Internetproviders sturen bij het afsluiten van een abonnement automatisch een modem toe. Helaas laat de kwaliteit daarvan nog wel eens te wensen over. Een eigen modem installeren word je alleen niet makkelijk gemaakt. Hoe zit dat precies?

De specificaties van standaardmodems zijn meestal niet om over naar huis te schrijven. Telfort leverde een tijd lang een ZyXEL-modem met traag wifi dat gevoelig was voor storingen. Het duurt meestal lang voordat providers overstappen op nieuwe technologie. Zo hangt er bij veel mensen nog altijd een modem in de meterkast met de draadloze 802.11n-standaard. Denk bijvoorbeeld aan de Experia Box v9 van KPN. De nieuwste wifi-standaard werkt met 802.11ac. Alleen nieuwe klanten krijgen de Experia Box v10 die wel overweg kan met de nieuwe draadloze standaard.

Veel consumenten zullen zich er niet druk om maken. Je krijgt tenslotte een ‘gratis’ modem bij een abonnement dat redelijk zijn werk doet. Wie wat langer nadenkt over de kwestie, realiseert zich dat het toch merkwaardig is. Vergelijk het eens met mobiele telefonie. Niemand zou het accepteren als we de keuze hadden uit slechts één smartphone in combinatie met een abonnement. Overigens was dat in het verleden exact de situatie bij vaste telefonie, toen we standaard de overbekende grijze telefoon met draaischijf kregen bij een telefonie-abonnement.

Keuzevrijheid

Er zijn uiteenlopende redenen waarom je een eigen modem zou willen. Allereerst het principiële punt: mensen willen keuzevrijheid. Het idee dat ze vastzitten aan de selectie van de provider kan niet op ieders instemming rekenen. Daarnaast ontbreekt er functionaliteit op modems van providers waar wel vraag naar is.

In de winkel zijn bijvoorbeeld modems te koop waarmee je het internetverkeer voor sommige gebruikers in tijd kunt beperken en filteren op inhoud. Handig voor gezinnen met opgroeiende kinderen. Ook willen sommige consumenten een modem zo instellen dat ze het netwerk beter beveiligen.

Tot slot zal een vrije modemkeuze zorgen voor het aanwakkeren van concurrentie. Op dit moment is er op de Nederlandse markt slechts een beperkt aantal bedrijven actief met modems, die afhankelijk zijn van grote deals met internetbedrijven. Wanneer consumenten zelf hun modems kiezen ontstaat er een heel andere markt waar de toegenomen concurrentie kan zorgen voor een lager prijspeil en meer vernieuwing.

Naar Duits voorbeeld

De kwestie is actueel nadat het Ministerie van Economische Zaken in december 2016 met het Besluit Eindapparaten kwam. Daarin werd duidelijk gemaakt dat gebruikers zelf mogen bepalen welke apparaten ze op een netwerk mogen aansluiten. Dat er vrijheid is om dit soort ‘eindapparaten’ zoals computer, televisie of router te kiezen werd eerder al vastgelegd in een Europese richtlijn uit 2008. Daarin lezen we het volgende:

“Willen de gebruikers het eindapparaat van hun keuze kunnen gebruiken, dan is het nodig de kenmerken van de interface van het openbaar net waaraan het eindapparaat moet worden aangesloten, te kennen en doorzichtig te maken. De lidstaten moeten zich ervan vergewissen dat de eigenschappen ervan worden gepubliceerd en de interface van het openbaar net voor de gebruiker toegankelijk wordt gemaakt.”

De Europese regels volgen het voorbeeld van de Duitse Bondsdag dat al in 2005 besloot dat providers niet mogen bepalen welke modems en routers klanten gebruiken. Overigens mogen ze nog wel een modem aanbieden, maar klanten hebben het recht om af te zien van het aanbod.

Getouwtrek

Tot zover lijkt alles duidelijk: consumenten hebben de mogelijkheid om eigen eindapparatuur te kiezen. Het ligt voor de hand dat ook een modem hieronder valt. Althans... dat zou je denken. Maar helaas was het nooit zo eenvoudig, want juist over dat modem was tot voor kort veel getouwtrek. De Autoriteit Consument en Markt (ACM) houdt toezicht of de regels worden gehandhaafd, maar liet in een bericht op de site ConsuWijzer (onderdeel van ACM) weten dat het nog maar de vraag was of modems daadwerkelijk eindapparaten zijn.

Een opmerkelijke stap, want in de richtlijn over eindapparaten zelf lijkt er geen misverstand over te bestaan. We lezen het volgende: “Zo moet een modem dat bedoeld is voor aansluiting op een netwerk die een DOCSIS standaard ondersteunt, aangesloten kunnen worden op alle netwerken die deze standaard toepassen.”

Op dit moment weigeren veel providers de noodzakelijke informatie te geven hoe je een eigen modem in gebruik kunt nemen. Wie bij KPN hiervoor aanklopt krijgt nul op het rekest. Anders is dat voor Xs4all. Dit bedrijf heeft een speciale pagina online staan met benodigde instellingen en belooft hulp om het aan de praat te krijgen. Ook Telfort heeft zo’n pagina, maar die provider geeft niet thuis als er wordt gevraagd om de telefonie via het eigen modem te laten verlopen. Dat laatste gaat ook op voor KPN.

Ziggo tot slot werkt in het geheel niet mee aan het aansluiten van een eigen modem. Wel kan er een router worden aangesloten in bridge-modus. Het lijkt erop dat bijna alle providers zich niet houden aan het Besluit eindapparaten.

Aan al het gesteggel komt in het nieuwe jaar eindelijk verandering. Vanaf medio 2018 moet er meer keuzevrijheid zijn op de modem-markt, zo stelt het kabinet. Daarover lees je meer bij onze Computer Idee-collega's.

Tekst: Dirkjan van Ittersum

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.