Facebook is zich erg bewust van het feit dat er enorm veel fake news op het platform wordt gecreëerd en gedeeld. Het beïnvloedt mensenlevens. Daarom is het zelf bezig met meerder manieren om hier grip op te krijgen, maar huurt het ook andere bedrijven ervoor in. Dat gaat echter niet zonder problemen.

Fake news wordt verspreid om mensen te manipuleren. Het doel is daarbij regelmatig financieel, waardoor Facebook probeert om mensen die erom bekendstaan fake news te plaatsen niet de mogelijkheid te geven betaalde advertenties te gebruiken. Daarnaast wordt er machine learning en kunstmatige intelligentie gebruikt om fraude sneller te detecteren.

Facebook ontwikkelt nieuwe producten om niet alleen het online zetten, maar ook het verspreiden van nepnieuws te bestrijden. Zo wordt het ook makkelijker gemaakt voor Facebook-gebruikers om aan te geven dat een bericht niet in de haak is. Om dat te bepalen, zijn er daarnaast projecten gestart om mensen meer bewust te maken van hoe je fake news kunt ontdekken.

Met het Facebook Journalism Project worden journalisten geholpen betere artikelen te schrijven en in het News Integrity Initiative zijn er diverse techbedrijven, universiteiten en andere organisaties die samen lezers informeren over fake news.

Hulp van buitenaf

Facebook bevecht het nepnieuws niet in z’n eentje. Zo zijn er over de hele wereld organisaties constant bezig met het checken van de feiten op Facebook. Dat doen ze in opdracht van het sociale platform. Het klinkt dus alsof Facebook veel doet aan het probleem, maar het lijkt tot nu toe niet bereid om echt alles op alles te zetten. Er is namelijk een rapport verschenen van een van de derde partijen die door het platform is ingeschakeld om te factchecken en de conclusies daaruit zijn niet positief.

Facebook schijnt niet transparant genoeg te zijn voor de onderzoeksbureaus om een gedegen onderzoek te kunnen verrichten, zo stelt Full Fact. Full Fact is een onafhankelijk bureau uit Engeland dat feiten checkt. Het werkt inmiddels sinds januari dit jaar voor Facebook en na drie maanden bekend worden met de materie, heeft het nu een rapportage geschreven van de drie maanden die volgden. Hoewel het stelt dat het Third Party Fact Checking-programma de moeite waard is, is het niet zo effectief als het zou kunnen zijn.

©PXimport

Transparanter

Dat komt onder andere door het systeem waarmee berichten van feedback worden voorzien, maar ook de toegang die de factcheckers krijgen tot Facebook’s systemen. Er wordt volgens Full Fact onvoldoende data gedeeld door het enorme sociale medium, waardoor de controleurs hun werk niet grondig genoeg kunnen uitvoeren. Een ander probleem waar het bureau tegenaanloopt, is dat er simpelweg zo veel is. Juist omdat Facebook gigantisch is en in zoveel landen actief is, valt er nagenoeg niet tegenop te checken. Dat is uiteraard niet Facebook-specifiek, maar wel belemmerend.

Vooral die data is dus een probleem. Facebook zou ironisch genoeg meer data over het delen van berichten moeten delen. Dat werkt ook andersom, want het zou ook betere informatie moeten delen van wat andere factcheckers al hebben gedaan en hoe ver die invloed reikt. Full Fact wil ook dat Instagram-content kan worden gecheckt en dat Facebook duidelijker is over machine learning. Echter zijn die laatste twee wensen niet direct gelieerd aan het werk dat zij voor Facebook zelf moeten doen.

Facebook moet er vooral voor zorgen dat het opener is. Daarnaast zou het fijn zijn als er meer ratings worden toegevoegd, wat betekent dat er meer opties te kiezen zijn om een bericht te beoordelen. Denk aan een ‘meer context nodig’-beoordeling of een ‘ongefundeerd’-knop.

Er is nog aardig wat werk aan de winkel voor Mark Zuckerberg’s bedrijf en het is de vraag of het bereid is dat te doen. De historie van Facebook laat zien dat het niet altijd even transparant is geweest. Ook is het de vraag of men het slim acht om meerdere beoordelingsopties toe te voegen. Dat zal ergens ook het proces vertragen en de data nog meer uitbreiden. Toch zou die openheid wel goed zijn, zeker om ook te zien wat andere factcheckers al hebben bereikt, zodat het zichtbaarder is waar de bureaus het allemaal voor doen.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.