De Sony Linkbuds Open is een setje open oordoppen. Dat betekent dat ze de gehoorgang niet volledig afsluiten tijdens het luisteren en je dus goed in verbinding blijft met de omgeving. Het setje is te koop voor 179 euro.

Meer dan twee jaar geleden introduceerde Sony de Linkbuds-oordopjes. Destijds een nieuw concept, maar inmiddels hebben we met de Open een opvolger te pakken. Net zoals bij de eerste generatie is dit een set oordoppen die een open ring combineert met een bolletje aan technologie. Die open ring is voorzien van een speakertje en plaats je in de gehoorgang. In tegenstelling tot het gros van de normale oordoppen sluit die je oor niet af en kun je dus nog steeds goed horen wat er om je heen gebeurt. Dat is in veel situaties een handige optie.

Aan het ringetje zit onder meer een kleine bol vast. Daarin zit alle technologie gehuisvest. Omdat het bolletje wat onpraktisch aan de buitenkant hangt, heeft Sony speciale siliconen vleugeltjes toegevoegd die leunen op de binnenrand van je oor. Dat zou moeten voorkomen dat de oordoppen uitvallen, maar niets is minder waar. Als je een beetje meebeweegt op de muziek, praat of gaapt, bukt of naar beneden kijkt, dan komen de dopjes los en vallen ze uit. Hier zijn ze daarom geregeld onder de kast beland; we hebben het niet aangedurfd ermee te fietsen.

🎵Ook interessant: Review Nothing Ear (open) – Geeft muziek de ruimte

©Wesley Akkerman

Oncomfortabel, ongemakkelijk, ongewoon

Bovendien zitten de Sony Linkbuds Open gewoon niet lekker. We zeggen het maar zoals het is. Oncomfortabel, ongemakkelijk, ongewoon. Je moet ze redelijk strak in de opening van je oor duwen om enigszins het idee te krijgen dat ze vastzitten, en dan nog is het een kwestie van tijd voordat ze uitvallen. Na verloop van tijd begint je gehoorgang pijn te doen, omdat er om de speaker zelf geen zachte rand of siliconen ring zit. We waarderen het idee achter de Linkbuds Open enorm, ook in 2022 al, maar op dit vlak heeft Sony geen verbetering doorgevoerd.

De oortjes zelf zijn bovendien niet officieel waterdicht (maar Sony claimt wel dat ze tegen spatwater kunnen) en het doosje oogt eerder vies dan chic. We testen de witte versie, die een marmerachtig ontwerp heeft. Aanvankelijk dachten we dat het oplaaddoosje vies uit de verpakking kwam. En elke keer dat we het doosje pakken, betrappen we onszelf op de wens het schoon te willen maken. Opladen gebeurt via usb-c (en is geen draadloos opladen) en de accu gaat met slechts acht tot dertien uur niet lang mee. We zijn beter gewend van Sony.

©Wesley Akkerman

Geen Sony-oortjes

Vanwege het open ontwerp moet je er daarnaast rekening mee houden dat de Sony-oortjes niet klinken als Sony-oortjes. Het Japanse elektronicabedrijf, dat ooit begon als producent van audioapparaten, heeft een betere staat van dienst dan de geluidskwaliteit van de Sony Linkbuds Open. Het speelt het setje echt parten dat er geen ondersteuning is voor audiocodecs van betere kwaliteit. Zo is er alleen sbc, aac en lc3, en moeten de oortjes het zonder ldac doen (de Linkbuds Fit beschikken daar wel over). Daardoor klinkt de muziek kwalitatief minder goed.

We voegen eraan toe dat open oordopjes zelden echt uitblinken in audiokwaliteit, maar van Sony mag je meer verwachten. Ze klinken meer als een setje van onder de 100 euro, maar voor de Open betaal je nu toch echt 179 euro. Sony heeft de driver in de ring aangepast en de oordoppen voorzien van de Integrated Processor V2-chip, waardoor ze beter klinken dan de voorganger. Maar als we het setje puur beoordelen op prijs, dan is de ervaring ondermaats. Dit keer ligt er meer nadruk op de baslaag en dat is prima, maar de lat ligt hiervoor niet erg hoog.

©Wesley Akkerman

Maak gebruik van de middelen

Nemen we iets meer afstand van de prijs en houden we wat meer rekening met het open ontwerp, dan valt op dat de Sony Linkbuds Open redelijk gebalanceerd klinken. Niet helemaal, want de Open leunt hevig op de hogere tonen, waardoor die, als je de equalizer niet inzet, de overhand kunnen nemen. De equalizer in de app kan de ervaring echt veel beter maken, dus maak vooral gebruik van de tools binnen de Sound Connect-app. Je hebt toegang tot vooraf ingestelde presets, maar als je wilt kun je ook een persoonlijk profiel aanmaken.

Voor de adviesprijs krijg je verder wel een complete set oordopjes. De Sony Linkbuds Open zijn voorzien van allerlei extra's en handige opties. Denk dan aan multipoint (waarmee je verbinding maakt met twee apparaten) en automatische pauzestand voor wanneer je begint te praten. Je hebt verder toegang tot een spraakassistent en kunt telefoongesprekken aannemen of weigeren met hoofdbewegingen. Tot slot kun je muziek in Sony's eigen 360 Reality Audio beluisteren. Als het gaat om extra opties, dan doet deze set van 200 euro niet onder voor duurdere producten.

©Wesley Akkerman

Sony Linkbuds Open kopen?

Meer dan twee jaar na de lancering waarderen we het idee achter de Sony Linkbuds Open nog steeds even veel als het oorspronkelijke model. Je blijft daadwerkelijk meer in contact met je omgeving, en hoeft daarvoor de oordoppen niet uit te doen. Helaas betekent dat wel dat je hiervoor inlevert op draagcomfort en geluidskwaliteit. We stellen niet dat Sony geen enkele verbetering op die vlakken doorgevoerd heeft, maar die zijn wat ons betreft nog niet voldoende om te kunnen zeggen dat we massaal aan de Linkbuds Open moeten gaan. Want op dat niveau zit die set nog niet.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.