Steinberg heeft van Cubase, het muziekproductiepakket dat al ruim 20 jaar bestaat, versie 5 uitgebracht. Een nieuwe versie betekent uiteraard innovaties.

De installatie loopt op rolletjes: alle reeds eerder geïnstalleerde plugins van derden, zowel de (hele) oude als recentere, worden probleemloos herkend. Al onze projecten gemaakt in Cubase 4 en zelfs in SX worden perfect ingeladen. De looks van het pakket zijn verbeterd en op het eerste gezicht lijkt er nauwelijks iets veranderd sinds versie 4.1. Kortom, we moeten onderhuids zoeken naar de nieuwigheden.

Cubase 5 herbergt Steinbergs eerste VST3 convolution-effect: Reverence. Met de convolution-technologie worden de resonantie-eigenschappen van ruimtes gebruikt en op basis daarvan galmeffecten gecreëerd. Resultaat is een verbluffend galmeffect. De bediening is echter weinig intuïtief; daarvoor is de gui net iets te gelikt. Bovendien is Steinberg heus niet de eerste om een convolution VST te introduceren; veel gebruikers hebben wellicht al een convolution VST van derden aan hun Cubase toegevoegd. Diegenen die dat niet deden, krijgen er een schitterend effect bij.

De grootste nieuwigheid in Cubase 5 is VariAudio. VariAudio is bedoeld voor het bewerken van monofone geluidsopnames. Een zangstem bijvoorbeeld. VariAudio is een onderdeel van de sample-editor en creëert een grafische weergave van de toonhoogte van de afzonderlijke noten in de bewuste opname. Zing een toonladder en alle noten worden grafisch weergegeven in gekleurde blokjes. VariAudio laat vervolgens toe om met die blokjes te gaan schuiven. Op die manier kunt u zanglijnen dus aanpassen of verbeteren. Het vergt evenwel wat oefening, want het volstaat niet om de blokjes willekeurig te gaan schuiven en vervolgens een perfect resultaat te verwachten. Door in te zoomen op de gevisualiseerde noten kun je manueel nog wat aanpassingen doen om het geheel natuurgetrouw te laten klinken. VariAudio is echter geen noviteit van Steinberg; de fabrikant liet zich duidelijk inspireren door Melodyne van concurrent Celemony. Celemony staat al verder dan Steinberg, want de recentste versie van Melodyne kan ook overweg met polyfoon geluid. We veronderstellen dat polyfone ondersteuning iets voor een volgende versie van Cubase is.

En op het vlak van nieuwe instrumenten? Daar blijft Steinberg ter plaatse trappelen, want het voegt aan Cubase 5 niet één nieuw instrument toe. Okay, Groove Agent ONE is een schitterende drumsampler met een behoorlijke bibliotheek samples, maar bij concurrenten Live, Reason en Sonar krijg je voor minder geld een pak meer synths en samples. Een gemiste kans om de forse kostprijs te verantwoorden.

Samengevat is Cubase 5 een applicatie die stevig in zijn schoenen staat. Cubase oogt en klinkt professioneel, maar we hadden graag wat nieuwe instrumenten gezien of een aanzienlijke bibliotheek nieuwe samples en presets. We zijn wel heel tevreden met VariAudio, Reverence en Groove Agent ONE.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Met € 599 prijst Steinberg zich een beetje uit de markt en nieuwe gebruikers kunnen twijfelen tussen bijvoorbeeld Sonar en Reason. Diehard Cubase-gebruikers moeten niet twijfelen: upgraden is een must.Downloadversie beschikbaarneeDemoversie beschikbaarneeProcessor (minimaal benodigd)Intel Core DuoHoeveelheid RAM (minimaal benodigd)1024Besturingssysteem (minimaal benodigd)Windows Vista
Windows XP
Mac OS X (t/m 10.4)
Mac OS X 10.5-

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.