De Fitbit Blaze is een fitnesstracker met het uiterlijk van een smartwatch. Net als andere Fitbits is de Blaze uitgerust met (o.a.) een hartslagmeter, stappenteller, activiteitmeter en slaapanalyse, verpakt in een overzichtelijke app. Maar hoe verhoudt deze smartwatch zich met de andere Fitbits?

Zelf heb ik vorig jaar een Fitbit Charge HR gekocht, een vrij subtiel fitnessarmbandje met een hele fijne app. De hoofdzakelijke reden waarom ik deze heb gekocht is de hartslagmeter, in tegenstelling tot vrijwel alle andere smartwatches en fitnesstrackers met een hartslagmeter zijn de sensoren van Fitbit in staat je hartslag continue te meten. Hiermee krijg je veel waardevollere gezondheidsgegevens over de op- en afbouw en piek van je hartslag tijdens sporten. Maar ook in rust (of slaap) en bij andere activiteiten krijg je veel waardevollere gegevens. Concurrenten Samsung, Jawbone en Apple krijgen dit niet voor elkaar, de 'momentopname' van je hartslag maakt de hartslagmeter op de smartwatches en trackers een behoorlijk zinloos metertje. Lees ook: 15 slimme toepassingen voor wearables

Fitbit heeft meerdere fitnesstrackers met hartslagmeter, waaronder de Surge. Een horloge zonder kleurenscherm, maar met GPS zodat je terug kunt zien welk traject je hebt afgelegd en hoe snel je overal hebt gelopen of gefietst, stappenteller en meer. Probleem van de Surge is alleen dat het apparaat er niet bepaald aantrekkelijk genoeg uitziet om hem naast sportieve activiteiten ook te dragen. Deze Fitbit Blaze lijkt bedoeld als het aantrekkelijkere (waterresistente) broertje van de Surge, door dezelfde functionaliteit als smartwatch te presenteren. Alleen GPS ontbreekt.

Maar daar slaagt Fitbit niet helemaal in. De Blaze is ook niet echt een juweel. De fitnesstracker is een los elementje dat je in een metalen frame (waar het bandje aan vast zit) klikt. Niet echt fraai. Het frame zit aan het bandje vast, dus als je een ander bandje zoekt moet je meteen een heel nieuw frame bij Fitbit kopen, hier ziet het bedrijf wel brood in. Het standaard rubberbandje kost dertig euro, het leren bandje heeft de woekerprijs van honderd euro en het metalen bandje maarliefst hondervijftig(!). Even voor de duidelijkheid. Dat zijn dus de prijzen van alleen de frame-bandjes. De tracker zelf zit hier niet bij. Je kunt de tracker alleen kopen met het (goedkoop ogende) rubberen bandje, voor 230 euro. Het ergste is dat je met zo'n luxe bandje nog steeds geen mooie smartwatch hebt. Het kliksysteem is knullig, maar ook de randen rondom het scherm zijn onaantrekkelijk dik.

©PXimport

Het designteam heeft liggen slapen.

Propriëtaire oplader

Het knulligst is nog het oplaadsysteem. Fitbit laat zien waarom de Europese verplichting voor smartphonefabrikanten om allemaal dezelfde aansluiting te gebruiken de juiste was. Mijn Charge HR heeft een kabeltje met een eigen aansluiting, die nergens anders op past en dramatisch slecht blijft zitten. Bij de Blaze hebben ze het nog bonter gemaakt. Het losgeklikte onderdeeltje doe je in een plastic doosje dat je dicht kan maken. Het kabeltje zit vast in het doosje, terwijl een micro-usb-aansluiting veel gebruiksvriendelijker had geweest. Maar het ergste is dat de Blaze niet lekker z'n aansluiting kan vinden bij het opladen. Ik moest hem vaak aanduwen om het apparaat überhaupt oplaadcontact te laten maken. Vaak na een oplaadbeurt van een paar uur blijkt het horloge nauwelijks opgeladen was, omdat er blijkbaar slecht contact gemaakt werd. Onverteerbaar slecht voor een apparaat dat in z'n productcategorie niet bepaald goedkoop is. Een oplaadplaatje met micro-usb-aansluiting om het horloge draadloos op te kunnen laden had een logisch idee geweest.

Beperkt

Alle smartwatches die ik op de redactie voorbij heb zien komen konden zich niet onmisbaar maken. De Blaze is qua functionaliteit nog wat uitgekleder dan de Apple Watch, Gear S2 of Android Wear-horloges, terwijl deze al echt goede functies ontberen. Je kunt je bewegingsgegevens van de dag inzien, het horloge geeft een trilling wanneer je gebeld wordt op je smartphone, deze trilling kun je ook als alarm instellen, je kunt handmatig een sportactiviteitsmeting starten, de muziek op je smartphone bedienen en tenslotte een stopwatch of timer gebruiken. Vooral functionaliteit dus om je te assisteren wanneer je actief bent, wat de Blaze een fitnesstracker met het uiterlijk van een smartwatch maakt.

Erg prettig is dat de bewegingssensor behoorlijk nauwkeurig werkt wanneer je de tijd wilt zien. Om batterij te besparen wordt het klokje alleen getoond als je je pols richting je zichtveld beweegt. Dit werkt erg nauwkeurig, het komt weinig voor dat het klokje bij een vergelijkbare beweging aanslaat. Maar ook wanneer je je pols weer terugbeweegt slaat het klokje al keurig uit.

©PXimport

Je kunt altijd zien wat je hartslag is.

De app van Fitbit, die met alle wearables van de fabrikant werkt, is bijzonder overzichtelijk. Je kunt precies inzien wat je voortgang is, hoeveel calorieën je verbrandt, hoe lang je actief bent geweest, hoe goed je hebt geslapen en heel veel meer. Er zijn grafieken om je voortgang op lange termijn in te zien en badges en uitdagingen om actief te blijven. De verbonden Fitbit en bijbehorende app hebben een niet al te grote impact op je smartphone-batterij. De batterijduur van de Blaze zelf is ook zeker niet verkeerd. Nadat ik het apparaat opgeladen kreeg heb ik 'm bijna zes dagen in gebruik gehad. Dat is prima.

Conclusie

Ik vraag me echt af voor wie Fitbit de Blaze bedoeld heeft. Hij is ongeschikt als smartwatch, maar als fitnesstracker biedt het bedrijf met de Charge HR een beter (en goedkoper) alternatief. Tenzij Fitbit met een update opeens een geweldige nieuwe functie uit de hoed weet te toveren is de Blaze in mijn ogen een flinke mispeer.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?