Als je elektrisch rijdt, doe je dat waarschijnlijk deels omdat dat een milieuvriendelijk alternatief is op benzine- en dieselrijden. En inderdaad: bij het rijden zelf veroorzaak je geen uitstoot. Bij het opladen van je auto heb je echter wel elektriciteit nodig. In Nederland is die elektriciteit lang niet altijd duurzaam opgewekt, waardoor je indirect mogelijk toch nog voor vervuiling zorgt. Je kunt dat echter flink beperken. In dit artikel leggen we uit hoe je ervoor kunt zorgen dat je toch zo groen mogelijk elektrisch laadt.

In samenwerking met Greenchoice.

Is elektrisch laden vervuilend?

Hoewel er tijdens het rijden zelf geen directe uitstoot plaatsvindt, is er wel indirecte uitstoot door middel van de opwekking van elektriciteit die nodig is om je auto op te laden. Want inderdaad: de stroom die je verbruikt bij het laden is lang niet altijd groen. Vaak werken laders – zowel thuisladers als openbare laders – op een mix van groene en grijze stroom. Laatstgenoemde is in Nederland gebruikelijker en dus goedkoper om consequent te leveren. Er zijn daarom een hoop leveranciers die nog niet volledig op duurzame stroomopwekking zijn overgestapt. Vooral bij openbare laadpalen is de verbruikte stroom vaak voor een groot deel afkomstig van niet-hernieuwbare bronnen.

Hoewel dat zeker niet ideaal is (en we verderop vertellen hoe je dat voor jezelf kunt beperken) willen we meteen een misverstand uit de wereld helpen: zelfs als je overwegend grijze stroom gebruikt, ben je nog lang niet zo vervuilend als met een benzineauto. Een onderzoek van TNO heeft de uitstoot van benzine- en elektrische auto’s met elkaar vergeleken, en daarbij ook de opwekking van fossiele stroom meegewogen. Daaruit bleek dat een EV nog altijd een circa 30 procent lagere CO₂-emissie heeft dan een brandstofauto.

©algre - stock.adobe.com

Wél duurzaam laden?

Toch is het fijn als je wél de garantie hebt dat je groen kunt laden; dan is de positieve impact die je achterlaat met de keuze voor elektrisch rijden immers dubbel zo groot. Gelukkig heb je dat vaak in eigen hand. Want hoewel het vaak moeilijk is om te zien of je laadpaal groene of grijze stroom gebruikt, zijn er wel degelijk fabrikanten die beloven alléén groene stroom te gebruiken. 

Een voorbeeld is Greenchoice, dat zich op dit vlak volop inzet. Dit bedrijf verkoopt verschillende laadpalen met één gemene deler: alle benodigde energie die voor het laden wordt gebruikt is écht groen opgewekt. Echt groen inderdaad, want de energieleverancier kijkt ook kritisch naar de verschillen tussen groene energiebronnen. Zo zegt deze vanaf 2021 helemaal geen stroom meer te leveren die is opgewekt uit biomassa.

Biomassa wordt over het algemeen gezien als groene energiebron, maar Greenchoice ziet duurzaam gewonnen biomassa vooral als grondstof voor materialen, niet zozeer als een bron van energie. Omdat er in Nederland steeds meer stroom beschikbaar komt uit de meer duurzame bronnen wind en zon, is de inzet van biomassa volgens Greenchoice ook steeds minder nodig. Met zijn stroometiket laat deze fabrikant tevens in een helder overzicht zien uit welke bronnen zijn duurzame stroom komt, zodat je zeker weet dat je een groene keuze maakt door je elektriciteit af te nemen bij Greenchoice. 

Volgens De Correspondent, die meerdere onderzoeken over dit aspect bekeek, zijn de verschillen tussen het opwekken van elektriciteit met groene en grijze energie groot. Bij grijze stroom is de uitstoot 35 tot 42 ton CO₂ gedurende een heel autoleven en bij alleen groene stroom 14 tot 21 ton CO₂.

Je vraagt je misschien af waar die resterende uitstoot nog vandaan komt. Dat is te wijten aan de productie van de accu zelf en de rest van de auto, en dus helaas niet te voorkomen. Maar je ziet dat je een hoop extra uitstoot kunt vermijden door bewust om te gaan met waar je je stroom vandaan haalt. In vergelijking met een benzineauto is dat wel drie tot vier keer meer.

©Andrey_Lobachev - stock.adobe.com

Duurzaam laden in het openbaar?

Leuk en aardig, denk je nu misschien, maar hoe zit het dan met openbaar laden? Hier zitten helaas meer haken en ogen aan. Volgens de huidige overheidsregels is de laadpaaleigenaar namelijk degene die bepaalt van welke energieleverancier je stroom afneemt. En als het die eigenaar geen fluit uitmaakt of die stroom duurzaam is, heb je gewoon pech. Als je écht groene stroom wilt, moet je dus een laadpaal opzoeken die dat aanbiedt. Dat is natuurlijk niet in alle gevallen haalbaar, en soms is het lastig om te achterhalen of de stroom duurzaam is. De herkomst van de stroom wordt vaak niet kenbaar gemaakt. 

Als de openbare laadpalen in de buurt geen garantie op groene stroom bieden, zou je er wel voor kunnen kiezen om de groene laadpas van Greenchoice te gebruiken. Deze zorgt er weliswaar niet voor dat alle stroom die je gebruikt bij openbare laadpalen meteen groen is, maar compenseert dit wel door inzet van Garanties van Oorsprong. Dat zijn certificaten die de overheid uitgeeft aan elektriciteitsbedrijven die duurzame energie opwekken. Greenchoice koopt dergelijke certificaten en ondersteunt daarmee financieel de productie van hernieuwbare energie. Zo kun je er dus voor zorgen dat je CO2-uitstoot wordt gecompenseerd en draag je alsnog een steentje bij aan een duurzame toekomst.

Lees meer: Wanneer kies je voor een 1-fase of 3-fase lader? ID.nl informeert je.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.