ID.nl logo
Wat is een ladyshave en welke opties heb je?
© Петр Смагин - stock.adobe.com
Gezond leven

Wat is een ladyshave en welke opties heb je?

Met een ladyshave kun je je lichaam ontdoen van ongewenste haargroei, of dat nou gaat om haar op je benen, armen of elders op je lijf. In de basis is een ladyshave gewoon een elektrisch scheerapparaat, al is het ontwerp wel iets anders. Maar het ene apparaat is het andere niet, dus hieronder een paar handige tips.

Vrouwen gebruiken de ladyshave voor het verwijderen van lichaamsbeharing op de benen, armen of rond de bikinilijn (en soms ook de oksels). Omdat het vrouwelijk lichaam veel rondingen en gevoelige plekjes heeft, heeft het apparaat – in tegenstelling tot een scheerapparaat – een afgeronde en langwerpige scheerkop die daar rekening mee houdt. Het scheermechanisme heeft meestal meerdere mesjes die op een heen en weer bewegend messenblok onder het folie zijn geplaatst.

©Kabardins photo - stock.adobe.com

De techniek van een ladyshave komt grotendeels overeen met die van een regulier scheerapparaat.

De ladyshave heeft verschillende vormen

In de basis doen alle ladyshave-apparaten hetzelfde: ze helpen bij het scheren van het lichaamshaar. Maar de manier waaróp dat gebeurt, kan per apparaat verschillen. Zo heb je modellen die werken op netspanning en dus altijd met een kabel aan het lichtnet verbonden zijn. Dergelijke scheerapparaten kun je alleen gebruiken als je je droog scheert. De ladyshave mag in dat geval absoluut niet nat worden. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk, aangezien het soms kan helpen je benen vochtig te maken met warm water. Maar dan wordt dat duidelijk vermeld in de handleiding.

Daarnaast zijn er oplaadbare ladyshaves. In sommige gevallen hebben ze een ingebouwde accu, terwijl andere (vaak ietwat goedkopere modellen) een aantal AA-batterijen nodig hebben. Over het algemeen zijn dergelijke varianten gemakkelijker te bedienen, omdat ze door het gebrek aan een lange kabel wendbaarder zijn. Je hoeft qua beweging nergens rekening mee te houden. Maar ook hier kan het geen kwaad de handleiding door te nemen. Sommige ladyshaves kun je namelijk onder de douche gebruiken, en sommige absoluut niet (de onderverdeling is dan nat versus droog scheren).

De stelregel is dat als je een ladyshave kunt gebruiken voor nat scheren, je het apparaat ook kunt gebruiken voor droog scheren. Andersom moet je daar eigenlijk nooit van uitgaan, anders adverteert een fabrikant daar wel mee. Elektrische scheerapparaten die alleen voor droog scheren zijn bedoeld, hebben geen afdichtingen die tegen het water beschermen. Mocht er toch water in het apparaat terechtkomen, dan kan dat tot schade aan de ladyshave of erger leiden. Als je in de markt bent voor een ladyshave, dan is het zaak dat je hier op z’n minst goed op let.

Op zoek naar een ladyshave?

Hier vind je de nieuwste modellen op een rij!

Ladyshave of toch de epilator?

Als we het over de ladyshave hebben, dan wordt de epilator vaak ook in één adem genoemd. Beide apparaten komen overeen dat je je lichaam ontdoet van haar. Maar de manier waarop dat gebeurt, is anders. Daar waar een scheerapparaat de haartjes afsnijdt, trekt de epilator ze met haarzakje en al uit de huid. Sommige ladyshaves bieden de optie aan de kop te verwisselen. Dat is niet alleen handig om het apparaat langer te kunnen gebruiken (door alleen een nieuwe kop aan te schaffen), maar ook om zo nu en dan eens je haren te epileren (mits het model deze functie ondersteunt). 

©BADIN ANTON

Een epilator trekt de haren met haarzakje en al uit de huid.

Beide apparaten hebben zo hun voor- en nadelen. Over het algemeen is het zo dat een ladyshave snel en pijnloos te werk gaat. Je kunt ervoor kiezen om wel of geen scheerschuim te gebruiken; doe je dat niet, dan vereist het scheren nog minder tijd. Daarnaast is de ladyshave vaak veel betaalbaarder dan andere apparaten voor ontharing. Een goede ladyshave gaat een flinke tijd mee, waardoor je mogelijk kunt besparen op heel wat scheermesjes. Bovendien hoef je soms alleen maar het kopje te vervangen zodra de algemene scheerkwaliteit achteruitgaat.

Maar de haartjes groeien ten eerste snel terug en voelen ten tweede aan als stoppels. Een epilator kan daar het antwoord op bieden. De haartjes blijven langer weg en groeien minder dik terug. Maar ook dit apparaat heeft z’n nadelen. Zo moet je meerdere keren langs hetzelfde stukje huid strijken om alles weg te krijgen, en dat doet de eerste keer echt goed zeer. Je houdt er – zeker in het begin – een rode en soms gevoelige huid aan over. Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden: maar de persoon die dat ooit voor het eerst zei, wist toen nog niet van de epilator af.  

Toch liever een epilator?

Ook die vind je via Bol.com!

Ladyshave kopen: de opties

Wil je een model met of zonder draad? Met draad kun je je blijven scheren tot je een ons weegt, maar qua wendbaarheid word je wel wat beperkt vanwege dat lange snoer. Als je dan toch voor een oplaadbare versie kiest, check dan wat de oplaad- en gebruikstijden zijn. Zo kom je nooit voor een verrassing te staan als er een spannende date voor de deur staat of wanneer je een dagje strand inplant. Sommige ladyshaves hebben bijvoorbeeld een snellaadfunctie; met een paar minuten opladen heb je dan wellicht net genoeg tijd voor een scheerbeurt.

Dat geldt vooral voor de ladyshaves die draadloos zijn, maar wil je een model dat waterdicht is? Alleen dan kun je ook in bad of onder de douche je bikinilijn bijwerken. Verder is het handig als het apparaat meerdere opzetstukken heeft, die passen bij de lichaamsdelen die je wilt behandelen. Zo’n vervangend kopje kunnen bijbestellen is helemaal ideaal in het kader van duurzaamheid. En als zo’n variant dan ook een meebewegende scheerkop heeft, die precies de rondingen van je lichaam volgt, dan is dat helemaal een grote plus.

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.