De omschakeling naar elektrisch rijden vergt niet alleen een andere benadering als het gaat om het produceren van auto’s of het aanleggen van infrastructuur. Als bestuurder van een elektrische auto (EV) moet je ook iets bewuster op pad gaan, zodat je niet met een lege accu komt te staan. Het opladen bij een openbare laadpaal kan even duren en daarom is het goed om als EV-rijder te weten wat het verschil is tussen verschillende laadpalen en hoelang laden duurt.

Na het lezen van dit artikel weet je het verschil tussen: Een openbare en een snelle laadpaal | Watt, kilowatt en kilowattuur | Laden met wisselstroom en gelijkstroom

Lees ook: Is elke laadpaal voor elke elektrische auto geschikt?

Hoe snel kan een openbare laadpaal laden?

De openbare laadpaal vind je vaak binnen de bebouwde kom en worden meestal geplaatst door de gemeente. Sommige gemeenten plaatsten deze laadpalen proactief, maar je kunt ook zelf een aanvraag doen voor een laadpaal. Deze palen staan langs de openbare weg en iedereen met een elektrische auto mag hier laden.

Openbare laadpalen zijn AC-laders. AC staat voor wisselstroom en dit betekent dat bij het laden met een AC-lader deze wisselstroom eerst omgezet moet worden naar gelijkstroom (DC). Het vermogen van openbare laadpalen zit tussen 3,7 en 22kW. Met welk vermogen je kunt laden is afhankelijk van de laadpaal, maar ook van je auto. Niet alle auto’s kunnen al met een vermogen van 22kW laden. De meeste auto's kunnen met maximaal 11kW laden bij een openbare laadpaal.

Hoe snel je precies kunt laden bij een openbare laadpaal is dus afhankelijk van de laadpaal, je auto en de staat van je accu. Daarnaast kan ook de temperatuur nog invloed hebben. Gemiddeld genomen moet je erop rekenen dat je tussen de 2 en 8 uur moet laden bij een openbare laadpaal om de accu op te laden. Als je ‘s nachts laadt of tijdens een achturige werkdag, kun je ervan uitgaan dat je weer met een volle accu weg kunt rijden. Wil je het preciezer weten? Dan kun je ook een schatting maken met een simpele rekensom.

Hoe bereken je de laadtijd van je elektrische auto en laadpaal?

Elektrische auto’s zijn gelukkig goed uitgerust met slimme technologie, zodat je de rekensom eigenlijk nooit zelf hoeft te maken. Zodra je ergens je auto aan de stekker hangt, zal de computer van je auto weergeven hoelang het duurt om de accu op te laden. Mocht je toch zelf de rekensom willen maken, dan kun je zelf een schatting maken met een formule.

Om tot de laadsnelheid te komen, moet je het capaciteit van je autoaccu delen door het laadvermogen van de laadpaal. Stel je hebt een auto met een accu van 25kWh en de laadpaal laadt met 3,5 kW, dan kom je op een laadtijd van iets meer dan 7 uur. Dit is echter een schatting, want door de temperatuur of de staat van je accu kan de laadtijd afwijken. Volg daarom altijd de indicatie die de auto zelf geeft als laadtijd, mocht je precies willen weten hoelang het opladen duurt.

©Fastned | https://fastnedcharging.com/

Snellaadpaal

Het grootste verschil in hoe snel je kunt laden, wordt bepaald door het type laadpaal. Openbare laadpalen of laadpalen aan huis kunnen minder snel laden dan snellaadpalen. Deze snellaadpalen vind je vaak langs de snelweg en kunnen in minder dan een uur de accu van de meeste elektrische auto’s bijladen tot wel 80 procent. Deze snellaadpalen laden met gelijkstroom (DC), waardoor het laden veel sneller kan.

Nieuwe snelladers kunnen 150 tot 350kW vermogen bieden, maar het hangt ook van je auto af of je met dit vermogen kunt laden. Goed om te weten is dat deze snelladers niet bedoeld zijn om je auto helemaal op te laden. Het is het beste om je accu niet meer dan 80 procent te laden met deze snelladers, voor het behoud van je actieradius op lange termijn.

Kun je een laadpaal thuis laten plaatsen? Check hier het aanbod bij Coolblue.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.