Het is vaak een hele uitdaging om te achterhalen wat je als elektrische rijder bij een laadpaal betaalt. Hoe laad je dan het goedkoopst je elektrische auto op? We hebben een paar tips voor je.

Lees ook: Elektrische auto? Zo duur is opladen in jouw gemeente

Of je nu elektrisch rijdt of niet: je hebt vast wel eens iets gehoord over de grote verschillen tussen prijzen bij laadpalen voor elektrische auto's. Verschillende onderzoeken hebben de afgelopen jaren al aangetoond dat de stroomprijzen bij laadpalen tussen gemeenten enorm kunnen verschillen. Zelfs ín een gemeente, in een wijk of in dezelfde straat kun je laadpalen tegenkomen met verschillende tarieven. En om het allemaal nog lastiger te maken: zelfs bij één laadpunt kan het tarief dat je betaalt verschillen, afhankelijk van de laadpas die je gebruikt.

Goed, hoe zorg je er dan voor dat je als elektrische rijder zo goedkoop mogelijk bij een laadpaal laadt? We hebben een aantal tips voor je.

Welke laadpas heb je nodig? 🔋 Vast tarief

Het begint eigenlijk allemaal met de keuze van je laadpas, of meerdere passen. Dat zit zo. Laadpasaanbieders verdienen op verschillende manieren geld, en dat kan een invloed hebben op de kosten die jij als klant voor de stroom uit een laadpaal betaalt. Er zijn laadpasaanbieders die zelf een vast tarief voor publieke laadpalen hanteren. Zo weet jij als klant dus altijd precies wat je gaat betalen. Want of je nu oplaadt bij een laadpaal in Rotterdam of Emmen: met jouw pas betaal je altijd hetzelfde tarief.

Het voordeel? Je hoeft niet na te denken over welke pas je gebruikt, en in dit soort gevallen betaal je vaak geen directe kosten voor het gebruik van je laadpas. Het nadeel begrijp je vast al: het kan zijn dat je een ander bedrag voor een kilowattuur betaalt (kWh) dan wat de aanbieder van de laadpaal eigenlijk vraagt. Dat kan soms gunstig uitvallen, maar soms ook niet. Stel: met jouw laadpas betaal je altijd een tarief van 0,50 euro per kWh. De laadpaal hanteert een tarief van 0,60 euro: dan krijg je dus als het ware 0,10 euro korting per kWh. Maar hanteert die laadpaal een tarief dat veel lager ligt (in veel gevallen inmiddels al rond de 0,20 tot 0,40 euro), dan betaal jij dus méér met je laadpas en het vaste tarief dat daaraan hangt.

Welke laadpas heb je nodig? 🔋 CPO-tarief

Daarom is het voor dagelijks gebruik vaak slim om een laadpas te kiezen die het zogenaamde CPO-tarief (Charge Point Operator, oftewel de laadpaalbeheerder) hanteert. Met zo'n pas betaal je dus het tarief dat je op de paal vindt. En dus verschilt het tarief dat jij betaalt ook, afhankelijk van de laadpaal die je gebruikt. De aanbieder van een dergelijke laadpas verdient vaak geld door maandelijkse gebruikskosten te vragen, of een heel kleine opslag per geladen kWh door te berekenen.

Hoeveel laadpassen moet je hebben?

Het kan daarom best handig zijn om twee laadpassen te nemen. Eén waarmee je altijd het 'lage' tarief van de laadpaal betaalt, en eentje waarmee je goedkoper kunt laden als het tarief van de laadpaal hóger ligt dan het standaardtarief van jouw laadpas.

Zo zie je welk tarief je betaalt

Goed, je hebt dan dus de keuze gemaakt voor een laadpas waarmee je het CPO-tarief betaalt. Maar hoe weet je dan wat je precies bij welke laadpaal betaalt? Zoals we al schreven kan het gebeuren dat de prijs van twee verschillende laadpalen in dezelfde straat kan verschillen.

In de app van jouw laadpas kun je vaak via een kaartweergave goed zien welk tarief je bij welke laadpaal moet betalen. Download dus altijd die app om inzicht te krijgen in je kosten. Sommige apps laten ook vanuit zichzelf zien of en waar er zich een goedkoper laadpunt bevindt.

Tegenwoordig zie je ook steeds vaker QR-codes of informatie op de laadpaal over de kWh-tarieven. Helaas zijn die nog lang niet overal goed te achterhalen en is het over het algemeen niet goed gesteld met de prijstransparantie bij laadpunten. Europese regelgeving maakt het laadpaalaanbieders echter verplicht om klanten ook ad-hoc (en dus zonder laadpas) te laten betalen bij een laadpunt. Lees hier meer informatie over die regelgeving.

©Felix Geringswald - stock.adobe.com

Meerdere laadpassen? Zo zie je welke het goedkoopst is

Maar wat nu als je meerdere laadpassen hebt en wilt weten met welke je het goedkoopst uit bent? Ook daar zijn gelukkig mogelijkheden voor. Denk daarbij aan apps als Go-Charge.io (📲Android | iOS en Tap Electric (📲Android | iOS. Deze twee partijen laten per laadpunt zien wat het kWh-tarief is in combinatie met een specifieke laadpas. De data van beide apps wordt constant geüpdatet en uitgebreid, maar je krijgt desondanks een goed beeld van de kosten die jij als elektrische rijder bij een laadpunt betaalt.

Ook interessant: Zo houd je de batterij van je elektrische auto in topconditie

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.