ID.nl logo
Consumenten testen: de Dyson OnTrac-koptelefoon
© Dyson
Huis

Consumenten testen: de Dyson OnTrac-koptelefoon

De Dyson OnTrac is een koptelefoon die alles heeft: moderne looks, een lange batterijduur, goed geluid en veel slimme functies. Dat alles was ruim voldoende reden om de koptelefoon eens door het Review.nl Testpanel te laten proberen, en te vragen wat zij ervan vinden. De resultaten van die testperiode vind je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Dyson

Eerst kort iets over de koptelefoon zelf. Dat de Dyson OnTrac een premium koptelefoon is, merk je al meteen als je 'm uit de doos haalt. De oorkussens zijn extra zacht en het gewicht is door de unieke plaatsing van de accu perfect verdeeld, zodat hij altijd goed op je hoofd zit. Bovendien kun je kiezen tussen verschillende kleuren oorkussens en buitenkappen, dus je kunt je eigen kleurencombinatie maken.

Qua geluid kan de OnTrac zich meten met de besten. De ingebouwde speaker is in de ideale hoek naar je oren gericht, zodat het geluid altijd perfect binnenkomt. Hoge noten of lage bastonen, de OnTrac draait er zijn hand niet voor om. Het audiobereik is breder dan bij veel andere koptelefoons, namelijk 6Hz tot 21 kHz, en bovendien kun je de audio-instellingen in de app aanpassen naar je eigen smaak.

Noise cancelling

Uiteraard biedt de OnTrac ook noise cancelling tot 40dB, en daar heeft Dyson erg zijn best op gedaan. De oorkussens zijn voorzien van acht microfoons die het geluid van buiten opvangen en het tegengeluid terug je oren insturen, zodat je er vrijwel niets meer van hoort. In de stad, in het OV, je kunt overal rustig genieten van je muziek of podcast. Andersom werkt het ook: de Awareness-modus versterkt geluiden van buitenaf juist.

Je druk maken of je nog wel genoeg batterijduur over hebt voor een hele dag is ook niet nodig. De koptelefoon gaat tot wel 55 uur mee op een enkele lading, zelfs als je noise cancelling hebt ingeschakeld. Bovendien laadt de accu binnen tien minuten genoeg op om weer ruim twee uur verder te kunnen. Zo weet je zeker dat je de hele dag door kunt.

Tot zover de specificaties. Wat vindt het Review.nl Testpanel van de Dyson OnTrac?

©Dyson

Looks

Het uitpakken van de Dyson OnTrac was voor het testpanel meteen al een feestje. "Op het moment dat je de koptelefoon uit de verpakking haalt, zie je meteen de kwaliteit van de gebruikte materialen", zegt een van de testers. Een ander is het daarmee eens: "Goede afwerking, mooie kleuren, kwalitatief materiaal en een luxe design."

Dat de kleuren zelf aan te passen zijn, viel ook goed bij het testpanel. "Wat ik echt leuk vind," verwoordt een van de leden het, "is dat je de koptelefoon kunt customizen naar je eigen smaak met verschillende kleuren oorkussens. Ook de buitenzijde van de oorschelpen kun je vervangen."

Comfort en gebruik

Een koptelefoon die je de hele dag gebruikt, moet natuurlijk comfortabel zitten, en ook daar gooit de OnTrac hoge ogen. "Het design is comfortabel", zegt een van de testers. "Dat is perfect voor langdurig gebruik zonder ongemak."

Voor een koptelefoon is de Dyson aan de zware kant, maar door de goede pasvorm vonden de testers geen enkel probleem: "Je voelt meteen dat de OnTrac relatief zwaar is, maar bij het testen bleek ik daar totaal geen last van te hebben. De koptelefoon zit prettig en de oorkussens zijn lekker zacht."

Een enkele tester had wat moeite met het goed bedienen van de knoppen op de oorschelpen, al was dat vooral een persoonlijke kwestie.

©Dyson

Geluid en noise cancelling

Natuurlijk draait het uiteindelijk allemaal om het geluid, en we kunnen wel stellen dat het testpanel op dat gebied lyrisch is. "Het geluid is uitstekend", meldt een tester in de review. "Het basgeluid en het geluid van muziekinstrumenten zijn helder en overheersen niet. Het is heel fijn om naar muziek te luisteren." Een andere tester is het daarmee eens: "Het geluid is helder en gebalanceerd, met zowel diepe bassen als heldere hoge tonen."

Ook de ingebouwde noise cancelling wordt erg gewaardeerd. Een van de testers verwoordt het simpel: "Wat de noise cancelling betreft: die is uitzonderlijk goed. Hij blokkeert effectief storende geluiden." En een andere tester: "De noise cancelling is heel goed. Je wordt volledig afgesloten van geluid in je omgeving, zodat je niet afgeleid wordt en beter naar je eigen muziek kunt luisteren."

Accu en connectiviteit

De Dyson heeft op papier een zeer goede accuduur, en in de praktijk kwam dat er ook zeker uit. "De batterij gaat verrassend lang mee, zelfs bij intensief gebruik", vertelt een van de testers, en een ander beaamt dat: "De accuduur van 55 uur is zeer goed, dus hij hoeft niet veel aan de lader te hangen."

Het verbinden met bluetooth ging in de meeste gevallen ook goed: "Bij gebruik hoef je alleen de koptelefoon aan te zetten", vertelt een tester uit eigen ervaring. "Dan kun je bij het openen van je muziek-app of streamingservice al meteen luisteren."

Wel had het testpanel liever multipoint-mogelijkheden gezien, om de koptelefoon aan meerdere apparaten tegelijkertijd te koppelen. Maar, zoals een tester het verwoordt: "Door het gebruik van bluetooth 5.0 is er een stabiele verbinding. Bij mij is er nooit een hapering geweest."

Ontdek de Dyson OnTrac-koptelefoon

op Kieskeurig.nl

Conclusie

De Dyson OnTrac is een high-end koptelefoon, dus het testpanel begon met hoge verwachtingen aan de testperiode. Die verwachtingen werden duidelijk waargemaakt. Dat begint al bij het uiterlijk, met een premium uitstraling en de mogelijkheid om verschillende kleuren kussens en oorschelpen te kiezen.

Over het geluid is het testpanel lyrisch: dat is helder en gebalanceerd, en de instellingen in de app vielen ook in de smaak. Ook de noise cancelling werd veel genoemd als groot pluspunt. Ondanks zijn formaat vindt het testpanel de OnTrac lekker zitten.

Al met al dus een geslaagde test voor de Dyson OnTrac, met een welverdiende 8,3 als gemiddeld eindcijfer als resultaat van het Review.nl Testpanel. Zoals een van de testers de review afsluit: "Deze koptelefoon is een uitstekende keuze voor mensen die kwaliteit en comfort zoeken in hun audioproducten."

▼ Volgende artikel
Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis
© Squanch Games
Huis

Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Watch on YouTube

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Oké
Conclusie

Kijken we even om de technische kreukels heen – ervan uitgaande dat deze spoedig gladgestreken worden – dan is High On Life 2 op zijn minst een waardig vervolgdeel. Squanch Games nam her en der te veel hooi op de vork, maar ergens in die hooi zit ‘gewoon weer’ een dikke tien uur aan geinig ruimteavontuur verscholen. De grotere schaal wasn’t it, Chief, maar tijdens de rit landen er voldoende grapjes om de misplaatste ambities voor lief te nemen.

Plus- en minpunten
  • Vaak genoeg voldoende grappig
  • Skateboard versoepelt de formule
  • Meer variatie in wapens en content
  • Veelal overtuigend stemmenwerk
  • Grotere hubwerelden voelen zielloos
  • Technisch ontzettend slordig (zeker op pc)
  • Grafisch geen hoogstandje
▼ Volgende artikel
Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld
Huis

Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

View post on X

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.