Je ziet het bij steeds meer soundbars en audiotoestellen: Play-Fi. Maar wat is het precies en wat kun je ermee? In dit artikel gaan we daar dieper op in.

Wat is Play-Fi?

Kijk op de doos van een soundbar van Philips, Hisense of TCL en je ziet een sticker met ‘Play-Fi’. Dezelfde term zie je bij allerlei andere audiofabrikanten. Loewe, McIntosh, Onkyo, Polk, SVS – het rijtje is best lang. Play-Fi komt echter van DTS, dat je misschien kent van surroundformaten zoals DTS:X of DTS Master Audio HD. Ook dat zijn namen die je soms op de doos van een soundbar ziet staan, en die hebben te maken met hoe het geluid bij een film wordt gepresenteerd. 

Play-Fi is een ‘platform’. Dat klinkt misschien als een apart woord voor een functie op een soundbar of speaker. Het geeft echter aan dat Play-Fi meer is dan een streamingfunctie zoals bluetooth of AirPlay. Concreet is het software die elektronicafabrikanten in hun apparaten kunnen inbouwen om streamingopties toe te voegen. Voor die merken is het makkelijk werken: ze voegen het toe en hun apparaat is meteen compatibel met allerlei streamingdiensten en internetradio. 

DTS Play-Fi biedt bovendien multiroom-functies. In de app kun je meerdere Play-Fi-apparaten bedienen en desgewenst koppelen. Gekoppelde toestellen spelen dan synchroon muziek af. Het is een eenvoudige manier om in meerdere kamers dezelfde playlist af te spelen. Het mooie is dat Play-Fi over merken heen werkt. Je kunt via de Play-Fi-app dus een soundbar van merk X verbinden met een speaker van merk Y.  

Wat kun je ermee? 

Met Play-Fi kun je op verschillende manieren muziek afspelen. De mogelijke bronnen zijn:

Er worden in de app meerdere streamingdiensten ondersteund. Gelukkig kun je het lijstje aanpassen, zodat alleen de diensten zichtbaar zijn die voor jou nuttig zijn. De mogelijke diensten die voor Nederland en België relevant zijn: Amazon Music, Deezer, Napster, Tidal en Qobuz.

Een Play-Fi-apparaat kan meestal ook overweg met Spotify Connect. Spotify gebruik je niet in de Play-Fi-app, maar bedien je rechtstreeks in de Spotify-app zelf. Een leuk trucje van Play-Fi is dat je een Spotify-groep kunt aanmaken. Normaal gesproken kun je muziek via de Spotify-app maar naar één speaker of muziektoestel sturen, maar nu kun je een aantal speakers koppelen tot een virtuele speaker om zo de Spotify-app om de tuin te leiden.

Hoe ziet de app eruit?

Zodra je een Play-Fi-toestel instelt, krijg je met de app te maken. De app presenteert dan eerst een stappenplan om de boel met het wifi-netwerk te verbinden. Daarna kun je meteen aan de slag met je speaker of audiotoestel.

Het hoofdscherm van Play-Fi toont wat er momenteel wordt afgespeeld. Je ziet in een oogopslag de artiestennaam en de naam van de track, met daaronder mediaknoppen en de volumeregeling. Met het plusteken onderaan koppel je een tweede Play-Fi-apparaat. 

Door te tikken op het icoontje van de streamingdienst ga je terug naar de geselecteerde streamingdienst of naar het overzicht van muziekbronnen (internetradio, diensten, eigen bestanden). Afhankelijk van welke bron je aantikt, krijg je het muziekaanbod net iets anders gepresenteerd. Dat hangt af van de keuzes van de gekozen dienst. Sommigen bieden eerst playlists aan en dan nieuwe releases, anderen beginnen met jouw favorieten. Je kunt in de app per dienst zoeken, waardoor het opsporen van muziek lekker vlot verloopt. 

In welke toestellen vind je het?

DTS heeft inmiddels een dertigtal bedrijven overtuigd om hun software te gebruiken. Dat geeft je veel keuze als je voor thuis meerdere audiotoestellen wil die desgewenst kunnen samenspelen. Je bent dus niet verplicht om alles van één merk te kopen, zoals wel het geval is bij bijvoorbeeld Sonos.

©Philips

Play-Fi komt veel voor bij soundbars en bij audiotoestellen die je aan je televisie kunt hangen. Een mooi voorbeeld van dat laatste zijn de Prime Powered Speakers Pro (twee speakers) of Prime Soundbase Pro (een versterker waaraan je eigen luidsprekers hangt) van SVS, beide met een HDMI-ingang zodat je makkelijk je tv kunt aansluiten.

Als het gaat om soundbars zijn vooral Philips, Klipsch, TCL en Hisense overtuigde Play-Fi-gebruikers. Philips gaat zelfs een stap verder door Play-Fi te integreren in veel van z’n televisies. Play-Fi zit daarnaast in AV-receivers van onder meer Onkyo en Pioneer, die gericht zijn op mensen die een surroundopstelling willen bouwen. Ten slotte zijn er eveneens heel wat stereoproducten beschikbaar. 

Een overzicht van producten vind je op deze pagina van DTS. Dit lijstje is helaas niet zo actueel, dus er ontbreekt een aantal producten op.

De stap naar surround

Het Play-Fi-platform is het afgelopen jaar veel krachtiger geworden. De software ondersteunt nu het bouwen van een surroundopstelling via dezelfde app als waarmee je streamt. Concreet wil dat zeggen dat je bijvoorbeeld een soundbar kunt uitbreiden met twee Play-Fi-speakertjes die je naast de bank plaatst. Op deze manier creër je een volwaardig surroundsysteem dat film- en gamegeluid van alle kanten op je af laat komen. Je wordt zo echt ondergedompeld in de actie.

Play-Fi kan op papier een surroundopstelling tot 7.1.4 aansturen. In de praktijk kom je vaker soundbars tegen die je kunt uitbreiden met een subwoofer en/of twee extra achterspeakers. Play-Fi draait zoals gezegd ook op Philips-tv’s. Je kunt het dan gebruiken om een aparte subwoofer toe te voegen, zodat de tv-speakers veel voller en indrukwekkender klinken.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.