De Gear S3-smartwatch van Samsung verschilt op het oog niet zo heel veel van z’n voorganger. Dat hoeft ook niet, want de klokjes zien er prachtig uit. Maar is de Samsung Gear S3 functioneel genoeg om écht onmisbaar te zijn?

De nieuwe smartwatch van Samsung heeft net als zijn voorganger een rond aanraakscherm, met twee knoppen aan de zijkant en een draairing. Dat laatste is uitermate handig voor de aansturing. Je bladert makkelijk door je apps en notificaties heen. Het verschil zit vooral in het formaat, de Gear S3 is fors groter. Op papier lijkt het mee te vallen, het scherm heeft een diameter van 1,3 inch (3,3 cm) ten opzichte van 1,2 inch van de Gear S2. Maar met bijna vijf bij vijf centimeter is het een behoorlijk groot horloge. Dat staat helaas wel een beetje lomp bij kleine (vrouwen)polsjes.

De smartwatch ziet er luxe uit. Met de bouwkwaliteit zit het ook wel snor, alles voelt stevig en duurzaam aan. Bovendien is het horloge waterdicht. Met het horloge zwemmen raad ik niet aan. Maar je hoeft je geen zorgen te maken als je arm diep in een waterteiltje komt.

©PXimport

De horlogebandjes zijn makkelijk verwisselbaar en universeel. Dat is sowieso prettig om de smartwatch net even persoonlijker te maken of te laten matchen met je outfit. Het rubberen bandje, dat standaard met de Frontier-uitvoering van het horloge meekomt, ziet er goedkoop uit, is stroef voor je huid en doet gewoonweg geen recht aan de uitstraling van de Gear S3 zelf. Een ander bandje is dus zelfs aan te bevelen.

Naast de Frontier-uitvoering is er ook de Gear S3 Classic en Gear S3 Balr. De uitvoeringen zien er ietsje anders uit en hebben een ander bandje. De Balr-uitvoering heeft ook andere knopjes en is flink aan de prijs: 400 euro. Dat is 100 euro duurder dan de andere uitvoeringen.

Scherm

De Gear S3 is uitgerust met een Super Amoledscherm. De kleurweergave is ietsje aan de doffe kant. Maar verder oogt alles scherp (de resolutie is 360x360) en alles is goed af te lezen met een keurige inkijkhoek.

©PXimport

©CIDimport

Functionaliteit

Uiteraard is de smartwatch eenvoudig te koppelen aan je Galaxy-smartphone via de Gear-app. Heb je een ander Androidtoestel, dan kun je het horloge ook gewoon koppelen en gebruiken, maar je moet in dat geval wel een hoop grote Samsung-apps installeren. Sinds kort wordt iOS ook ondersteund, maar ik merkte tijdens het koppelen wel dat er nog wat plooien gladgestreken moeten worden voordat de Gear S3 en iPhone helemaal goed samenwerken.

Natuurlijk zorgt Samsung voor veel apps die standaard aanwezig zijn. Zo is er een weersvoorspellingsapp, een muziekspeler (het horloge heeft 4GB opslaggeheugen voor apps en muziek), hoogte-barometer en natuurlijk de standaardapps voor berichten, e-mail en agenda's. Naar onmisbare functionaliteit voor een smartwatch wordt al jaren gezocht, maar Samsung ziet net als Apple wel in dat gezondheid en beweging belangrijke pijlers zijn. Daarom heeft de gezondheidsapp S Health een belangrijke rol gekregen. Je krijgt een melding als je te lang stil hebt gezeten, activiteiten worden herkend en door de ingebouwde GPS hoeven hardlopers niet meer een smartphone mee te nemen om de route in kaar te brengen. Wil je de hartslagmeter gebruiken, dan moet dit ook via S Health. Alleen heeft de Gear S3 hetzelfde probleem als alle hartslagmeters in Samsung producten: het werkt alleen op oproep. Je kunt dus een momentopname van je hartslag krijgen, maar waardevolle data, zoals de piekhartslag, rusthartslag of opbouw tijdens het sporten krijg je niet. Als je hier waarde aan hecht ben je nog steeds beter af met een Fitbit.

Jaren geleden introduceerde Samsung spraakassistent S Voice als een soort antwoord op Apple’s Siri. S Voice zit ook op de Gear S3, maar helaas is de assistentie van de dienst na al die jaren nog steeds erbarmelijk. Bovendien is S Voice nog steeds geen Nederlands aangeleerd. Ook zijn functies zoals Samsung Pay nog niet in Nederland uitgerold, dus betalen door met je horloge ergens tegen te tikken zit er voorlopig nog niet in.

©CIDimport

Apps

Uiteraard is Samsung druk bezig met app-ontwikkelaars om apps voor de Gear S3 in de markt te brengen. Zo is de Parkmobile-app wel handig om direct het betaald parkeren te stoppen en starten. Met de Uber-app regel je een taxi vanaf je pols en de KLM-app maakt het mogelijk te boarden met een armbeweging. Maar je merkt overal aan dat de app-makers zoekende zijn. Kijk bijvoorbeeld naar de app van Thuisbezorgd, die de draairing als een ‘wheel of fortune’ inzet voor mensen die moeite hebben met het uitkiezen van een gerecht. Er zijn zelfs spelletjes beschikbaar, wat best onwennig speelt.

Door het vrij grote horlogeformaat is er ook ruimte voor een flinke accu. Twee keer zo groot als z’n voorganger. In praktijk komt het neer op zo’n vier dagen accuduur. Voor een horloge natuurlijk niet veel, maar voor een smartwatch is dat best oké.

Conclusie

Eigenlijk is de Gear S3 een grote, opgevoerde versie van de S2. Misschien dat de smartwatch net even té groot gemaakt is voor de meeste polsen. Desondanks is het wel een prachtig apparaat, met afstand de mooiste smartwatch van het moment. Maar nadat veel smartwatches op de redactie de revue hebben gepasseerd, blijf de vraag wat het essentiële nut van een smartwatch is, nog altijd overeind staan.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.