Je ziet het bij steeds meer soundbars en audiotoestellen: Play-Fi. Maar wat is het precies en wat kun je ermee? In dit artikel gaan we daar dieper op in.

Wat is Play-Fi?

Kijk op de doos van een soundbar van Philips, Hisense of TCL en je ziet een sticker met ‘Play-Fi’. Dezelfde term zie je bij allerlei andere audiofabrikanten. Loewe, McIntosh, Onkyo, Polk, SVS – het rijtje is best lang. Play-Fi komt echter van DTS, dat je misschien kent van surroundformaten zoals DTS:X of DTS Master Audio HD. Ook dat zijn namen die je soms op de doos van een soundbar ziet staan, en die hebben te maken met hoe het geluid bij een film wordt gepresenteerd. 

Play-Fi is een ‘platform’. Dat klinkt misschien als een apart woord voor een functie op een soundbar of speaker. Het geeft echter aan dat Play-Fi meer is dan een streamingfunctie zoals bluetooth of AirPlay. Concreet is het software die elektronicafabrikanten in hun apparaten kunnen inbouwen om streamingopties toe te voegen. Voor die merken is het makkelijk werken: ze voegen het toe en hun apparaat is meteen compatibel met allerlei streamingdiensten en internetradio. 

DTS Play-Fi biedt bovendien multiroom-functies. In de app kun je meerdere Play-Fi-apparaten bedienen en desgewenst koppelen. Gekoppelde toestellen spelen dan synchroon muziek af. Het is een eenvoudige manier om in meerdere kamers dezelfde playlist af te spelen. Het mooie is dat Play-Fi over merken heen werkt. Je kunt via de Play-Fi-app dus een soundbar van merk X verbinden met een speaker van merk Y.  

Wat kun je ermee? 

Met Play-Fi kun je op verschillende manieren muziek afspelen. De mogelijke bronnen zijn:

Er worden in de app meerdere streamingdiensten ondersteund. Gelukkig kun je het lijstje aanpassen, zodat alleen de diensten zichtbaar zijn die voor jou nuttig zijn. De mogelijke diensten die voor Nederland en België relevant zijn: Amazon Music, Deezer, Napster, Tidal en Qobuz.

Een Play-Fi-apparaat kan meestal ook overweg met Spotify Connect. Spotify gebruik je niet in de Play-Fi-app, maar bedien je rechtstreeks in de Spotify-app zelf. Een leuk trucje van Play-Fi is dat je een Spotify-groep kunt aanmaken. Normaal gesproken kun je muziek via de Spotify-app maar naar één speaker of muziektoestel sturen, maar nu kun je een aantal speakers koppelen tot een virtuele speaker om zo de Spotify-app om de tuin te leiden.

Hoe ziet de app eruit?

Zodra je een Play-Fi-toestel instelt, krijg je met de app te maken. De app presenteert dan eerst een stappenplan om de boel met het wifi-netwerk te verbinden. Daarna kun je meteen aan de slag met je speaker of audiotoestel.

Het hoofdscherm van Play-Fi toont wat er momenteel wordt afgespeeld. Je ziet in een oogopslag de artiestennaam en de naam van de track, met daaronder mediaknoppen en de volumeregeling. Met het plusteken onderaan koppel je een tweede Play-Fi-apparaat. 

Door te tikken op het icoontje van de streamingdienst ga je terug naar de geselecteerde streamingdienst of naar het overzicht van muziekbronnen (internetradio, diensten, eigen bestanden). Afhankelijk van welke bron je aantikt, krijg je het muziekaanbod net iets anders gepresenteerd. Dat hangt af van de keuzes van de gekozen dienst. Sommigen bieden eerst playlists aan en dan nieuwe releases, anderen beginnen met jouw favorieten. Je kunt in de app per dienst zoeken, waardoor het opsporen van muziek lekker vlot verloopt. 

In welke toestellen vind je het?

DTS heeft inmiddels een dertigtal bedrijven overtuigd om hun software te gebruiken. Dat geeft je veel keuze als je voor thuis meerdere audiotoestellen wil die desgewenst kunnen samenspelen. Je bent dus niet verplicht om alles van één merk te kopen, zoals wel het geval is bij bijvoorbeeld Sonos.

©Philips

Play-Fi komt veel voor bij soundbars en bij audiotoestellen die je aan je televisie kunt hangen. Een mooi voorbeeld van dat laatste zijn de Prime Powered Speakers Pro (twee speakers) of Prime Soundbase Pro (een versterker waaraan je eigen luidsprekers hangt) van SVS, beide met een HDMI-ingang zodat je makkelijk je tv kunt aansluiten.

Als het gaat om soundbars zijn vooral Philips, Klipsch, TCL en Hisense overtuigde Play-Fi-gebruikers. Philips gaat zelfs een stap verder door Play-Fi te integreren in veel van z’n televisies. Play-Fi zit daarnaast in AV-receivers van onder meer Onkyo en Pioneer, die gericht zijn op mensen die een surroundopstelling willen bouwen. Ten slotte zijn er eveneens heel wat stereoproducten beschikbaar. 

Een overzicht van producten vind je op deze pagina van DTS. Dit lijstje is helaas niet zo actueel, dus er ontbreekt een aantal producten op.

De stap naar surround

Het Play-Fi-platform is het afgelopen jaar veel krachtiger geworden. De software ondersteunt nu het bouwen van een surroundopstelling via dezelfde app als waarmee je streamt. Concreet wil dat zeggen dat je bijvoorbeeld een soundbar kunt uitbreiden met twee Play-Fi-speakertjes die je naast de bank plaatst. Op deze manier creër je een volwaardig surroundsysteem dat film- en gamegeluid van alle kanten op je af laat komen. Je wordt zo echt ondergedompeld in de actie.

Play-Fi kan op papier een surroundopstelling tot 7.1.4 aansturen. In de praktijk kom je vaker soundbars tegen die je kunt uitbreiden met een subwoofer en/of twee extra achterspeakers. Play-Fi draait zoals gezegd ook op Philips-tv’s. Je kunt het dan gebruiken om een aparte subwoofer toe te voegen, zodat de tv-speakers veel voller en indrukwekkender klinken.

Een trage laptop is vaak te wijten aan één specifiek onderdeel: het werkgeheugen. De tijd dat 8 GB volstond, ligt in 2026 definitief achter ons. Maar hoeveel gigabytes heb je nu écht nodig voor een soepele ervaring met Windows en zware AI-functies? Wij duiken in de cijfers en helpen je een miskoop te voorkomen.

De eisen die software aan onze computers stelt veranderen razendsnel, zeker nu kunstmatige intelligentie diep in besturingssystemen wordt geïntegreerd. Waar je een paar jaar geleden nog prima uit de voeten kon met 8 GB werkgeheugen, liggen de standaarden in 2026 een stuk hoger. Sta je op het punt een nieuwe laptop of desktop aan te schaffen? Wij leggen uit hoeveel RAM je nodig hebt om de komende jaren vlot en toekomstbestendig te blijven werken.

Nog snel op zoek naar betaalbare geheugenplankjes? Check Kieskeurig.nl!

Waarom 16 GB het absolute minimum is geworden

Voorheen werd 8 GB RAM gezien als de gouden standaard voor basisgebruik, maar in 2026 is dit advies verouderd. Moderne besturingssystemen zoals Windows 11 en macOS 26 snoepen al een aanzienlijk deel van het geheugen op, nog voordat je een programma opent. Tel daar webbrowsers bij op die per tabblad steeds meer geheugen vragen en je computer loopt al snel vol. Voor simpele taken zoals tekstverwerking, e-mailen en het streamen van video's is 16 GB werkgeheugen daarom de nieuwe ondergrens. Hiermee voorkom je dat je computer voortdurend data naar bijvoorbeeld de tragere harde schijf moet verplaatsen, wat zorgt voor een trage en haperende gebruikservaring.

©Negro Elkha

De opkomst van AI-pc’s en de 32 GB-standaard

Wie zijn computer intensiever gebruikt of een toekomstbestendige aankoop wil doen, doet er verstandig aan om direct voor 32 GB RAM te kiezen. De belangrijkste reden hiervoor is de opmars van lokale AI-toepassingen. De zogenoemde AI-pc’s en Copilot+-systemen voeren zware berekeningen lokaal uit op de processor, wat een zware wissel trekt op het beschikbare werkgeheugen. Daarnaast vragen moderne games steeds vaker minimaal 16 GB tot 32 GB om soepel te draaien met hoge grafische instellingen. Met 32 GB heb je voldoende ademruimte om zware software, tientallen browser-tabbladen en achtergrondprocessen tegelijkertijd te draaien zonder prestatieverlies.

Wanneer is 64 GB of meer noodzakelijk?

Voor de gemiddelde consument en zelfs de fanatieke gamer is 64 GB werkgeheugen vaak nog overkill, maar er is een specifieke groep gebruikers voor wie dit in 2026 geen overbodige luxe is. Als je regelmatig aan de slag gaat met professionele videobewerking in 4K- of 8K-resolutie, complexe 3D-rendering of het draaien van zware virtuele machines, dan is deze hoeveelheid geheugen wel zo prettig. Ook ontwikkelaars die experimenteren met het lokaal draaien van grote taalmodellen (LLM’s) zullen merken dat 32 GB al snel tekortschiet. In deze scenario's fungeert het extra geheugen als een noodzakelijke buffer om wachttijden tijdens het renderen of compileren aanzienlijk te verkorten.

Snelheid is net zo belangrijk als capaciteit

Naast de hoeveelheid gigabytes is het in 2026 nogal belangrijk om te letten op de generatie van het geheugen. We bevinden ons in een overgangsfase waarin DDR4 langzaam heeft plaatsgemaakt voor het veel snellere DDR5-geheugen. Bij de aanschaf van een nieuw systeem heeft DDR5 zodoende absoluut de voorkeur. Deze nieuwe standaard biedt een veel hogere bandbreedte, wat betekent dat de processor gegevens sneller kan ophalen en wegschrijven. Dit merk je direct in de reactiesnelheid van het systeem, zeker in combinatie met snelle processors. Een systeem met 16 GB snel DDR5-geheugen kan in de praktijk vlotter aanvoelen dan een ouder systeem met 32 GB DDR4-geheugen.

Wikipedia heeft een deal gesloten met bedrijven als Microsoft, Amazon en Mistral AI. Zij gaan voortaan betalen voor toegang tot Wikipedia Enterprise. In ruil krijgen ze toegang tot grote hoeveelheden content uit de online encyclopedie.

De samenwerking werd gisteren aangekondigd – precies op de vijfentwintigste verjaardag van Wikipedia. De samenwerking tussen de encyclopedie en bedrijven als Microsoft, Meta, Amazon, Mistral AI en Perplexity zorgt ervoor dat zij allen gebruik kunnen maken van Wikipedia Enterprise. Het is niet bekend hoeveel deze bedrijven betalen voor hun lidmaatschap.

Wat is Wikipedia Enterprise?

Wikipedia Enterprise is de commerciële tak van Wikipedia waarbij aangesloten bedrijven op grote schaal data aangeleverd krijgen via een API-dienst. Zo kunnen AI-bedrijven, zoekmachines en spraakassistenten op grote schaal betrouwbare data van Wikipedia ontvangen die door machines gelezen kan worden.

Kortgezegd is dit een efficiënte en makkelijke manier voor bedrijven om de informatie uit Wikipedia-pagina's voor hun eigen producten te gebruiken. Daarbij gaat het ook om de meest recente versies van Wikipedia-pagina's, zodat informatie altijd zo nieuw mogelijk en dus relevant is.

Lees ook: Kennis delen? Zo werk je mee aan Wikipedia

Waarom sluiten bedrijven zich bij Wikipedia Enterprise aan?

Hoewel elk bedrijf zijn eigen reden heeft om zich bij Wikipedia Enterprise aan te sluiten, lijken de deze week aangekondigde samenwerkingen vooral te maken te hebben met het gebruik van Wikipedia-info voor AI. Op die manier kunnen AI-bots getraind worden met correcte info van Wikipedia die door mensen is geschreven, waardoor ze steeds slimmer worden en ook steeds meer informatie kunnen bieden.

De samenwerking voelt deels symbolisch: bedrijven laten hun AI-modellen al geruime tijd gebruikmaken van Wikipedia en alle andere bronnen op het internet, waardoor Wikipedia aanzienlijk minder bezoek krijgt vergeleken met enkele jaren geleden. Wikipedia riep AI-bedrijven afgelopen jaar dan ook op te betalen voor het gebruik van Wikipedia-pagina's voor AI-training. Daar hebben Microsoft, Meta, Amazon en consorten nu dus gehoor aan gegeven. Andere bedrijven, zoals Google, hadden zich al aangesloten bij Wikipedia Enterprise.