Facebook is zich erg bewust van het feit dat er enorm veel fake news op het platform wordt gecreëerd en gedeeld. Het beïnvloedt mensenlevens. Daarom is het zelf bezig met meerder manieren om hier grip op te krijgen, maar huurt het ook andere bedrijven ervoor in. Dat gaat echter niet zonder problemen.

Fake news wordt verspreid om mensen te manipuleren. Het doel is daarbij regelmatig financieel, waardoor Facebook probeert om mensen die erom bekendstaan fake news te plaatsen niet de mogelijkheid te geven betaalde advertenties te gebruiken. Daarnaast wordt er machine learning en kunstmatige intelligentie gebruikt om fraude sneller te detecteren.

Facebook ontwikkelt nieuwe producten om niet alleen het online zetten, maar ook het verspreiden van nepnieuws te bestrijden. Zo wordt het ook makkelijker gemaakt voor Facebook-gebruikers om aan te geven dat een bericht niet in de haak is. Om dat te bepalen, zijn er daarnaast projecten gestart om mensen meer bewust te maken van hoe je fake news kunt ontdekken.

Met het Facebook Journalism Project worden journalisten geholpen betere artikelen te schrijven en in het News Integrity Initiative zijn er diverse techbedrijven, universiteiten en andere organisaties die samen lezers informeren over fake news.

Hulp van buitenaf

Facebook bevecht het nepnieuws niet in z’n eentje. Zo zijn er over de hele wereld organisaties constant bezig met het checken van de feiten op Facebook. Dat doen ze in opdracht van het sociale platform. Het klinkt dus alsof Facebook veel doet aan het probleem, maar het lijkt tot nu toe niet bereid om echt alles op alles te zetten. Er is namelijk een rapport verschenen van een van de derde partijen die door het platform is ingeschakeld om te factchecken en de conclusies daaruit zijn niet positief.

Facebook schijnt niet transparant genoeg te zijn voor de onderzoeksbureaus om een gedegen onderzoek te kunnen verrichten, zo stelt Full Fact. Full Fact is een onafhankelijk bureau uit Engeland dat feiten checkt. Het werkt inmiddels sinds januari dit jaar voor Facebook en na drie maanden bekend worden met de materie, heeft het nu een rapportage geschreven van de drie maanden die volgden. Hoewel het stelt dat het Third Party Fact Checking-programma de moeite waard is, is het niet zo effectief als het zou kunnen zijn.

©PXimport

Transparanter

Dat komt onder andere door het systeem waarmee berichten van feedback worden voorzien, maar ook de toegang die de factcheckers krijgen tot Facebook’s systemen. Er wordt volgens Full Fact onvoldoende data gedeeld door het enorme sociale medium, waardoor de controleurs hun werk niet grondig genoeg kunnen uitvoeren. Een ander probleem waar het bureau tegenaanloopt, is dat er simpelweg zo veel is. Juist omdat Facebook gigantisch is en in zoveel landen actief is, valt er nagenoeg niet tegenop te checken. Dat is uiteraard niet Facebook-specifiek, maar wel belemmerend.

Vooral die data is dus een probleem. Facebook zou ironisch genoeg meer data over het delen van berichten moeten delen. Dat werkt ook andersom, want het zou ook betere informatie moeten delen van wat andere factcheckers al hebben gedaan en hoe ver die invloed reikt. Full Fact wil ook dat Instagram-content kan worden gecheckt en dat Facebook duidelijker is over machine learning. Echter zijn die laatste twee wensen niet direct gelieerd aan het werk dat zij voor Facebook zelf moeten doen.

Facebook moet er vooral voor zorgen dat het opener is. Daarnaast zou het fijn zijn als er meer ratings worden toegevoegd, wat betekent dat er meer opties te kiezen zijn om een bericht te beoordelen. Denk aan een ‘meer context nodig’-beoordeling of een ‘ongefundeerd’-knop.

Er is nog aardig wat werk aan de winkel voor Mark Zuckerberg’s bedrijf en het is de vraag of het bereid is dat te doen. De historie van Facebook laat zien dat het niet altijd even transparant is geweest. Ook is het de vraag of men het slim acht om meerdere beoordelingsopties toe te voegen. Dat zal ergens ook het proces vertragen en de data nog meer uitbreiden. Toch zou die openheid wel goed zijn, zeker om ook te zien wat andere factcheckers al hebben bereikt, zodat het zichtbaarder is waar de bureaus het allemaal voor doen.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: