We doen het veel te weinig: onze gadgets schoonmaken. Zeker de smartphone en de oordopjes hebben zeer regelmatig een lap nodig. Tenminste, is het wel verstandig om hiervoor een lap te gebruiken? Lees hier tips en trucs voor het poetsen van je elektronica.

Voordat je een gadget schoonmaakt, zijn er twee essentiële dingen om te checken. Ten eerste moet er geen stekker in het apparaat zitten, of deze moet uit het stopcontact zijn. Ten tweede moet het apparaat niet aanstaan. Zo voorkom je problemen met elektriciteit en gevaarlijke situaties.

Hoe belangrijk het ook is om je gadgets schoon te maken, het is en blijft een secuur werk. Dat komt omdat de meeste gadgets niet zijn opgewassen tegen water, zeker niet als daar nog allesreiniger aan wordt toegevoegd. 

Het eerste advies is dan ook: gebruik geen, of heel weinig water. Ook een smartphone die tegen water kan, hoeft niet per se kopje onder te worden gehouden om schoon te worden. Vaak is even afnemen met een hygiënisch doekje en daarna meteen met een theedoek het beste.

©PXimport

Veel bacteriën op een smartphone

Nu is een smartphone vrij makkelijk schoon te maken en dat is maar goed ook: het aantal bacteriën op deze gadget schijnt in veel gevallen groter te zijn dan die op de gemiddelde wc-bril. Bovendien is het zeker in deze tijden verstandig om nog meer met hygiëne bezig te zijn dan normaal. Een smartphone schoonmaken, dat is niet zo ingewikkeld, maar hoe zit dat met oordopjes of bluetooth-speakers?

Veel mensen hebben een Google Nest Mini of Google Home Mini. Deze slimme speaker ziet er geweldig uit, maar wat veel speakers hebben, dat is een stoffen bovenkant. Dat stof wordt over de speaker heengetrokken om het geluid rijker te laten klinken en omdat het er mooi uitziet. Helaas is het tegelijkertijd moeilijk te reinigen. Je kunt het er niet afhalen en even in de was gooien. Sterker nog: Google adviseert om alleen een droge doek te gebruiken. Nu is dat in principe wel het meest veilig, maar niet het meest hygiënisch.

Je kunt eventueel een theedoek een klein beetje vochtig maken en op die manier de speaker moeten afnemen, want te nat is zeker niet goed. Een beetje reinigingsmiddel is een optie, maar ook hierbij moet je opletten dat het niet te nat is én dat het geen vlekken maakt op de stof. 

Het is op eigen risico, want Google adviseert dus tegen het gebruik van vochtige doeken. Durf je het toch niet aan met een beetje vocht, dan kun je ook kiezen om een föhn te gebruiken om stofjes van de stof af te blazen, zo lang je die niet op de heetste stand zet.

©PXimport

Veeg it, don't spray it

Is je speaker of gadget gemaakt van hard plastic dan geldt eigenlijk altijd dat je het beste een hygiënisch schoonmaakdoekje kunt gebruiken. Zorg wederom dat het niet te nat is en dat je goed boent (als het kunststof het toelaat qua stevigheid) en daarna een schone theedoek gebruikt om hem te drogen. 

Er zijn ook mensen die zweren bij microvezeldoekjes. Deze kun je ook goed droog gebruiken en ze vegen al in één veeg veel vingerafdrukken of vuil weg.

Als je ervoor kiest om een spray te gebruiken, dan moet je absoluut zorgen dat je alleen één keer sprayt op een doekje, dus nooit direct op het apparaat. Je moet namelijk voorkomen dat er vocht in het apparaat komt. Gebruik geen heel hardnekkige sprays, en al zeker geen sprays met veel chemicaliën of bleek erin. Apple raadt sinds het coronavirus rondgaat voor zijn iPhone aan dat je een 70 procent isopropanol-alcohol-doekje gebruikt. 

Alcohol en wattenstaafjes

Alcohol is dan wel agressief, het doodt bacteriën in een handomdraai. Ook erg handig om te gebruiken op een wattenstaafje om daarmee de toetsen van een fysiek toetsenbord te reinigen. Ook slim om de rubberen gedeelten van oordopjes mee schoon te maken. Vergeet ook de toetsen van je gamecontroller niet (en de rest ook, want ook dit zijn echte bacterievangers).

Uiteindelijk is hoe je schoonmaakt aan jou, maar dat je schoonmaakt zou een gewoonte moeten zijn. Zo zorg je dat je minder snel ziek wordt en dat je gadgets hopelijk langer mooi blijven of er tenminste fris uitzien. 

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.