Sinds gisteravond is de zevende versie van Apple's besturingssysteem voor de iPhone, iPad en iPad touch beschikbaar. iOS 7 zou volgens Apple zelf een nieuw perspectief werpen op het mobiele besturingssysteem. Biedt dit vernieuwde perspectief voldoende reden tot overstappen?

Om deze vraag te beantwoorden ben ik aan de slag gegaan met het nieuwe besturingssysteem. Mijn bevindingen heb ik in deze review opgesomd. De review baseer ik grotendeels op het gebruik op mijn iPhone 5, maar uiteraard zullen de bevindingen hierbij grotendeels ook opgaan voor de iPad en iPod touch.

Het thuisscherm van iOS 7

Het lijkt bijna onvermijdelijk om deze review af te trappen met het vernieuwde thuisscherm van iOS 7. Zo heeft Apple sinds de introductie van de eerste iPhone in 2007 nauwelijks radicale wijzigingen aangebracht in de vormgeving hiervan. Met iOS 7 komt daar dus verandering in.

Apple heeft er hierbij voor gekozen om de algehele vormgeving van het homescreen een stuk strakker te maken. Zo zijn veel schaduwen, details en driedimensionale vormen vervangen voor strakke lijnen en platte onderdelen. Dit wordt gecombineerd met de nodige verzadiging van kleuren in het besturingssysteem. Gelukkig is wel de vertrouwde indeling van iOS 6 behouden gebleven.

Waar de voorgaande versies van het besturingssysteem nog redelijk neutraal waren, zijn de kleuren van iOS 7 alles behalve dat. Zo zul je op het thuisscherm alleen al worden verwelkomt door knallende kleuren waar je niet omheen kan. De kleuren kwamen op mij in het begin wat kinderlijk over, maar na verloop van tijd lijkt dit wel iets minder te worden. Zelf ervaar ik zelfs na een korte testperiode dat bij een vergelijking met iOS 6, nu pas duidelijk wordt hoe erg de vormgeving hiervan was gedateerd. Hiermee denk ik dat het voornamelijk een kwestie van tijd is voor ik de nieuwe vormgeving van het thuisscherm niet meer los kan laten.

©PXimport

Het nieuwe homescreen van iOS 7 is behoorlijk kleurrijk

Apps in iOS 7

Ook alle standaardapps van Apple hebben een volledig nieuwe vormgeving gekregen. Hierbij valt op dat er, net al bij het thuisscherm, voor is gekozen om functies en de indeling grotendeels te behouden. Zo lijkt het op het eerste gezicht alsof de apps volledig vernieuwd zijn, maar wanneer je kritisch kijkt, zul je zien dat het voornamelijk de schil is die een metamorfose heeft doorgemaakt.

Dat Apple zich bij deze apps voornamelijk op de vormgeving heeft gericht, lijkt overigens niet af te doen aan de bedoeling die het bedrijf hiermee heeft gehad. Zo moet er in iOS 7 meer harmonie zijn in het gehele besturingssysteem. Dit komt voornamelijk terug bij de vormgeving van de standaardapps van Apple.

Hierbij laat het gebruik van consistente kleuren en strakke vormen duidelijk zien dat deze apps onderdeel uitmaken van een geheel. Bij bepaalde apps, zoals Safari en het kompas is de vormgeving in mijn ogen iets te minimalistisch, maar dit zal wellicht deel uitmaken van het gewenningsproces van iOS 7. Bij apps als de App Store, Herinneringen en Foto's kan overigens alleen maar worden gezegd dat deze apps er echt heel erg op vooruit zijn gegaan.

Animaties in iOS 7

Naast de visuele verbetering van statische objecten, worden er met iOS 7 ook nieuwe animaties in het besturingssysteem verwerkt. Een voorbeeld hiervan is dat je nu echt het gevoel hebt om door apps heen te vliegen wanneer je een app of map opent of sluit. Een andere vernieuwing is dat de achtergrond op je thuisscherm nu meebeweegt met de bewegingen van het apparaat. Tijdens de keynote van iOS 7 wist deze functie me behoorlijk enthousiast te maken, maar in de praktijk moet worden geconstateerd dat dit vooral een gimmick is die je na een paar uur al niet meer opvalt.

Het controlecentrum van iOS 7

Een nieuwe functie die Apple heeft toegevoegd, is het Controlecentrum. Deze functie maakt het mogelijk om snel instellingen te raadplegen. Het Controlecentrum kan tevoorschijn worden gehaald door vanaf de onderkant van het scherm naar boven te vegen. Met deze beweging zal er een soort Berichtencentrum tevoorschijn komen in de onderkant van je beeldscherm. In het Controlecentrum zijn onder andere knoppen voor wifi, Bluetooth en automatische rotatie aanwezig. Ook heeft Apple enkele nieuwe functies in het Controlecentrum geïmplementeerd, waaronder een zaklamp en AirDrop.

Ik moet eerlijk zeggen dat het Controlecentrum een functie is die ik al lang miste in iOS. Zo hebben veel Android-toestellen bijvoorbeeld al wel de mogelijkheid om snel instellingen aan te passen. Het moet dus worden gezegd dat Controlecentrum misschien niet de meest originele toevoeging is aan iOS 7, maar het is zeker wel een van de handigste. Het oproepen van het Controlecentrum werkt intuïtief en eenmaal opgeroepen heb je het gevoel volledige controle over je iPhone te hebben. Dit maakt het des te meer onvoorstelbaar dat we deze functie nu pas terugzien in iOS.

©PXimport

Het Controlecentrum is vanaf het eerste gebruik onmisbaar

Apple's AirDrop

AirDrop maakt het sinds enkele jaren mogelijk om snel bestanden uit te wisselen tussen computers met het Mac OS X-besturingssysteem. Met de introductie van deze dienst in iOS 7 wordt het nu ook mogelijk om bestanden uit te wisselen tussen bijvoorbeeld een iPhone en Mac of een iPhone en iPad. Zo kan je nu bijvoorbeeld snel foto's, video's of andere bestanden delen met anderen, zonder dat je hiervoor afhankelijk bent van een actieve internetverbinding.

Het gebruik van AirDrop op mijn iPhone doet me erg denken aan de tijd waarin ik Bluetooth gebruikte om bestanden te delen met vrienden. iOS heeft deze functionaliteit nooit standaard aan boord gehad, waardoor ik de laatste jaren mijn e-mail heb gebruikt als vervanging van Bluetooth voor het verzenden van bestanden.

Aangezien AirDrop over wifi werkt, zijn de snelheden waarmee je bestanden kan versturen erg hoog. Hiermee heeft Apple dus een prima functie in handen. Het enige nadeel is wel dat AirDrop alleen kan worden gebruikt bij apparaten van Apple. Voor andere apparaten zul je dus nog steeds gebruik moeten maken van een alternatieve oplossing, zoals e-mail.

De vernieuwde camera-app in iOS 7

Anders dan de meeste apps in iOS 7, heeft de camera app ook enkele nieuwe functies gekregen. Zo is het nu mogelijk om foto's met gelijke verhoudingen te maken en ook zijn er filters toegevoegd aan de app. Vooral dit laatste is een leuke toevoeging, aangezien je foto's nu dus direct kan voorzien van een filter en dit niet later in een andere app moet doen. Overigens heb ik wel moeten ervaren dat de filters nu niet zo bijzonder zijn als veel filters die in apps van derden terugkomen. Het is dus nog steeds nuttig om ook deze apps te blijven gebruiken.

©PXimport

De nieuwe camera app heeft verschillende leuke filters

Prestaties van iOS 7

Uiteraard blijft het na een update van iOS altijd de vraag of dit geen negatieve effecten heeft op de prestaties van jouw iPhone, iPad of iPod touch. Ik heb voor deze review geen uitvoerige accu- of snelheidstest uitgevoerd, maar het lijkt erop dat iOS 7 weinig tot geen invloed heeft op de prestaties van mijn iPhone 5. Uiteraard kan ik niet met zekerheid zeggen of dit ook geldt voor andere iOS apparaten.

Conclusie

iOS 7 is een besturingssysteem dat elke iPhone, iPad of iPod touch in een volledig nieuw jasje steekt. De nieuwe vormgeving is strak en zorgt voor veel consistentie over de hele breedte van het besturingssysteem. Helaas zijn de gebruikte kleuren in mijn ogen wat kinderlijk en soms is het minimalisme iets te ver doorgeslagen. Gelukkig heeft iOS 7 meer te bieden dan enkel cosmetische verbeteringen, want voornamelijk het Controlecentrum en AirDrop bieden iOS gebruikers handige functionaliteit die vanaf het eerste gebruik onmisbaar is. Naar mijn mening maakt dit alles bij elkaar de update meer dan waard.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.