De nieuwe AirPods Pro bieden een langverwachte functie: ruisonderdrukking. Stop ze in je oren, en je wordt ineens afgezonderd van je omgeving. Maar hoe goed werkt die ruisonderdrukking bijvoorbeeld in een vliegtuig? We namen de proef op de som en de uitslag lees je in deze AirPods Pro review.

Apple verkoopt sinds eind oktober twee varianten van de AirPods: de gewone oordoppen die qua pasvorm gelijk zijn aan de oordoppen die standaard bij iPhones worden geleverd, met daarnaast de nieuwe Pro-variant. Die oordoppen zijn met een prijskaart van 280 euro iets duurder dan de 230 euro kostende AirPods, maar daar krijg je ook iets betere doppen voor terug.

De kern van de dopjes is hetzelfde gebleven: ze worden geleverd in een compact doosje, waar je ze in stopt zodra je ze niet gebruikt. De oordoppen kunnen op één lading vijf uur onafgebroken worden gebruikt, waarna je ze in de doos kan opladen. Dit doosje bevat genoeg stroom om 24 uur lang naar muziek te luisteren. En dit doosje kun je weer opladen met een Lightning-kabel, of door hem op een draadloze oplaadmat te leggen.

De algehele geluidskwaliteit is bij de AirPods Pro wel iets beter geworden. Basgeluiden zijn bij het gebruik van deze doppen beter voelbaar, waardoor geluid iets meer 'punch' heeft. Die harde basgeluiden overstemmen echter nooit je muziek: de AirPods Pro bieden een gebalanceerd geluid, zonder dat je hele gekke dingen hoort. En dat geluid blijft zelfs op de hoogste volumes zuiver.

De AirPods Pro ogen wat compacter dan de goedkopere doppen, met een minder lang steeltje. Hierdoor lijkt het wat minder alsof je elektrische tandenborstelkoppen in je oren hebt zitten. Je kunt ze nog steeds bedienen door de steeltjes aan te raken, maar ditmaal moet je ze knijpen in plaats van tikken. Je voelt fysieke feedback als je muziek pauzeert of hervat, waardoor de bediening van exacter voelt dan bij vorige AirPods.

©PXimport

Beter in de oren

De AirPods Pro zijn in-ear. Dat is nodig voor de ruisonderdrukking, omdat hierdoor je oor volledig van de buitenwereld wordt afgesloten. Apple levert drie maten siliconen dopjes mee, zodat je de AirPods op de maat van je oren kan afstemmen. Daarnaast kun je vanaf een iPhone of iPad zien of de oordoppen goed je oren afsluiten. De AirPods spelen dan een kort muziekje af, terwijl de microfoons in de steeltjes luisteren of ze dit muziekje horen. Zo nee? Dan weet Apple zeker dat er geen geluid uit je oren lekt, en er dus ook niks je oren in kan komen.

Bijkomend voordeel: het in-ear-systeem zorgt ervoor dat de AirPods Pro beter in je oren blijven zitten dan het gewone model. Bij gewone AirPods moet je oor een bepaalde vorm hebben, wil je ze goed gebruiken. We hebben bij de Pro-variant na lang zoeken echter nog niemand gevonden bij wie ze uit hun oren vallen als ze springen of met hun hoofden schudden.

©PXimport

In-ear-oordoppen kunnen vaak een gevoel van druk in je oren geven, omdat de lucht niet makkelijk je oren kan verlaten. Apple heeft dat opgelost door een klein roostertje op de AirPods Pro te plaatsen. Hier kan de lucht mee de dopjes verlaten, zonder dat er geluid naar binnen lekt. Dat lijkt perfect te werken: na meerdere dagen testen voelde de AirPods Pro nooit oncomfortabel aan.

Misschien wel de grootste upgrade is de actieve ruisonderdrukking. Luide geluiden van de buitenwereld worden weggefilterd, waardoor je bijvoorbeeld niet het geluid van een auto, trein of drukke menigte hoort. Je omgeving klinkt rustiger, waardoor je muziek ook minder luid hoeft te zetten om alles goed te verstaan.

We hebben de AirPods Pro in één van de meest luide omgevingen mogelijk getest: een vliegtuig. Frequente vliegers kopen vaak al een koptelefoon met ruisonderdrukking om de herrie van de motor weg te filteren, maar zo’n koptelefoon is een wat lomp ding waar je niet makkelijk mee kunt slapen. De AirPods Pro zouden door hun compacte formaat in theorie een stuk handiger kunnen zijn.

Net zo goed als Bose

De ruisonderdrukking an sich is in zo’n situatie indrukwekkend. We hadden de populaire Bose QuietComfort 35 II-koptelefoon mee om de ruisonderdrukking te vergelijken, maar er was eigenlijk amper verschil op te merken. De AirPods wisten geluid net zo goed weg te filteren als de veel grotere koptelefoon. De Bose-koptelefoon doet het enkel iets beter als er korte, luide geluiden voorbijkomen, maar het verschil is nihiel.

We hoefden de volumebalk van de AirPods slechts halverwege te zetten om muziek goed te kunnen horen. En bij een film of podcast was een volume van ongeveer 75% genoeg om gesprekken te verstaan. Het harde motorgeluid werd teruggebracht naar slechts een stille brom. Je hoort hem wel, maar wordt er niet meer door overspoeld.

©PXimport

Komt er een stewardess langs, dan kun je lang in één van de AirPods-steeltjes knijpen om de ruisonderdrukking uit te schakelen. De ingebouwde microfoons sturen je omgevingsgeluid dan rechtstreeks je oren in, zodat je alles dat om je heen gebeurt kunt verstaan. Met een tweede knijpbeweging zet je de ruisonderdrukking dan weer aan. De functie doet denken aan de koptelefoon van Sony, waarbij je ruisonderdrukking uitzet door je hand op een oorschelp te leggen.

Conclusie

Zijn de AirPods Pro door de uitstekende ruisonderdrukking de beste keuze voor tijdens een lange vlucht? Niet per se. De vijf uur batterijtijd was tijdens onze vlucht van Schiphol naar Los Angeles onvoldoende om de gehele trip naar de AirPods te kunnen luisteren. We moesten ze halverwege even opladen in de batterijdoos, waardoor we korte tijd zonder ruisonderdrukking zaten.

Dat is bij veel koptelefoons niet het geval. De meegenomen Bose-koptelefoon houdt het officieel tien uur vol op een volle accu, of zelfs twintig uur als je er een audiokabeltje aan hangt. En dat is een bescheiden schatting: in de praktijk ligt die batterijduur vaak nog veel hoger.

De AirPods kun je niet met een snoertje verbinden om je batterijduur te verlengen: of je gebruikt ze draadloos, of je gebruikt ze helemaal niet. Daarmee zijn dit prima oordoppen voor een vlucht van vijf uur of minder, maar bij langere periodes zouden we voor nu nog een koptelefoon meenemen.

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.