Responsieve websites zijn sites die zo ontworpen zijn dat ze rekening houden met het schermformaat van het apparaat waarop ze bekeken worden. Hier leggen we uit hoe dit werkt.

Vroeger bezocht je een website alleen vanaf je desktopcomputer of laptop, maar tegenwoordig gebruiken we verschillende apparaten in allerlei soorten en maten om mee te browsen. Lees ook: Alleen de tekst van een webpagina mailen? Dat kan!

Traditionele websites zijn daar niet op berekend, en zien er daarom op de meeste smartphones en tablets vaak niet mooi uit of zijn niet handig te gebruiken omdat er problemen zijn met de lay-out en het tekstformaat. Leesbaarheid en bruikbaarheid is heel erg belangrijk voor het succes van een website.

Mobiele versies van websites

We kennen dan ook allemaal wel één of meer websites die een mobiele versie aanbieden als de pagina detecteert dat je een mobiel apparaat gebruikt om mee te browsen. Dat is een verbetering ten opzichte van het aanbieden van een gewone (en daarom vaak vrijwel onleesbare of onbruikbare) website op mobiele apparaten, maar het is nog altijd een tussenoplossing.

Zo zijn er dan namelijk ineens twee websites die bijgehouden moeten worden in plaats van één. Bovendien gaat de mobiele versie van een website meestal uit van een gemiddelde, terwijl een smartphone natuurlijk een heel ander schermformaat heeft dan een tablet. Daarom kan het dus zo zijn dat de pagina er op jouw apparaat nog altijd niet optimaal uitziet.

Responsieve websites

Daarom maken steeds meer ontwerpers gebruik van responsief webdesign, waarbij de webpagina's dynamisch hun lay-out en uiterlijk kunnen veranderen op basis van de kenmerken van het apparaat van de bezoeker.

Responsief webdesign werd in 2010 geïntroduceerd door Ethan Marcotte. In zijn boek "Responsive Web Design" noemde hij drie hoofdkenmerken: Een flexibele lay-out met rasters; flexibele afbeeldingen en media; en mediaquery's.

Lay-out gebieden (zoals bijvoorbeeld kolommen die content bevatten) worden gedefinieerd in percentages in plaats van een vast formaat in pixels. Hierdoor blijft alles in proportie wanneer het formaat verandert.

Flexibele afbeeldingen en media worden qua formaat gedefinieerd in percentages in plaats van een vaste breedte in pixels, zodat ze schaalbaar zijn voor verschillende schermformaten.

Mediaquery's maken deel uit van de CSS3 specificatie. Het zijn eenvoudige filters die kunnen worden toegepast op CSS-stijlen waardoor deze kunnen veranderen op basis van de kenmerken van het apparaat waarop de webpagina wordt bekeken. Hierdoor kan bijvoorbeeld content die in kolommen naast elkaar wordt weergegeven gepresenteerd worden als één enkele kolom met alle content als de schermresolutie onder een bepaalde drempelwaarde valt.

Met responsief webdesign kan één enkele website gebouwd worden die geschikt is voor allerlei soorten apparaten omdat de pagina's zichzelf automatisch aanpassen aan het apparaat waarop ze bekeken worden. Deze vorm van webdesign is zelfs zo alomtegenwoordig geworden dat Google responsieve websites een hogere ranking geeft.

Problemen met responsief webdesign

Op traditionele websites bevindt de navigatie zich meestal bovenaan de webpagina of aan de linkerkant. Als je een responsieve website bouwt, moet je goed nadenken over de manier waarop je de navigatie implementeert omdat je deze consistent wilt houden, ook al verandert de oriëntatie of het formaat van het scherm. De navigatiemethode die je uiteindelijk kiest moet goed passen bij het soort website en consequent blijven op verschillende apparaten.

Afbeeldingen vormen ook vaak een probleem, omdat er nog geen specificatie is voor de manier waarop ze behandeld worden. Bovendien moet er rekening gehouden worden met apparaten met een hoge pixeldichtheid, zodat iconen en andere afbeeldingen er niet onscherp uit komen te zien omdat ze op een slechte manier geschaald worden.

Het converteren van traditionele websites naar een responsief ontwerp is vaak problematisch en onwenselijk. Omdat traditionele websites op een heel andere manier werken en minder flexibel geschreven zijn is het vaak beter om gewoon opnieuw te beginnen. Het kost vaak minder tijd en het resultaat is meestal ook nog eens beter.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.

Telecombedrijf Odido laat weten dat mensen geen automatisch recht op compensatie hebben nadat hun gegevens via een datalek afgelopen week op straat zijn gekomen.

In het weekend van 7 en 8 februari vond een cyberaanval plaats op de website van Odido, waarbij criminelen toegang kregen tot een klantcontactsysteem. De criminelen hebben een bestand kunnen downloaden met daarop gegevens van klanten. Het zou om gegevens van mogelijk 6,2 miljoen klanten kunnen gaan.

Onder de gegevens die zijn gestolen, vallen mogelijk de volledige naam, het adres en de klantnummers van klanten. Ook de mobiele nummers, IBAN-rekeningnummers, geboortedata, e-mailadressen en identificatiegegevens (waaronder rijbewijs- en paspoortnummers) kunnen zijn buitgemaakt.

Odido benadrukte kort na het lek dat er geen scans van identiteitsbewijzen zijn gelekt, noch wachtwoorden, factuurgegevens of belgegeven. Mensen kunnen daarbij gebruik blijven maken van de diensten van Odido, maar er wordt wel aangeraden dat klanten alert zijn op vreemde sms'jes of e-mails, zeker als daar links in staan.

Geen automatisch recht op compensatie

Op een speciale pagina met informatie over het datalek heeft Odido inmiddels meer informatie gegeven over het lek en diverse vragen beantwoord. Er staat ook een vraag en antwoord bij over mogelijke compensatie voor klanten wanneer data van de klant is gelekt.

Odido schrijft: "Een datalek geeft niet automatisch recht op compensatie. Onze inspanningen zijn er momenteel op gericht om juist te voorkomen dat klanten op enige manier schade zouden ondervinden als gevolg van dit incident. We hebben klanten proactief geïnformeerd zodat zij extra alert kunnen zijn op eventueel verdachte signalen. Dit is in lijn met het advies van het Centraal Meldpunt Identiteitsfraude (CMI) van de Rijksoverheid."

Het antwoord vervolgt: "Het CMI benadrukt bovendien dat niet automatisch sprake is van identiteitsfraude of dat met de gestolen gegevens identiteitsfraude kan worden gepleegd. Ook meldt het CMI dat met de betrokken gegevens niet zomaar een lening, bankrekening of telefoonabonnement kan worden afgesloten. Ook kan er geen nieuw identiteitsbewijs mee worden aangevraagd. Daarvoor zijn immers extra controles nodig, zoals een echt identiteitsbewijs, je DigiD of de inloggegevens van je bank."

Op de website staat nog een vraag over compensatie, met daarbij nadrukkelijk vermeld dat sommige 'cybersecurity-experts' claimen dat men recht heeft op compensatie. Ook daarop wordt gemeld dat "een datalek geen automatisch recht op compensatie geeft".