De omschakeling naar elektrisch rijden vergt niet alleen een andere benadering als het gaat om het produceren van auto’s of het aanleggen van infrastructuur. Als bestuurder van een elektrische auto (EV) moet je ook iets bewuster op pad gaan, zodat je niet met een lege accu komt te staan. Het opladen bij een openbare laadpaal kan even duren en daarom is het goed om als EV-rijder te weten wat het verschil is tussen verschillende laadpalen en hoelang laden duurt.

Na het lezen van dit artikel weet je het verschil tussen: Een openbare en een snelle laadpaal | Watt, kilowatt en kilowattuur | Laden met wisselstroom en gelijkstroom

Lees ook: Is elke laadpaal voor elke elektrische auto geschikt?

Hoe snel kan een openbare laadpaal laden?

De openbare laadpaal vind je vaak binnen de bebouwde kom en worden meestal geplaatst door de gemeente. Sommige gemeenten plaatsten deze laadpalen proactief, maar je kunt ook zelf een aanvraag doen voor een laadpaal. Deze palen staan langs de openbare weg en iedereen met een elektrische auto mag hier laden.

Openbare laadpalen zijn AC-laders. AC staat voor wisselstroom en dit betekent dat bij het laden met een AC-lader deze wisselstroom eerst omgezet moet worden naar gelijkstroom (DC). Het vermogen van openbare laadpalen zit tussen 3,7 en 22kW. Met welk vermogen je kunt laden is afhankelijk van de laadpaal, maar ook van je auto. Niet alle auto’s kunnen al met een vermogen van 22kW laden. De meeste auto's kunnen met maximaal 11kW laden bij een openbare laadpaal.

Hoe snel je precies kunt laden bij een openbare laadpaal is dus afhankelijk van de laadpaal, je auto en de staat van je accu. Daarnaast kan ook de temperatuur nog invloed hebben. Gemiddeld genomen moet je erop rekenen dat je tussen de 2 en 8 uur moet laden bij een openbare laadpaal om de accu op te laden. Als je ‘s nachts laadt of tijdens een achturige werkdag, kun je ervan uitgaan dat je weer met een volle accu weg kunt rijden. Wil je het preciezer weten? Dan kun je ook een schatting maken met een simpele rekensom.

Hoe bereken je de laadtijd van je elektrische auto en laadpaal?

Elektrische auto’s zijn gelukkig goed uitgerust met slimme technologie, zodat je de rekensom eigenlijk nooit zelf hoeft te maken. Zodra je ergens je auto aan de stekker hangt, zal de computer van je auto weergeven hoelang het duurt om de accu op te laden. Mocht je toch zelf de rekensom willen maken, dan kun je zelf een schatting maken met een formule.

Om tot de laadsnelheid te komen, moet je het capaciteit van je autoaccu delen door het laadvermogen van de laadpaal. Stel je hebt een auto met een accu van 25kWh en de laadpaal laadt met 3,5 kW, dan kom je op een laadtijd van iets meer dan 7 uur. Dit is echter een schatting, want door de temperatuur of de staat van je accu kan de laadtijd afwijken. Volg daarom altijd de indicatie die de auto zelf geeft als laadtijd, mocht je precies willen weten hoelang het opladen duurt.

©Fastned | https://fastnedcharging.com/

Snellaadpaal

Het grootste verschil in hoe snel je kunt laden, wordt bepaald door het type laadpaal. Openbare laadpalen of laadpalen aan huis kunnen minder snel laden dan snellaadpalen. Deze snellaadpalen vind je vaak langs de snelweg en kunnen in minder dan een uur de accu van de meeste elektrische auto’s bijladen tot wel 80 procent. Deze snellaadpalen laden met gelijkstroom (DC), waardoor het laden veel sneller kan.

Nieuwe snelladers kunnen 150 tot 350kW vermogen bieden, maar het hangt ook van je auto af of je met dit vermogen kunt laden. Goed om te weten is dat deze snelladers niet bedoeld zijn om je auto helemaal op te laden. Het is het beste om je accu niet meer dan 80 procent te laden met deze snelladers, voor het behoud van je actieradius op lange termijn.

Kun je een laadpaal thuis laten plaatsen? Check hier het aanbod bij Coolblue.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.