ID.nl logo
Zo maak je je camera goed schoon in drie stappen
© stockpics
Huis

Zo maak je je camera goed schoon in drie stappen

Gebruik je jouw fotocamera weleens in de miezerregen, op het strand of neem je hem mee tijdens een wandeling? Grote kans dat hij stoffig of zelfs zanderig wordt. We geven je een stappenplan om hem makkelijk weer schoon te maken. Zo gaat hij een stuk langer mee!

We leggen je stap voor stap uit hoe je je camera goed kunt schoonmaken en welke producten je daarbij nodig hebt en juist níet moet gebruiken.

Veiligheid voorop

Voordat je start, is het belangrijk om enkele veiligheidsmaatregelen te nemen om je apparatuur te beschermen:
1. Zorg ervoor dat je camera is uitgeschakeld voordat je begint met schoonmaken. Dit voorkomt mogelijke schade aan de elektronische componenten.
2. Vermijd het gebruik van te veel vloeistof, vooral in de buurt van de lens en de sensor. Deze onderdelen zijn bijzonder gevoelig en kunnen gemakkelijk worden beschadigd.
3. Werk in een zo stofvrij mogelijke omgeving tijdens het schoonmaken, en wees altijd voorzichtig, zeker met de binnenkant van de camera.

Misschien ook interessant: 10 veelgestelde vragen over woonverzekeringen

Je camera schoonmaken: aan de slag

Het aanhouden van de juiste volgorde van schoonmaken en het gebruiken van de juiste producten is belangrijk bij het onderhouden van je camera. We geven je hier een stappenplan.

Stap 1: Wegblazen met een blaasbalg

We beginnen het schoonmaken van een camera het liefst met een blaasbalg. Dit handige hulpmiddel blaast los vuil van je camera, zonder hierbij het oppervlak aan te raken. Zo voorkom je krassen en beschadigingen. Blaas hiermee al het stof van de buitenzijde van de camera, en probeer ook de moeilijk bereikbare plekken uit te blazen, zoals de ruimtes tussen de knoppen. Als je ook de sensor en het spiegelhuis ermee wilt schoonmaken, zog dan dat je de blaasbalg nooit in de camera steekt! Je kunt daarmee namelijk de sensor of het sluitermechanisme beschadigen. Een blaasbalg met een eenwegventiel voorkomt dat er stof in de blaasbalg komt. Zo blaas je geen vuil vanuit de omgeving op je camera. Een must-have voor elke fotograaf!

©Korn V.

Stap 2: Wegvegen met een lenskwast

Na de blaasbalg ga je aan de slag met een lenskwast. Met deze zachte kwast veeg je voorzichtig alle niet al te vastzittende deeltjes van je camera en lenzen. Maar let op: oefen er geen druk mee uit en raak de haren nooit met je vingers aan, om te voorkomen dat je juistvet op de lens krijgt. Na gebruik blaas je de kwast uit met de blaasbalg (natuurlijk niet in de buurt van je camera). Met dit kwastje kun je trouwens ook even je flitser en andere accessoires schoonmaken. Gebruik een gewone lenskwast niet voor de sensor!

©PheelingsMedia

Stap 3: De finishing touch: lensdoekjes

Is al het losse stof weg? Dan kunnen we nu aan de gang met een lensdoekje. Zo’n zacht, niet-pluizend doekje is perfect voor het verwijderen van vette vingers of opgedroogde regendruppels. Gebruik het liefst verschillende doekjes voor het glaswerk en voor de camerabehuizing, zodat je het vuil niet per ongeluk verspreid. Je mag een doekje best een beetje vochtig maken (voor je objectieven het liefst met gedemineraliseerd water), maar maak het zeker niet te nat. Je kunt ook speciale reinigingsvloeistof gebruiken; breng dat dan aan op het doekje en niet direct op de lens. Er bestaan trouwens ook setjes met diverse schoonmaakproducten in één kit.

©Rawpixel Ltd.

Wat je beter níet kunt gebruiken

❌ Hoewel het verleidelijk kan zijn om een bus perslucht te gebruiken, doe je dit beter niet, zéker niet om de sensor schoon te blazen. Dit beschadigt je apparatuur.

❌ Gebruik ook zeker geen keukenrol, want hierin zitten houtdeeltjes die krassen kunnen veroorzaken.

❌ Kies niet voor huishoudelijke reinigingsmiddelen, hiermee kun je je camera ernstig beschadigen.

Sensor schoonmaken Vlekken op de sensor zijn erg vervelend: die zie je in vrijwel elke foto terug. Voor het reinigen van de sensor zijn er twee opties; automatisch en handmatig. Kijk eerst eens of je camera een zelfreinigingsmodus voor de sensor heeft. Zoek dit op in het menu of in de handleiding. Deze modus zet de sensor in beweging waardoor het stof lostrilt. Is niet alles verdwenen? Dan kun je aan de slag met een sensorreinigingskit, als je dit zelf aandurft. Wees wel erg voorzichtig en lees de instructies die bij de kit horen. Je kunt je camera vaak ook bij de camerawinkel in de buurt laten reinigen.

Binnenkort op vakantie? Lees ook: 9 tips voor de mooiste vakantiefoto’s

Onderhoudstips

Naast het schoonmaken van je camera, zijn er enkele algemene onderhoudstips die je kunnen helpen om je camera in topconditie te houden.

  1. Bewaar je camera op een droge, stofvrije plaats wanneer je hem niet gebruikt. Dit kan helpen om de hoeveelheid stof en vuil die zich op je camera verzamelt te verminderen. Vervoer hem ook goed beschermd, bijvoorbeeld in een stevige cameratas.

  2. Maak je camera regelmatig schoon, zelfs als je denkt dat hij niet vies is. Dit kan helpen om de ophoping van vuil en stof te voorkomen, wat op de lange termijn schade aan je camera kan veroorzaken.

  3. Als je camera beschadigd raakt, probeer dan niet om hem zelf te repareren als je niet precies weet wat je doet. Breng hem liever naar een professionele reparatiedienst; zij hebben de kennis en de tools om je camera veilig en effectief te repareren.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos