De Europese Centrale Bank heeft de spaarrente in korte tijd verhoogd van 0 naar inmiddels 3,5 procent. Daardoor verhogen banken hun spaarrentes, de een wat meer dan de ander. Bij deze banken krijg je de hoogste rente op je spaargeld.

Welke bank geeft de hoogste spaarrente?

De grootste banken van Nederland, ING, Rabobank en ABN AMRO, hebben de spaarrentes sinds december weer met kleine beetjes verhoogd. Daarvoor was de rente bij deze banken slechts 0 tot 0,01 procent. Op tegoeden boven 100.000 euro was er enige tijd zelfs sprake van een negatieve rente. Dat is inmiddels niet meer het geval.

Inmiddels krijgen klanten bij de Rabobank voortaan 1,25 procent rente op hun spaargeld tot 5 miljoen euro. Per 15 augustus wordt dat zelfs 1,5 procent rente. Klanten van ABN AMRO krijgen 1,25 procent per 1 augustus op spaargeld tot 1 miljoen euro. Verreweg de grootste bank van Nederland, ING, loopt wat dat betreft nog wat achter. Daar bedraagt de rente sinds 1 juni 1 procent op spaargeld tot 10.000 euro. Voor een saldo tussen de 10.000 en 1 miljoen euro is het rentetarief zelfs maar 0,9 procent. Met ingang van 15 augustus wordt de rente voor bedragen tot 10.000 euro verhoogd naar 1,25 procent; voor bedragen tussen de 10.000 en 1.000.000 euro wordt het 1,15 procent.

In vergelijking met de depositorente van de ECB is de hoogte van de spaarrente bij de grootbanken geen vetpot te noemen. Verschillende kleinere en buitenlandse banken bieden hogere rentetarieven aan. Ook geven verschillende aanbieders van beleggingsrekening rente op vrij opneembaar saldo dat je er stalt. 

©Dilok

De bank die op het moment van schrijven (medio juli 2023) de hoogste spaarrente aanbiedt is Openbank. Het is een Spaanse online bank en is net als Banco Santander onderdeel van Santander Group. Openbank biedt een spaarrente van 3 procent aan voor een saldo tot 300.000 euro. Dit rentepercentage geldt echter alleen voor de eerste 6 maanden. Daarna bedraagt het rentepercentage 2,75 procent (tenzij je niet aan de voorwaarden voldoet, dan daalt de rente na 6 maanden tot 2 procent).

Daarnaast zijn er verschillende andere buitenlandse banken die hogere rentes aanbieden. De Italiaanse Banca Progetto biedt 2,75 procent rente op spaargeld, maar daar zijn wel de nodige kanttekeningen bij te plaatsen. Zo moet je minimaal 10.000 euro storten en kun je niet extra bijstorten of kleine porties terugboeken. Je geld opnemen kan natuurlijk wel, maar je moet gelijk het hele bedrag van je rekening halen. Ook verloopt het openen van de spaarrekening via tussenpersoon Raisin.

Bij Bigbank, een bank uit Estland, kun je terecht voor 2,6 procent rente op je spaargeld tot 100.000 euro. Wil je geld opnemen, dan duurt het drie dagen of langer voordat je het geld teruggestort krijgt op je rekening.

©Dilok - stock.adobe.com

De meeste banken in dit rijtje keren de rente één keer per jaar uit, vaak op de laatste dag van het jaar. Er zijn echter ook een aantal banken waarbij je vaker je rente uitbetaald krijgt, zoals per kwartaal of zelfs per maand.

Bij Klarna, waar je ook terecht kunt als je achteraf wilt betalen voor online bestellingen, krijg je een rente van 2,55 procent op je spaargeld. De rente wordt ieder kwartaal uitbetaald. Wel geldt dit voor een maximum van 85.000 euro. Ook bij Renault Bank - ja, van het Franse automerk - krijg je elke drie maanden je rente uitbetaald. De bank geeft 2,5 procent rente op je saldo. Om hier een spaarrekening te openen, heb je ook een account nodig bij Raisin.

Klinkt een frequentere rentebetaling je beter in de oren? Dan kun je terecht bij de Nederlandse online bank Bunq. Sinds kort krijg je niet maandelijks, maar zelfs wekelijks je rente uitbetaald. Momenteel ontvang je 2,46 procent rente op je spaargeld op tegoeden tot 100.000 euro. Het openen van een spaarrekening bij Bunq is gratis. Wel geldt er een limiet van twee opnames per maand.

Daarnaast kun je ervoor kiezen om je spaargeld te stallen op een beleggingsrekening. Bij Trade Republic, een Duitse beleggingsinstelling, kun je terecht voor handel in aandelen, cryptovaluta en derivaten. Voor niet-belegd geld op je rekening ontvang je 2 procent rente op een bedrag tot 50.000 euro. Hier krijg je maandelijks het rendement uitbetaald.

Ook bij het Nederlandse BUX krijg je een rentevergoeding voor niet-belegd geld, over een saldo tot 25.000 euro. Het gaat om een rente van 2,3 procent. De uitbetaling van de rente vindt elk kwartaal plaats. Wel betaal je sinds kort een maandelijkse servicefee van 3 euro per maand om je BUX-account te kunnen gebruiken.

©N_studio - stock.adobe.com

Wat zijn de risico’s bij banken met hoge spaarrentes?

Moet je nu meteen overstappen naar een bank met een hogere spaarrente of kun je beter bij een grootbank blijven zitten? Voor je overstag gaat, is het belangrijk om eerst de risico’s op een rij te zetten en goed onderzoek te doen naar de voorwaarden.

Banken die een hoge rente aanbieden op spaargeld klinken misschien te mooi om waar te zijn. Zolang een bank onder een depositogarantiestelsel valt zijn de risico’s echter beperkt. Mocht de bank failliet gaan, dan zijn zowel Nederland als andere Europese landen verplicht om garant te staan voor maximaal 100.000 euro per burger. Landen die wel bij de EU horen, maar niet tot de Eurozone behoren, mogen dit bedrag in hun eigen valuta uitkeren. Het geld moet in principe binnen tien dagen vergoed worden. 

Ook met een depositogarantiestelsel zit je echter niet honderd procent veilig. De toezichthouders in verschillende landen zijn bijvoorbeeld niet in ieder Europees land even streng op de financiële gezondheid van banken. Zo kan het voorkomen dat niet iedere bank evenveel geld apart heeft gezet in het garantiefonds.

Mogelijk herinner je je bovendien het Icesave-debacle uit 2008 nog, waarbij 120.000 Nederlanders in de problemen kwamen toen de bank omviel. De internetbank bood een aantrekkelijke rente aan van meer dan 5 procent, waar spaarders bij Nederlandse banken toen nog rond de 4 procent rente kregen. De spaarders konden bij het faillissement van de bank geen beroep doen op het IJslandse depositogarantiestelsel, omdat niet alleen Icesave, maar ook IJsland zelf failliet was. De Nederlandsche Bank heeft het bedrag toen voorgeschoten, waardoor Nederlandse klanten van Icesave uiteindelijk hun tegoed tot 100.000 euro terugkregen, al duurde dit voor sommige klanten wel zes jaar.

Lees ook: Geld lenen: kosten, risico's en alternatieven

©ijeab - stock.adobe.com

Verder is het belangrijk om goed te letten op de kosten die je betaalt voor het openen en aanhouden van je spaarrekening. De meeste banken met een hogere spaarrente bieden een gratis spaarrekening aan. Soms zitten daar wel wat onhandige voorwaarden aan verbonden, zoals een maximum op het aantal maandelijkse overboekingen of een minimale inleg. Ook kan het bij enkele (voornamelijk buitenlandse) banken een paar dagen duren voordat het geld is overgemaakt op je betaalrekening. Kies dus alleen voor een buitenlandse bank als je het spaargeld dat je opzij zet niet direct nodig hebt. 

Overweeg daarnaast om je spaargeld te spreiden, vooral als het om grotere bedragen gaat. Zo verminder je het risico dat je al je geld kwijtraakt. Het garantiestelsel geldt bovendien per bank. Heb je bijvoorbeeld 150.000 aan spaargeld, dan kun je ervoor kiezen om op bank X 75.000 euro onder te brengen en de andere 75.000 euro bij bank Y. In beide gevallen blijf je onder de 100.000 euro van het garantiestelsel. Let er wel op dat dit niet geldt als je spaart bij twee banken die gebruikmaken van dezelfde bankvergunning. Het depositogarantiestelsel geldt dan namelijk maar één keer. Dit is het geval bij ASN Bank, RegioBank en SNS, maar ook voor Aegon en Knab, en voor Delta Lloyd en Ohra. 

Veel banken die hogere spaarrentes aanbieden zijn daarnaast online banken. Dat betekent dat er geen kantoor is dat je kunt bezoeken als er problemen zijn met je spaarrekening (en een eventuele betaalrekening). De klantenservice kan zich beperken tot enkel schriftelijk contact, zoals per mail of via een online chat. Telefonisch contact is dus niet altijd mogelijk.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.