Bij een nieuwe Android-versie horen onderdelen die we nog niet eerder zijn tegengekomen in het besturingssysteem. Eén van de nieuwe opties van Android 15, dat sinds medio oktober beschikbaar is, is het privégedeelte. Wat je daarmee kunt, lees je in dit artikel.

Als je een Samsung-smartphone hebt gebruikt in de afgelopen jaren, dan ben je de beveiligde map wellicht al eens tegengekomen. Het privégedeelte, ook wel de privéruimte genoemd, van Android 15 is daarmee vergelijkbaar. Binnen dit gedeelte sla je bestanden, applicaties, media en andere data op, die je beveiligt met bijvoorbeeld je vingerafdruk. In tegenstelling tot Samsungs implementatie is het Privégedeelte van Android 15 geen aparte app. Het is een volledig geïntegreerd systeemonderdeel.

Voordat je aan de slag kunt met het privégedeelte, is er een aantal dingen waar je rekening mee moet houden. Google raadt bijvoorbeeld aan een afzonderlijk Google-account aan te maken voor dat gedeelte, zodat er geen gegevens naar buiten lekken. Denk dan aan foto's, browsergeschiedenis of agenda-afspraken. Ook kun je hier geen apps installeren die moeten werken op de achtergrond. Alle applicaties worden namelijk afgesloten zodra je de afgesloten omgeving verlaat. Tot slot is het niet mogelijk de privéruimte over te zetten naar een ander apparaat.

Privégedeelte activeren op Android 15

Gelukkig is het activeren van het privégedeelte niet ontzettend moeilijk. Dit kun je op twee manieren doen. Open de instellingen van je apparaat en typ 'privégedeelte' of 'privéruimte'. Maar je kunt er ook met de onderstaande stappen komen:

Mocht je geen alternatief Google-account hebben, dan kost het aanmaken van zo'n privégedeelte logischerwijs meer tijd. Maar heb je dat al gedaan, of had je er nog eentje van eerder gebruik, dan zie je dat dit dus helemaal niet zoveel tijd kost. Tijdens het instellen merk je bovendien dat het voelt alsof je een nieuwe smartphone installeert. Dat is in feite ook wat er gebeurt, en meteen een mooie vergelijking voor iedereen die het concept wat ongrijpbaar vindt. Dankzij het privégedeelte heb je een extra smartphone(omgeving) op je persoonlijke telefoon.

Apps installeren

Nu je de privéruimte gereedgemaakt hebt, is het tijd om daar apps te installeren. Als je nu de applade opent (wij testen dit op een Google Pixel 9 Pro XL), dan staat onderaan de tekst Privé, met een slotje ernaast. Tik daarop en log daarna in met de gekozen schermvergrendeling.

In dit nieuwe gedeelte zie je een aantal Google-apps staan. Als je nu de Play Store opent, kun je applicaties installeren zoals je dat normaliter ook doet. Zoek de app op, druk op de installatieknop en wacht tot het installeren voltooid is. Simpeler kan haast niet.

Privégedeelte verbergen en verwijderen

Omdat we het ons kunnen voorstellen dat de privéruimte voor jou alleen is, is het ook handig om te weten hoe je de omgeving verbergt. Niet iedereen hoeft te zien dat je zo'n ruimte aangemaakt hebt op je smartphone. Gelukkig kun je de snelkoppeling vanuit de applade verwijderen. Je gaat dan als volgt te werk:

Als je voortaan de privéruimte wilt bereiken, dan ga je daarvoor naar Instellingen > Beveiliging en privacy > Privégedeelte. Je moet uiteraard dan nog je identiteit bevestigen.

Leestip: Android 15: het overzicht met alles wat je moet weten

Het gedeelte verwijderen regel je overigens op dezelfde plek binnen de instellingen. Dit kun je doen via de bovenstaande stappen, of via het tandwieltje in het gedeelte zelf. Helemaal onderaan de instellingen van het Privégedeelte staat namelijk de tekst Privégedeelte verwijderen. Zodra je daarop tikt, zie je het Google-account staan waarmee je ingelogd bent. Alle apps, data en accounts worden van het apparaat verwijderd wanneer je op Verwijderen tikt. Dit is alsof je een Android-apparaat terugbrengt naar de fabrieksinstellingen.

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.