ID.nl logo
Ga je verbouwen? Deze 10 dingen kun je alvast voor je buren doen
© Srdjan Randjelovic
Zekerheid & gemak

Ga je verbouwen? Deze 10 dingen kun je alvast voor je buren doen

Een verbouwing veroorzaakt bijna altijd overlast voor de buren. Als je een goede verstandhouding met elkaar hebt, hoeft dat geen probleem te zijn. Zeker niet als je de buren bij je plannen betrekt en aandacht voor hun wensen hebt. Dit is wat je in elk geval kunt doen.

Na het lezen van dit artikel heb je antwoord op de volgende vragen:

Je buren hebben er meestal niets over te zeggen als je je huis wilt verbouwen. Maar als je onaangekondigd op een vroege zaterdagochtend met een elektrische breekhamer je badkamer begint te slopen, dan kun je een geïrriteerde reactie verwachten. Ga je een aanbouw plaatsen in de tuin die aan de tuin van de buren grenst, dan zullen ze dat ook graag van tevoren willen weten. Het helpt als je vooraf en tijdens de verbouwing in contact blijft en probeert rekening te houden met hun wensen.

©Iren Miller

1. Vooraf informeren

Heb je plannen voor een verbouwing? Betrek dan op tijd je buren erbij. Ben je flexibel in de periode waarin je gaat verbouwen, dan kun je in de planning misschien rekening houden met de agenda van je buren. Als de verbouwing precies binnen hun vakantie valt, is dat voor beide partijen prettig. Maar als de verbouwing net rond de uitgerekende bevallingsdatum van de buurvrouw valt, kun je vermoedelijk op weinig enthousiasme rekenen.

Heeft je verbouwing consequenties voor je buren, bijvoorbeeld omdat je naast hun tuin gaat bouwen? Bespreek de plannen dan ook inhoudelijk. Laat zien hoe hoog en hoe groot je bouwwerk wordt, wat het betekent voor de beplanting en voor de lichtval in hun tuin. Als je geen vergunning voor je bouwwerk nodig hebt, mag je het zonder meer bouwen. De buren hoeven hiervoor geen toestemming te geven. Maar voor een goede verstandhouding is het wel belangrijk om naar hun eventuele zorgen en bezwaren te luisteren, en daar zo mogelijk rekening mee te houden. Als je buren tegen het bouwwerk aan moeten kijken, kan het redelijk zijn om bij de keuze van het materiaal rekening te houden met hun wensen.

Heb je wel een vergunning nodig voor het bouwwerk? Dan kunnen de buren formeel bezwaar maken. Hiervoor hebben ze zes weken de tijd nadat je de vergunning hebt gekregen. Als de gemeente je buren in het gelijk stelt, moet je je plannen aanpassen of afblazen.

2. Planning delen

Heb je een planning gemaakt voor je verbouwing? Je buren vinden het vast fijn om deze planning te krijgen: op papier, via mail of via WhatsApp. Zo weten ze hoelang de verbouwing ongeveer gaat duren en op welke tijdstippen er wordt gewerkt. 

3. Laat een nulmeting doen

Bij een grote verbouwing bestaat er een kans op schade aan het huis of de tuin van de buren. Daarom is het verstandig om vóór de verbouwing de stand van zaken in kaart te brengen. Maak foto’s van de situatie op dat moment. Dan kan eventuele schade die al aanwezig was niet als een gevolg van de verbouwing worden gezien.

Een aannemer kan ook een officiële nulmeting doen. Hij neemt dan heel nauwkeurig de staat van de woning van de buren op. Hij zet deze gegevens in een zogenoemd bouwexploit. Vraag de buren dit document te ondertekenen, dan kan er later geen onenigheid over ontstaan.

©EKH-Pictures - stock.adobe.com

4. Lawaaitijden afstemmen

Bij een verbouwing komt bijna altijd hak- en breekwerk kijken, en dat klinkt behoorlijk door in aangrenzende huizen. Als je hiervoor een aannemer inschakelt, zullen de werkzaamheden op werkdagen al vroeg in de ochtend beginnen. Ga je zelf aan de slag, dan kun je misschien iets flexibeler zijn in je werktijden. Maar ook al kun je geluidsoverlast niet altijd tegengaan, je kunt je buren wel laten weten wanneer ze lawaai kunnen verwachten en om begrip vragen. Misschien kunnen zij dan zelf ook hun plannen aanpassen.

🗈 Verwacht je dat ook andere bewoners last kunnen hebben van het lawaai? Dan kun je bij hen een briefje in de bus doen of een bericht in de buurtapp plaatsen. In een flat kun je een briefje ophangen in de gemeenschappelijke ruimte.

5. Informeren over het plaatsen van een steiger of ladder

Is er echt geen andere mogelijkheid om jouw verbouwing te realiseren dan via het erf van de buren, dan moeten je buren je toegang geven tot hun terrein. Je kunt hier dan een ladder neerzetten of een steiger bouwen. Het is wel belangrijk dat je je buren hier ruim op tijd over informeert. Je kunt dat mondeling doen, maar het kan ook verstandig zijn om er een mail over te sturen. Geef daarin ook aan hoelang je denkt dat er vanaf hun erf moet worden gewerkt. 

6. Schade voorkomen

Schade aan de tuin of het huis van de buren probeer je natuurlijk te voorkomen. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar het kan best lastig zijn, bijvoorbeeld als je tegen de erfgrens gaat bouwen of als er wordt gewerkt op een steiger die in hun tuin staat. Mocht er toch schade ontstaan, bijvoorbeeld aan tuintegels of tuinmeubels, dan moet je die vergoeden. Een aannemer is daar als het goed is voor verzekerd.

©Thomas Stockhausen

7. Afval netjes verzamelen

Een verbouwing geeft altijd rommel, zeker als er ook moet worden gesloopt. Zorg voor een goede verzamelplaats van het afval. Laat indien nodig een container plaatsen. Voor kleine hoeveelheden bouwafval kun je een bulky huren bij de bouwmarkt. Dat is een kleine afvalcontainer. Of koop bouwafvalzakken van een kubieke meter. Is de container of afvalzak vol, laat deze dan afvoeren zodat het afval zich niet naast de container ophoopt. Zorg in elk geval dat er geen afval op de stoep of openbare parkeerplaatsen rondslingert. Geeft de verbouwing erg veel stof? Dan is het wel zo netjes om een auto- of glazenwasbeurt aan omwonenden aan te bieden.

8. Updates geven

Duurt de verbouwing langer dan een week of lopen de werkzaamheden uit? Vertel je buren dan tussentijds hoe het gaat en wat er eventueel tegenzit. Maak duidelijk wat er nog moet gebeuren en wat je buren nog kunnen verwachten. Vraag of ze veel overlast ervaren en luister naar hun ervaringen. Laat merken dat je hun begrip waardeert. 

©contrastwerkstatt

9. Af en toe een aardigheidje brengen

Hebben je buren het zwaar te verduren met jouw verbouwing? Het is een leuk gebaar om hen te bedanken voor hun begrip met een aardigheidje. Breng bijvoorbeeld een bosje bloemen of iets lekkers langs. Of geef een bon voor een lunch of een avondje uit, als je iets groter wilt uitpakken.

10. De buren fêteren als het klaar is

‌Is de serre klaar en afgewerkt? Of is de woonkamer voorzien van een nieuwe keuken, vloerverwarming en een gietvloer? Dan willen de buren vast graag zien hoe het is geworden. Nodig hen uit voor een bezichtiging en een kop koffie met wat lekkers of een borrel. Hebben de buren erg veel moeten doorstaan tijdens de verbouwing, bijvoorbeeld omdat er een steiger tegen hun huis heeft gestaan en/of omdat ze veel last hebben gehad van het lawaai? Dan kun je je dank ook uitdrukken met een iets grotere traktatie, zoals een etentje bij jou thuis of een dinerbon.

Vraag een offerte aan voor aannemers:

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos