Nieuwe tv’s bieden geweldige beeldkwaliteit. Het geluid? Dat valt dikwijls tegen. Een soundbar is de populairste manier om iets aan het tv-geluid te doen. Maar wat is een soundbar precies en wat kan hij wel of niet?

Ben je benieuwd naar wat een soundbar is en je kan bieden? In dit artikel krijg je een volledig overzicht van wat je kunt verwachten, zoals: wat doet een soundbar? | heb ik een soundbar nodig? | HDMI, optisch of bluetooth | dit kost een soundbar.

Ook interessant: Waar voor je geld: 5 echt goede koptelefoons

De verschillende types

 Als je ‘soundbar’ letterlijk zou vertalen, zou je uitkomen op iets als ‘geluidsstaaf’ of ‘geluidsbalk’. Dat bekt niet echt lekker, maar het is wél een correcte beschrijving van hoe een soundbar eruitziet. Het is een langwerpig toestel met verschillende ingebouwde speakers en ontworpen om bij een tv te passen. Dat is meteen de hoofdopdracht van een soundbar: zorgen voor een beter tv-geluid. En dat zowel bij gewone tv-programma’s als films, spannende reeksen en games. Veel mensen willen via een soundbar echter ook muziek afspelen. Daarom vind je op veel soundbars allerlei streamingopties.

De meeste soundbars komen met Chromecast en AirPlay 2, waardoor je makkelijk muziek kunt streamen vanuit elke app. Bluetooth is er ook vaak.

Heb ik een soundbar nodig?

Je vraagt je misschien af: “Wat biedt een soundbar nu precies?” Het korte antwoord is: een beter tv-geluid. Maar daar hoort toch wel iets meer uitleg bij. Een soundbar is nodig omdat de meeste televisies uitgerust zijn met een beperkt audiogedeelte. De luidsprekers zijn klein, vaak aan de achterkant geplaatst en er is weinig vermogen. Dit komt omdat tv-bouwers (en consumenten) slanke toestellen willen die zo plat mogelijk aan de muur hangen. 

Het is echter onmogelijk om met heel kleine speakers harde geluiden en alle tonen af te spelen. Zet je het geluid hard, dan treedt er vaak vervorming op. Als kijker merk je bijvoorbeeld dat spectaculaire geluidseffecten zoals explosies niet indrukwekkend klinken, maar storend en hard. Je grijpt constant naar de afstandsbediening om het volume bij te regelen. Ook een slechte

Kortom, de geluidsbeleving via de tv is heel beperkt en flets. En dat tast de kijkervaring ook aan. Want geluid – zowel muziek als effecten – speelt een belangrijke rol bij het ervaren van een film of serie .

Tv-merken leggen bij hun duurste modellen wél de nadruk op een beter geluid. De allerduurste televisies zijn uitgerust met innovatieve geluidsoplossingen of een vaste soundbar.

Zo sluit je een soundbar aan 

Soundbars zijn uitdrukkelijk ontworpen om makkelijk te gebruiken zijn. Dat geldt ook voor het aansluiten – het is heel eenvoudig. Een nieuwe soundbar sluit je best aan via een HDMI-kabel. Deze moet aansluiten op de HDMI-ARC-poort van je tv. Vaak is dit HDMI-poort 2, maar de tv-handleiding biedt raad als je er niet uitkomt.

Bij nieuwe tv’s zal er trouwens HDMI-eARC staan, maar dat maakt geen verschil. Het grote voordeel van werken met een HDMI-kabel is dat de tv en soundbar met elkaar kunnen communiceren. Je kunt gewoon je eigen afstandsbediening blijven gebruiken om het volume te regelen. 

Een tweede optie is werken met een optische kabel. Bij soundbars uit de budgetklasse is dit soms de enige optie die je hebt. Qua geluidskwaliteit krijg je hetzelfde als bij HDMI, tenzij je streeft naar een betere surround-ervaring. Een nadeel van een optische kabel is dat je het volume van de soundbar alleen kunt regelen via de afstandsbediening van het audiotoestel.

Bij een nieuwe tv heb je meestal de optie om een bluetooth-toestel te selecteren als audioapparaat. Omdat de meeste soundbars over bluetooth beschikken, kun je dus ook draadloos je tv en de soundbar verbinden. De vertraging die op deze verbinding zit, zorgt echter voor een minder leuke kijkervaring.

Hoeveel kost een soundbar? 

Als je gaat rondkijken, zie je al snel dat er veel types bestaan. Het prijsbereik waarin een soundbar kan zitten is dan ook heel breed. Reken van circa 200 euro voor een instapmodel tot 1600 euro voor een topmodel met extra speakers meegeleverd. Er zijn ook high-end soundbars die je kunt uitbreiden met apart aan te schaffen speakers en een subwoofer. Ga je voor dat volledig pakket, dan kom je nog veel hoger uit. 

De verschillende soorten soundbars

Als je op zoek gaat naar een soundbar, zal je wellicht de onderstaande types vinden, van goedkoop tot duurder. Wat die ‘2.0’ of ‘5.1.4’ betekent, dat ontdek je verderop. Ook de rol van de subwoofer leggen we uit. 

Surroundgeluid 

De naam verklapt het al: surroundgeluid is geluid rondom je. Net zoals in de bioscoop, waar geluidseffecten rond de kijker worden geplaatst om de actie op het scherm te ondersteunen. In de bioscoopzaal worden daarvoor tientallen luidsprekers gebruikt die op verschillende plaatsen hangen.

Een soundbar doet het wat anders: alle luidsprekers zitten in het toestel. Slimme software stuurt het geluid zodanig de woonkamer in zodat je de indruk krijgt dat er geluidseffecten rondom het scherm komen. Duurdere soundbars met meerdere speakers en een groter formaat doen dit beter dan kleinere, goedkopere modellen. 

Bij de topmodellen krijg je aparte draadloze speakers die je achter of naast de bank plaatst. Hierdoor zet je een stap dichter naar de bioscoopervaring. Bij sommige soundbars kun je die extra speakers aan de soundbar vastklikken wanneer je niet naar een film kijkt.

Duurdere soundbars komen met een nuttige kalibratiefunctie. Door het eenmalig afspelen van testgeluiden ontdekt de soundbar de vorm van je woonkamer. Het geluid wordt aan die kamer aangepast.

De soundbars die komen met een aparte subwoofer (waaruit bassen komen) klinken doorgaans beter. De soundbar speelt dan die lastig te produceren lage tonen niet af, maar laat dat taai klusje over aan de gespecialiseerde subwoofer. Een subwoofer moet wel van goede kwaliteit zijn en dat is bij goedkope soundbars niet altijd het geval.

De kanalen van de soundbar

Surroundgeluid bestaat in vele vormen. Vandaar die ‘2.0’ of ‘5.1.2’. Het eerste cijfer wijst op het aantal kanalen op gewone luisterhoogte (dus je oren als je op de bank zit). Het tweede cijfer geeft aan op er rekening wordt gehouden met het speciale kanaal met lage tonen die je bij filmsoundtracks hebt (LFE). Bij ‘2.0’ heb je gewoon stereo, dus twee kanalen. ‘5.1.2’ betekent vijf kanalen oftewel twee richting oorhoogte, één subwoofer en dan twee ‘hoogtekanalen’. Dat zijn speakers gericht op het plafond. Dat klinkt weinig nuttig, maar dit is deel van het nieuwste Dolby Atmos-formaat en creëert een 3D-geluidservaring. Het is heel effectief. 

Soundbars kunnen tv-uitzendingen en streamingmuziek, die meestal in stereo zijn, naar surroundgeluid omvormen. Het beste werkt het echter bij films, series en games die al in surround worden aangeboden. Dat is zo bij alle streamingdiensten.

De verschillen op vlak van surroundgeluid klinken heel technisch. Het gaat echter om hoe jij een film, serie of game wilt ervaren. Wil je gewoon betere verstaanbaarheid en iets meer rust en helderheid, dan zal een goedkopere soundbar volstaan. Voor een grootste, omhullende ervaring moet je echter kijken naar een duurder model. In een grotere woonkamer zul je ook meer vermogen nodig hebben. 

Haperende streams en trage downloads op zolder zijn grote ergernissen in veel huishoudens. Om dat op te lossen twijfelen veel mensen tussen een krachtiger router of een set powerline-adapters. In dit artikel leggen we precies uit wanneer je voor welke oplossing moet kiezen, zodat je geen geld verspilt aan de verkeerde apparatuur.

Voordat je naar de winkel rent: je moet eerst begrijpen wat er precies misgaat met je verbinding. Wifi-problemen kun je doorgaans opdelen in twee categorieën: een gebrek aan bereik of een gebrek aan capaciteit. Bij een gebrek aan bereik komt het signaal simpelweg niet ver genoeg, bijvoorbeeld omdat dikke betonnen muren of plafonds het signaal blokkeren. Je hebt dan op zolder één streepje bereik of zelfs helemaal geen verbinding. Bij een gebrek aan capaciteit is het signaal wel sterk, maar is de router niet krachtig genoeg om alle data te verwerken. Dat merk je als het internet traag wordt zodra iedereen thuis tegelijk online is. Het onderscheid tussen deze twee oorzaken bepaalt of je een router of een powerline-adapter nodig hebt.

Wanneer is een nieuwe router de oplossing?

De router is het hart van je thuisnetwerk en regelt al het verkeer. Vaak gebruiken mensen het standaardmodem dat ze van hun internetprovider hebben gekregen, maar deze apparaten blinken zelden uit in prestaties. Een losse, hoogwaardige router kopen is de beste keuze wanneer je merkt dat de verbinding in de buurt van het modem al niet optimaal is of wanneer je regelmatig met veel apparaten tegelijk online bent.

Als je in de woonkamer zit en de verbinding hapert zodra de kids op hun tablets zitten, is je huidige router waarschijnlijk niet krachtig genoeg om al die gelijktijdige datastromen te verwerken. Een moderne router met ondersteuning voor wifi 6 kan veel meer apparaten tegelijk bedienen en zorgt voor een hogere, stabielere snelheid op de verdieping waar hij staat.

©Andrii

Internet via het stopcontact met powerline

Een powerline-adapter, ook wel homeplug genoemd, werkt volgens een totaal ander principe. Dit systeem maakt gebruik van het bestaande stroomnet in huis om het internetsignaal te verplaatsen. Je stopt één adapter in het stopcontact bij je router en de tweede adapter in een stopcontact op de plek waar je internet nodig hebt, bijvoorbeeld op zolder of in het tuinhuis.

Dit is de ideale oplossing wanneer het wifi-signaal door dikke betonnen muren of plafonds moet dringen. Waar wifi-golven afketsen op gewapend beton, stuurt de powerline het signaal simpelweg via de koperdraden in de muur naar boven. Dat maakt powerline-adapters uitermate geschikt voor specifieke 'dode zones' die te ver weg liggen voor het bereik van een gewone router.

Stabiliteit versus snelheid

Bij de keuze tussen deze twee speelt ook het gebruiksdoel een rol. Powerline-adapters zijn vaak de favoriete keuze voor gamers of mensen die thuiswerken op een vaste pc. De reden hiervoor is dat de tweede adapter vaak beschikt over een netwerkafsluiting, waardoor je je computer met een kabel kunt aansluiten. Een bekabelde verbinding via powerline is doorgaans stabieler en heeft een lagere vertraging (ping) dan wifi, wat cruciaal is bij online gamen. Een nadeel is wel dat de snelheid van powerline afhankelijk is van de kwaliteit van je stroomnet. Oude bedrading of zware apparaten zoals een wasmachine kunnen storing veroorzaken, waardoor de snelheid soms fluctueert. Een high-end router biedt daarentegen vaak een hogere topsnelheid, maar is dus gevoeliger voor afstand en obstakels.

De opkomst van mesh-systemen

Tegenwoordig is er een hybride oplossing die de traditionele router steeds vaker vervangt: Multiroom Wifi of Mesh. Dit zijn feitelijk meerdere routers die met elkaar communiceren. Als je een groot huis hebt en overal perfecte wifi wilt zonder kabels te trekken, is dit vaak een betere, maar ook duurdere oplossing dan een simpele powerline-set. Kies je echter voor een budgetvriendelijke oplossing om snel internet op één specifieke, lastig bereikbare kamer te krijgen, dan wint de powerline-adapter het vaak op prijs-kwaliteitverhouding. Is je doel echter om de algehele snelheid en capaciteit in de woonkamer en keuken te verbeteren, investeer dan in een goede router.

Maak jij tijdens een welverdiende vakantie talloze video’s? Met VSDC Free Video Editor giet je de leukste fragmenten in een gelikte film. Dankzij het gebruik van mooie overgangen en fraaie effecten oogt het resultaat zeer professioneel. Het kost je bovendien geen cent, want je installeert deze zeer uitgebreide videobewerker gratis op een Windows-computer.

Tegenwoordig liggen er best wat goede gratis videobewerkers voor het oprapen. Zeker wanneer je geen torenhoge eisen aan de videomontage stelt, heb je niet per se een betaald programma als Adobe Premiere Elements of Magix Video Deluxe nodig. Zo krijg je met het gebruiksvriendelijke VSDC Free Video Editor al een heleboel voor elkaar. In tegenstelling tot diverse gratis alternatieven voegt dit programma geen lelijk watermerk toe aan jouw film. Deze freeware heeft daarnaast een verrassend uitgebreide gereedschapskist.

Videobewerker installeren

VSDC Free Video Editor heeft relatief lage systeemeisen. Zeker voor video’s tot een resolutie van 1920 × 1080 pixels heb je geen supersnelle pc of laptop nodig. Wil je haarscherpe 4K-video’s bewerken? In dat geval adviseren de makers een systeem met 8 of 16 GB werkgeheugen. Daarnaast is een krachtige processor met meerdere rekenkernen geen overbodige luxe.

Particulieren mogen VSDC Free Video Editor voor nop installeren. Ga naar de site via www.kwikr.nl/vsdc en download het installatiebestand. Je hebt keuze tussen de 32bit- en 64bit-versie. De meeste computers kunnen met de 64bit-versie uit de voeten. Dubbelklik op het gedownloade exe-bestand en doorloop de stappen van de installatie. 

Nieuw project starten

Zodra je de videobewerker voor de eerste keer opstart, verschijnt er een pop-upvenster met een aanbeveling voor de betaalde Pro-versie (zie kader). Je klikt dat via het kruisje weg. Laat de ietwat drukke gebruikersomgeving even op je inwerken. Het beginscherm toont diverse instructies voor geavanceerde bewerkingen. Laat die als beginnende gebruiker links liggen. Je kunt wel alvast even de tabbladen doornemen, want die herbergen verschillende bruikbare functies.

Je gaat nu eerst een nieuw (video)project starten. Klik op het tabblad Projects en daarna op New project. Er verschijnt een nieuw venster waarin je diverse instellingen voor de videomontage kunt bepalen. Het belangrijkste is de waarde achter Resolution. Voor een scherp beeld en soepele montage laat je de huidige waarde van 1920 × 1080 pixels (16:9) staan. Filmt jouw smartphone of videocamera in een hogere resolutie, dan kun je een andere waarde overwegen. Laat de overige opties ongewijzigd. Je typt achter Project title een relevante projectnaam en kiest onderaan voor Blank project. Bevestig tot slot met Finish.

Video’s toevoegen

Nu ga je met het zojuist aangemaakte videoproject aan de slag. Merk op dat het tabblad Editor is geopend. Je zit nu dus in de videobewerker. Zoals je ziet, zijn er flink wat opties beschikbaar. Laat je hierdoor niet afschrikken, want we nemen de basisfuncties stap voor stap met je door.

Je dient eerst relevante videoclips aan het programma toe te voegen. Gunstig is dat VSDC Free Video Editor alle bekende beeldformaten ondersteunt. Klik bovenaan in de werkbalk op Add object / Video en navigeer naar de map met de bestanden. Je selecteert één of meer video’s, waarna je bevestigt met Openen / OK. Wanneer je minimaal twee fragmenten toevoegt, kies je Add to layer.

De videoclips verschijnen allemaal in de tijdlijn onderaan het venster. Deze tijdlijn is belangrijk, want die bepaalt welke momenten er in de uiteindelijke film terechtkomen. Verder kun je hieraan bijvoorbeeld ook titels, overgangen, speciale effecten en audiotracks toevoegen. Vind je de tijdlijn te klein? Je kunt dit onderdeel eenvoudig vergroten. Zweef onder Layer 1 op de scheidslijn totdat er een dubbele pijl verschijnt. Beweeg de muis nu met ingedrukte muisknop omlaag. In VSDC Free Video Editor pas je op soortgelijke wijze de grootte van alle deelvensters aan. Kortom, richt op die manier het bewerkvenster naar eigen wens in.

Volgorde clips wijzigen

Waarschijnlijk heb je een bepaalde volgorde voor de videoclips in gedachten. Geen probleem, want je kunt de clips op de tijdlijn verplaatsen. Sleep het beoogde fragment met ingedrukte muisknop één laag omlaag. De overgebleven video’s schuif je daarna naar links of rechts. Creëer op die manier een ‘gat’ en sleep het fragment ernaartoe. Het is belangrijk dat er geen loze ruimtes op de tijdlijn achterblijven. Anders zie je namelijk zwart beeld.

Scènes inkorten

Vanzelfsprekend wil je alleen boeiende scènes in de film tonen. Saaie passages snijd je daarom resoluut weg. Dat doe je door een videoclip in te korten. Gebruik hiervoor wederom de tijdlijn. Selecteer een fragment en beweeg de rode schuifregelaar naar deze clip. Het bijbehorende beeld verschijnt nu in de voorbeeldweergave. Vind je dit beeld te klein? Klik dan helemaal rechtsonder in het programma op het kleine plusteken. Je past daarmee het zoomniveau aan. Klik nu onder de voorbeeldweergave op de rode afspeelknop (PijltjeRechts) om de video te starten. Begint of eindigt het saaie gedeelte? Via dezelfde rode knop (twee verticale streepjes) pauzeer je de video.

Inkorten is vrij eenvoudig. Een geselecteerde videoclip heeft op de tijdlijn aan weerszijden twee piepkleine vierkanten. Klik daarop en houd de muisknop ingedrukt. Beweeg de muis nu naar links of rechts tot de rode schuifregelaar. Laat de muisknop als laatste los. Het fragment is nu een kopje kleiner gemaakt! 

Fragmenten splitsen

Je kunt een lang fragment ook in twee (of meer) delen opsplitsen. Dat is nuttig wanneer je deze videootjes op verschillende momenten in de film wilt tonen. Selecteer in de tijdlijn een videoclip en bepaal met de rode schuifregelaar een geschikt ‘splitmoment’. Overigens kun je met de mediaknoppen onder de voorbeeldweergave dit moment heel precies bepalen. Spoel bijvoorbeeld een seconde voor- of achteruit. Het is zelfs mogelijk om een video frame voor frame door te nemen. Staat de rode schuifregelaar exact op de goede plek? Klik dan in de werkbalk boven de tijdlijn op het pictogram met de twee rode haakjes. Je ziet vervolgens twee aparte clips.

Roteren en bijsnijden

Soms is het noodzakelijk om een video negentig graden te roteren, omdat het beeld in VSDC Free Video Editor is gedraaid. Gelukkig herstel je deze ‘fout’ simpel. Je selecteert in de tijdlijn de juiste video en klikt helemaal bovenaan bij de sectie Tools op het pictogram met de gebogen pijl. De video draait meteen.

Staat er een ongewenst persoon, lelijk logo of storend object in beeld? Gooi de videoclip dan nog niet weg! Je kunt het fragment namelijk nog bijsnijden. Beslis welk deel van de video je wilt gebruiken en gooi het overtollige beeldmateriaal weg. Je klikt met de rechtermuisknop op een videoclip in de tijdlijn en kiest Crop tools / Custom region. Bepaal in het nieuwe venster welk deel uit beeld moet verdwijnen. Je regelt dat door de zwarte vierkantjes aan de randen van de voorbeeldweergave te verslepen. Tevreden? Met OK voer je de actie definitief uit.

Nuttig om te weten is dat je met deze functie de oorspronkelijke resolutie verkleint. Zeker wanneer je de uiteindelijke film op een grote televisie of pc-monitor bekijkt, zie je mogelijk korrelige beelden. Snijd daarom liever niet te veel beeldmateriaal weg.

Video-effecten

Wie dat wil, gaat in deze videobewerker helemaal los met speciale effecten. Klik maar eens bovenaan in de werkbalk op Video effects. Er verschijnt een uitgebreid menu. Voordat je iets uitkiest, selecteer je eerst een clip op de tijdlijn. Via Quick styles pas je heel makkelijk een effect toe, omdat hiervoor geen extra instellingen zijn vereist. Laat de video bijvoorbeeld op een gedateerde film uit de jaren ‘70 lijken of pas automatisch de contrastwaarden aan.

Wil je zelf meer invloed op in hoeverre het programma een video-effect toepast? Bij veel filters stel je naar eigen inzicht de intensiteit in. Bekijk hiervoor de mogelijkheden via Video effects / Adjustments. Zo wijzig je onder andere de kleurverzadiging en helderheid. Daarnaast kun je ook een stijlvol sepia- of zwart-wit-effect op de video loslaten. Zodra je eenmaal iets hebt gekozen, pas je in het deelvenster Properties window aan de rechterkant de waarden aan. Als je dit deelvenster niet ziet, klik je achtereenvolgens op het tabblad View en Properties. Tot slot zijn ook de video-effecten binnen de rubrieken Filters en Nature de moeite waard. Spijt van een bepaalde keuze? Met de sneltoets Ctrl+Z maak je de laatste handeling weer ongedaan. Experimenteer er dus lustig op los!

Overgangen

Tijdens de montage van een video ontkom je eigenlijk niet aan het gebruik van overgangen. Doe je dat niet, dan lopen de fragmenten nogal abrupt in elkaar over. Dat is onprettig voor de kijker. Met een overgang wordt een nieuwe videoclip op subtiele wijze geïntroduceerd.

Klik in de tijdlijn op de videoclip waarbij je aan het einde een overgang wilt toevoegen. Je opent zo nodig eerst het tabblad Editor en navigeert daarna naar Video effects / Transitions. Probeer nu één van de beschikbare overgangen uit. Zo laat je het oude fragment bijvoorbeeld in vlammen opgaan (Paper burn) of in scherven uit elkaar vallen (Shattered glass). Kies een overgang en controleer in het pop-upvenster of de optie To the end of scene is geselecteerd. Klik op OK.

Merk op dat er op de tijdlijn een verse laag met de gekozen overgang verschijnt. Klik op de rode afspeelknop onder de videoweergave om de overgang te bekijken. Je past in het eigenschappenvenster aan de rechterkant diverse zaken aan, waaronder de tijdsduur en transparantie.

Geluid

De audiokwaliteit van zelfgeschoten video’s is vaak matig. Stond er toentertijd tijdens de opname een stevig briesje, dan hoor je waarschijnlijk voornamelijk windgeruis. Zet het geluid van dergelijke videoclips daarom gewoon uit. Klik in de tijdlijn op een fragment om de bijbehorende eigenschappen aan de rechterkant te tonen. Verschijnt dat niet, dan klik je op View / Properties. Je scrolt zo nodig een stukje omlaag totdat je de optie Audio track tegenkomt. Klik achter Track 1 op het kleine pijltje en kies Don’t use audio.

Je kunt eventueel zelf audio aan de videomontage toevoegen, zoals achtergrondmuziek of een voice-over. Klik zo nodig op het tabblad Editor en kies Add object / Audio. Je selecteert nu pakweg een mp3-, wma-, wav- of flac-bestand op de computer. Via Openen / OK belandt de audiotrack als nieuwe laag op de tijdlijn. Kies een geschikte plek en pas diverse eigenschappen in het Properties window desgewenst aan. Denk hierbij onder meer aan de snelheid en het volumeniveau.

Film opslaan

Deze workshop is slechts een bescheiden introductie van VSDC Free Video Editor. Je kunt namelijk nog veel meer met deze veelzijdige videobewerker doen. Ga er dus vooral ook zelf mee stoeien. Ben je eenmaal klaar, dan sla je het resultaat op. Je kunt de film daarna op verschillende schermen bewonderen.

Klik in de werkbalk op het tabblad Export project en speel zekerheidshalve de volledige videomontage nog eens af. Ben je helemaal tevreden, dan geef je in de werkbalk het gewenste videoformaat aan. Kies bijvoorbeeld voor mp4, mkv, mov, flv of mts. Het is ook mogelijk om de film op een dvd te branden. Wijzig via Change name zo nodig de bestandsnaam en opslaglocatie. Je bevestigt bovenaan ten slotte met Export project / Continue.