Een smartphone heb je altijd op zak en je schiet er de leukste plaatjes mee. Voor velen is het dan ook de perfecte camera. Uiteraard is het wel de bedoeling dat ze mooi scherp zijn, alleen is dat niet altijd het geval. Wij geven zeven tips hoe je haarscherpe foto's schiet.

Tip 1: Niet inzoomen

Foto's zijn vaak onscherp omdat wij geneigd zijn in te zoomen om het onderwerp lekker groot in beeld te zetten. Op een paar zeldzame uitzonderingen na, hebben smartphones alleen geen optische zoomlens. Je kunt dus eigenlijk helemaal niet inzoomen. Net als bij tablets wordt dit gesimuleerd door het beeld uit te vergroten, er wordt als het ware een stukje uit de foto geknipt. Lees ook: Al je foto's bewerken doe je gratis met deze 20 fotoprogramma's.

Door het enorme verlies aan resolutie, wordt zo'n foto een stuk onscherper en brokkeliger. Hoe verder je inzoomt, hoe meer er van de foto wordt afgeknipt en hoe slechter het beeld wordt. Beter is het daarom dichter naar je onderwerp toe te gaan. Inzoomen met je voeten! Of je neemt bewust wat meer omgeving in beeld, want je hoeft het hoofdonderwerp echt niet altijd beeldvullend te krijgen. Als het niet anders kan, kan een tikkie inzoomen geen kwaad, zolang je een lichte onscherpte niet storend vindt.

©PXimport

Tip 1 Loop naar het onderwerp toe of neem wat meer omgeving in beeld.

Tip 2: Opzetlensje

Merk je dat je toch continu de neiging hebt om in te zoomen en is dichterbij gaan staan dan vaak geen optie? Er bestaan handige opzetlensjes die dan goed van pas kunnen komen. Een bekend voorbeeld van een opzetlens is de Olloclip, waar diverse varianten van bestaan. Opzetlensjes zijn bedoeld om foto's van heel dichtbij te maken (macro), om extra veel in beeld te nemen (supergroothoek of fisheye), of dus om het beeld optisch uit te vergroten (telelens).

Nadeel van veel opzetlensjes is dat vooral de randen van het beeld kwalitatief minder goed zijn. Daarom is het zaak om het belangrijkste zo veel mogelijk midden in beeld te plaatsen. Stel je hoge eisen aan de beeldkwaliteit, dan kom je uit bij een kwaliteitslens zoals de Moment Lens voor de iPhone. Dit is wel een wat forsere lens dan je gewend bent, maar dat is nodig voor de hoge kwaliteit. Ook deze fabrikant heeft weer meerdere varianten, waaronder een zestig millimeter telelens. Daarmee haal je alles een flink stuk dichterbij. Je hebt wel een speciaal montageplaatje of een houder nodig om deze lens op je iPhone te plaatsen.

Tip 3: Secuur scherpstellen

Met een smartphone of tablet is vrijwel altijd het volledige beeld scherp, wat niet wil zeggen dat alles dan ook zo scherp mogelijk is. De camera stelt automatisch scherp, maar je kunt het toestel een handje helpen door op het scherm te tikken op de plek waar jij de optimale scherpte wilt hebben. Stel dat je een portretfoto maakt terwijl op de achtergrond een mooi landschap te zien is. Dan wil je natuurlijk vooral de geportretteerde haarscherp vastleggen, in plaats van alleen maar het landschap. Scherpte luistert vooral nauw als je van heel dichtbij fotografeert, dus bij close-up-opnamen. Want hoe meer je op je onderwerp kruipt, hoe onscherper de achtergrond wordt, mits die maar ver genoeg is. Secuur scherpstellen met een tikje op het scherm is dan echt cruciaal. Sommige toestellen drukken dan ook meteen voor je af. Zo niet, doe het dan direct zonder zelf of de telefoon te bewegen, want anders wordt de foto alsnog onscherp.

©PXimport

Tip 3 Vooral bij close-ups het belangrijk eerst op het scherm te tikken.

Tip 4: Onbewogen

Beweging is een andere bron van onscherpte. Nog te vaak wordt een smartphone nonchalant in één hand vastgehouden en drukken we met een vinger te stevig of te ruw op de afdrukknop. Hierdoor beweegt het apparaat precies op het moment dat de foto gemaakt wordt en is de kans op mislukken groter. Beter is het een smartphone of tablet stevig met twee houden vast te houden. Net als een gewone camera dus. Oefen zo min mogelijk druk uit om de foto te maken, want juist op dit cruciale moment wil je niet dat de telefoon verschuift of trilt. Wist je dat je vaak ook een van de volumeknoppen van het toestel kunt gebruiken om af te drukken? Dat werkt ook nog eens comfortabeler, omdat ze vaak precies in de buurt van je vingers zitten. Op die manier is het eenvoudiger om een scherpe foto te maken dan via die virtuele knop op het scherm.

©PXimport

Tip 4 Houd het toestel stevig vast en druk voorzichtig af.

Tip 5: Weinig licht

Als er weinig licht is, neemt de kans op onscherpe foto's sterk toe. Logisch, want een camera heeft dan langer nodig om voldoende licht te verzamelen en in die tijd zorgen onze lichtjes trillende handen voor ongewenste onscherpte. Dus is het juist dan belangrijk om het toestel stevig vast te houden. Zoek bij voorkeur steun. Druk je schouder, ellenboog of hand stevig tegen zoiets als een muurtje. Je kunt ook de telefoon of tablet tegen een tafelblad, een stapel boeken, of op een (brug)reling plaatsen. Sommige smartphones hebben een stabilisatiesysteem. Dan kun je net iets langer vanuit de hand fotograferen. Alles wat in beeld beweegt, kan dan natuurlijk alsnog onscherp worden, zoals voorbijrijdende auto's of een hardloper. Statische objecten blijven dan wel scherp. Er bestaan ook apps met digitale stabilisatie. Ze houden bijvoorbeeld de bewegingssensoren in de gaten en drukken pas af zodra je de telefoon of tablet absoluut stilhoudt.

Tip 6: Ministatief

Er is een aantal hulpmiddelen te koop die je prima kunt gebruiken om onscherpte te voorkomen. Ze komen vooral van pas bij weinig licht, maar ook als je een foto van jezelf of een groepsopname wilt maken. Allereerst kun je een ministatief kopen dat speciaal bedoeld is voor telefoons. Ze zijn zo compact dat je ze gemakkelijk in je jaszak of tas kunt stoppen, zodat je ze altijd bij de hand hebt. Zo zijn er statiefjes met kleine uitklapbare pootjes die je ergens op zet, bijvoorbeeld op een tafel of een laag muurtje. Daarnaast bestaan er ook exemplaren met flexibele pootjes. Die buigzame pootjes zijn vooral handig als er geen plat oppervlak in de buurt is. Je kunt de pootjes dan om of aan zoiets als een boomtak, fietsstuur, of brugleuning vastklemmen. Vanuit de fraaiste standpunten maak je dan haarscherpe foto's.

©PXimport

Tip 6 Een statiefje neem je makkelijk mee en zorgt voor scherpere foto's.

Tip 7: Afstandsbediening

Je hebt vast oordopjes voor je smartphone of tablet. Hebben ze ook een volume-knopje in het snoer? Dan heb je meteen een afstandsbediening voor de camera! Plug de oordopjes in het apparaat, start de camera-app en druk op een volumeknop in het snoer om een foto te maken. Hiermee voorkom je trillingen bij het afdrukken, want je hoeft het toestel nu niet aan te raken. Er zijn ook speciale bluetooth-afdrukknopjes te koop zodat je dit draadloos en dus zelfs vanaf een afstandje kunt doen.

©PXimport

Tip 7 Gebruik de oordopjes of een speciale bluetooth-afstandsbediening om af te drukken.

Game of Thrones kennen we als een reeks brute, grootschalige verhalen, maar A Knight of Seven Kingdoms is het tegenovergestelde. Wat blijkt? Met een schattig, kleinschalig verhaal voelt Westeros alleen maar groter.

Het regent. Op een heuvel, onder een boom, zien we een kast van een vent in de weer met een schop. Een ridder, lijkt het. Hij graaft een graf. Tegelijkertijd praat de ridder in zichzelf: er is in de buurt een toernooi, en we kijken waarschijnlijk naar de winnaar. De muziek zwelt op, terwijl onze held vastberaden in de verte staart. De iconische Game of Thrones-muziek lijkt ons te gaan overspoelen, klaar om naar een prachtig geanimeerde intro te gaan. In plaats daarvan, knippen we naar een shot waarin onze held achter een boom staat te poepen.

De boodschap is duidelijk: de serie heeft schijt aan de verwachtingen die je van Game of Thrones hebt. De serie stond er ooit immers om bekend dat het brak met de conventies van mainstream fantasy. Nu de reeks daar inmiddels zelf toe behoort, is het aan A Knight on Seven Kingdoms om er weer een flinke draai aan te geven.

Een ridder van de heg

Nog een spin-off? George R. R. Martin is toch die schrijver die nooit schrijft? Tja, dat valt wel mee. Hoewel de beste man zich al tien jaar uit een hoekje probeert te schrijven met het langverwachte Winds of Winter, heeft hij een hoop andere verhalen in Westeros verteld.

Zo komen de verhalen van House of the Dragon uit het boek Fire and Blood, waarin we volgen hoe de Targaryen-familie zichzelf met generaties aan ruzies ten val brengt. Maar George R. R. Martin heeft de schaal ook wel eens flink verkleind: in het korte boek The Hedge Knight, dat nog stamt uit de vorige eeuw, volgen we een ridder en zijn schildknaap.

©HBO Max

Daarin volgen we de ridder Dunk - niet onze eigen Dunke, maar Ser Duncan The Tall. Hij is een ‘hagenridder’: een ridder zonder verwantschap aan een heer. Of, in andere woorden: een freelancer die, als hij niet werkt, in de heg mag slapen. Dunk blijft niet lang een zzp’er: hij ontmoet de kale stadsjongen Egg, die dolgraag zijn schildknaap wil zijn.

Vrede!?

De verhalen van dit geliefde tweetal bieden de basis van A Knight of the Seven Kingdoms. De twist? Er is vrede in Westeros - ja, het kan echt - en we volgen een nobody, dus er is ineens ruimte voor een gezellig, klein verhaal. Dat wordt gereflecteerd in de afleveringen: geen dik uur, maar een comfortabel halfuurtje.

©HBO Max

De ridder Dunk wil dolgraag bewijzen dat hij een eervolle ridder is, maar dat is in het brute Westeros best een uitdaging. Al helemaal als je een lompe lieverd als Dunk bent. Dan komt zo’n slimme, wereldwijze schildknaap als Egg ineens goed van pas.

Het wordt al helemaal lastig als je niet eens kan bewijzen dat je een ridder bent. Dan mag je namelijk niet eens meedoen aan een toernooi - eentje waarbij Dunk overigens zijn paard en zijn spullen kwijtraakt, mocht hij verliezen.

Meneer, mag ik meedoen?

Met dat toernooi wordt een van de Game of Thrones-clichés lekker op zijn kop gezet. In de oorspronkelijke serie zagen we in aflevering vier een heftig toernooi en House of the Dragon opende er zelfs mee: het is vaak een goede manier om zonder grote verhaalconsequenties te laten zien hoe gewelddadig Westeros is.

©HBO Max

In A Knight of the Seven Kingdoms komen we dat toernooi niet eens bínnen. Eerst moet Dunk maar eens bewijzen dat hij een ridder is, uitzoeken hoe zo’n toernooi werkt en een heer overtuigen hem te helpen - maar ook dansen, touwtje trekken en een poppenspel aanschouwen. Het is een fantastische stap terug van al die grootschalige oorlogen.

Doordat het verhaal zo’n piepkleine focus heeft, begin je om iedereen te geven: iemand die z’n paard verkoopt in A Knight of Seven Kingdoms is vele malen pijnlijker dan een draak die wordt doodgeschoten in Game of Thrones. We bevinden ons nog steeds in de brute wereld, maar het komt allemaal wat harder aan omdat we ook zien hoe grappig en gezellig het kan zijn.

©HBO Max

Een fossiele brandstof

Toch loopt ook A Knight of Seven Kingdoms een zeker risico. De kwaliteit van Game of Thrones kelderde toen de makers het bronmateriaal inhaalden. Ook die van House of the Dragon nam wat af, toen showrunner Ryan Condal besloot George R.R. Martin niet langer te raadplegen en de grote climax werd doorgeschoven naar het volgende seizoen.

Er zijn momenteel drie korte boeken rondom Dunk en Egg, waarvan dit eerste seizoen het eerste boek beslaat. George R.R. Martin zegt nog twaalf verhalen in zijn hoofd te hebben, maar volgens HBO-baas Casey Bloys moeten de seizoenen van A Knight of Seven Kingdoms jaarlijks verschijnen: dat klinkt goed, maar dan mag Martin wel even doorschrijven. Zijn verhalen voelen nu als een fossiele brandstof: het is een enorm waardevolle bron, maar die wordt niet echt meer aangevuld.

©HBO Max

Gelukkig lijken showrunner Ira Parker en George R.R. Martin goed bevriend. De schrijver heeft Parker een outline gegeven van de twaalf verhalen, dus in theorie kan de serie daarmee verder - maar laten we niet vergeten dat dit bij de laatste seizoenen van Game of Thrones óók het geval was.

Bombastisch gefluit

Toch verdient Ira Parker ons optimisme, want A Knight of Seven Kingdoms is een fenomenale toevoeging aan de wereld van A Song of Ice and Fire. Verhalen hebben contrast nodig: door het klein te houden, voelt de wereld groot. Door het lief te houden, komen de gemene momenten keihard aan.

©HBO Max

De muziek is hier een spectaculair voorbeeld van. De bombastische muziek wordt ons aan het begin als wortel voorgehouden, maar dat is het ook wel - in plaats daarvan moeten we het doen met een gezellig gitaartje, iemand die fluit en het gezang van de vogeltjes.

Als het balletje dan eenmaal gaat rollen, neemt de muziek toch een bombastischer formaat aan - maar op dat moment voelt het verdiend. En, het allerbelangrijkste: in die epische muziek zit óók gewoon nog dat schattige gefluit.

Afleveringen van A Knight of Seven Kingdoms verschijnen wekelijks op HBO Max.

Mike Flanagan, die eerder onder andere de Stephen King-verhalen Doctor Sleep en The Life of Chuck verfilmde, gaat zich weer bezighouden met een film gebaseerd op een boek van de horrorschrijver. Ditmaal gaat het om The Mist.

Dat is opvallend, omdat The Mist in 2007 ook al verfilmd werd. Toen was het Frank Darabont die de film regisseerde, nadat hij eerder al naam maakte met Stephen King-verfilmingen The Shawshank Redemption en The Green Mile. De in 2007 uitgekomen verfilming van The Mist viel al goed in de smaak, dus sommige fans vragen zich dan ook af of het verhaal nog een verfilming nodig heeft.

Hoe dan ook is Flanagan tegenwoordig een expert op het gebied van Stephen King-films. Zoals gezegd heeft hij al bewerkingen van verhalen als The Life of Chuck, Doctor Sleep en Gerald's Game geleverd, en werkt hij ook aan een miniserie gebaseerd op Carrie. Daarnaast gaat hij de zevendelige Stephen King-epos The Dark Tower omtoveren tot een serie, al is niet bekend wanneer dat gaat gebeuren.

Over The Mist

Het in 1980 verschenen boek The Mist draait om een mysterieuze mist die een dorpje in zijn ban houdt. De mist maakt mensen niet alleen dood, er zitten ook allerlei monsters in die mist uit een andere dimensie. Overigens kwam tien jaar geleden ook een serie gebaseerd op The Mist uit, maar zonder veel succes. De eerdere verfilming uit 2007 wordt wel gezien als een succesverhaal - in ieder geval op kwalitatief gebied.

Mike Flanagan

Flanagan is overigens niet alleen bekend voor zijn verfilmingen van Stephen King-boeken. Hij heeft ook veel succes met zijn horrorseries op Netflix, waaronder The Haunting of Hill House, The Haunting of Bly Manor, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher.