Al maanden zijn politici aan het schreeuwen om maatregelen tegen spionage. Onzekerheid van schimmige praktijken maakt mensen onzeker. De remedie is simpel en doeltreffend, maar wel veel werk: transparantie.

De verontwaardiging was groot toen bleek dat medewerkers van ASML bedrijfsgeheimen hadden gestolen voor economische spionage. Uit het parlement kwam meteen de roep op een verbod op Huawei. Als door een wesp gestoken reageerde de topman van ASML met de boodschap dat hij de spionage juist toeschreef aan het Zuid-Koreaanse Samsung. Huawei is voor de omzet van ASML zeer belangrijk en eerder vriend dan vijand.

Dossiervorming

Inmiddels zijn politici zo geprogrammeerd dat spionage gelijk staat aan China of Rusland. Na alle Amerikaanse retoriek is Huawei gebombardeerd tot de ultieme zondebok. We moeten de Amerikanen maar op hun blauwe ogen geloven, want bewijs wordt niet geleverd. Daarom blijven we hangen bij beeldvorming als ‘slecht’ en ‘gevaarlijk’ en andere termen die een president in 280 karakters kan Twitteren.

Kijken we wel naar de inhoud, dan is het beeld diffuus. De Verenigde Staten blijken dan zelf wereldkampioen spioneren te zijn. Microsoft, Facebook, Google, Amazon en velen anderen werden tegen wil en dank ingezet om NSA-systemen, zoals ‘Prism’, mogelijk te maken. China voert aanvallen uit op bijvoorbeeld Asus en Netsarang om te spioneren. De AIVD breekt in bij Russische inlichtingendiensten, die op hun beurt bij ons losgaan. Kortom, iedereen kan Trojaanse paarden in soft- en hardware leveren.

Transparantie

De manier om het succes van een Trojaans paard te verminderen, is het paard van binnen bekijken. Bij software is dat kijken naar de procedures in bedrijven en de software die wordt geleverd. Weet wat je in huis haalt, wie wat levert en hoe die organisaties functioneren. Daarvoor is het wel nodig dat wij heldere criteria hebben hoe we toetsen, zodat we niet op basis van willekeur opereren. Het grote voordeel van open-sourcesoftware is dat we exact kunnen toetsen wat er in de programmatuur zit. Na jarenlang de neus daarvoor ophalen en niet toetsen, zullen we dat wel moeten gaan doen om de kans op spionage te verminderen.

Als je kijkend naar feiten tot de conclusie komt dat een leverancier een verhoogd risico vormt, is het prima. Maar dat betreft zeker niet alleen Chinese bedrijven die overheden helpen spioneren. Ook Amerikaanse firma’s die tegen alle beloftes in gesprekken afluisteren, heimelijk microfoontjes in apparatuur inbouwen of toetsaanslagen op computers bijhouden. In het licht van goede dossiervorming en transparantie blijken zelfs Nederlandse beveiligingsbedrijven een spionagerisico te vormen.

Mike Flanagan, die eerder onder andere de Stephen King-verhalen Doctor Sleep en The Life of Chuck verfilmde, gaat zich weer bezighouden met een film gebaseerd op een boek van de horrorschrijver. Ditmaal gaat het om The Mist.

Dat is opvallend, omdat The Mist in 2007 ook al verfilmd werd. Toen was het Frank Darabont die de film regisseerde, nadat hij eerder al naam maakte met Stephen King-verfilmingen The Shawshank Redemption en The Green Mile. De in 2007 uitgekomen verfilming van The Mist viel al goed in de smaak, dus sommige fans vragen zich dan ook af of het verhaal nog een verfilming nodig heeft.

Hoe dan ook is Flanagan tegenwoordig een expert op het gebied van Stephen King-films. Zoals gezegd heeft hij al bewerkingen van verhalen als The Life of Chuck, Doctor Sleep en Gerald's Game geleverd, en werkt hij ook aan een miniserie gebaseerd op Carrie. Daarnaast gaat hij de zevendelige Stephen King-epos The Dark Tower omtoveren tot een serie, al is niet bekend wanneer dat gaat gebeuren.

Over The Mist

Het in 1980 verschenen boek The Mist draait om een mysterieuze mist die een dorpje in zijn ban houdt. De mist maakt mensen niet alleen dood, er zitten ook allerlei monsters in die mist uit een andere dimensie. Overigens kwam tien jaar geleden ook een serie gebaseerd op The Mist uit, maar zonder veel succes. De eerdere verfilming uit 2007 wordt wel gezien als een succesverhaal - in ieder geval op kwalitatief gebied.

Mike Flanagan

Flanagan is overigens niet alleen bekend voor zijn verfilmingen van Stephen King-boeken. Hij heeft ook veel succes met zijn horrorseries op Netflix, waaronder The Haunting of Hill House, The Haunting of Bly Manor, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.