakket dat al ruim 20 jaar bestaat, versie 5 uitgebracht. Een nieuwe versie betekent uiteraard innovaties.

De installatie loopt op rolletjes: alle reeds eerder geïnstalleerde plugins van derden, zowel de (hele) oude als recentere, worden probleemloos herkend. Al onze projecten gemaakt in Cubase 4 en zelfs in SX worden perfect ingeladen. De looks van het pakket zijn verbeterd en op het eerste gezicht lijkt er nauwelijks iets veranderd sinds versie 4.1. Kortom, we moeten onderhuids zoeken naar de nieuwigheden.

Cubase 5 herbergt Steinbergs eerste VST3 convolution-effect: Reverence. Met de convolution-technologie worden de resonantie-eigenschappen van ruimtes gebruikt en op basis daarvan galmeffecten gecreëerd. Resultaat is een verbluffend galmeffect. De bediening is echter weinig intuïtief; daarvoor is de gui net iets te gelikt. Bovendien is Steinberg heus niet de eerste om een convolution VST te introduceren; veel gebruikers hebben wellicht al een convolution VST van derden aan hun Cubase toegevoegd. Diegenen die dat niet deden, krijgen er een schitterend effect bij.

De grootste nieuwigheid in Cubase 5 is VariAudio. VariAudio is bedoeld voor het bewerken van monofone geluidsopnames. Een zangstem bijvoorbeeld. VariAudio is een onderdeel van de sample-editor en creëert een grafische weergave van de toonhoogte van de afzonderlijke noten in de bewuste opname. Zing een toonladder en alle noten worden grafisch weergegeven in gekleurde blokjes. VariAudio laat vervolgens toe om met die blokjes te gaan schuiven. Op die manier kunt u zanglijnen dus aanpassen of verbeteren. Het vergt evenwel wat oefening, want het volstaat niet om de blokjes willekeurig te gaan schuiven en vervolgens een perfect resultaat te verwachten. Door in te zoomen op de gevisualiseerde noten kun je manueel nog wat aanpassingen doen om het geheel natuurgetrouw te laten klinken. VariAudio is echter geen noviteit van Steinberg; de fabrikant liet zich duidelijk inspireren door Melodyne van concurrent Celemony. Celemony staat al verder dan Steinberg, want de recentste versie van Melodyne kan ook overweg met polyfoon geluid. We veronderstellen dat polyfone ondersteuning iets voor een volgende versie van Cubase is.

En op het vlak van nieuwe instrumenten? Daar blijft Steinberg ter plaatse trappelen, want het voegt aan Cubase 5 niet één nieuw instrument toe. Okay, Groove Agent ONE is een schitterende drumsampler met een behoorlijke bibliotheek samples, maar bij concurrenten Live, Reason en Sonar krijg je voor minder geld een pak meer synths en samples. Een gemiste kans om de forse kostprijs te verantwoorden.

Samengevat is Cubase 5 een applicatie die stevig in zijn schoenen staat. Cubase oogt en klinkt professioneel, maar we hadden graag wat nieuwe instrumenten gezien of een aanzienlijke bibliotheek nieuwe samples en presets. We zijn wel heel tevreden met VariAudio, Reverence en Groove Agent ONE.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Met € 599 prijst Steinberg zich een beetje uit de markt en nieuwe gebruikers kunnen twijfelen tussen bijvoorbeeld Sonar en Reason. Diehard Cubase-gebruikers moeten niet twijfelen: upgraden is een must.Downloadversie beschikbaarneeDemoversie beschikbaarneeProcessor (minimaal benodigd)Intel Core DuoHoeveelheid RAM (minimaal benodigd)1024Besturingssysteem (minimaal benodigd)Windows Vista
Windows XP
Mac OS X (t/m 10.4)
Mac OS X 10.5-

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.