ID.nl logo
Zekerheid & gemak

ICT'er in MKB is duizendpoot, vraagbaak en whizzkid

Bedrijven in het MKB moeten het doen zonder ICT afdeling of gespecialiseerd ICT personeel. De ICT taken worden veelal als neventaak verzorgd door een collega met net wat meer technische kennis en achtergrond. Deze dubbelfunctie trekt een zware wissel op zowel het privéleven van de deeltijd ICT'er als op de uitvoering van de eigenlijke taken. Gebrek aan middelen, mogelijkheden en tijd stelt hen doorlopend voor een zware uitdaging.

Met veel kunst- en vliegwerk weten zij, naast hun eigenlijke taak, de verschillende systemen operationeel te houden en hun collega's te ondersteunen bij het dagelijks gebruik. De deeltijd ICT'er in het MKB blijkt een duizendpoot, vraagbaak, whizzkid en ICT-held in één. Dit blijkt uit een onderzoek onder 159 bedrijven met 5 tot 50 medewerkers, uitgevoerd door Onderzoeksbureau Toet & Onderzoek in opdracht van Microsoft Nederland.

Enkele bevindingen uit het onderzoek van Microsoft: 

ICT taken MKB-er zorgen voor hoge werkdruk en belasting.
De werkdruk van medewerkers met ICT in hun takenpakket is hoog. 72% kan niet al zijn vakantiedagen opnemen en 80% komt met regelmaat boven zijn contracturen uit. 32% maakt wekelijks ICT gerelateerde overuren. 47% van de ondervraagden laat prive en zakelijke afspraken wijken voor het oplossen van ICT problemen. Voor 11% gebeurt dit met regelmaat. 63% wordt tijdens vrije dagen of vakanties gestoord ICT problemen.

Het merendeel (70%) geeft aan de hoge werkdruk niet als stressvol te ervaren. 30% geeft aan regelmatig of zelfs dagelijks last te hebben van stress veroorzaakt door niet goedlopende soft- en hardware en het werk emotioneel belastend te vinden.

20% van de ondervraagden geeft aan door de ICT gerelateerde taken niet aan de eigenlijke taken toe te komen.

Collega's en leidinggevende onderschatten complexiteit en belasting ICT taken, maar schatten de inspanningen op waarde.
48% van alle medewerkers in het MKB met ICT in hun takenpakket heeft het gevoel dat collega's en leidinggevenden meestal geen idee hebben hoe lastig hun verzoeken op het gebied van software en hardware zijn. Door anderen in het bedrijf wordt wel eens vergeten hoeveel tijd er in het beheer van software, hardware en het systeem gaat zitten. 78% geeft aan dat dit zeker wel eens het geval is. 43% zegt dat dit zelf vaak of altijd gebeurd. ICT als taak erbij in de functie wordt ervaren als een tijdrovende klus, ondanks dat dit dus niet altijd door anderen wordt opgemerkt Collega's en leidinggevenden mogen dan niet altijd door hebben hoe tijdrovend de ICT taken zijn, de waardering voor dit werk lijkt wel degelijk uitgesproken te worden.

De grote meerderheid (81%) van de ‘deeltijd ICT-ers' geeft aan op een gezonde manier gewaardeerd te worden gewaardeerd. Ongeveer één derde (33%) vindt zichzelf zelfs sterk zichtbaar gewaardeerd door collega's om wat ze op dit vlak allemaal doen. 19% vindt helaas dat ze niet of nauwelijks openlijk worden gewaardeerd in hun rol als deeltijd systeembeheerder. Zij voelen zich ondergewaardeerd.

Over hun eigen onmisbaarheid op ICT vlak blijkt men gemiddeld een gezonde kijk te hebben. 21% vindt zichzelf onmisbaar, maar daar staat tegenover dat 20% het gevoel heeft dat het zonder hem of haar ook allemaal wel zou doorlopen. Verreweg het merendeel (57%) voelt zichzelf nodig zonder deze rol te overdrijven.

Troubleshooting en de ‘boel draaiende houden' grootste belasting.
De belangrijkste verbeteringen hoopt men over het algemeen te vinden in de tijd die men aan de ICT taken kwijt is en het gemak waarmee alle software draait. In de dagelijkse praktijk lijkt troubleshooting en het draaiende houden van software een wezenlijk tijdlast te vormen.

Een belangrijke ergernis in de praktijk is dat collega's niet willen snappen dat iets simpelweg niet kan. Een andere wezenlijke factor die irritatie opwekt is de tijd die het kost om software te draaien en te installeren. Ook het crashen van systemen en software pakketten zorgt voor regelmatige ergernissen. 51% van de vragen die de deeltijd-ICT op zijn bordje krijgt betreffen het ‘ niet werken van computer of internet' . Ook opvallend: het ‘Press any key'-fenomeen blijkt geen urban myth te zijn: 20% van alle ‘deeltijd ICTers' heeft werkelijk wel eens de vraag voorgelegd gekregen ‘wat dan toch die any key is waarop men moet drukken!?'.


Bron: http://www.microsoft.nl/pers

▼ Volgende artikel
Flitsmeister zet er een punt achter: wat zijn je alternatieven?
Huis

Flitsmeister zet er een punt achter: wat zijn je alternatieven?

Verwarring bij veel automobilisten vanmorgen. Wie Flitsmeister gebruikt, kreeg de melding dat de app er een punt achter zet. Gevalletje marketingblunder: je moet dat namelijk niet te letterlijk nemen, zegt het bedrijf nu haastig. Er wordt alleen gestopt met een aantal diensten. Welke dat zijn, dat is nog niet bekend. Hoe het ook zij: misschien heb je inmiddels je Flitsmeister-abonnement opgezegd of vind je de berichtgeving zó onduidelijk dat je dat alsnog wilt doen. Ja? Dan zijn dit je alternatieven.

Je kunt natuurlijk zonder flitsmelder rijden, maar vooral wie veel kilometers aflegt, loopt daarmee ook het risico op forse boetes (rijd je buiten de bebouwde kom 20 kilometer te hard en word je geflitst, dan tik je bijvoorbeeld al 243 euro af – exclusief 9 euro administratiekosten). Geen zin meer in Flitsmeister? Gelukkig zijn er voldoende andere applicaties die je helpen om boetes te voorkomen en veilig door het verkeer te navigeren.

Navigatie met flitsinformatie

Waze is voor veel weggebruikers de meest logische opvolger. Net als bij Flitsmeister draait deze app (iOS | Android) volledig op de community. Gebruikers melden zelf files, ongevallen en flitsers, waardoor de informatie vaak actueler is dan bij statische systemen. Het grote voordeel is dat Waze ook slimme routes berekent op basis van live verkeersdata. Een nadeel kan de drukke interface zijn, zeker in het strakke design dat Flitsmeister hanteerde.

Google Maps is de meest toegankelijke optie, aangezien vrijwel elke smartphonegebruiker de app (iOS | Android) al heeft geïnstalleerd. Sinds enkele jaren toont Maps ook flitsers en de maximumsnelheid, al is de focus hier minder scherp op gericht dan bij gespecialiseerde apps. De meldingen komen vaak wat later binnen omdat Google een hogere drempel hanteert voor verificatie. Voor wie enkel de belangrijkste waarschuwingen wil ontvangen zonder al te veel poespas, blijft dit echter een solide keuze.

©MuhammadFadhli - stock.adobe.com

Vergeet de ANWB niet

Een alternatief dat vaak over het hoofd wordt gezien voor flitsmeldingen, maar dat enorm compleet is, is de ANWB Onderweg-app. Deze applicatie (iOS | Android) is niet alleen handig voor navigatie, maar biedt ook een zeer betrouwbaar overzicht van flitsers op de Nederlandse snelwegen en N-wegen. De kracht van deze app zit in de integratie van alle ANWB-diensten. Zo zie je direct de actuele benzineprijzen van stations in de buurt, kun je laadpalen vinden en regelt de app je parkeertransacties.

Mocht je onverhoopt toch stil komen te staan, dan kun je via de app direct hulp inschakelen van de Wegenwacht. De app stuurt dan automatisch je exacte locatie door. Een handige keuze dus voor wie alle belangrijke verkeersinformatie op één plek wil hebben. Ook deze app ondersteunt (net als Waze en Google Maps)  Apple CarPlay en Android Auto, waardoor je de informatie veilig op je autoscherm bekijkt.

©Postmodern Studio - stock.adobe.com

Alternatieven genoeg

Welke app je uiteindelijk ook kiest, het loont de moeite om er een paar uit te proberen tijdens je dagelijkse ritten. Wat voor de één een overzichtelijke interface is, kan voor de ander juist afleidend werken. Nu de toekomst van Flitsmeister onduidelijk is, is dit het ideale moment om te ontdekken welke 'digitale bijrijder' het beste bij jouw rijstijl past.

▼ Volgende artikel
Gespeeld: Bellabel Park verandert Super Mario Bros. Wonder in Mario Party
© Nintendo
Huis

Gespeeld: Bellabel Park verandert Super Mario Bros. Wonder in Mario Party

Nintendo brengt Super Mario Bros. Wonder opnieuw onder de aandacht met een Switch 2-upgrade en bijbehorende uitbreiding. Wij mochten de uitbreiding recent al spelen en wat blijkt: de game verandert feitelijk in Mario Party. De duidelijke focus op multiplayer doet ons vooral afvragen of we nóg zo’n partygame nodig hebben.

Om eerlijk te zijn betrad ik onlangs de burelen van Nintendo in het Duitse Frankfurt met een klein katertje. Iets te veel wijntjes de avond ervoor - ook ik ben niet zonder zonden. Gelukkig was daar het creatieve elan van de Japanse ontwikkelaar, die de droge smoel en lichte koppijn deed wegsmelten als sneeuw voor de zon. Mijn god, wat heb ik toch allemaal voor leuks gespeeld vorige week.

Wat nu voorligt is de uitbreiding annex heruitgave van Super Mario Bros. Wonder. Nintendo plakt een kenmerkend tergende titel op het pakket, die ik alleen nu en onderaan dit stuk zal gebruiken: Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark. Tot zover mijn zuurheid hoor, want Nintendo brengt een uitbreiding uit waar je in potentie enorm van zal smullen. Tenminste, als je zit te wachten op nóg een partygame.

©Nintendo

Met recht een 2D-Mario Party

Ik kon samen met een paar collega’s ruim een half uur aan de slag met het multiplayersegment in twee verschillende speelsituaties. We speelden met z’n vieren op één console, waarna we uit elkaar gingen en elk een eigen console kregen. We speelden via lokale, draadloze verbinding verder. Het werkt allemaal uiterst soepel, ideaal wanneer je je realiseert dat je straks met één exemplaar samen kunt spelen met vrienden die de game niet in het bezit hebben.

Bellabel Park breidt Wonders Flower Kingdom uit met een groot pretpark. Vanuit daar krijg je toegang tot talloze multiplayerervaringen, in de vorm van verschillende attracties met elk een stuk of acht verschillende levels. Er zijn varianten waarin je samenwerkt of het juist tegen elkaar opneemt. Elke minigame is ook nog te tunen op drie verschillende moeilijkheidsgraden, waardoor de game in feite verandert in een tweedimensionale Mario Party. In versus-situaties heb je ook nog de keuze om voor free-for-all te gaan of om in teams te spelen. Met recht een 2D-Mario Party dus.

Watch on YouTube

Woede en plezier volgen elkaar op

Elk level zet ons in Frankfurt voor een unieke uitdaging. Teken paden zodat andere spelers ze kunnen bewandelen (dat werkt verrassend goed met de muismodus van de Joy-Con), probeer als levende stuiterbal alle andere stuiteraars (lees: de twee Duitsers naast me) voor te zijn bij de finish, of zorg dat jouw superschattige baby Yoshi de meeste appeltjes eet. Elk level is dezelfde prettige chaos die, áls je kunt communiceren (alweer die Duitsers!), zeer efficiënt te doorlopen is.

Zo lekker als het voelt wanneer je met zijn vieren zo’n uitdaging haalt, zo chagrijnig werd ik van twee specifieke minigames. Eentje draaide letterlijk om verstoppertje spelen. Twee spelers zoeken, de andere twee veranderen met één druk op de knop in iets dat zich in het level bevindt. En dan moet ik stil blijven zitten, zorgen dat ik niet opval. Dat lukt dus nooit, waardoor ik in tijdsbestek van drie minuten totaal overprikkeld raak door alle shit op het scherm. Chaos óm de chaos.

©Nintendo

Oké, deze tweede krijgt misschien ietwat onterecht m’n furie, maar er was dus ook zo’n level waarin we aan bloemen moesten hangen. Ja, we hingen aan bloemen, de wind blies ons naar voren en dan moet je dus kantelen om de meeste wind onder je bloem te krijgen. Natuurlijk: onderweg kom je allemaal van die random obstakels tegen die je nooit kunt ontwijken als je blind op volle snelheid wil gaan.

Dat deed ik dus. Woede, alleen maar woede. “Rotspel”, denk ik nog voordat we doorgaan. Het is niets meer dan katerige coping vanwege mijn eigen incompetentie. Bij al die 2v2-minigames kan ik die Duitser naast me nog de schuld geven, maar hier val ik dan toch door de mand. Niet leuk.

©Nintendo

Zit je écht op nog een partygame te wachten?

Maar goed, los van de smaak en skill van ondergetekende: aan de kwaliteit van Bellabel Park valt weinig af te dingen. De modus is leuk om te spelen en zal groepen spelers tot in de lengte van dagen kunnen vermaken. Echter, is die partygame-behoefte inmiddels niet wat verzadigd? Alleen al op Nintendo Switch 2 heb je met Mario Party Jamboree en Mario Kart World genoeg aan couch co-op-chaos op de markt.

Waarom geen schepje boven op de basiservaring van Wonder? Nieuwe, nog brutere levels? Zeker wanneer je beseft dat bijvoorbeeld een New Super Mario Bros. U al ongelooflijk veel multiplayergeweld in de basisgame had. Oké, eerlijk: dit bouwt wel degelijk voort op de basisgame. Je krijgt nieuwe personages met Rosalina en Luma en een avontuur waarin je de Koopalings moet verslaan.

©Nintendo

Dat stemt hoopvol, maar het lijkt vooral om remixes van bestaande levels te gaan. Als dat de ambitie van Nintendo is, dan stellen ze me toch een beetje teleur, al schijnen de kindjes Koopa wel allemaal bizarre Wonder-vormen te krijgen in de uitbreiding. Ik heb er zelf niets van gespeeld bij Nintendo, maar de marketing wijst erop. Maar goed, in het donker zijn alle katten grijs, zullen we maar zeggen. Super Mario Bros. Wonder laat zich in maart weer zien en ik ga een kijkje nemen.

Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark verschijnt op 26 maart voor Nintendo Switch 2.