ID.nl logo
Nieuws

Altijd en snel een stabiel draadloos netwerk

We maken steeds minder gebruik van ethernetkabels, en dat betekent dat het steeds belangrijker wordt dat het draadloos internet dat we gebruiken snel en stabiel is. Helaas wil het daar nog wel eens aan schorten. Dan kun je een arsenaal aan versterkers ophangen, maar dat heeft weinig zin als de basis niet in orde is. Mesh-netwerken zijn de oplossing, en daarin gaat Synology nog een stapje verder, met de Mesh Router MR2200ac.

©PXimport

Mesh-netwerken zijn stabiel, doordat er niet één doorgeefluik is waarvan apparaten afhankelijk zijn, zoals in het geval van versterkers. Bij een mesh-netwerk met bijvoorbeeld vier draadloze zenders, staat elke zender in contact met de drie overige zenders, die allemaal in staat zijn om te verzenden en te ontvangen. Op die manier ontstaat er een superstabiel netwerk waarin optimale dekking altijd is gegarandeerd.

MR2200ac

Het concept mesh-netwerken is niet helemaal nieuw, maar Synology tilt het met z’n MR2200ac naar een aanzienlijk hoger niveau. Met mesh-wifi van Synology vervang je je bestaande router door een aantal wifi-punten. Hierdoor hangt er in feite een ‘net’ over je hele woning zodat in iedere ruimte de maximaal mogelijke snelheid behaald wordt. Extra handig is dat de MR2200ac is voorzien van een extra 5GHz-band die kan worden gebruikt voor communicatie tussen de wifi-punten. Dit kun je zien als een extra ‘snelweg’ voor netwerkcommunicatie, waardoor de drukte op het netwerk beter gereguleerd wordt en je niet bang hoeft te zijn voor opstoppingen – of netwerkcongestie zoals dat zo mooi heet.

Gebruiksvriendelijk

Het klinkt natuurlijk superhandig, een paar van die apparaten in je netwerk die de verbinding stabiel houden, maar het is niet prettig als je een expert moet bellen om de boel in te regelen of te herstellen. Daar hoef je met de MR2200ac absoluut niet bang voor te zijn. De interface is zeer gebruiksvriendelijk en je beheert je volledige netwerk vanuit één centrale plek, namelijk SRM, oftewel Synology Router Manager. Het configureren van het netwerk met behulp van SRM is heel eenvoudig en daarnaast bevat de software een herstelmechanisme, zodat problemen snel en eenvoudig kunnen worden opgelost.

Stabiel en veilig

De MR2200ac maakt je netwerk snel en stabiel, SRM zorgt er daarnaast voor dat het ook nog eens veilig is. In de eerste plaats voor jou dankzij de ingebouwde inbraakbeveiliging en de Veilig Surfen-dienst van Google die betere verdediging bied tegen malware, ongewenste software en social engineering op alle soorten apparaten en platforms in je netwerk. Daarnaast zorgt ondersteuning voor vpn via ssl ervoor dat je verkeer altijd via een beveiligd en versleutelde verbinding kan plaatsvinden. Veiligheid gaat echter verder dan alleen jij, en daarom is SRM ook voorzien van toegangsbeheer, waarmee je eenvoudig ouderlijk toezicht kunt instellen of een bepaald internetbeleid kunt afdwingen.

Zo kun je eenvoudig een internetschema opstellen waarbij de internettoegang voor de apparaten van je kinderen automatisch wordt ontzegd op de door jou ingestelde tijden, zodat kinderen weten wanneer het tijd is om te gaan slapen, of iets anders te doen dan op een apparaat spelen. Met behulp van webfilters kun je de toegang tot content die niet geschikt is voor kinderogen eenvoudig blokkeren, of juist een white list opstellen met websites die zij uitsluitend mogen bezoeken. Daarnaast is Safe Search geïntegreerd, om te voorkomen dat kinderen op YouTube, Google of Bing per ongeluk op expliciete zoekresultaten stuiten. Het fijne hiervan is dat de instellingen streng kunnen zijn, maar kinderen wel kunnen aangeven dat zij denken dat een site wél bereikbaar zou moeten zijn. Vervolgens kun je rustig besluiten of je wel of niet die toegang verleent. Op die manier vind je samen de beste manier om voor een veilige situatie te zorgen.

Uitbreidbaar

De MR2200ac zorgt er in combinatie met SRM voor dat je klaar bent voor de toekomst in de breedste zin des woords. Want je netwerkbehoefte van vandaag is waarschijnlijk niet die van morgen. Je kunt het systeem daarom eenvoudig uitbreiden met extra apparaten en Mesh-punten, zodat je ook het grootste huis of zelfs je zakelijke omgeving probleemloos van stabiel, snel en veilig draadloos internet kunt voorzien.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos