Kun je een soundbar gebruiken om alleen naar muziek te luisteren? Jazeker, en dat kan vaak op meerdere manieren. Tijd om de verschillende luistermogelijkheden van een soundbar op een rij te zetten!

De soundbar is de populairste manier om het geluid van een tv te verbeteren. Maar als dat apparaat eenmaal in de woonkamer staat, wordt het ook vaak gebruikt om naar muziek te luisteren. Uit onderzoek van tv-bouwer TCL blijkt dat ongeveer 70 procent van alle soundbars weleens wordt gebruikt voor een deuntje of playlist. Dat is veel, maar niet iedereen denkt aan de muziekmogelijkheden als ze een soundbar aanschaffen. 

Een eerste advies is dus om dat wél te doen. Als je van plan bent een soundbar aan te schaffen, kijk dan naast alle relevante tv-functies ook eens naar de muziekopties. Hieronder zijn de meest gangbare zaken op een rij gezet, zodat je bij een potentiële kandidaat kunt nagaan of ze de juiste mogelijkheden bieden.

Meer dan streamen

Bij de meeste muziekopties gaat het over streaming. Je stuurt muziek daarbij draadloos naar de soundbar. Vanaf je smartphone of tablet bijvoorbeeld, of je kiest muziek in een app. Er zijn verschillende streamingopties; je ontdekt ze verderop in dit artikel.

Ook lezen: Waar voor je geld: 5 (spot)goedkope soundbars van maximaal 300 euro

Maar wat als je een cd wilt afspelen of vinyl wilt beluisteren? Ook daar zijn verschillende opties mogelijk. Het makkelijkst is als een soundbar over een aux-ingang beschikt. Dat komt helaas steeds minder vaak voor, dus kijk het zeker na. Met de aux-ingang (meestal een 3,5mm-jack of twee RCA- of tulpstekkers) kun je een audiotoestel analoog aansluiten, zoals een platenspeler. Maar ook een cd-speler of muziekspeler kun je zo verbinden. Je hebt wel een geschikte kabel nodig. Wellicht betreft het een kabel met aan één einde een jack en aan het andere twee tulpstekkers. 

Op de meeste soundbars vind je wel een optische ingang. Hierop kun je alleen digitale audio-apparaten aansluiten. Geen analoge platenspeler dus, wel een cd-speler of een streamer. 

©LG

AirPlay

AirPlay of AirPlay 2 werkt via wifi en is vooral interessant voor Apple-gebruikers. Heb je een iPhone, iPad of Mac thuis, dan kun je makkelijk het geluid van elke app via deze weg naar een soundbar sturen. Via AirPlay kun je elke streamingdienst afspelen, maar ook de audio van andere apps, zoals games of vanuit je fotoalbum. Het biedt een uitstekende kwaliteit. 

Chromecast

Ook Chromecast werkt over wifi. Je stelt het in via de Google Home-app. Daarna kun je in muziek-apps die Chromecast ondersteunen de soundbar als speaker aanduiden. Dat zijn er heel wat, waaronder nagenoeg elke streamingdienst. Er zijn ook iPhone- en iPad-apps die Chromecast ondersteunen, maar het is vooral op Android toegespitst. Chromecast-soundbars kun je met stemcommando’s bedienen, al hebben niet alle toestellen een eigen microfoon aan boord. Chromecast ondersteunt cd-kwaliteit en soms hi-res audio.

©Jamie Biesemans

Spotify Connect en Tidal Connect

Niet elke soundbar ondersteunt AirPlay of Chromecast. Spotify Connect zit er zo goed als altijd wel op. Dankzij deze functie zul je met de wifi verbonden soundbar automatisch in de Spotify-app verschijnen als mogelijke speakers. Het werkt heel stabiel en makkelijk. Gebruik je een andere dienst, dan kun je er echter niets mee. De concurrerende dienst Tidal biedt sinds kort een gelijksoortige Connect-functie. Je vindt Tidal Connect vooralsnog niet op heel veel soundbars.

Bluetooth

De meest voorkomende streamingoptie? Dat is uiteraard bluetooth. Hiermee kun je muziek streamen vanaf een mobiel toestel of een laptop. Bluetooth is vooral heel eenvoudig om te gebruiken. Je koppelt je mobiele apparaat de eerste keer met de soundbar, waarna de twee apparaten in de toekomst automatisch met elkaar zullen verbinden.

Er hangen wel wat nadelen aan. Zo wordt er rechtstreeks van je telefoon naar de soundbar gestreamd, en niet via het wifi-netwerk. Loop je (te ver) weg van de soundbar, dan stopt de muziek. Ook hoor je via de soundbar andere geluiden, zoals notificaties van je socialmedia-apps. Dat kan storen. De kwaliteit hangt af van de gebruikte bluetooth-codec.

Play-Fi

Sommige merken, waaronder Loewe, Philips en TCL, integreren de DTS Play-Fi-software in hun soundbars. Bij Play-Fi hoort een app waarin streamingdiensten, internetradio en het afspelen van eigen muziekbestanden te vinden zijn. Er wordt gestreamd over het wifi-netwerk en je kunt de soundbar bovendien met andere Play-Fi-speakers koppelen. Play-Fi biedt een goede kwaliteit en bij bepaalde toestellen kun je zelfs kiezen voor een kritisch luisteren-modus die hi-res audio afspeelt.

©Jamie Biesemans

Een eigen app

De meeste soundbars kun je bedienen met een eigen app. Sommige van die apps bevatten ook streamingopties, zoals ingebakken streamingdiensten en internetradio, maar dat komt steeds minder vaak voor. De meeste fabrikanten vinden het makkelijker om AirPlay, Chromecast of Play-Fi in te bouwen, zodat ze geen eigen app hoeven te bouwen.

De uitzondering op de regel zijn de merken die echt inzetten op streaming en multiroom-functies. Sonos is op dat vlak een bekende naam, maar ook HEOS, Bluesound of Yamaha MusicCast horen in deze categorie thuis. Eigenlijk begon het bij deze merken bij de app. Die werd ontworpen om verschillende draadloze speakers en soundbars te bedienen. Bij deze merken ervaar je een heel rijke app-ervaring, met veel streamingdiensten en mogelijkheden. Het streamen naar multiroom-toestellen gebeurt bovendien op hoge kwaliteit.

DLNA/UPnP

UPnP is een oude technologie die je op sommige soundbars nog terugvindt. Het is niet de beste of makkelijkste manier om muziek af te spelen, maar is in sommige situaties wel een goede terugvaloptie. UPnP werd ontworpen om over het eigen netwerk muziekbestanden af te spelen, bijvoorbeeld je mp3’s die op een gedeelde map op een NAS staan.

Maar je kunt verschillende apps vinden die je toelaten om bepaalde streamingdiensten of muziekbestanden vanaf een clouddienst zoals Dropbox af te spelen. Voor Android-gebruikers is BubbleUPnP een populaire optie, mconnect Player is op de iPhone en iPad een goede optie. 

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.