Bedrijven in het MKB moeten het doen zonder ICT afdeling of gespecialiseerd ICT personeel. De ICT taken worden veelal als neventaak verzorgd door een collega met net wat meer technische kennis en achtergrond. Deze dubbelfunctie trekt een zware wissel op zowel het privéleven van de deeltijd ICT'er als op de uitvoering van de eigenlijke taken. Gebrek aan middelen, mogelijkheden en tijd stelt hen doorlopend voor een zware uitdaging.

Met veel kunst- en vliegwerk weten zij, naast hun eigenlijke taak, de verschillende systemen operationeel te houden en hun collega's te ondersteunen bij het dagelijks gebruik. De deeltijd ICT'er in het MKB blijkt een duizendpoot, vraagbaak, whizzkid en ICT-held in één. Dit blijkt uit een onderzoek onder 159 bedrijven met 5 tot 50 medewerkers, uitgevoerd door Onderzoeksbureau Toet & Onderzoek in opdracht van Microsoft Nederland.

Enkele bevindingen uit het onderzoek van Microsoft: 

ICT taken MKB-er zorgen voor hoge werkdruk en belasting.
De werkdruk van medewerkers met ICT in hun takenpakket is hoog. 72% kan niet al zijn vakantiedagen opnemen en 80% komt met regelmaat boven zijn contracturen uit. 32% maakt wekelijks ICT gerelateerde overuren. 47% van de ondervraagden laat prive en zakelijke afspraken wijken voor het oplossen van ICT problemen. Voor 11% gebeurt dit met regelmaat. 63% wordt tijdens vrije dagen of vakanties gestoord ICT problemen.

Het merendeel (70%) geeft aan de hoge werkdruk niet als stressvol te ervaren. 30% geeft aan regelmatig of zelfs dagelijks last te hebben van stress veroorzaakt door niet goedlopende soft- en hardware en het werk emotioneel belastend te vinden.

20% van de ondervraagden geeft aan door de ICT gerelateerde taken niet aan de eigenlijke taken toe te komen.

Collega's en leidinggevende onderschatten complexiteit en belasting ICT taken, maar schatten de inspanningen op waarde.
48% van alle medewerkers in het MKB met ICT in hun takenpakket heeft het gevoel dat collega's en leidinggevenden meestal geen idee hebben hoe lastig hun verzoeken op het gebied van software en hardware zijn. Door anderen in het bedrijf wordt wel eens vergeten hoeveel tijd er in het beheer van software, hardware en het systeem gaat zitten. 78% geeft aan dat dit zeker wel eens het geval is. 43% zegt dat dit zelf vaak of altijd gebeurd. ICT als taak erbij in de functie wordt ervaren als een tijdrovende klus, ondanks dat dit dus niet altijd door anderen wordt opgemerkt Collega's en leidinggevenden mogen dan niet altijd door hebben hoe tijdrovend de ICT taken zijn, de waardering voor dit werk lijkt wel degelijk uitgesproken te worden.

De grote meerderheid (81%) van de ‘deeltijd ICT-ers' geeft aan op een gezonde manier gewaardeerd te worden gewaardeerd. Ongeveer één derde (33%) vindt zichzelf zelfs sterk zichtbaar gewaardeerd door collega's om wat ze op dit vlak allemaal doen. 19% vindt helaas dat ze niet of nauwelijks openlijk worden gewaardeerd in hun rol als deeltijd systeembeheerder. Zij voelen zich ondergewaardeerd.

Over hun eigen onmisbaarheid op ICT vlak blijkt men gemiddeld een gezonde kijk te hebben. 21% vindt zichzelf onmisbaar, maar daar staat tegenover dat 20% het gevoel heeft dat het zonder hem of haar ook allemaal wel zou doorlopen. Verreweg het merendeel (57%) voelt zichzelf nodig zonder deze rol te overdrijven.

Troubleshooting en de ‘boel draaiende houden' grootste belasting.
De belangrijkste verbeteringen hoopt men over het algemeen te vinden in de tijd die men aan de ICT taken kwijt is en het gemak waarmee alle software draait. In de dagelijkse praktijk lijkt troubleshooting en het draaiende houden van software een wezenlijk tijdlast te vormen.

Een belangrijke ergernis in de praktijk is dat collega's niet willen snappen dat iets simpelweg niet kan. Een andere wezenlijke factor die irritatie opwekt is de tijd die het kost om software te draaien en te installeren. Ook het crashen van systemen en software pakketten zorgt voor regelmatige ergernissen. 51% van de vragen die de deeltijd-ICT op zijn bordje krijgt betreffen het ‘ niet werken van computer of internet' . Ook opvallend: het ‘Press any key'-fenomeen blijkt geen urban myth te zijn: 20% van alle ‘deeltijd ICTers' heeft werkelijk wel eens de vraag voorgelegd gekregen ‘wat dan toch die any key is waarop men moet drukken!?'.


Bron: http://www.microsoft.nl/pers

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.