Subtiele, ronde vormen, zachte materialen en hippe kleuren: de tijd dat sextoys eigenlijk alleen functioneel maar niet mooi waren, ligt al lang achter ons. Maak kennis met erotisch speelgoed dat je zonder gêne overal in huis kunt laten liggen of staan.

📖 Lees ook: Sex-ABC: ontdek je plekje

Crave Vesper - Vibratorketting

We beginnen met deze prachtige, subtiele bulletvibrator voor om je nek. Deze beroemde vibrator heet Crave Vesper en hij is enorm stijlvol: hij ziet eruit als een heel mooie ketting die het decolleté extra accentueert. Maar wel een ketting dus die ook voor plezier zorgt op nog zuidelijkere regionen. Opladen doe je via USB, maar de laadpoort valt helemaal niet op wanneer je deze vibrator trots als ketting draagt.

Vetro Disco Dildo - JimmyJane

Ben je een beetje in de jaren ‘70 blijven hangen? Als disco helemaal jouw ding is, dan is deze dildo dat ook. De Vetro Disco heeft een grappig discobalpatroon en ziet er verder een beetje uit als een bowlingkegel of lavalamp, wat dan ook wel weer heel erg 70’s is. Een heel gaaf apparaat, al is hij niet overal meer verkrijgbaar en dus echt een soort special edition geworden.

Koraalvibrator - JimmyJane

We blijven even bij JimmyJane, want daar weten ze heel goed hoe je geweldige designs moet maken voor je seksspeeltjes. Deze zacht aanvoelende koraalvibrator doet denken aan de zeemeerminbeha van Ariel en heeft met zijn zuurstokkleur een enorm zoete uitstraling. De vorm zorgt er ook voor dat je het niet meteen met een penis (en dus een sekstoy) associeert, waardoor het een heel schattig apparaat is voor op je nachtkastje: net decoratie, toch?

Unbound Babes - Vibrator Ring

We hadden het net al over een ketting, maar dit sieraad is zo fantastisch dat we het ook moeten noemen: de vibratorring van Unbound Babes. Het lijkt een gewone ring voor om je vinger: hij heeft een gave, gouden uitstraling en lijkt echt op een juweel. Het is echter een vibrator, die je dus ook op heel andere manieren plezier kan brengen. Hij kan meerdere snelheden aannemen en hij is waterdicht, dus mocht je hem dragen en er is een flinke regenbui, dan hoef je niet bang te zijn dat hij daarna niet meer zijn werk kan doen.

Love Magic - Elegance

Wil je een massage-apparaat/wand-vibrator zoals de beroemde Magic Wand, maar mag het wel wat minder plastisch en wit? Er is aan de vorm niet heel veel te doen, maar Love Magic bewijst dat er wel iets aan te doen is: sowieso aan de kleur. De Love Magic oplaadbare wandvibrator Elegance is er namelijk in het zwart, roze en turquoise. Hij heeft 20 modi en 8 snelheden, zodat je elke centimeter van je lijf ermee kunt prikkelen.

Rianne S - Heartvibe

Het Nederlandse merk Rianne S heeft prachtige seksspeeltjes in het assortiment, maar een van onze onze favorieten is toch wel de Heartvibe. Ook deze heeft een andere vorm dan de fallusvormen die we meestal zien: dit is een hartje met een gouden randje, wat wil je nog meer? Hij wordt ook nog geleverd in een prachtige verpakking, wat het een geweldig cadeau voor je vriendin maakt, of gewoon voor jezelf. De zacht siliconen textuur voelt op veel plekken op het lijf heerlijk aan en hij heeft enorm veel snelheden en standen om voor ultiem genot te zorgen.

Adam & Eve - Snoephartjesbuttplug

Buttplugs zijn er in allerlei geweldige designs: zelfs met pluimen eraan. We kiezen hier voor een wat meer grappige variant van Adam & Eve, namelijk in de vorm van een lekker zoet snoephartje. Je kunt kiezen voor een romantisch ‘be mine’ of gaan voor het wat stoutere ‘spank me’. In ieder geval kun je heel goed duidelijk maken wat er met je billen moet gebeuren, dankzij deze snoeperige plug.

Unbound Babes - Stellar Dildo

Hoeft het van jou niet allemaal met technologie te maken te hebben, dan moet je zeker eens de Stellar Dildo van Unbound Babes bekijken. Deze olie-achtig gekleurde, organisch gevormde dildo lijkt op iets mysterieus dat rechtstreeks uit het heelal komt. Hij is bovendien van glas gemaakt, wat hem extra speciaal maakt. Wij vinden hem niet misstaan als decoratie in de woonkamer, zo subtiel is deze superdildo gevormd. En het leuke is dat je het glas bijvoorbeeld onder koud water kunt houden voor een extra frisse sensatie wanneer het speeltijd is. Plus: hij kan achteraf zelfs in de vaatwasser!

©Stellar

Lelo - Sona Cruise

Deze sextoy van Lelo, de Sona Cruise, is bijzonder omdat hij een heel mooie vorm heeft, maar ook veel kan. Dankzij sonische pulsen wordt de clitoris gestimuleerd, maar er is veel variatie in trillingen. Het apparaat heeft zelfs stijlvolle knoppen om hem aan en uit te zetten: je zou bijna niet zeggen dat dit een vibrator is. De kleuren zijn mooi, het zachte siliconen is welkom en hij ligt met zijn subtiele vormen ook nog eens heel lekker in de hand.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.