De nieuwe AirPods Pro bieden een langverwachte functie: ruisonderdrukking. Stop ze in je oren, en je wordt ineens afgezonderd van je omgeving. Maar hoe goed werkt die ruisonderdrukking bijvoorbeeld in een vliegtuig? We namen de proef op de som en de uitslag lees je in deze AirPods Pro review.

Apple verkoopt sinds eind oktober twee varianten van de AirPods: de gewone oordoppen die qua pasvorm gelijk zijn aan de oordoppen die standaard bij iPhones worden geleverd, met daarnaast de nieuwe Pro-variant. Die oordoppen zijn met een prijskaart van 280 euro iets duurder dan de 230 euro kostende AirPods, maar daar krijg je ook iets betere doppen voor terug.

De kern van de dopjes is hetzelfde gebleven: ze worden geleverd in een compact doosje, waar je ze in stopt zodra je ze niet gebruikt. De oordoppen kunnen op één lading vijf uur onafgebroken worden gebruikt, waarna je ze in de doos kan opladen. Dit doosje bevat genoeg stroom om 24 uur lang naar muziek te luisteren. En dit doosje kun je weer opladen met een Lightning-kabel, of door hem op een draadloze oplaadmat te leggen.

De algehele geluidskwaliteit is bij de AirPods Pro wel iets beter geworden. Basgeluiden zijn bij het gebruik van deze doppen beter voelbaar, waardoor geluid iets meer 'punch' heeft. Die harde basgeluiden overstemmen echter nooit je muziek: de AirPods Pro bieden een gebalanceerd geluid, zonder dat je hele gekke dingen hoort. En dat geluid blijft zelfs op de hoogste volumes zuiver.

De AirPods Pro ogen wat compacter dan de goedkopere doppen, met een minder lang steeltje. Hierdoor lijkt het wat minder alsof je elektrische tandenborstelkoppen in je oren hebt zitten. Je kunt ze nog steeds bedienen door de steeltjes aan te raken, maar ditmaal moet je ze knijpen in plaats van tikken. Je voelt fysieke feedback als je muziek pauzeert of hervat, waardoor de bediening van exacter voelt dan bij vorige AirPods.

©PXimport

Beter in de oren

De AirPods Pro zijn in-ear. Dat is nodig voor de ruisonderdrukking, omdat hierdoor je oor volledig van de buitenwereld wordt afgesloten. Apple levert drie maten siliconen dopjes mee, zodat je de AirPods op de maat van je oren kan afstemmen. Daarnaast kun je vanaf een iPhone of iPad zien of de oordoppen goed je oren afsluiten. De AirPods spelen dan een kort muziekje af, terwijl de microfoons in de steeltjes luisteren of ze dit muziekje horen. Zo nee? Dan weet Apple zeker dat er geen geluid uit je oren lekt, en er dus ook niks je oren in kan komen.

Bijkomend voordeel: het in-ear-systeem zorgt ervoor dat de AirPods Pro beter in je oren blijven zitten dan het gewone model. Bij gewone AirPods moet je oor een bepaalde vorm hebben, wil je ze goed gebruiken. We hebben bij de Pro-variant na lang zoeken echter nog niemand gevonden bij wie ze uit hun oren vallen als ze springen of met hun hoofden schudden.

©PXimport

In-ear-oordoppen kunnen vaak een gevoel van druk in je oren geven, omdat de lucht niet makkelijk je oren kan verlaten. Apple heeft dat opgelost door een klein roostertje op de AirPods Pro te plaatsen. Hier kan de lucht mee de dopjes verlaten, zonder dat er geluid naar binnen lekt. Dat lijkt perfect te werken: na meerdere dagen testen voelde de AirPods Pro nooit oncomfortabel aan.

Misschien wel de grootste upgrade is de actieve ruisonderdrukking. Luide geluiden van de buitenwereld worden weggefilterd, waardoor je bijvoorbeeld niet het geluid van een auto, trein of drukke menigte hoort. Je omgeving klinkt rustiger, waardoor je muziek ook minder luid hoeft te zetten om alles goed te verstaan.

We hebben de AirPods Pro in één van de meest luide omgevingen mogelijk getest: een vliegtuig. Frequente vliegers kopen vaak al een koptelefoon met ruisonderdrukking om de herrie van de motor weg te filteren, maar zo’n koptelefoon is een wat lomp ding waar je niet makkelijk mee kunt slapen. De AirPods Pro zouden door hun compacte formaat in theorie een stuk handiger kunnen zijn.

Net zo goed als Bose

De ruisonderdrukking an sich is in zo’n situatie indrukwekkend. We hadden de populaire Bose QuietComfort 35 II-koptelefoon mee om de ruisonderdrukking te vergelijken, maar er was eigenlijk amper verschil op te merken. De AirPods wisten geluid net zo goed weg te filteren als de veel grotere koptelefoon. De Bose-koptelefoon doet het enkel iets beter als er korte, luide geluiden voorbijkomen, maar het verschil is nihiel.

We hoefden de volumebalk van de AirPods slechts halverwege te zetten om muziek goed te kunnen horen. En bij een film of podcast was een volume van ongeveer 75% genoeg om gesprekken te verstaan. Het harde motorgeluid werd teruggebracht naar slechts een stille brom. Je hoort hem wel, maar wordt er niet meer door overspoeld.

©PXimport

Komt er een stewardess langs, dan kun je lang in één van de AirPods-steeltjes knijpen om de ruisonderdrukking uit te schakelen. De ingebouwde microfoons sturen je omgevingsgeluid dan rechtstreeks je oren in, zodat je alles dat om je heen gebeurt kunt verstaan. Met een tweede knijpbeweging zet je de ruisonderdrukking dan weer aan. De functie doet denken aan de koptelefoon van Sony, waarbij je ruisonderdrukking uitzet door je hand op een oorschelp te leggen.

Conclusie

Zijn de AirPods Pro door de uitstekende ruisonderdrukking de beste keuze voor tijdens een lange vlucht? Niet per se. De vijf uur batterijtijd was tijdens onze vlucht van Schiphol naar Los Angeles onvoldoende om de gehele trip naar de AirPods te kunnen luisteren. We moesten ze halverwege even opladen in de batterijdoos, waardoor we korte tijd zonder ruisonderdrukking zaten.

Dat is bij veel koptelefoons niet het geval. De meegenomen Bose-koptelefoon houdt het officieel tien uur vol op een volle accu, of zelfs twintig uur als je er een audiokabeltje aan hangt. En dat is een bescheiden schatting: in de praktijk ligt die batterijduur vaak nog veel hoger.

De AirPods kun je niet met een snoertje verbinden om je batterijduur te verlengen: of je gebruikt ze draadloos, of je gebruikt ze helemaal niet. Daarmee zijn dit prima oordoppen voor een vlucht van vijf uur of minder, maar bij langere periodes zouden we voor nu nog een koptelefoon meenemen.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?