Responsieve websites zijn sites die zo ontworpen zijn dat ze rekening houden met het schermformaat van het apparaat waarop ze bekeken worden. Hier leggen we uit hoe dit werkt.

Vroeger bezocht je een website alleen vanaf je desktopcomputer of laptop, maar tegenwoordig gebruiken we verschillende apparaten in allerlei soorten en maten om mee te browsen. Lees ook: Alleen de tekst van een webpagina mailen? Dat kan!

Traditionele websites zijn daar niet op berekend, en zien er daarom op de meeste smartphones en tablets vaak niet mooi uit of zijn niet handig te gebruiken omdat er problemen zijn met de lay-out en het tekstformaat. Leesbaarheid en bruikbaarheid is heel erg belangrijk voor het succes van een website.

Mobiele versies van websites

We kennen dan ook allemaal wel één of meer websites die een mobiele versie aanbieden als de pagina detecteert dat je een mobiel apparaat gebruikt om mee te browsen. Dat is een verbetering ten opzichte van het aanbieden van een gewone (en daarom vaak vrijwel onleesbare of onbruikbare) website op mobiele apparaten, maar het is nog altijd een tussenoplossing.

Zo zijn er dan namelijk ineens twee websites die bijgehouden moeten worden in plaats van één. Bovendien gaat de mobiele versie van een website meestal uit van een gemiddelde, terwijl een smartphone natuurlijk een heel ander schermformaat heeft dan een tablet. Daarom kan het dus zo zijn dat de pagina er op jouw apparaat nog altijd niet optimaal uitziet.

Responsieve websites

Daarom maken steeds meer ontwerpers gebruik van responsief webdesign, waarbij de webpagina's dynamisch hun lay-out en uiterlijk kunnen veranderen op basis van de kenmerken van het apparaat van de bezoeker.

Responsief webdesign werd in 2010 geïntroduceerd door Ethan Marcotte. In zijn boek "Responsive Web Design" noemde hij drie hoofdkenmerken: Een flexibele lay-out met rasters; flexibele afbeeldingen en media; en mediaquery's.

Lay-out gebieden (zoals bijvoorbeeld kolommen die content bevatten) worden gedefinieerd in percentages in plaats van een vast formaat in pixels. Hierdoor blijft alles in proportie wanneer het formaat verandert.

Flexibele afbeeldingen en media worden qua formaat gedefinieerd in percentages in plaats van een vaste breedte in pixels, zodat ze schaalbaar zijn voor verschillende schermformaten.

Mediaquery's maken deel uit van de CSS3 specificatie. Het zijn eenvoudige filters die kunnen worden toegepast op CSS-stijlen waardoor deze kunnen veranderen op basis van de kenmerken van het apparaat waarop de webpagina wordt bekeken. Hierdoor kan bijvoorbeeld content die in kolommen naast elkaar wordt weergegeven gepresenteerd worden als één enkele kolom met alle content als de schermresolutie onder een bepaalde drempelwaarde valt.

Met responsief webdesign kan één enkele website gebouwd worden die geschikt is voor allerlei soorten apparaten omdat de pagina's zichzelf automatisch aanpassen aan het apparaat waarop ze bekeken worden. Deze vorm van webdesign is zelfs zo alomtegenwoordig geworden dat Google responsieve websites een hogere ranking geeft.

Problemen met responsief webdesign

Op traditionele websites bevindt de navigatie zich meestal bovenaan de webpagina of aan de linkerkant. Als je een responsieve website bouwt, moet je goed nadenken over de manier waarop je de navigatie implementeert omdat je deze consistent wilt houden, ook al verandert de oriëntatie of het formaat van het scherm. De navigatiemethode die je uiteindelijk kiest moet goed passen bij het soort website en consequent blijven op verschillende apparaten.

Afbeeldingen vormen ook vaak een probleem, omdat er nog geen specificatie is voor de manier waarop ze behandeld worden. Bovendien moet er rekening gehouden worden met apparaten met een hoge pixeldichtheid, zodat iconen en andere afbeeldingen er niet onscherp uit komen te zien omdat ze op een slechte manier geschaald worden.

Het converteren van traditionele websites naar een responsief ontwerp is vaak problematisch en onwenselijk. Omdat traditionele websites op een heel andere manier werken en minder flexibel geschreven zijn is het vaak beter om gewoon opnieuw te beginnen. Het kost vaak minder tijd en het resultaat is meestal ook nog eens beter.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.