De energierekening gaat dit jaar waarschijnlijk weer omhoog. Door de hogere belastingen wordt vooral het verbruik van gas duurder. Het loont dus nog meer om je verbruik in de gaten te houden. Het Energy Display van HomeWizard kan hierbij een goede hulp zijn. Hoe eenvoudig werkt dit display en wat kun je er allemaal mee?

Ben je druk met allerlei energiebesparende maatregelen, dan wil je vast graag het resultaat daarvan zien en niet alleen achteraf op je energierekening. Hoewel je een app of browser kunt gebruiken voor het bijhouden van je verbruik, is een zogenoemde energieverbruiksmanager veel mooier. Meestal is dat een schermpje dat je liefst op een goed zichtbare plek ophangt. Het drukt jou en eventuele medebewoners meteen met de neus op de feiten en motiveert om te besparen. Je ziet hoeveel gas en stroom er op dat moment wordt verbruikt en elke verandering is zichtbaar. Hierdoor valt volgens onderzoek al zo’n drie procent winst op stroom en gas te behalen. Ben je technisch niet zo onderlegd? Het HomeWizard Energy Display (59,95 euro) kan dan een goede kant-en-klare optie zijn.

Wat is het?

Het Energy Display is een schermpje van 5 inch dat je via de HomeWizard Energy-app in gebruik neemt. Het werkt onafhankelijk van je energieleverancier. Veel stroom heeft het scherm zelf niet nodig: het wordt alleen geactiveerd als iemand in de buurt is, dankzij de ingebouwde bewegingssensor. Je kunt zelf kiezen hoelang het scherm moet aanblijven. Verschillende losse sensors van HomeWizard zorgen voor de registratie van je verbruik. Naast stroom en gas via je slimme meter, kun je bijvoorbeeld ook individuele apparaten, je waterverbruik en de opbrengst van zonnepanelen meten. Bovendien kun je doelen instellen, waarbij het display laat zien of je die gaat halen. Via de app kun je het scherm zelf en de verschillende sensors toevoegen en instellen. Je zou het Energy Display dus het beste kunnen zien als uitbreiding op de HomeWizard-app.

Wat heb je nodig?

Zoals gezegd verzamel je via losse sensors van HomeWizard allerlei informatie die op het schermpje worden gepresenteerd. De eerder besproken HomeWizard P1 Meter is een goed startpunt en geeft een actueel inzicht in je stroom- en gasverbruik. Het is een soort dongel die je op je slimme meter aansluit. Op de website van HomeWizard zie je precies welke producten je nog kunt toevoegen en welke grafieken je er dan bij krijgt (zie ook de paragraaf ‘Extra sensors’).

Eerste stappen

Via de Energy-app kun je alle producten HomeWizard instellen en beheren, ook het Energy Display. Vervolgens stel je via de app in welke informatie het scherm moet laten zien. Je ziet links drie cirkels waarin je bijvoorbeeld het actuele stroomverbruik kunt laten zien of het totale stroomverbruik van vandaag. Je kunt ook een verbruiksdoel kiezen, zoals een maximaal stroomverbruik, zodat je aan de cirkel direct kunt zien hoe ver je van dat maximum afzit. Rechts op het scherm zijn er nog drie extra panelen waarvoor je ook gebruiksdoelen instelt.

Extra sensors

Het uitbreiden van de informatie blijkt relatief eenvoudig. Voeg bijvoorbeeld een HomeWizard Energy Socket toe om het stroomverbruik van één apparaat met een stekker te meten. Op je scherm geef je bijvoorbeeld het huidige of dagelijkse verbruik van dat apparaat of de gemaakte kosten weer.
Wil je je waterverbruik bijhouden? Dan bevestig je de HomeWizard Watermeter met het bijgeleverde hulpstuk op je bestaande analoge watermeter. Daarna volg je de stappen in de app om deze toe te voegen en te kalibreren. Vervolgens toon je het waterverbruik op je schermpje. Uit ervaring weten we dat dit confronterend kan zijn voor notoire langdouchers.

Omvormer koppelen

Heb je zonnepanelen op je dak? De energie die je opwekt met zonnepanelen en direct weer gebruikt, registreert de slimme meter niet. Daarom is het nuttig om de opwek te meten. Hiermee kan worden berekend wat je netto in huis hebt verbruikt. Voor deze meting kun je ofwel een kWh Meter van HomeWizard gebruiken of de omvormer softwarematig koppelen. Er bestaan koppelingen voor de meest voorkomende merken omvormers, zoals SolarEdge, Growatt, GoodWe, Enphase, SMA, Huawei en Solax. Een omvormer koppel je via de app als meter. Nemen we de SolarEdge als voorbeeld, dan hoef je alleen enkele verbindingsdetails op te geven. Je kunt nu een grafiek met het netto stroomverbruik in huis laten zien, maar ook je zonverbruik en de geproduceerde zonnestroom. Voor zo’n softwarematige koppeling is de abonnementsdienst Energy+ nodig (11,95 euro per jaar).

Kosten bijhouden

We noemden al de mogelijkheid om de kosten weer te geven als alternatief voor het verbruik. Hiervoor hoef je alleen je tarieven in te stellen via de app. Daarna kun je er bij een grafiek voor kiezen om niet het verbruik, maar juist de kosten te laten zien. Heb je een vast tarief, dan vul je de prijs voor stroom (normaal- en daltarief) en gas handmatig in.
Sinds kort ondersteunt HomeWizard ook dynamische energiecontracten. In dit geval hoef je geen tarief op te geven, maar alleen de extra kosten. Dat gaat om de inkoopprijs van de leverancier en de energiebelasting, waarna over het totaal ook nog 21 procent btw wordt berekend, wat je apart kunt instellen. Het zal in de praktijk wel wat afwijken van de werkelijke kosten. Zo wordt geen rekening gehouden met salderen.
Als je je waterverbruik bijhoudt, kun je ook hiervan de kosten instellen per kubieke meter (1000 liter). De kale prijs ligt rond een euro.

Extra mogelijkheden

Het is jammer dat je geen sensors van andere merken kunt gebruiken voor het Energy Display. Hoewel de sensors van HomeWizard goed en betaalbaar zijn, heb je misschien nog iets van een ander merk liggen dat nu niet compatibel is. Wat wel weer fijn is, is dat de sensors zoals de P1 meter, Watermeter en Energy Socket zijn te gebruiken in Home Assistant, via de officiële integratie. Wil je op termijn meer gaan doen met thuisautomatisering, dan kan dat dus prima. Ook met de HomeWizard-app zijn overigens eenvoudige automatiseringen te maken, die je kunnen helpen om stroom te besparen.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.