Een elektrische fiets beschikt altijd over een specifiek e-bike-systeem. In dit geval kijken we naar het Shimano Steps-model. Die heeft een breed display en een groot lettertype, zodat je altijd goed ziet wat het beeldscherm wil overbrengen. In dit artikel kijken we naar de functies die zo’n Steps-scherm heeft en hoe je de instellingen aanpast.

Het Shimano Steps-scherm is een losse module die je op het stuur van de elektrische fiets vastklikt. Wanneer je het display opgeladen hebt, dan schuif je hem simpelweg op de aanwezige houder in het midden van het stuur. Wacht even tot je een klik hoort tijdens het schuiven en je weet dat je zover bent. Na het vastklikken gaat het schermpje voorop automatisch aan. Maar mocht dat onverhoopt toch niet gebeuren, dan kun je links onder het scherm op de aan-uitknop drukken.

Op een gegeven moment dien je de Shimano Steps ook weer een keertje op te laden. Dan gaan we eigenlijk andersom te werk. Schakel het scherm uit door op dezelfde knop te drukken. Nu kun je onder het scherm op de ontgrendelknop drukken en het scherm zachtjes en voorzichtig naar boven schuiven. Op laden zelf gaat gelukkig ook heel simpel: til het rubberen klepje op zodat de laadaansluiting zichtbaar wordt en steek daar de laadstekker in. Een kind kan de was doen!

Geen touchscreen op de Shimano Steps

Net zoals bij Bosch Intuvia-display is het Shimano Steps-display ook geen touchscreen. Dat is ook niet nodig, want je hoeft bar weinig te regelen via dat scherm. Dat geeft eigenlijk alleen maar de informatie weer. Op het scherm zien we verschillende informatieve meldingen. Denk dan aan de huidige tijd (links bovenin) en het oplaadniveau van de accu (rechts bovenin). Daaronder staat het huidige aantal kilometers per uur - in, zoals al eerder genoemd, lekkere grote, goed leesbare cijfers.

Daaronder staan nog een aantal andere dingen die handig zijn om te weten. Van boven naar beneden zien we eerst staan wat de huidige ondersteuningsstand is (en of die wel ingeschakeld is). Daaronder staat of de fiets automatisch (auto) schakelt of dat je handmatig (manual) schakelt. De mogelijkheden hierin verschillen overigens per fiets, en dat is dus iets waar je van tevoren goed naar moet vragen). Tot slot is er een regel die je zelf kunt instellen. Dat kan bijvoorbeeld de huidige fietstijd zijn: handig voor wanneer je gewoon even een half uurtje op pad wil en weer terug.

©RARE PRODUCTIONS

Het Shimano-display bedienen

Links, vlak boven het handvat op het stuur, zitten twee toetsen. Daarmee verander je de ondersteuningsstand. Je hebt verschillende opties: uit, eco, normaal en hoog. Hoe zit het dan precies met de loopstand? Dat werkt gelukkig vrij simpel. Je hoeft daarvoor alleen het pijltje naar beneden een paar seconden in te drukken. Laat de knop even los wanneer er ‘loop’ in beeld staat en druk daarna de knop nog eens in. Dan gaat de fiets met vijf kilometer per uur vooruit. Wanneer je een stukje met je fiets loopt, is het handig de stand te activeren. Dan loopt de fiets als het ware met je mee en kun je hem zonder al te veel moeite vooruit duwen. Overigens kan het zijn dat jouw bedieningsmodule er wat anders uitziet. Dat heeft ermee te maken of je een systeem hebt met elektrisch schakelen of handmatig. Dan kunnen daar bijvoorbeeld grijze knoppen zitten met een pijltje omhoog en een pijltje omlaag.

Op de bedieningsmodule treffen we nog een vierkante, zwarte knop aan (ook hier kan het, afhankelijk van welke variant je hebt, er iets anders uitzien dan op de foto). Daarmee veranderen we de functie op de onderste regel van het Shimano Steps-display. Iedere keer wanneer je de knop even indrukt, verandert de functie. Zo kom je de gemiddelde en maximale snelheid tegen, maar ook de dagafstand (DST) en het totale aantal kilometer (ODO). Range geeft aan hoever je nog kunt rijden binnen de gekozen ondersteuningsmodus. Daarnaast staat een x aantal kilometer.

Wanneer je nog een keertje op de knop drukt, dan krijg je een handig overzicht van dat bereik te zien. Zo zie je per stand (in dit geval eco, normal en high) hoeveel kilometer je nog te gaan hebt. Het systeem houdt hierin ook rekening met de acculading.

Tot slot gaan we nog even terug naar het display zelf. Want we hebben één knop overgeslagen en dat is de lichtknop. Wanneer je op deze button drukt, dan gaan de lampen op de fiets aan. Echter, dit gebeurt alleen wanneer het licht van de fiets aan de accu van het systeem gekoppeld is. Informeer hiernaar bij de verkoper en vraag of hij dat wellicht kan (laten) regelen. Zo weet je namelijk zeker dat alle knoppen werken en het systeem optimaal presteert.

©RARE PRODUCTIONS

Shimano Steps instellen

De Shimano Steps heeft een uitgebreid instellingenmenu dat je bereikt door de pijltjesknoppen tegelijkertijd in te drukken en die even ingedrukt te houden. Er staan nu verschillende opties in beeld, zoals Wissen, Klok, Helderheid en Eenheid. Dit is dan ook de plek om alles omtrent het apparaat aan te passen. Met de pijltjestoetsen selecteer je het onderdeel dat je wilt aanpassen en met de zwarte, vierkante knop bevestig je je keuze. Dit geldt ook voor alle submenu’s.

Wil je bijvoorbeeld de tijd op het systeem aanpassen? Ga dan naar de instellingen en druk één keer op de knop naar beneden. Selecteer de zwarte knop en druk vervolgens op de pijltjestoetsen om het juiste cijfer (voor de uren) te selecteren). Bevestig je keuze met de zwarte knop en doe hetzelfde voor het cijfer rechts (de minuten). Bevestig nogmaals je keuze om terug te keren naar het hoofdmenu om een andere instelling aan te passen of helemaal terug te keren naar het systeem.

Het kan zijn dat je soms functies tegenkomt waar je niets mee kunt doen. Soms omdat de fiets die opties niet ondersteunt, of omdat de verkoper of dealer dat voor je moet instellen. Daarom raden we aan het systeem uitgebreid te testen in de winkel (waar mogelijk) of aan zo’n persoon te vragen of je een demo kan krijgen. Dan loop je tijdens het gebruik niet tegen verrassingen aan en hoef je je dus ook gelukkig nergens zorgen om te maken. Dan kun je lekker fijn fietsen.

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.