Sparen bij een buitenlandse bank kan een hogere rente opleveren dan je vertrouwde Nederlandse spaarrekening. Veel mensen hevelen daarom hun spaargeld over naar een relatief onbekende bank over de grens. Is dat slim of kleven er ook risico’s aan? Dit is wat je moet weten.

Ook interessant voor jou: Altijd genoeg geld met online potjes

Sparen bij een Nederlandse bank voelt veilig en vertrouwd, zeker als je spaart bij de bank waar je ook je betaalrekening hebt. Je maakt dan makkelijk geld over naar je spaarrekening en neemt het weer op als je het nodig hebt. Dat gaat meestal razendsnel. Bovendien kun je er bij Nederlandse banken zeker van zijn dat je spaargeld veilig is. Tot een bedrag van 100.000 euro per rekeninghouder is het beschermd door het depositogarantiestelsel. Als de bank failliet gaat, krijg je je spaargeld tot dit bedrag terug.

Op zoek naar hogere rente

Wil je graag dat je spaargeld een zo hoog mogelijke rente oplevert? Dan is een doorsnee spaarrekening bij een grote bank meestal niet de beste keuze. Buitenlandse banken lokken Nederlandse spaarders met rentes die soms flink hoger liggen. Sommige van deze banken zijn zelf actief in Nederland, zoals de Estse Bigbank en de Spaanse Openbank. Andere Europese banken bieden spaarrekeningen aan via het spaarplatform Raisin. Je kunt via dit platform sparen in bijvoorbeeld Frankrijk, Zweden, Noorwegen, Finland en België. Ten slotte kun je ook sparen bij buitenlandse beleggingsbanken, zoals Trade Republic en Scalable Capital.

©Robertvt

Risico’s

Banken met een bankvergunning in een ander land van de Europese Unie vallen net als Nederlandse banken onder een depositogarantiestelsel. Dat geldt ook voor banken met een vergunning in Noorwegen, IJsland en Liechtenstein. Dat betekent dus dat je spaargeld bij die bank is beschermd tot een bedrag van rond de 100.000 euro. Dat lijkt erg geruststellend, maar sparen bij een buitenlandse bank kan toch net iets meer risico met zich meebrengen.

Als je spaart in een land met een andere munteenheid, loop je valutarisico. Als de bank omvalt, moet de waarde van je spaargeld eerst worden omgerekend naar euro’s. Als de wisselkoers op dat moment ongunstig is, daalt de waarde van je spaargeld. In een land met een minder sterke economie is dat risico het grootst.

Bij een buitenlandse bank kan het ook langer duren voordat je je geld terug hebt. Bij in Nederland gevestigde banken is De Nederlandsche Bank (DNB) de uitvoerder van de depositogarantie en mag je rekenen op een afhandeling van maximaal 7 werkdagen. Ook banken in andere EU-landen moeten zich aan deze termijn houden, maar in de praktijk kan het ook langer duren. DNB helpt wel bij de communicatie.

Ook interessant: Sparen voor je kinderen: op jouw naam of op de naam van je kind?

Checklist sparen in het buitenland

Als je een hoge rente belangrijk vindt, kan sparen in het buitenland een slimme zet zijn. Vind je het spannend om je spaargeld over te maken naar een bank waarvan je de naam nauwelijks kent? Met deze checklist maak je een weloverwogen keuze met zo min mogelijk risico.

💶 Ga na of de bank onder een depositogarantiestelsel valt.
💶 Ga na of je iets moet regelen om belastingheffing in het buitenland te voorkomen. Banken in België, Polen, Portugal, Spanje en Tsjechië zijn verplicht om zogenoemde bronbelasting in te houden. Bij Nederlandse rekeninghouders hoeven ze dat niet te doen, maar hiervoor moet je wel een bewijs van je woonplaats opsturen. De buitenlandse bank kan je informeren welke documenten hiervoor worden geaccepteerd.
💶 Ga na of je kosten moet betalen. Bij een beleggingsbank is dat soms het geval.
💶 Ga na of er een (Nederlandstalige) klantenservice is.
💶 Ga na hoe snel je bij je geld kunt. De verwerkingssnelheid bij een buitenlandse bank ligt meestal lager dan bij je huisbank. Reken op één of twee werkdagen.
💶 Zet niet al je spaargeld op een rekening in het buitenland. Zorg in ieder geval voor een buffer waar je snel bij kunt.
💶 Zet niet meer geld op een spaarrekening dan het gegarandeerde bedrag van circa 100.000 euro. 

©africa-studio.com (Olga Yastremska and Leonid Yastremskiy)

Andere manieren voor een hogere rente

Je hoeft je spaargeld niet per se over de grens te stallen voor een hogere rente. Er zijn ook andere manieren om je spaargeld sneller te laten groeien. Denk bijvoorbeeld aan de volgende mogelijkheden.

💶 Banken met een Nederlandse bankvergunning. Er zijn veel meer banken met een Nederlandse bankvergunning dan de bank waar je je betaalrekening hebt. Je vindt ze op vergelijkingssites voor spaarrekeningen en sommige hebben een hogere rente dan de grote bekende banken.
💶 Spaarrekening voor een kind. Sommige banken hebben speciale spaarrekeningen voor kinderen tot 18 jaar, met een hogere rente.
💶 Spaardeposito. Een spaardeposito is een spaarrekening met een vaste rente voor een bepaalde tijd. In die periode kun je in principe niet bij je geld. Er zijn wel uitzonderingen: wanneer je werkloos of arbeidsongeschikt wordt bijvoorbeeld. De voorwaarden verschillen per bank. De Consumentenbond heeft een overzicht gepubliceerd waarin je snel kunt opzoeken onder welke voorwaarden je bij jouw bank wel geld van een deposito mag opnemen. Banken bieden verschillende looptijden aan, bijvoorbeeld één jaar, vijf jaar of tien jaar. Al die tijd blijft de rente gelijk, ook als de rente van andere spaarrekeningen stijgt. Je weet dus van tevoren niet zeker of een deposito echt meer oplevert dan een vrij opneembare spaarrekening.
💶 Groen sparen. Als je kiest voor groen sparen, krijg je niet alleen rente, maar ook belastingvoordeel. Dat kan extra aantrekkelijk zijn, vooral als je veel spaargeld hebt. Alleen door de overheid goedgekeurde groene spaarrekeningen en groene spaardeposito’s hebben dit voordeel.

Lees ook: Wil je én rente én belastingvoordeel? Ga groen sparen!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.