Zomaar op een link in een app klikken, dat kan voor problemen zorgen. Gelukkig zijn er 'linkcheckers' waarmee je links kunt controleren op malware en kunt zien op welke pagina je precies uitkomt, vóórdat je naar de website wordt gestuurd. Handig dus, als je niet graag op onbekende links klikt. In dit artikel leggen we uit hoe je daarvoor je de Android-app URLCheck kunt gebruiken.

Ook interessant: Malafide apps op Android? Zo ontwijk je ze!

Dit artikel richt zich specifiek op de URLCheck-app, aangezien deze, in tegenstelling tot veel van dergelijke apps, gewoon te downloaden is in de Google Play Store. Ook zijn er meer dan genoeg opties. De app is helaas niet beschikbaar voor iPhones.

Als je URLCheck voor het eerst opstart, krijg je een uitleg te zien. Tussendoor wordt je gevraagd om de app als je standaardbrowser in te stellen. Alleen dan is URLCheck in staat om links te 'onderscheppen' voordat ze in je browser worden geopend. Op sommige Android-telefoons moet je daarnaast toestemming geven dat de app 'ondersteunde koppelingen' kan openen.

Modules aanpassen

Op de volgende tutorialpagina krijg je de vraag of je de Modules wilt aanpassen. Hiermee kun je zelf kiezen welke opties je te zien krijgt als je een link opent met URLCheck. De meeste modules zijn standaard geactiveerd. Over het algemeen zullen deze standaardopties waarschijnlijk voldoende zijn, maar als je meer mogelijkheden zoekt (of juist een optie wilt deactiveren), kun je de modules even langs gaan.

Wat in ieder geval handig is, is dat je bepaalde opties automatisch kunt activeren. Normaal gesproken moet je op een aantal verschillende knoppen drukken om een link volledig uit te kunnen pakken, maar door wat in de instellingen te prutsen kunnen we dat in de meeste gevallen reduceren naar één knop. Het is daarom aan te raden om het schuifje achter URL Cleaner-> Automatisch toepassen op aan te zetten, en onder Status code de optie Vervang omleidings-URL’s automatisch te activeren.

Links uitpakken

Als je klaar bent met instellen, druk dan op de Google-link onderaan. Daarmee kun je testen of de app werkt. Als het goed is wordt je niet meteen naar Google gebracht, maar krijg je eerst een pop-up in beeld met verschillende opties. Doordat wij wat modules hebben aangepast, hebben we het aantal opties tot een minimum beperkt. Bij de meeste links hoef je alleen nog op de knop Controleer de status te klikken. De url wordt dan automatisch uitgepakt, mits deze door een url-shortener is gehaald. De link https://bit.ly/VerkorteURL wordt dan bijvoorbeeld https://id.nl/zekerheid-en-gemak/veilig-online/beveiligingssoftware/zo-bescherm-je-jezelf-tegen-phishing.

Sommige links bevatten daarnaast wat trackinginformatie; elementen waarmee de 'linkmaker' kan zien dat je op de url hebt gedrukt. In veel gevallen geldt dat alles na de '?' in een link weggelaten kan worden. Als daarachter nog een hoop variabelen staan, is de kans dus groot dat de link trackingparameters bevat (al zijn er zeker uitzonderingen, zoals bij YouTube-videolinks). Soms worden die variabelen meteen weggehaald nadat je op de Controleer de status-knop drukt, maar soms is de link wat taaier. Als je nogmaals op die knop drukt, wordt de link meestal wel volledig opgeschoond.

Veiligheid links controleren

De Hosts-optie onderaan kun je gebruiken om gewaarschuwd te worden voor potentieel onveilige sites. Hierbij wordt namelijk gebruikgemaakt van een uitgebreide database van domeinnamen waarvan bekend is dat ze schadelijke content zoals malware en adware bevatten, maar ook zitten er nepnieuws-, gok- en pornosites tussen. Als je op de url klikt van een site die op deze lijst staat, krijg je in de pop-up een waarschuwing te zien. Om de hostdatabase te activeren, moet je eenmalig op de Hosts-knop drukken en vervolgens op Ok.

Links openen in de gewenste browser/app

Als je helemaal klaar bent, kun je met de grote knop onderaan de gewenste app of browser kiezen om de link mee te openen. Je opent standaard de meestgebruikte app/browser, maar met het pijltje omlaag kun je een andere app/browser kiezen. Met de optie rechts van die knop kun je links direct in een incognitotabblad openen, al werkt dit alleen in de FireFox-browser. Ook is het mogelijk om de link te kopiëren en te delen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.