Het overkomt elke fietsbezitter weleens: roest op de ketting. Gelukkig hoef je niet meteen je ketting te vervangen - mits je er op tijd bij bent. Hoe maak je de ketting weer roestvrij en welke producten kunnen je hierbij helpen?

Ook interessant voor jou: Een elektrische fiets met een gewone ketting óf riem, wat is beter?

Heb je een fietstocht gemaakt in de regen? Met een beetje pech ontstaat er in de komende dagen roest op de ketting. Ook wanneer je tweewieler dag en nacht buiten staat, ontkom je niet aan dit euvel. Veel tuinhuizen en schuren zijn bovendien vaak vochtig, waardoor er mogelijk sprake is van roestvorming op fietsonderdelen. Vrijwel iedereen heeft er weleens mee te maken.

Het is belangrijk om roest zo snel mogelijk van de ketting te verwijderen. Het verspreidt zich namelijk zeer snel. Wacht je te lang, dan is vervanging van dit onderdeel de enige optie. Nou is een nieuwe ketting niet zo duur, maar een roestige ketting beschadigt mogelijk ook nog andere fietscomponenten. Denk onder meer aan tandwielen en kettingbladen. Ten slotte merk je onderweg aan piepende of krakende geluiden dat de fiets niet lekker ‘loopt’. Kortom, werk aan de winkel!

©MD | ID.nl

Zorg dat je goed bij de fietsketting kunt

Zorg er eerst voor dat de fietsketting goed bereikbaar is. Dat is bij racefietsen en mountainbikes niet zo’n punt, want die hebben geen kettingkast. Check bij tweewielers met een halfopen kettingkast of je goed bij de schakels kunt komen. Heeft je fiets een dichte kettingkast? Dan maak je die sowieso altijd open. Zo kun je de schakels controleren op roestvorming én zo nodig meteen schoonmaken.

Fietsmerken hanteren verschillende kettingkastsystemen. Veel modellen hebben een soort kliksysteem waarbij je de kunststof delen kunt loswrikken. Gebruik hiervoor eventueel een platte schroevendraaier en wip een deel voorzichtig los. Controleer verder of de behuizing nog met schroeven, inbusbouten of klemmetjes vastzit. Daarnaast zijn er ook nog types met een sluitdraad. Dit ijzerdraad kun je uit de kettingkast trekken. Bestudeer vooraf nauwkeurig hoe de kettingkast in elkaar steekt, want sommige schroefjes vallen op het eerste oog nauwelijks op. Meestal spreekt dit klusje daarna voor zich.

Ketting roestvrij maken

Zie je roest op de ketting? Wees er dan snel bij. Oppervlakkige roestvorming kun je namelijk relatief makkelijk verwijderen. Dat kan op diverse manieren met verschillende hulpmiddelen. De meeste mensen hebben wel een bus WD-40 multispray in de garage of schuur staan. Daarmee kom je al een heel eind. Is de fiets niet zo zwaar? Zet hem dan eerst ondersteboven. Leg bij voorkeur een zachte (hand)doek op de grond om het zadel en stuur te beschermen.

©MD | ID.nl

Spuit de ketting nu in met de multispray of een ander geschikt middel. Draai aan de trappers en maak zo iedere schakel toegankelijk. Je laat het ongeveer tien minuten intrekken. Met een staalborstel kun je de roest er vervolgens afhalen. Neem daarvoor even de tijd, want dit is een behoorlijk karwei.

Heb je geen staalborstel? Je kunt als alternatief schuurpapier, een schuurspons of een tandenborstel met harde haren gebruiken. Probeer in de praktijk uit wat het beste werkt zonder het metaal te beschadigen. Klaar? Maak de ketting na afloop droog met een doek of föhn. Gebruik vervolgens een goed smeermiddel. Bij aanwezigheid van de kettingkast monteer je die weer op de fiets.

©MD | ID.nl

Roestvorming voorkomen

Je kunt roestvorming van de ketting eenvoudig voorkomen. Zo maak je dit onderdeel na elke natte rit droog met een doek. Is de ketting erg vuil? Dan is er meer onderhoud nodig. Spoel je fiets grondig af met een tuinslang en droog hem daarna helemaal af. Met een speciaal verkrijgbare ontvetter maak je de ketting daarna schoon. Breng tot slot een goede kettingspray aan. Met dit smeermiddel hecht water zich minder makkelijk aan de ketting, zodat je de kans op oxidatie verkleint.

©MD | ID.nl

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.