Veel bedrijven werken met Microsoft: een Word-docje voor dat artikel op intranet, die presentatie even maken in PowerPoint en elkaar een berichtje sturen via Skype. Waar eerst veel bedrijven nog Slack of Trello gebruikten naast hun werk, wordt er nu steeds vaker gegrepen naar Microsoft Teams. Dit is wat het inhoudt en wat je eraan hebt in de samenwerking met je collega’s.

Microsoft Teams is het Microsoft-antwoord op remote werken. Kortom, het is een soort virtuele meetingroom waar collega’s kunnen overleggen, videobellen en meer. Het is mogelijk om groepen te maken, waardoor je bijvoorbeeld kunt overleggen met de hele afdeling Boekhouding, of slechts met het team dat zich bezighoudt met de betaling van de salarissen. Een Excel met alle medewerkers en salarissen is via Microsoft Teams makkelijk gedeeld, waardoor mensen minder e-mails in hun mailbox krijgen en er ook minder tijd wordt besteed aan alle ongeschreven regels die bij e-mailcorrespondentie komen kijken.

Microsoft Teams: meer dan een chatprogramma

Microsoft Teams is niet een ‘chatprogramma’ waarbij je documenten kunt versturen: het is een samenwerktool. De documenten van Microsoft kunnen net als Google documenten in de browser worden geopend en real time door alle mensen waarmee het document gedeeld is (en die bewerkrechten hebben) worden aangepast. Er hoeven dus niet continu bestanden en versies over en weer worden gestuurd, want iedereen heeft altijd de meest recente versie bij de hand. Dat scheelt weer vragen over versies en de verantwoordelijkheid die iemand moet dragen om al die versies bij te houden en rond te sturen.

Het stimuleert daardoor enorm het thuiswerken en gaat silovorming tegen. Er wordt immers meer samengewerkt omdat er makkelijker met meerdere mensen tegelijk in één document kan worden gewerkt. Je kunt makkelijk thuiswerken omdat je alles wat je nodig hebt in de meeste kantoorbanen in Teams kwijt kunt. Je kunt gewoon bellen, videobellen, chatten, documenten delen, je agenda bekijken, meldingen en activiteit bekijken en je kunt persoonlijke apps toevoegen.

©PXimport

Connectoren

Daarnaast kunnen er connecties worden gemaakt met bijvoorbeeld Mailchimp om nieuwsbrieven te versturen, of Salesforce, om contracten en klanten bij te houden. Deze connecties, connectoren genoemd, kunnen zo informatie ontvangen uit het Microsoft-ecosysteem. Er zijn inmiddels tientallen van deze integraties mogelijk en het is dan ook niet verbazend dat Microsoft Teams niet altijd gratis is. Het is in principe gratis, maar als je ook meer Office 365-producten wil gebruiken, dan loopt het al snel op naar een maandprijs variërend van 6 tot 12 euro per maand.

Heb je echter niet zoveel nodig, dan kun je waarschijnlijk met een gratis account veel halen uitt Microsoft Teams: je kunt het gratis gebruiken tot 300 man, je kunt onbeperkt berichtjes sturen en zoekopdrachten doen, en zelfs videobellen kost je niets. WIl je wat opslaan, dan is er per team 10GB opslag.

Misschien denk je nu: dat Microsoft Teams is alleen voor bedrijven. Dat hoeft niet. Je kunt het ook in vriendengroepen of grote families gebruiken om bijvoorbeeld foto’s en bonnetjes te delen tijdens een reis. Daarvoor moeten deelnemers echter wel een Microsoft-account hebben. Dat is gratis, maar kan weer een extra wachtwoord betekenen om te onthouden en nog een account om in de gaten te houden. Wil je Microsoft Teams voor bijvoorbeeld je ZZP’ers bestaan gebruiken, dan zal je merken dat je er niet uithaalt wat je nodig hebt. Het is zoals de naam doet vermoeden echt een hub voor teams, dus groepen mensen.

©PXimport

Microsoft Outlook

Het enige wat we nog missen binnen teams is de integratie van Outlook. Nu is Teams enerzijds bedoeld om juist te zorgen dat je minder in Outlook bezig bent, maar uiteindelijk zullen er -hoe goed er ook gebruik wordt gemaakt van Teams- altijd e-mails blijven binnenkomen van bijvoorbeelde externe partijen en particulieren. Je moet dus nog steeds die goede oude Outlook erbij houden, al zou de webbrowservariant helemaal niet misstaan binnen Teams.

Wat Teams voor bedrijven ook wel interessant maakt, dat is dat het ook met de beveiliging komt die ze van Microsoft gewend zijn. Er zit tweefactor-authenticatie op en data is versleuteld, net als de rest van Office 365. Skype zal trouwens steeds meer op de achtergrond verdwijnen, want Microsoft wil graag dat iedereen overstapt op Teams, wat een veel beter geïntegreerde oplossing is. Geen zorgen, bedrijven hebben nog tot 31 juli 2021 voor ze over moeten zijn op Microsoft Teams.

Microsoft Teams heeft zeker voor grote bedrijven een redelijk monopolie op samenwerken, hoewel er zeker daarbuiten wel een kans ligt. Veel mensen gebruiken inmiddels al Slack, de grootste concurrent van Teams. Nieuwsgierig wat het verschil is tussen Microsoft Teams en Slack? Hier leggen we de twee samenwerktools naast elkaar.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.