Rondom VPS hosting bestaan onterecht een aantal hardnekkige misverstanden. Dit zijn de drie meest gehoorde fabeltjes en waarom ze niet kloppen.

Heb je één of meerdere websites, blogs of ben je bezig om je online app te ontwikkelen, dan wil je dat de hosting ervan goed geregeld is. Naast het traditionele ‘shared’ hosting kun je daarbij ook kiezen tussen dedicated hosting – een eigen fysieke server – of virtual private server (VPS) hosting, zoals bijvoorbeeld Argeweb VPS hosting.

Bij VPS wordt zware professionele hardware in een datacenter door middel van virtualisatie gedeeld door meerdere VPS’en waarbij elke – afhankelijk van de behoeften - een deel van de beschikbare opslagruimte, processorkracht en beschikbare geheugen krijgt toegekend. Het is een zeer innovatieve en efficiënte manier om dure hardware optimaal te benutten waar onterecht een paar hardnekkige misverstanden over bestaan. We nemen de drie meest hardnekkige met je door.

Mythe 1: “VPS is langzamer dan Dedicated hosting !”

Een misvatting die helaas vaak wordt gehoord, is dat hosting via VPS langzamer is dan bij Dedicated hosting : “Je deelt immers een server met anderen, waardoor je afgeknepen wordt!”

Wat hierbij gemakshalve over het hoofd wordt gezien, is dat de onderliggende hardware bij VPS vele malen robuuster is dan de gemiddelde dedicated private server. De nodes waarop de VPS’en worden ondergebracht hebben namelijk vele tientallen GB’s aan geheugen, zware RAID-controllers, meerdere cpu’s en vele terabytes aan opslag.

Als je je VPS op de juiste manier samenstelt, zijn de prestaties vergelijkbaar en soms zelfs beter. Bij VPS kunnen namelijk heel eenvoudig tijdelijk automatisch wat extra resources aan een zwaarbelaste virtuele server worden toegekend. Kortom VPS doet wat betreft snelheid echt niet onder voor Dedicated hosting.

Mythe 2: “VPS hosting is duur!”

Vanwege al die zware hardware zijn er mensen die denken dat VPS duur is. Dat is juist niet het geval. Door virtualisatie kan de onderliggende hardware veel efficiënter worden benut dan bij Dedicated hosting het geval is. In tegenstelling tot Dedicated hosting staat bij VPS de hardware niet grote delen van de dag ‘te niksen’, ligt het energieverbruik per server een stuk lager en zijn er ook minder racks (lees: vierkante meters) nodig in het datacenter.

Zowel bij een Linux VPS als een Windows VPS Iiggen de kosten dan ook een stuk lager dan een vergelijkbare configuratie op Dedicated hosting. En dat verschil wordt nog groter wanneer de configuratie van een server moet worden aangepast, iets wat bij Dedicated hosting resulteert in downtime en bij VPS realtime kan worden gedaan.

Mythe 3: “Overstappen naar VPS is lastig!”

Een bestaande server of configuratie, bijvoorbeeld bij Dedicated hosting of shared hosting zou moeilijk over te zetten zijn naar VPS. Bovendien wordt vaak gedacht dat er geen weg terug meer is.

Dit is niet waar. Het verhuizen van shared hosting of Dedicated hosting naar VPS kan dankzij slimme technieken vrijwel zonder downtime plaatsvinden. Al je websites, webapps en andere toepassingen draaien gewoon door zoals voorheen en je verliest geen tijd omdat je opeens met andere configuraties te maken krijgt. En terugverhuizen – als je dat al zou willen – kan ook. Kortom, overstappen gaat eenvoudig en snel.

Dit artikel is tot stand gekomen met onze Partner-redactie. Deze levert redactionele diensten aan commerciële partners van Reshift. Artikelen die door afdeling geschreven zijn, herkent u aan het lichtblauwe Partner-label. De Partner- redactie opereert gescheiden van de reguliere Reshift-redacties, zodat de redactionele onafhankelijkheid van deze laatste groep gegarandeerd blijft. De redactie is dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van dit artikel.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.