Door elke maand wat spaargeld opzij te zetten, kun je je kinderen een goede start geven. Bijvoorbeeld door middel van hulp bij de aankoop van een woning, maar ook met een studie of autorijlessen. Wat is slimmer? Sparen op jouw naam of op de naam van je kind? We zetten de voor- en nadelen van beide opties voor je op een rij, zodat jij een weloverwogen beslissing kunt maken.

Sparen op naam van je kind

Open je een spaarrekening (of beleggingsrekening) op de naam van je kind, dan krijgt je kind automatisch het beheer van deze rekening in handen zodra het 18de levensjaar wordt bereikt. De vraag is echter of je dit moet willen. Het antwoord daarop zal voor iedereen anders zijn. 

In hoeverre kun je aan je kind van 18 met een groot geldbedrag toevertrouwen? Denk maar eens terug aan de tijd toen je zelf zo jong was. Wat zou jij met het geld gedaan hebben? Spaar alleen op naam van je kind als je er vertrouwen in hebt dat hij of zij de berg met geld niet lukraak zal uitgeven zodra het geld vrijkomt.

Wat zitten er nu allemaal voor voordelen en nadelen als je op naam van je kind gaat sparen Doordat de spaarrekening al op naam van je kind staat en je 18 jaar lang kleine beetjes geld opzij hebt gezet, kun je gebruikmaken van een jaarlijkse schenkingsvrijstelling. Jaarlijks mag je als ouders gezamenlijk maximaal 6035 euro belastingvrij aan je kind schenken. Zolang je onder dat bedrag blijft, betaal je dus geen schenkbelasting over de som die je voor je kind spaart. Daarnaast mag je eenmalig een belastingvrije schenking aan je kind doen van 28.947 euro (in 2023). Ook voor het financieren van een studie of huis gelden vrijstellingen.

Hoewel je geen schenkbelasting hoeft te betalen over dit bedrag, wil dit niet per definitie zeggen dat je helemaal geen belasting hoeft te betalen. Tot de 18de verjaardag van je kind, telt de Belastingdienst het spaargeld op zijn of haar rekening op bij je eigen spaargeld. Wanneer het totale bedrag hoger is dan het heffingsvrij vermogen, moet je dus belasting betalen over het verschil. In 2023 ligt het heffingsvrij vermogen zonder fiscale partner op 57.000 euro. Mét fiscale partner is dit 114.000 euro.

©nareekarn

Daarnaast heeft sparen op naam van je kind als voordeel dat het geldbedrag in welke situatie dan ook van je kind is. Mocht je overlijden voor de 18de verjaardag van je kind, dan hoeft er geen erfbelasting te worden betaald over het geldbedrag. Bovendien blijft het spaargeld eigendom van je kind als jij en je partner scheiden of uit elkaar gaan. 

Ook als je werkzaam bent als zzp'er is het geld van je kinderen veilig in het geval van een faillissement. Als zelfstandige ben je namelijk persoonlijk aansprakelijk. Staat het geld al op naam van je kind, dan kan het niet in beslag genomen worden. 

Sparen op naam van je kind heeft wel een risico dat vaak wordt vergeten. Alles wat je overmaakt is nu van je kind. Indien je eerder geschonken geld terugboekt naar je eigen rekening, kan je kind dit later laten terugvorderen. De geldoverdracht is dus definitief. 

Een kleine bijkomstigheid is dan weer dat een kinderspaarrekening meestal een iets hogere rente biedt dan een standaard rekening. Ook ontvangen kinderen vaak een welkomstcadeautje, bijvoorbeeld in de vorm van een geldbedrag of een spaarpot. Aan de andere kant moet je soms een minimaal startbedrag inleggen om een spaarrekening op naam van je kind te openen.

Hoewel de spaarrekening doorgaans vanaf de 18de verjaardag eigendom wordt van je kind, zijn er uitzonderingen mogelijk. Zo kun je bij sommige banken onder bewind schenken, zoals bij de Rabobank en ABN-AMRO. Je bepaalt dan zelf wanneer je kind over het spaargeld mag beschikken. Dit kan ook na de 18de verjaardag zijn. 

Ook wordt er een bewindvoerder aangewezen die geld mag opnemen van de rekening. Dit kan ook jijzelf zijn. Het is wel belangrijk om te weten dat je kind na zijn of haar 18de verjaardag bij de rechter kan verzoeken om het bewind te laten vervallen. Een adviseur van de bank kan je precies uitleggen waar je op moet letten bij een schenking onder bewind.

Sparen voor je kind op je eigen naam

Je kunt er ook voor kiezen om iedere maand geld opzij te zetten op een eigen spaarrekening. Je kunt hiervoor een extra spaarrekening openen op jouw naam of een spaarpotje aanmaken op je huidige spaarrekening via je bankieren-app. 

Sparen op je eigen naam heeft als groot voordeel dat jij daar de volledige zeggenschap over hebt. Je bepaalt zelf hoeveel geld je overmaakt naar je kind en waar je kind dit aan mag uitgeven. Denk bijvoorbeeld aan het financieren van een studie, rijlessen of de inrichting van een eerste huis. Je hoeft dus niet bang te zijn dat het geld wordt uitgegeven aan de (volgens jou) verkeerde dingen.

Wil je voorkomen dat je te maken krijgt met schenkbelasting, dan is sparen voor je kind op je eigen naam daarvoor minder geschikt. De kans is namelijk groter dat je in één keer een groter bedrag overmaakt naar je kind en dus al snel boven de schenkvrijstelling zit. Vanaf dat je kind 18 wordt, schenk je het (resterende) bedrag bovendien in één keer. Hierover betaal je meer schenkbelasting dan als je het bedrag over meerdere jaren verspreidt.

©JenkoAtaman

Een ander nadeel van sparen op je eigen naam kan zijn dat je mogelijk in de verleiding komt het geld op te nemen voor eigen gebruik, bijvoorbeeld om een nieuwe keuken of badkamer te financieren. Omdat het geld op je eigen naam staat, mag je immers zelf beslissen wat je ermee doet. Een dergelijke beslissing kan er echter voor zorgen dat je het spaardoel dat je voor je kind voor ogen had uiteindelijk niet kunt waarmaken. 

Een gedeeltelijke oplossing hiervoor kan zijn om het spaargeld vast te zetten in een deposito, bijvoorbeeld voor 5 of 10 jaar. Vaak ontvang je dan ook een iets hogere rente. Het nadeel hiervan is dat tussentijds opnemen van het geld tot een boete kan leiden.

Daarnaast is het belangrijk om te weten dat het spaargeld onder je eigen vermogen valt, ook na de 18de verjaardag van je kind. Dat betekent dat je in box 3 vermogensbelasting betaalt over het heffingsvrije vermogen. 

Een ander flink nadeel is dat potentiële schuldeisers in geval van faillissement aanspraak kunnen maken op al je spaargeld, dus ook het deel dat je opzij hebt gezet voor je kinderen. Kom je te overlijden, dan komt het geld in nalatenschap terecht, waardoor je kind erfbelasting over het bedrag moet betalen.

(Om je bankier-app op te zetten 👇)

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.