Het overkomt elke fietsbezitter weleens: roest op de ketting. Gelukkig hoef je niet meteen je ketting te vervangen - mits je er op tijd bij bent. Hoe maak je de ketting weer roestvrij en welke producten kunnen je hierbij helpen?

Ook interessant voor jou: Een elektrische fiets met een gewone ketting óf riem, wat is beter?

Heb je een fietstocht gemaakt in de regen? Met een beetje pech ontstaat er in de komende dagen roest op de ketting. Ook wanneer je tweewieler dag en nacht buiten staat, ontkom je niet aan dit euvel. Veel tuinhuizen en schuren zijn bovendien vaak vochtig, waardoor er mogelijk sprake is van roestvorming op fietsonderdelen. Vrijwel iedereen heeft er weleens mee te maken.

Het is belangrijk om roest zo snel mogelijk van de ketting te verwijderen. Het verspreidt zich namelijk zeer snel. Wacht je te lang, dan is vervanging van dit onderdeel de enige optie. Nou is een nieuwe ketting niet zo duur, maar een roestige ketting beschadigt mogelijk ook nog andere fietscomponenten. Denk onder meer aan tandwielen en kettingbladen. Ten slotte merk je onderweg aan piepende of krakende geluiden dat de fiets niet lekker ‘loopt’. Kortom, werk aan de winkel!

©MD | ID.nl

Zorg dat je goed bij de fietsketting kunt

Zorg er eerst voor dat de fietsketting goed bereikbaar is. Dat is bij racefietsen en mountainbikes niet zo’n punt, want die hebben geen kettingkast. Check bij tweewielers met een halfopen kettingkast of je goed bij de schakels kunt komen. Heeft je fiets een dichte kettingkast? Dan maak je die sowieso altijd open. Zo kun je de schakels controleren op roestvorming én zo nodig meteen schoonmaken.

Fietsmerken hanteren verschillende kettingkastsystemen. Veel modellen hebben een soort kliksysteem waarbij je de kunststof delen kunt loswrikken. Gebruik hiervoor eventueel een platte schroevendraaier en wip een deel voorzichtig los. Controleer verder of de behuizing nog met schroeven, inbusbouten of klemmetjes vastzit. Daarnaast zijn er ook nog types met een sluitdraad. Dit ijzerdraad kun je uit de kettingkast trekken. Bestudeer vooraf nauwkeurig hoe de kettingkast in elkaar steekt, want sommige schroefjes vallen op het eerste oog nauwelijks op. Meestal spreekt dit klusje daarna voor zich.

Ketting roestvrij maken

Zie je roest op de ketting? Wees er dan snel bij. Oppervlakkige roestvorming kun je namelijk relatief makkelijk verwijderen. Dat kan op diverse manieren met verschillende hulpmiddelen. De meeste mensen hebben wel een bus WD-40 multispray in de garage of schuur staan. Daarmee kom je al een heel eind. Is de fiets niet zo zwaar? Zet hem dan eerst ondersteboven. Leg bij voorkeur een zachte (hand)doek op de grond om het zadel en stuur te beschermen.

©MD | ID.nl

Spuit de ketting nu in met de multispray of een ander geschikt middel. Draai aan de trappers en maak zo iedere schakel toegankelijk. Je laat het ongeveer tien minuten intrekken. Met een staalborstel kun je de roest er vervolgens afhalen. Neem daarvoor even de tijd, want dit is een behoorlijk karwei.

Heb je geen staalborstel? Je kunt als alternatief schuurpapier, een schuurspons of een tandenborstel met harde haren gebruiken. Probeer in de praktijk uit wat het beste werkt zonder het metaal te beschadigen. Klaar? Maak de ketting na afloop droog met een doek of föhn. Gebruik vervolgens een goed smeermiddel. Bij aanwezigheid van de kettingkast monteer je die weer op de fiets.

©MD | ID.nl

Roestvorming voorkomen

Je kunt roestvorming van de ketting eenvoudig voorkomen. Zo maak je dit onderdeel na elke natte rit droog met een doek. Is de ketting erg vuil? Dan is er meer onderhoud nodig. Spoel je fiets grondig af met een tuinslang en droog hem daarna helemaal af. Met een speciaal verkrijgbare ontvetter maak je de ketting daarna schoon. Breng tot slot een goede kettingspray aan. Met dit smeermiddel hecht water zich minder makkelijk aan de ketting, zodat je de kans op oxidatie verkleint.

©MD | ID.nl

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.