Er zijn vele toepassingen voor je oude (of goedkope nieuwe) tablet. Zo hebben we je eerder laten zien hoe je je tablet in kunt stellen als audiohub, maar er zijn nog veel meer leuke toepassingen. Want wist je dat je je tablet ook heel goed kunt gebruiken om de inhoud van je koelkast én de aanschaf van je boodschappen een stuk efficiënter te maken?

We verspillen wereldwijd, en dus ook in Nederland, heel veel geld aan etenswaren die we niet nodig hebben. Als gevolg daarvan verspillen we ook nog eens heel veel etenswaren die niet eens geconsumeerd worden. Ongelooflijk zonde. Gelukkig biedt de huidige technologie uitkomst, in de vorm van een tablet. Of het nu gaat om een oude gebruikte tablet of een supergoedkoop nieuw exemplaar, dat maakt voor dit doel, koelkastmanager, niet uit.

01 Appie

Slim koelkastbeheer begint natuurlijk met het doen van de boodschappen. Steeds meer supermarkten stellen je in staat om boodschappen online te bestellen en wat ons betreft is dat een uitkomst. Vooral wanneer je dat kunt doen aan de hand van een app, bijvoorbeeld Appie. Je kunt dan je boodschappenlijstje samenstellen terwijl je door je huis loopt om te zien of je bepaalde dingen nog wel in huis hebt en/of houdbaar zijn. Kortom, je opent je koelkast, kijkt wat er ontbreekt, en voegt die dingen toe aan je boodschappenlijstje. Andersom werkt het natuurlijk net zo efficiënt: je opent de app, kijkt wat er deze week in de aanbieding is, en opent de koelkast om te zien of je die producten nodig hebt of dat je er misschien al voldoende van in huis hebt waardoor er meer van kopen betekent dat de helft al is bedorven voordat je het hebt geconsumeerd. Het beste onderdeel van Appie is dat de app ook synchroniseert met je andere apparaten. Dus wanneer je je lijstje invult op de tablet op je koelkast (die uiteraard ook prima op/in je voorraadkast kan hangen), kun je probleemloos met enkel je smartphone naar de winkel om de boodschappen te halen. De app heeft overigens ook een ingebouwde boodschappenscanner voor in de winkel zelf, en dat maakt het verhaal voor ons helemaal af.

©PXimport

02 NoWaste

Het zal je ongetwijfeld zijn overkomen: je hebt een koelkast vol met lekkere producten, maar op het moment dat je de braadworsten pakt, ontdek je dat deze niet goed meer zijn, terwijl de kipfilet die je gisteren at nog minstens een halve week goed zou zijn. Het is heel begrijpelijk dat je het nuttigen van je boodschappen niet verwerkt hebt in een waterdichte strategie, maar het kán wel, en het is nog heel eenvoudig ook. De app die je daarvoor kunt installeren is NoWaste (deze app is helaas alleen beschikbaar voor iOS en is Engelstalig). Het principe is heel simpel: wanneer je iets in je koelkast (of voorraadkast) plaatst, vertel je de app wat je er precies in legt en hoe lang het houdbaar is. Dit kunnen zowel nieuwe producten zijn als restjes van maaltijden die je nog wilt bewaren. Vervolgens laat de app je weten welke producten op het punt staan te bederven, zodat je ze op tijd kunt gebruiken in een maaltijd. Dat klinkt natuurlijk als een flink karwei, en aanvankelijk is dat ook zo. De app heeft echter een ingebouwde streepjescodescanner, waardoor het in principe alleen de eerste keer flink wat tijd kost, daarna scan je simpelweg je producten voor je ze in de (koel)kast zet en ken je er een datum aan toe. Voor Android is Kitchen Inventory een vergelijkbaar alternatief, al is deze app een stuk minder stabiel dan NoWaste.

©PXimport

Tablet bevestigen

©PXimport

03 Epicurious

Weten welke producten je in je koelkast hebt die op korte termijn zullen bederven, wil natuurlijk niet zeggen dat je ook direct weet wat je met die producten moet doen. Precies om die reden raden we je aan om Epicurious te installeren, een gratis app voor zowel Android als iOS. Met Epicurious kun je door een gigantische hoeveelheid recepten bladeren. Er zijn veel meer apps die dat doen, maar het unieke aan deze app is dat je kunt aanvinken welke ingrediënten je in huis hebt. Je kijkt dus even in NoWaste of Kitchen Inventory wat je in huis hebt, voert die ingrediënten in bij Epicurious en vervolgens zoek je naar wat je daarmee kunt maken. De enige manier waarop dat nog efficiënter zou kunnen, is wanneer Epicurious en NoWaste zouden worden samengevoegd tot één app. Een extraatje van Epicurious is dat de app ook laat zien hoeveel procent van de mensen die het recept gemaakt hebben, van plan zijn om het nog eens te maken. Zo kun je dus heel goed het kaf van het koren scheiden.

©PXimport

04 Post-it

Bovenstaande apps, NoWaste en Epicurious, zijn fantastisch, maar we zijn realistisch genoeg om in te zien dat echt niet iedereen bereid is om zo veel energie te steken in een efficiënte strategie voor de koel- en voorraadkast. Gelukkig kan het ook een stuk gemakkelijker, namelijk met behulp van een Post-it-achtige app op je tablet. We zeggen bewust ‘achtige’, omdat er een officiële Post-it app bestaat, maar die is alleen voor iOS, en vooral bedoeld voor professionele toepassingen. Zowel de Google Play Store als de App Store van Apple staan vol met dergelijke apps die je goed kunt gebruiken. Sticky Notes + Widget is de (gratis) app die we zowel voor iOS als Android aanraden, maar weet wel dat dit twee totaal verschillende apps zijn die toevallig dezelfde naam delen. Het werkt heel simpel, je opent de app en laat een ‘sticky note’ achter voor jezelf of de persoon die de boodschappen doet, bijvoorbeeld: de melk is op. De apps beschikken beide over een widget, zodat de sticky notes kunnen worden weergegeven in het overzicht met belangrijke notificaties. Je kunt in principe elke soortgelijke app gebruiken die je wilt, maar zorg er wel voor dat ze kunnen synchroniseren met je smartphone, anders moet je alles handmatig overtikken en dat schiet z’n doel voorbij.

©PXimport

05 Hiiper

Het is enorm handig om de inhoud van je koelkast efficiënt te kunnen beheren, maar als je de tablet ook nog eens kunt gebruiken om geld te besparen, dan is dat natuurlijk helemaal geweldig. Geld bespaar je al door minder producten weg te gooien, maar natuurlijk ook door boodschappen te doen op de plek waar de benodigde items het goedkoopst zijn. Met die gedachte in het achterhoofd is Hiiper ontwikkeld. De app is even briljant als eenvoudig: je controleert in je koelkast en voorraadkast welke producten je nodig hebt en voegt die toe aan je boodschappenlijstje (zoals we dat ook bij de app van Albert Heijn hebben gedaan). Hiiper is echter geen app van een supermarkt, maar een onafhankelijke app die de prijzen in supermarkten met elkaar vergelijkt. Jij vult dus je boodschappenlijstje in, en de app laat je precies zien welke boodschappen je het beste bij welke supermarkt kunt halen om geld te besparen. Dat is geen gimmick, het kan je serieus tientallen euro’s per week opleveren. Hiiper is in theorie gratis beschikbaar voor zowel iOS als Android, maar op het moment van schrijven bleek de Android-app nergens meer te bekennen. We gaan ervan uit dat deze terugkeert, tot die tijd is voor Android Boodschapwijzer een prima gratis alternatief. Let op: Hiiper is officieel een iPhone-app, je kunt de app echter wel op je iPad draaien.

Gebruik een stylus

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.

Met de introductie van een nieuwe Home-architectuur heeft Apple de ondersteuning voor de iPad als centrale woninghub stopgezet. Gebruikers moeten nu overstappen op een Apple TV of HomePod om hun slimme apparaten op afstand te bedienen en automatiseringen uit te voeren.

Het idee was altijd zo handig: die oude tablet die toch maar in de kast lag te verstoffen kreeg een tweede leven als het brein van je woning. Je plakte hem tegen de muur of zette hem op een standaard in de keuken, en plotseling kon je overal ter wereld je lampen bedienen. Toch merkten veel gebruikers dat de betrouwbaarheid vaak te wensen overliet, met apparaten die niet reageerden of automatiseringen die simpelweg weigerden te starten. Apple heeft nu de knoop doorgehakt en de tablet officieel uit de lijst van ondersteunde hubs geschrapt. In dit artikel leggen we uit waarom deze besluitvorming logisch is en wat dat voor jouw huidige opstelling betekent.

Overstap naar een stabiele architectuur

De reden dat de tablet niet langer als hub fungeert, ligt diep in de softwarematige fundering van de Woning-app verborgen. Met de komst van de nieuwe architectuur in iOS 16.2 heeft Apple de manier waarop apparaten met elkaar communiceren volledig herzien. Waar de iPad voorheen als een soort tussenstation fungeerde dat af en toe signalen doorgaf, vereist het nieuwe systeem een apparaat dat altijd aan de stroom hangt en een constante, bekabelde of zeer stabiele draadloze verbinding heeft.

We hebben in onze tests gemerkt dat een iPad die in de slaapstand gaat of waarvan de batterij net onder een bepaald percentage zakt, de communicatie met de rest van het huis direct verstoort. Bovendien ontbreekt in de iPad de hardware voor Thread, een netwerkprotocol dat zorgt dat apparaten razendsnel en zonder vertraging op elkaar reageren. Wanneer je nu op een knop drukt, hoor je bij een moderne hub direct de klik van de schakelaar, terwijl de iPad daar voorheen merkbare seconden over kon doen.

©PHILIPPE RAMAKERS

Soms werkte het wel...

In een heel specifieke context kon de iPad nog wel dienstdoen, mits je geen behoefte had aan de nieuwste snufjes. Voor een simpel huishouden met slechts een paar lampen die alleen via bluetooth of een eigen bridge werkten, was de tablet een prima interface. Het gaf toch een gevoel van controle om een visueel overzicht te hebben op een groot scherm in de woonkamer. Je kon de iPad inzetten als een soort veredelde afstandsbediening die ook toevallig de automatiseringen draaide wanneer je zelf niet thuis was.

Dit werkte vooral goed in kleine appartementen waar de afstand tussen de tablet en de slimme verlichting minimaal was, waardoor de bluetooth-verbinding stabiel bleef. De koopintentie voor een iPad was in die tijd vaak gebaseerd op deze multifunctionaliteit, maar die vlieger gaat met de huidige eisen voor een modern slim huis niet meer op.

Mobiliteit is niet goed voor een hub

Een centraal zenuwstelsel van een woning hoort niet verplaatsbaar te zijn, en dat is precies waar het in de praktijk misging met de iPad. Zodra iemand de tablet van de lader haalde om even op de bank een video te kijken, liep de verbinding met de beveiligingscamera buiten gevaar. We zien vaak dat een hub die op wifi werkt in plaats van via een ethernetkabel, kwetsbaar is voor storingen van andere apparaten in de buurt.

De iPad is ontworpen als een persoonlijk apparaat dat energie bespaart zodra het scherm uitgaat, wat natuurlijk haaks staat op de rol van een server die 24 uur per dag paraat moet staan. In grotere woningen merkten we bovendien dat de iPad simpelweg het bereik niet had om apparaten op de bovenverdieping aan te sturen, iets wat een systeem met meerdere verdeelde hubs veel beter oplost.

©IHAR ULASHCHYK

Signalen om over te stappen

Er zijn een paar duidelijke situaties waarin je de iPad als hub direct moet vervangen door een volwaardige slimme speaker of mediaspeler. Als je van plan bent om apparaten aan te schaffen die met de Matter-standaard werken, heb je eigenlijk geen keuze meer, aangezien de iPad dit protocol niet ondersteunt als hub. Ook wanneer je merkt dat je automatiseringen vaker niet dan wel werken zodra je de voordeur achter je dichttrekt, is dat een teken dat de iPad de verbinding niet stabiel kan houden.

Een ander breekpunt is de behoefte aan beveiligde video-opslag in iCloud. Voor het streamen en analyseren van beelden van je deurbel is simpelweg meer rekenkracht en een constantere verbinding nodig dan een (vaak oudere) tablet kan bieden. Tot slot is het onmogelijk om de woning te upgraden naar de nieuwste softwareversies zonder een ondersteunde hub, waardoor je bijvoorbeeld nieuwe functies en beveiligingsupdates misloopt.

De juiste opvolger kiezen

Het toetsen van je eigen woonsituatie begint bij de vraag hoeveel apparaten je wilt aansturen en of je ook behoefte hebt aan een fysieke interface. Voor de meeste mensen is een mediaspeler zoals de Apple TV de beste keuze, omdat deze (de duurdere versies in elk geval) met een kabel aan je router verbonden kan worden voor de meest betrouwbare verbinding.

Heb je echter geen televisie in de buurt van je slimme apparaten, dan is een compacte speaker die ook als hub fungeert een slimmer alternatief. Je plaatst deze eenvoudig op een centrale plek in huis waar de microfoons ook je stemcommando's kunnen opvangen. Kijk hierbij goed naar de ruimte die je hebt; een kleine speaker past op elk nachtkastje, terwijl een volwaardige mediaspeler vaak een vaste plek in het tv-meubel vereist.

Nee, de iPad is definitief geen woninghub meer

De iPad kan officieel niet meer als hub worden ingesteld in de vernieuwde Woning-app van Apple omdat de hardware niet voldoet aan de eisen van de nieuwe woningarchitectuur. Voor het bedienen van je huis op afstand en het configureren van automatiseringen heb je nu minimaal een HomePod of een Apple TV nodig (mocht je wel bij Apple willen blijven). Deze apparaten bieden ondersteuning voor Thread en Matter, wat zorgt voor een snellere en betrouwbaardere communicatie tussen je slimme apparaten. Hoewel de iPad een handig bedieningspaneel blijft voor op de muur, vinden de processen achter de schermen nu plaats op hardware die altijd met het stroomnetwerk en internet is verbonden.