De Gear S3-smartwatch van Samsung verschilt op het oog niet zo heel veel van z’n voorganger. Dat hoeft ook niet, want de klokjes zien er prachtig uit. Maar is de Samsung Gear S3 functioneel genoeg om écht onmisbaar te zijn?

De nieuwe smartwatch van Samsung heeft net als zijn voorganger een rond aanraakscherm, met twee knoppen aan de zijkant en een draairing. Dat laatste is uitermate handig voor de aansturing. Je bladert makkelijk door je apps en notificaties heen. Het verschil zit vooral in het formaat, de Gear S3 is fors groter. Op papier lijkt het mee te vallen, het scherm heeft een diameter van 1,3 inch (3,3 cm) ten opzichte van 1,2 inch van de Gear S2. Maar met bijna vijf bij vijf centimeter is het een behoorlijk groot horloge. Dat staat helaas wel een beetje lomp bij kleine (vrouwen)polsjes.

De smartwatch ziet er luxe uit. Met de bouwkwaliteit zit het ook wel snor, alles voelt stevig en duurzaam aan. Bovendien is het horloge waterdicht. Met het horloge zwemmen raad ik niet aan. Maar je hoeft je geen zorgen te maken als je arm diep in een waterteiltje komt.

©PXimport

De horlogebandjes zijn makkelijk verwisselbaar en universeel. Dat is sowieso prettig om de smartwatch net even persoonlijker te maken of te laten matchen met je outfit. Het rubberen bandje, dat standaard met de Frontier-uitvoering van het horloge meekomt, ziet er goedkoop uit, is stroef voor je huid en doet gewoonweg geen recht aan de uitstraling van de Gear S3 zelf. Een ander bandje is dus zelfs aan te bevelen.

Naast de Frontier-uitvoering is er ook de Gear S3 Classic en Gear S3 Balr. De uitvoeringen zien er ietsje anders uit en hebben een ander bandje. De Balr-uitvoering heeft ook andere knopjes en is flink aan de prijs: 400 euro. Dat is 100 euro duurder dan de andere uitvoeringen.

Scherm

De Gear S3 is uitgerust met een Super Amoledscherm. De kleurweergave is ietsje aan de doffe kant. Maar verder oogt alles scherp (de resolutie is 360x360) en alles is goed af te lezen met een keurige inkijkhoek.

©PXimport

©CIDimport

Functionaliteit

Uiteraard is de smartwatch eenvoudig te koppelen aan je Galaxy-smartphone via de Gear-app. Heb je een ander Androidtoestel, dan kun je het horloge ook gewoon koppelen en gebruiken, maar je moet in dat geval wel een hoop grote Samsung-apps installeren. Sinds kort wordt iOS ook ondersteund, maar ik merkte tijdens het koppelen wel dat er nog wat plooien gladgestreken moeten worden voordat de Gear S3 en iPhone helemaal goed samenwerken.

Natuurlijk zorgt Samsung voor veel apps die standaard aanwezig zijn. Zo is er een weersvoorspellingsapp, een muziekspeler (het horloge heeft 4GB opslaggeheugen voor apps en muziek), hoogte-barometer en natuurlijk de standaardapps voor berichten, e-mail en agenda's. Naar onmisbare functionaliteit voor een smartwatch wordt al jaren gezocht, maar Samsung ziet net als Apple wel in dat gezondheid en beweging belangrijke pijlers zijn. Daarom heeft de gezondheidsapp S Health een belangrijke rol gekregen. Je krijgt een melding als je te lang stil hebt gezeten, activiteiten worden herkend en door de ingebouwde GPS hoeven hardlopers niet meer een smartphone mee te nemen om de route in kaar te brengen. Wil je de hartslagmeter gebruiken, dan moet dit ook via S Health. Alleen heeft de Gear S3 hetzelfde probleem als alle hartslagmeters in Samsung producten: het werkt alleen op oproep. Je kunt dus een momentopname van je hartslag krijgen, maar waardevolle data, zoals de piekhartslag, rusthartslag of opbouw tijdens het sporten krijg je niet. Als je hier waarde aan hecht ben je nog steeds beter af met een Fitbit.

Jaren geleden introduceerde Samsung spraakassistent S Voice als een soort antwoord op Apple’s Siri. S Voice zit ook op de Gear S3, maar helaas is de assistentie van de dienst na al die jaren nog steeds erbarmelijk. Bovendien is S Voice nog steeds geen Nederlands aangeleerd. Ook zijn functies zoals Samsung Pay nog niet in Nederland uitgerold, dus betalen door met je horloge ergens tegen te tikken zit er voorlopig nog niet in.

©CIDimport

Apps

Uiteraard is Samsung druk bezig met app-ontwikkelaars om apps voor de Gear S3 in de markt te brengen. Zo is de Parkmobile-app wel handig om direct het betaald parkeren te stoppen en starten. Met de Uber-app regel je een taxi vanaf je pols en de KLM-app maakt het mogelijk te boarden met een armbeweging. Maar je merkt overal aan dat de app-makers zoekende zijn. Kijk bijvoorbeeld naar de app van Thuisbezorgd, die de draairing als een ‘wheel of fortune’ inzet voor mensen die moeite hebben met het uitkiezen van een gerecht. Er zijn zelfs spelletjes beschikbaar, wat best onwennig speelt.

Door het vrij grote horlogeformaat is er ook ruimte voor een flinke accu. Twee keer zo groot als z’n voorganger. In praktijk komt het neer op zo’n vier dagen accuduur. Voor een horloge natuurlijk niet veel, maar voor een smartwatch is dat best oké.

Conclusie

Eigenlijk is de Gear S3 een grote, opgevoerde versie van de S2. Misschien dat de smartwatch net even té groot gemaakt is voor de meeste polsen. Desondanks is het wel een prachtig apparaat, met afstand de mooiste smartwatch van het moment. Maar nadat veel smartwatches op de redactie de revue hebben gepasseerd, blijf de vraag wat het essentiële nut van een smartwatch is, nog altijd overeind staan.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.