Internetproviders sturen bij het afsluiten van een abonnement automatisch een modem toe. Helaas laat de kwaliteit daarvan nog wel eens te wensen over. Een eigen modem installeren word je alleen niet makkelijk gemaakt. Hoe zit dat precies?

De specificaties van standaardmodems zijn meestal niet om over naar huis te schrijven. Telfort leverde een tijd lang een ZyXEL-modem met traag wifi dat gevoelig was voor storingen. Het duurt meestal lang voordat providers overstappen op nieuwe technologie. Zo hangt er bij veel mensen nog altijd een modem in de meterkast met de draadloze 802.11n-standaard. Denk bijvoorbeeld aan de Experia Box v9 van KPN. De nieuwste wifi-standaard werkt met 802.11ac. Alleen nieuwe klanten krijgen de Experia Box v10 die wel overweg kan met de nieuwe draadloze standaard.

Veel consumenten zullen zich er niet druk om maken. Je krijgt tenslotte een ‘gratis’ modem bij een abonnement dat redelijk zijn werk doet. Wie wat langer nadenkt over de kwestie, realiseert zich dat het toch merkwaardig is. Vergelijk het eens met mobiele telefonie. Niemand zou het accepteren als we de keuze hadden uit slechts één smartphone in combinatie met een abonnement. Overigens was dat in het verleden exact de situatie bij vaste telefonie, toen we standaard de overbekende grijze telefoon met draaischijf kregen bij een telefonie-abonnement.

Keuzevrijheid

Er zijn uiteenlopende redenen waarom je een eigen modem zou willen. Allereerst het principiële punt: mensen willen keuzevrijheid. Het idee dat ze vastzitten aan de selectie van de provider kan niet op ieders instemming rekenen. Daarnaast ontbreekt er functionaliteit op modems van providers waar wel vraag naar is.

In de winkel zijn bijvoorbeeld modems te koop waarmee je het internetverkeer voor sommige gebruikers in tijd kunt beperken en filteren op inhoud. Handig voor gezinnen met opgroeiende kinderen. Ook willen sommige consumenten een modem zo instellen dat ze het netwerk beter beveiligen.

Tot slot zal een vrije modemkeuze zorgen voor het aanwakkeren van concurrentie. Op dit moment is er op de Nederlandse markt slechts een beperkt aantal bedrijven actief met modems, die afhankelijk zijn van grote deals met internetbedrijven. Wanneer consumenten zelf hun modems kiezen ontstaat er een heel andere markt waar de toegenomen concurrentie kan zorgen voor een lager prijspeil en meer vernieuwing.

Naar Duits voorbeeld

De kwestie is actueel nadat het Ministerie van Economische Zaken in december 2016 met het Besluit Eindapparaten kwam. Daarin werd duidelijk gemaakt dat gebruikers zelf mogen bepalen welke apparaten ze op een netwerk mogen aansluiten. Dat er vrijheid is om dit soort ‘eindapparaten’ zoals computer, televisie of router te kiezen werd eerder al vastgelegd in een Europese richtlijn uit 2008. Daarin lezen we het volgende:

“Willen de gebruikers het eindapparaat van hun keuze kunnen gebruiken, dan is het nodig de kenmerken van de interface van het openbaar net waaraan het eindapparaat moet worden aangesloten, te kennen en doorzichtig te maken. De lidstaten moeten zich ervan vergewissen dat de eigenschappen ervan worden gepubliceerd en de interface van het openbaar net voor de gebruiker toegankelijk wordt gemaakt.”

De Europese regels volgen het voorbeeld van de Duitse Bondsdag dat al in 2005 besloot dat providers niet mogen bepalen welke modems en routers klanten gebruiken. Overigens mogen ze nog wel een modem aanbieden, maar klanten hebben het recht om af te zien van het aanbod.

Getouwtrek

Tot zover lijkt alles duidelijk: consumenten hebben de mogelijkheid om eigen eindapparatuur te kiezen. Het ligt voor de hand dat ook een modem hieronder valt. Althans... dat zou je denken. Maar helaas was het nooit zo eenvoudig, want juist over dat modem was tot voor kort veel getouwtrek. De Autoriteit Consument en Markt (ACM) houdt toezicht of de regels worden gehandhaafd, maar liet in een bericht op de site ConsuWijzer (onderdeel van ACM) weten dat het nog maar de vraag was of modems daadwerkelijk eindapparaten zijn.

Een opmerkelijke stap, want in de richtlijn over eindapparaten zelf lijkt er geen misverstand over te bestaan. We lezen het volgende: “Zo moet een modem dat bedoeld is voor aansluiting op een netwerk die een DOCSIS standaard ondersteunt, aangesloten kunnen worden op alle netwerken die deze standaard toepassen.”

Op dit moment weigeren veel providers de noodzakelijke informatie te geven hoe je een eigen modem in gebruik kunt nemen. Wie bij KPN hiervoor aanklopt krijgt nul op het rekest. Anders is dat voor Xs4all. Dit bedrijf heeft een speciale pagina online staan met benodigde instellingen en belooft hulp om het aan de praat te krijgen. Ook Telfort heeft zo’n pagina, maar die provider geeft niet thuis als er wordt gevraagd om de telefonie via het eigen modem te laten verlopen. Dat laatste gaat ook op voor KPN.

Ziggo tot slot werkt in het geheel niet mee aan het aansluiten van een eigen modem. Wel kan er een router worden aangesloten in bridge-modus. Het lijkt erop dat bijna alle providers zich niet houden aan het Besluit eindapparaten.

Aan al het gesteggel komt in het nieuwe jaar eindelijk verandering. Vanaf medio 2018 moet er meer keuzevrijheid zijn op de modem-markt, zo stelt het kabinet. Daarover lees je meer bij onze Computer Idee-collega's.

Tekst: Dirkjan van Ittersum

De belofte is duidelijk: sneller op temperatuur, krokanter van buiten, malser van binnen. Met de Easy Fry Infrared zet Tefal als eerste bekende fabrikant infraroodtechnologie in bij een airfryer. De warmte van boven zorgt voor snelle opwarming; het klassieke element onderin zou garant moeten staan voor gelijkmatiger garing. ID test deze noviteit uit.

Wat is er écht nieuw?

Airfryers zijn er in allerlei uitvoeringen. Eén bakmand, twee, naast elkaar, boven elkaar, met stoom, zonder stoom. De meeste modellen zijn varianten op een eerder model met net een extra toevoeging of snufje. Tefal kwam recent met iets wat wel nieuw te noemen is, en dat is de combinatie van hitte via een element en hitte via infraroodlampen. De IR-straling komt van boven, de hitte van het metalen element van onderen. Samen zouden ze moeten zorgen voor enerzijds snelle opwarming en anderzijds gelijkmatige garing. Infraroodlampen kun je kennen vanuit warmtelampen of sauna's. Ze verwarmen vooral het oppervlak waarop ze schijnen. Zou dit een slimme combinatie zijn?

©Tefal

Formaat, bouw en mand: 7 liter

Eerst wat praktische informatie. De Tefal Easy Fry Infrared is een apparaat van 27,9 × 31,3 × 42,1 cm (B/H/D). Hij weegt iets meer dan 5 kilo en heeft een snoer van 1,20 meter. De bakmand trek je in zijn geheel uit het apparaat, onderin zit een verwijderbaar roostertje voor luchtcirculatie. De inhoud van de mand is 7 liter en je zou er 1,5 kilo aan eten in kunnen bereiden. Dat is theorie, in de praktijk werken lagere hoeveelheden beter - maar dit geldt voor elke airfryer. Bovenop zitten de aan-uitknop, twee tiptoetsen voor tijd en temperatuur, toetsen voor de voorkeuzeprogramma's en een extra knop voor een extra crispy finish (daarover verderop meer).

Wat meteen opvalt, is de grote bakmand. Die biedt ruim plaats aan bijvoorbeeld vier kaiserbroodjes of een royale hoeveelheid groenten om te grillen. De bak is rechthoekig, en het rooster onderin zorgt voor een kleine verhoging. Je etenswaren liggen niet direct op de bodem van de mand maar iets erboven; dit is nodig voor de circulatie van lucht.

©Saskia van Weert

Kijkvenster met led: handig meekijken of gimmick?

Opvallend is het transparante kijkvenster boven de lade. Hierdoor zie je de inhoud van de mand liggen en kun je de garing in de gaten houden. Dat werkt goed, en is ook handig om bij te houden of je je eten al moet omdraaien.

©Tefal

Bediening en programma's: snel kiezen, extra crispy-knop

De bediening wijst zichzelf, zeker na doornemen van de gebruiksaanwijzing. Je kiest zelf een combinatie van tijd en temperatuur, of een van de voorkeuzeprogramma's. Standaard start het apparaat in de stand Airfryer. De andere opties zijn roosteren, grillen, toasten, opwarmen, bakken, dehydrateren, en tot slot knapperige finish (crispy finish). Dit laatste is een leuk snufje. Je voegt deze optie met een druk op de knop toe aan een gekozen programma en de bereidingstijd wordt uitgebreid met 2 minuten extra op 230 graden. Speciaal bedoeld voor eten dat je extra krokant wilt hebben.

De voorkeuzeprogramma's zijn instellingen met een vastgestelde tijd en temperatuur. Zo start Airfryen met 190 graden en 10 minuten. Zowel tijd als temperatuur pas je eventueel aan voordat de bereiding start, en tijdens de bereiding gaat dat ook prima. Het programma om te drogen (dehydrate) heeft een vaste temperatuur van 70 graden, dit kun je niet zelf aanpassen. Je start het programma met de startknop. Als je tussentijds de bak opent om je eten op te schudden of om te keren, pauzeert het programma. Het gaat automatisch verder als je de bak weer sluit.

©Tefal

Merkbaar sneller zonder voorverwarmen

De airfryer is opvallend stil en ook het piepje als het eten klaar is, is bescheiden. Prettig, want airfryers maken vaak best een hoop herrie. Na einde van het programma staat de machine in stand by-stand. Na een minuut of vijf piept hij nog eens. Het doel daarvan is ons onduidelijk. Om ongewenste geluiden te voorkomen, is het aan te raden na gebruik de stekker uit het stopcontact te halen.

Prestaties: van kip en friet tot broodjes en groente

Dan de prestaties. Die zijn zonder meer goed. In enkele weken tijd is er van alles in deze airfryer bereid. Van kippendijen tot frites en snacks, van groenten tot aan afbakbroodjes. Voorverwarmen is niet nodig, want de airfryer is zeer snel warm. De resultaten zijn meer dan uitstekend en het eten is ook daadwerkelijk sneller klaar dan in eerder geteste machines. Reken op een tijdsbesparing van zo'n 20 procent. Dit hangt natuurlijk af van wat je precies maakt en hoeveel, maar gerechten waren in de testperiode eigenlijk altijd sneller klaar dan vooraf verwacht.

Na bereiding haal je je eten met een siliconen tang uit de bak. In de gebruiksaanwijzing staat dat je de bak niet ondersteboven mag houden om eten in een schaal te kieperen, vanwege eventuele hete olie of heet vocht dat zich onder het rooster verzamelt. Een nuttig advies, zeker voor de bereiding van vlees, maar bij iets als broodjes afbakken natuurlijk wat overbodig.

Schoonmaken: vaatwasser kan, maar let op inbranden

Zowel de bak als het uitneembare rooster kan na gebruik en afkoelen in de vaatwasser. Wat betreft schoonmaken komt eigenlijk het enige (relatieve) nadeel aan het licht. Beide onderdelen bakken snel aan. Al na enkele keren ontstonden er zwarte aanbaksels op het rooster en in de bakmand. Deze zijn gelukkig met bbq-reiniger wel weg te krijgen uit de mand, maar het is wel een aandachtspunt. Ook de behuizing, het gedeelte waar de mand op staat in de airfryer, vertoont al wat zwarte inbrandplekken die niet weg te poetsen zijn.

©Saskia van Weert

Duurzaamheid & onderhoud

Let verder op met spetterend eten. Als vetspetters vanaf de binnenzijde tegen het transparante venster komen, zijn deze niet meer te verwijderen. Het venster is namelijk niet los te halen. Op de lange termijn kunnen we ons voorstellen dat er daardoor vlekken ontstaan, waardoor je minder zicht hebt op je voedsel.

©Tefal

Conclusie

De Easy Fry Infrared doet precies wat Tefal belooft: hij is razendsnel op temperatuur en levert mooi krokante resultaten met een sappige binnenkant. In de praktijk win je echt tijd, zonder te hoeven voorverwarmen, en de stille werking en het kijkvenster maken 'even tussendoor checken' prettig. De ruime 7-liter mand is fijn voor gezinnen of grotere porties, en de extra crispy-knop is een bruikbare bonus voor wie nét wat meer bite wil.

Daar staat tegenover dat dit een apparaat is dat aandacht vraagt bij schoonmaken. De mand en het rooster kunnen relatief snel inbranden, en vetspetters tegen het niet-losneembare kijkvenster zijn lastig of niet te verwijderen, iets om rekening mee te houden als je veel vette gerechten maakt.

Kortom: zoek je vooral snelheid, krokant resultaat en een ruime bak met handig zicht op de voortgang, dan is de Tefal Easy Fry Infrared een sterke keuze.

De servers van Call of Duty: Warzone Mobile gaan op 17 april voorgoed offline, waardoor de game vanaf dat moment niet meer speelbaar is.

Dat heeft Activision aangekondigd. Afgelopen jaar werd de game al uit app-winkels gehaald en werd de komst van nieuwe seizoensgebonden content al stopgezet, en het voorgoed offline halen van de servers is de laatste stap in het verdwijnen van de game. Mensen kunnen tot 17 april de game gewoon blijven spelen en hun verdiende in-game geld opmaken.

"We zijn enorm dankbaar voor de spelers die Call of Duty: Warzone Mobile hebben ondersteund, alsmede de ontwikkelaars die de ervaring tot leven hebben gewekt", aldus Activision. "De passie van spelers en hun feedback blijft de toekomst van de Call of Duty-franchise vormgeven, en we kijken er naar uit om betekenisvolle seizoensgebonden content en updates naar Call of Duty: Mobile te brengen."

Call of Duty: Mobile blijft er wel

Call of Duty: Warzone Mobile kwam in 2024 beschikbaar als mobiele versie van Call of Duty: Warzone, de battle royale-game voor consoles en pc. Op die platforms blijft Warzone wel speelbaar.

Activision zei het al: voor een mobiele Call of Duty-ervaring kunnen spelers terecht bij Call of Duty: Mobile. Die game kwam in 2019 uit op smartphones en geniet nog altijd van populariteit. Call of Duty: Mobile heeft ook een battle royale-modus - waar Warzone Mobile juist om draaide - alsmede modi als reguliere multiplayer en Zombies.

Activision Blizzard - en dus ook Call of Duty - werd enkele jaren geleden overgenomen door Microsoft. Buiten het feit dat de jaarlijkse nieuwe Call of Duty-game vanaf release ook meteen op Xbox Game Pass verschijnt, heeft dat echter niet veel aan de Call of Duty-franchise veranderd. Wel leek het meest recente deel, het vorig najaar uitgekomen Call of Duty: Black Ops 7, minder populair dan voorgaande delen. Mogelijk heeft dit te maken met dat het jaar daarvoor nog Black Ops 6 uitkwam, en spelers niet zo snel op een direct vervolg zaten te wachten.