Je ziet en hoort het steeds vaker: heb je zonnepanelen, dan word je tegenwoordig niet meer beloond voor het gratis opwekken van stroom. Sterker nog: je moet extra betalen om stroom te mogen terugleveren aan het stroomnet. Hoe zit dat precies?

Vorig jaar kondigde energieleverancier Vandebron als eerste aan om huishoudens die met zonnepanelen stroom terugleveren aan het stroomnet, te gaan laten betalen voor dat terugleveren. Later volgden meer energieleveranciers. De kosten die je per maand betaalt voor het terugleveren zijn per energiemaatschappij verschillend, maar liggen tussen de 15 en 25 euro per maand. Dat lijkt misschien niet zo heel veel, maar reken maar uit wat het je kost over het gehele jaar: je zit dan al gauw op 180 tot 300 euro op jaarbasis.

Lees ook: Bij deze leveranciers betaal je voor het gebruik van zonnepanelen

Kosten eerlijk verdelen

Maar waarom moet je als zonnepaneeleigenaar ineens geld gaan betalen, terwijl je voorheen juist geld terugkreeg voor het leveren van stroom via de zonnepanelen?

Allereerst: je krijgt nog steeds geld terug of de opgewerkte energie wordt nog steeds met je verrekend. Echter, het terugleveren van stroom van zonnepanelen naar het energienet kan zorgen voor piekbelastingen op het nu al overvolle stroomnet. Dat betekent dat energiemaatschappijen moeten investeren in technieken om die pieken op te vangen, bijvoorbeeld door de overtollige opgewekte energie van zonnepanelen ergens op te slaan of tegen een veel lagere prijs te verkopen op de energiemarkt.

Dit kost de energiemaatschappijen dus geld, maar ze willen die kosten niet doorbelasten aan álle klanten, want het zou niet eerlijk zijn als klanten die geen zonnepanelen hebben, ook moeten meebetalen voor de investeringen die energiemaatschappijen hebben gedaan voor de opgewekte stroom van huishoudens mét zonnepanelen.

Salderingsregeling

Een andere reden dat energiemaatschappijen meer geld vragen voor het terugleveren van stroom via zonnepanelen, is een indirect gevolg van de salderingsregeling die in stand blijft. Eigenaren van zonnepanelen kunnen hun opgewekte stroom verrekenen met de kosten van de stroom die is geleverd door de energiemaatschappij.

©MG | ID.nl

Maar omdat de ontvangen stroom van de zonnepanelen minder waard is, maar de energiemaatschappijen toch een vaste saldering toepassen, snijdt een energieleverancier zichzelf in de vingers. Volgens onderzoek van vergelijkingssite Keuze.nl kost het behouden van de salderingsregeling de energiemaatschappij 125 euro per klant. De salderingsregeling is dus wel gunstig voor de eigenaren van zonnepanelen, maar niet voor de energiemaatschappijen. Ook die kosten worden via een of andere manier bij de klant verhaald, en daar zijn de terugleverkosten er een van.

Lees ook: BTW van zonnepanelen terugvragen: hoe werkt dat?

Terugleververgoeding kan minder worden

Energieleveranciers zijn wettelijk verplicht jou te vergoeden voor het aan hen leveren van stroom via je zonnepanelen, zelfs wanneer je terugleverkosten betaalt. De hoogte van de bedragen die je terugkrijgt van je leverancier mogen zij echter wel zelf bepalen. Het kan dus zomaar zijn dat door het in stand blijven van de salderingsregeling, jouw energiemaatschappij je minder gaat teruggeven via de terugleververgoeding. Hoeveel minder dat dan is, is lastig te zeggen, omdat iedere energiemaatschappij andere tarieven hanteert. Op termijn zal overigens een wettelijk minimum aan de terugleververgoeding worden gesteld.

Lees ook: Zo verbruik je zelf meer van je gratis opgewekte zonne-energie

Lastig te vergelijken

Het probleem met al die extra boetes - zo noemen we ze voor het gemak maar even - is dat deze per energieleverancier verschillen en niet allemaal op dezelfde manier worden doorberekend. Soms krijg je als klant geen welkomstbonus meer als je zonnepanelen hebt, betaal je per maand een extra bedrag of wordt de salderingsregeling ineens minder aantrekkelijk of krijg je minder terugleververgoeding.

©Alex Yeung

Er is helaas geen eenduidig beeld en dat maakt het zelfs voor de doorgewinterde energievergelijkingssites lastig om een goede vergelijking te maken, omdat de extra kosten voor zonnepanelen niet altijd worden meegenomen in de vergelijking. Je krijgt dan vaak alleen de 'kale' energieprijs per maand te zien. Als je als consument van plan bent om over te stappen naar een andere energieleverancier, moet je dus per leverancier goed in de voorwaarden duiken om te achterhalen waar je de beste deal krijgt.

Wordt de thuisbatterij de toekomst?

Met al die lastige vergelijkingen, extra boetes en minder waarde van de terugegeleverde stroom is er een andere optie die in de toekomst steeds meer een rol gaat spelen: de thuisbatterij. Met een thuisbatterij kun je de door zonnepanelen opgewekte stroom opslaan en grotendeels voor eigen gebruik inzetten, waardoor je weer wat minder afhankelijk bent van je energieleverancier. Een slim systeem dat goed is ingeregeld kan dan bijvoorbeeld zelf bepalen wanneer het voor jou het beste loont om je opgewekte stroom terug te leveren, deze direct te gebruiken of voor een langere periode op te slaan in je eigen thuisbatterij.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.