Sinds gisteravond is de zevende versie van Apple's besturingssysteem voor de iPhone, iPad en iPad touch beschikbaar. iOS 7 zou volgens Apple zelf een nieuw perspectief werpen op het mobiele besturingssysteem. Biedt dit vernieuwde perspectief voldoende reden tot overstappen?

Om deze vraag te beantwoorden ben ik aan de slag gegaan met het nieuwe besturingssysteem. Mijn bevindingen heb ik in deze review opgesomd. De review baseer ik grotendeels op het gebruik op mijn iPhone 5, maar uiteraard zullen de bevindingen hierbij grotendeels ook opgaan voor de iPad en iPod touch.

Het thuisscherm van iOS 7

Het lijkt bijna onvermijdelijk om deze review af te trappen met het vernieuwde thuisscherm van iOS 7. Zo heeft Apple sinds de introductie van de eerste iPhone in 2007 nauwelijks radicale wijzigingen aangebracht in de vormgeving hiervan. Met iOS 7 komt daar dus verandering in.

Apple heeft er hierbij voor gekozen om de algehele vormgeving van het homescreen een stuk strakker te maken. Zo zijn veel schaduwen, details en driedimensionale vormen vervangen voor strakke lijnen en platte onderdelen. Dit wordt gecombineerd met de nodige verzadiging van kleuren in het besturingssysteem. Gelukkig is wel de vertrouwde indeling van iOS 6 behouden gebleven.

Waar de voorgaande versies van het besturingssysteem nog redelijk neutraal waren, zijn de kleuren van iOS 7 alles behalve dat. Zo zul je op het thuisscherm alleen al worden verwelkomt door knallende kleuren waar je niet omheen kan. De kleuren kwamen op mij in het begin wat kinderlijk over, maar na verloop van tijd lijkt dit wel iets minder te worden. Zelf ervaar ik zelfs na een korte testperiode dat bij een vergelijking met iOS 6, nu pas duidelijk wordt hoe erg de vormgeving hiervan was gedateerd. Hiermee denk ik dat het voornamelijk een kwestie van tijd is voor ik de nieuwe vormgeving van het thuisscherm niet meer los kan laten.

©PXimport

Het nieuwe homescreen van iOS 7 is behoorlijk kleurrijk

Apps in iOS 7

Ook alle standaardapps van Apple hebben een volledig nieuwe vormgeving gekregen. Hierbij valt op dat er, net al bij het thuisscherm, voor is gekozen om functies en de indeling grotendeels te behouden. Zo lijkt het op het eerste gezicht alsof de apps volledig vernieuwd zijn, maar wanneer je kritisch kijkt, zul je zien dat het voornamelijk de schil is die een metamorfose heeft doorgemaakt.

Dat Apple zich bij deze apps voornamelijk op de vormgeving heeft gericht, lijkt overigens niet af te doen aan de bedoeling die het bedrijf hiermee heeft gehad. Zo moet er in iOS 7 meer harmonie zijn in het gehele besturingssysteem. Dit komt voornamelijk terug bij de vormgeving van de standaardapps van Apple.

Hierbij laat het gebruik van consistente kleuren en strakke vormen duidelijk zien dat deze apps onderdeel uitmaken van een geheel. Bij bepaalde apps, zoals Safari en het kompas is de vormgeving in mijn ogen iets te minimalistisch, maar dit zal wellicht deel uitmaken van het gewenningsproces van iOS 7. Bij apps als de App Store, Herinneringen en Foto's kan overigens alleen maar worden gezegd dat deze apps er echt heel erg op vooruit zijn gegaan.

Animaties in iOS 7

Naast de visuele verbetering van statische objecten, worden er met iOS 7 ook nieuwe animaties in het besturingssysteem verwerkt. Een voorbeeld hiervan is dat je nu echt het gevoel hebt om door apps heen te vliegen wanneer je een app of map opent of sluit. Een andere vernieuwing is dat de achtergrond op je thuisscherm nu meebeweegt met de bewegingen van het apparaat. Tijdens de keynote van iOS 7 wist deze functie me behoorlijk enthousiast te maken, maar in de praktijk moet worden geconstateerd dat dit vooral een gimmick is die je na een paar uur al niet meer opvalt.

Het controlecentrum van iOS 7

Een nieuwe functie die Apple heeft toegevoegd, is het Controlecentrum. Deze functie maakt het mogelijk om snel instellingen te raadplegen. Het Controlecentrum kan tevoorschijn worden gehaald door vanaf de onderkant van het scherm naar boven te vegen. Met deze beweging zal er een soort Berichtencentrum tevoorschijn komen in de onderkant van je beeldscherm. In het Controlecentrum zijn onder andere knoppen voor wifi, Bluetooth en automatische rotatie aanwezig. Ook heeft Apple enkele nieuwe functies in het Controlecentrum geïmplementeerd, waaronder een zaklamp en AirDrop.

Ik moet eerlijk zeggen dat het Controlecentrum een functie is die ik al lang miste in iOS. Zo hebben veel Android-toestellen bijvoorbeeld al wel de mogelijkheid om snel instellingen aan te passen. Het moet dus worden gezegd dat Controlecentrum misschien niet de meest originele toevoeging is aan iOS 7, maar het is zeker wel een van de handigste. Het oproepen van het Controlecentrum werkt intuïtief en eenmaal opgeroepen heb je het gevoel volledige controle over je iPhone te hebben. Dit maakt het des te meer onvoorstelbaar dat we deze functie nu pas terugzien in iOS.

©PXimport

Het Controlecentrum is vanaf het eerste gebruik onmisbaar

Apple's AirDrop

AirDrop maakt het sinds enkele jaren mogelijk om snel bestanden uit te wisselen tussen computers met het Mac OS X-besturingssysteem. Met de introductie van deze dienst in iOS 7 wordt het nu ook mogelijk om bestanden uit te wisselen tussen bijvoorbeeld een iPhone en Mac of een iPhone en iPad. Zo kan je nu bijvoorbeeld snel foto's, video's of andere bestanden delen met anderen, zonder dat je hiervoor afhankelijk bent van een actieve internetverbinding.

Het gebruik van AirDrop op mijn iPhone doet me erg denken aan de tijd waarin ik Bluetooth gebruikte om bestanden te delen met vrienden. iOS heeft deze functionaliteit nooit standaard aan boord gehad, waardoor ik de laatste jaren mijn e-mail heb gebruikt als vervanging van Bluetooth voor het verzenden van bestanden.

Aangezien AirDrop over wifi werkt, zijn de snelheden waarmee je bestanden kan versturen erg hoog. Hiermee heeft Apple dus een prima functie in handen. Het enige nadeel is wel dat AirDrop alleen kan worden gebruikt bij apparaten van Apple. Voor andere apparaten zul je dus nog steeds gebruik moeten maken van een alternatieve oplossing, zoals e-mail.

De vernieuwde camera-app in iOS 7

Anders dan de meeste apps in iOS 7, heeft de camera app ook enkele nieuwe functies gekregen. Zo is het nu mogelijk om foto's met gelijke verhoudingen te maken en ook zijn er filters toegevoegd aan de app. Vooral dit laatste is een leuke toevoeging, aangezien je foto's nu dus direct kan voorzien van een filter en dit niet later in een andere app moet doen. Overigens heb ik wel moeten ervaren dat de filters nu niet zo bijzonder zijn als veel filters die in apps van derden terugkomen. Het is dus nog steeds nuttig om ook deze apps te blijven gebruiken.

©PXimport

De nieuwe camera app heeft verschillende leuke filters

Prestaties van iOS 7

Uiteraard blijft het na een update van iOS altijd de vraag of dit geen negatieve effecten heeft op de prestaties van jouw iPhone, iPad of iPod touch. Ik heb voor deze review geen uitvoerige accu- of snelheidstest uitgevoerd, maar het lijkt erop dat iOS 7 weinig tot geen invloed heeft op de prestaties van mijn iPhone 5. Uiteraard kan ik niet met zekerheid zeggen of dit ook geldt voor andere iOS apparaten.

Conclusie

iOS 7 is een besturingssysteem dat elke iPhone, iPad of iPod touch in een volledig nieuw jasje steekt. De nieuwe vormgeving is strak en zorgt voor veel consistentie over de hele breedte van het besturingssysteem. Helaas zijn de gebruikte kleuren in mijn ogen wat kinderlijk en soms is het minimalisme iets te ver doorgeslagen. Gelukkig heeft iOS 7 meer te bieden dan enkel cosmetische verbeteringen, want voornamelijk het Controlecentrum en AirDrop bieden iOS gebruikers handige functionaliteit die vanaf het eerste gebruik onmisbaar is. Naar mijn mening maakt dit alles bij elkaar de update meer dan waard.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.