Als je elektrisch rijdt, doe je dat waarschijnlijk deels omdat dat een milieuvriendelijk alternatief is op benzine- en dieselrijden. En inderdaad: bij het rijden zelf veroorzaak je geen uitstoot. Bij het opladen van je auto heb je echter wel elektriciteit nodig. In Nederland is die elektriciteit lang niet altijd duurzaam opgewekt, waardoor je indirect mogelijk toch nog voor vervuiling zorgt. Je kunt dat echter flink beperken. In dit artikel leggen we uit hoe je ervoor kunt zorgen dat je toch zo groen mogelijk elektrisch laadt.

In samenwerking met Greenchoice.

Is elektrisch laden vervuilend?

Hoewel er tijdens het rijden zelf geen directe uitstoot plaatsvindt, is er wel indirecte uitstoot door middel van de opwekking van elektriciteit die nodig is om je auto op te laden. Want inderdaad: de stroom die je verbruikt bij het laden is lang niet altijd groen. Vaak werken laders – zowel thuisladers als openbare laders – op een mix van groene en grijze stroom. Laatstgenoemde is in Nederland gebruikelijker en dus goedkoper om consequent te leveren. Er zijn daarom een hoop leveranciers die nog niet volledig op duurzame stroomopwekking zijn overgestapt. Vooral bij openbare laadpalen is de verbruikte stroom vaak voor een groot deel afkomstig van niet-hernieuwbare bronnen.

Hoewel dat zeker niet ideaal is (en we verderop vertellen hoe je dat voor jezelf kunt beperken) willen we meteen een misverstand uit de wereld helpen: zelfs als je overwegend grijze stroom gebruikt, ben je nog lang niet zo vervuilend als met een benzineauto. Een onderzoek van TNO heeft de uitstoot van benzine- en elektrische auto’s met elkaar vergeleken, en daarbij ook de opwekking van fossiele stroom meegewogen. Daaruit bleek dat een EV nog altijd een circa 30 procent lagere CO₂-emissie heeft dan een brandstofauto.

©algre - stock.adobe.com

Wél duurzaam laden?

Toch is het fijn als je wél de garantie hebt dat je groen kunt laden; dan is de positieve impact die je achterlaat met de keuze voor elektrisch rijden immers dubbel zo groot. Gelukkig heb je dat vaak in eigen hand. Want hoewel het vaak moeilijk is om te zien of je laadpaal groene of grijze stroom gebruikt, zijn er wel degelijk fabrikanten die beloven alléén groene stroom te gebruiken. 

Een voorbeeld is Greenchoice, dat zich op dit vlak volop inzet. Dit bedrijf verkoopt verschillende laadpalen met één gemene deler: alle benodigde energie die voor het laden wordt gebruikt is écht groen opgewekt. Echt groen inderdaad, want de energieleverancier kijkt ook kritisch naar de verschillen tussen groene energiebronnen. Zo zegt deze vanaf 2021 helemaal geen stroom meer te leveren die is opgewekt uit biomassa.

Biomassa wordt over het algemeen gezien als groene energiebron, maar Greenchoice ziet duurzaam gewonnen biomassa vooral als grondstof voor materialen, niet zozeer als een bron van energie. Omdat er in Nederland steeds meer stroom beschikbaar komt uit de meer duurzame bronnen wind en zon, is de inzet van biomassa volgens Greenchoice ook steeds minder nodig. Met zijn stroometiket laat deze fabrikant tevens in een helder overzicht zien uit welke bronnen zijn duurzame stroom komt, zodat je zeker weet dat je een groene keuze maakt door je elektriciteit af te nemen bij Greenchoice. 

Volgens De Correspondent, die meerdere onderzoeken over dit aspect bekeek, zijn de verschillen tussen het opwekken van elektriciteit met groene en grijze energie groot. Bij grijze stroom is de uitstoot 35 tot 42 ton CO₂ gedurende een heel autoleven en bij alleen groene stroom 14 tot 21 ton CO₂.

Je vraagt je misschien af waar die resterende uitstoot nog vandaan komt. Dat is te wijten aan de productie van de accu zelf en de rest van de auto, en dus helaas niet te voorkomen. Maar je ziet dat je een hoop extra uitstoot kunt vermijden door bewust om te gaan met waar je je stroom vandaan haalt. In vergelijking met een benzineauto is dat wel drie tot vier keer meer.

©Andrey_Lobachev - stock.adobe.com

Duurzaam laden in het openbaar?

Leuk en aardig, denk je nu misschien, maar hoe zit het dan met openbaar laden? Hier zitten helaas meer haken en ogen aan. Volgens de huidige overheidsregels is de laadpaaleigenaar namelijk degene die bepaalt van welke energieleverancier je stroom afneemt. En als het die eigenaar geen fluit uitmaakt of die stroom duurzaam is, heb je gewoon pech. Als je écht groene stroom wilt, moet je dus een laadpaal opzoeken die dat aanbiedt. Dat is natuurlijk niet in alle gevallen haalbaar, en soms is het lastig om te achterhalen of de stroom duurzaam is. De herkomst van de stroom wordt vaak niet kenbaar gemaakt. 

Als de openbare laadpalen in de buurt geen garantie op groene stroom bieden, zou je er wel voor kunnen kiezen om de groene laadpas van Greenchoice te gebruiken. Deze zorgt er weliswaar niet voor dat alle stroom die je gebruikt bij openbare laadpalen meteen groen is, maar compenseert dit wel door inzet van Garanties van Oorsprong. Dat zijn certificaten die de overheid uitgeeft aan elektriciteitsbedrijven die duurzame energie opwekken. Greenchoice koopt dergelijke certificaten en ondersteunt daarmee financieel de productie van hernieuwbare energie. Zo kun je er dus voor zorgen dat je CO2-uitstoot wordt gecompenseerd en draag je alsnog een steentje bij aan een duurzame toekomst.

Lees meer: Wanneer kies je voor een 1-fase of 3-fase lader? ID.nl informeert je.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.