De omschakeling naar elektrisch rijden vergt niet alleen een andere benadering als het gaat om het produceren van auto’s of het aanleggen van infrastructuur. Als bestuurder van een elektrische auto (EV) moet je ook iets bewuster op pad gaan, zodat je niet met een lege accu komt te staan. Het opladen bij een openbare laadpaal kan even duren en daarom is het goed om als EV-rijder te weten wat het verschil is tussen verschillende laadpalen en hoelang laden duurt.

Na het lezen van dit artikel weet je het verschil tussen: Een openbare en een snelle laadpaal | Watt, kilowatt en kilowattuur | Laden met wisselstroom en gelijkstroom

Lees ook: Is elke laadpaal voor elke elektrische auto geschikt?

Hoe snel kan een openbare laadpaal laden?

De openbare laadpaal vind je vaak binnen de bebouwde kom en worden meestal geplaatst door de gemeente. Sommige gemeenten plaatsten deze laadpalen proactief, maar je kunt ook zelf een aanvraag doen voor een laadpaal. Deze palen staan langs de openbare weg en iedereen met een elektrische auto mag hier laden.

Openbare laadpalen zijn AC-laders. AC staat voor wisselstroom en dit betekent dat bij het laden met een AC-lader deze wisselstroom eerst omgezet moet worden naar gelijkstroom (DC). Het vermogen van openbare laadpalen zit tussen 3,7 en 22kW. Met welk vermogen je kunt laden is afhankelijk van de laadpaal, maar ook van je auto. Niet alle auto’s kunnen al met een vermogen van 22kW laden. De meeste auto's kunnen met maximaal 11kW laden bij een openbare laadpaal.

Hoe snel je precies kunt laden bij een openbare laadpaal is dus afhankelijk van de laadpaal, je auto en de staat van je accu. Daarnaast kan ook de temperatuur nog invloed hebben. Gemiddeld genomen moet je erop rekenen dat je tussen de 2 en 8 uur moet laden bij een openbare laadpaal om de accu op te laden. Als je ‘s nachts laadt of tijdens een achturige werkdag, kun je ervan uitgaan dat je weer met een volle accu weg kunt rijden. Wil je het preciezer weten? Dan kun je ook een schatting maken met een simpele rekensom.

Hoe bereken je de laadtijd van je elektrische auto en laadpaal?

Elektrische auto’s zijn gelukkig goed uitgerust met slimme technologie, zodat je de rekensom eigenlijk nooit zelf hoeft te maken. Zodra je ergens je auto aan de stekker hangt, zal de computer van je auto weergeven hoelang het duurt om de accu op te laden. Mocht je toch zelf de rekensom willen maken, dan kun je zelf een schatting maken met een formule.

Om tot de laadsnelheid te komen, moet je het capaciteit van je autoaccu delen door het laadvermogen van de laadpaal. Stel je hebt een auto met een accu van 25kWh en de laadpaal laadt met 3,5 kW, dan kom je op een laadtijd van iets meer dan 7 uur. Dit is echter een schatting, want door de temperatuur of de staat van je accu kan de laadtijd afwijken. Volg daarom altijd de indicatie die de auto zelf geeft als laadtijd, mocht je precies willen weten hoelang het opladen duurt.

©Fastned | https://fastnedcharging.com/

Snellaadpaal

Het grootste verschil in hoe snel je kunt laden, wordt bepaald door het type laadpaal. Openbare laadpalen of laadpalen aan huis kunnen minder snel laden dan snellaadpalen. Deze snellaadpalen vind je vaak langs de snelweg en kunnen in minder dan een uur de accu van de meeste elektrische auto’s bijladen tot wel 80 procent. Deze snellaadpalen laden met gelijkstroom (DC), waardoor het laden veel sneller kan.

Nieuwe snelladers kunnen 150 tot 350kW vermogen bieden, maar het hangt ook van je auto af of je met dit vermogen kunt laden. Goed om te weten is dat deze snelladers niet bedoeld zijn om je auto helemaal op te laden. Het is het beste om je accu niet meer dan 80 procent te laden met deze snelladers, voor het behoud van je actieradius op lange termijn.

Kun je een laadpaal thuis laten plaatsen? Check hier het aanbod bij Coolblue.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.