Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Twee keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een nieuwe tablet met een simkaartslot? Vandaag hebben we vijf interessante modellen gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

Samsung Galaxy Tab A8 (128 GB + 4G)

De Samsung Galaxy Tab A8 is een betaalbare tablet met een simkaartslot, waardoor je ook op plekken zonder wifi-dekking kunt internetten. Verder heeft dit toestel 128 GB opslagcapaciteit, zodat je behoorlijk wat apps, foto’s, video’s en documenten kunt opslaan. Als je meer opslagruimte wil, kun je er een microSD-kaart van maximaal 1 TB in stoppen. Een octacore-processor met een kloksnelheid van 2 GHz is verantwoordelijk voor het rekenwerk. In combinatie met 4 GB werkgeheugen is deze tablet snel genoeg voor het gebruik van diverse veelgebruikte apps, zoals Facebook, Instagram, Spotify, Chrome en eenvoudige spelletjes.

Het 10,5 inch-scherm heeft een resolutie van 1920 × 1200 pixels. Dat is een prettig formaat om videocontent van pakweg Netflix, Disney+ en Videoland te streamen. Verder bekijk je hierop eigen foto’s en video’s in een hoge kwaliteit. Gebruik eventueel de geïntegreerde 8 megapixel-camera om rechtstreeks beelden te schieten. Dankzij een behoorlijke accu van 7040 mAh kun je de Galaxy Tab A8 uren achtereen gebruiken.

Samsung Galaxy Tab S7 FE (128 GB + 5G)

Met een indrukwekkend schermformaat van 12,4 inch kun je met deze grote tablet altijd en overal comfortabel werken. Daarnaast leent de resolutie van 2560 × 1600 pixels zich goed voor videostreaming, fotobeheer en beeldbewerking. Samsung levert een stylus mee, zodat je hiermee bijvoorbeeld notities en schetsen kunt maken. Is de accu van 10.090 mAh leeg? Deze tablet ondersteunt snelladen met een vermogen van 45 watt. Hierdoor kun je snel weer aan de slag. Houd er wel rekening mee dat je hiervoor een los verkrijgbare adapter nodig hebt.

Aan de hand van het 5G-simkaartslot maakt deze tablet verbinding met het rapste mobiele datanetwerk. Het hier besproken product biedt standaard 128 GB opslagruimte, maar de Galaxy Tab S7 FE is ook met 64 GB opslag te koop. Overigens stop je optioneel een eigen microSD-kaart van hoogstens 1 TB in het apparaat. Het rekencentrum bestaat uit de Qualcomm Snapdragon 750G-processor. Hierbij zijn er acht kernen afgeregeld op een maximale klokfrequentie van 2,2 GHz. Voor algemeen gebruik voldoet dat prima. Aan de hand van 6 GB RAM kun je soepel tussen meerdere geopende apps switchen. Benieuwd naar ervaringen van andere gebruikers? Lees dan deze reviews op Kieskeurig.nl.

Apple iPad Air 2022 (64 GB + 5G)

Als je een nieuwe iPad met een 5G-simkaartslot zoekt, is de Air een goede keuze. Je hebt keuze tussen vijf smaken, namelijk roze, beige, blauw, paars en grijs. De goedkoopste uitvoering bevat 64 GB opslagruimte. Dat is voldoende voor het installeren van je favoriete apps en bewaren van enkele fotoalbums. Tegen een meerprijs is de iPad Air ook met 256 GB opslagcapaciteit te koop. Een pluspunt is de aanwezige accu van 7600 mAh. Hierdoor houdt deze tablet het probleemloos een (werk)dag vol.

Ondanks het bescheiden gewicht van 462 gram heeft dit toestel een groot scherm van 10,9 inch. Je kunt het lichte apparaat moeiteloos urenlang vasthouden. Bekijk op het scherpe scherm van 2360 × 1640 pixels bijvoorbeeld een Netflix- of Videoland-stream en sta versteld van de hoge detaillering. De acht rekenkernen van Apples eigen M1-processor zorgen ervoor dat je soepel in de zwaarste apps kunt werken. Verder hebben multitaskers baat bij het ruime werkgeheugen van 8 GB.

Lenovo Tab M10 2022 (64 GB + 4G)

Zoek je een relatief goedkope tablet met een 4G-simkaartslot? Dan is deze Lenovo Tab M10 van de derde generatie een interessante kandidaat. Android is op een opslagdrager van 64 GB voorgeïnstalleerd, zodat je alle gewenste apps vanuit de Play Store kunt toevoegen. Als je meer opslagruimte nodig hebt, plaats je een eigen microSD-kaart in de behuizing. Het 10,1 inch-scherm heeft een behoorlijke resolutie van 1920 × 1200 pixels. Hierdoor kun je films, series en tv-programma’s in Full-HD-kwaliteit bewonderen.

De Tab M10 heeft een accu met een capaciteit van 5000 mAh. Volgens Lenovo is dat voldoende om tot negen uur achtereen op internet te surfen. De octacore-processor ondersteunt een maximale kloksnelheid van 1,82 GHz. Daarnaast is er een geheugenmodule van 4 GB geïntegreerd. Deze betaalbare tablet is met name geschikt voor lichte taken als browsen, e-mailen, foto’s beheren en video’s streamen. Lees hier enkele gebruikerreviews.

Lenovo Tab P11 2022 (128 GB + 4G)

De Lenovo Tab P11 is een betaalbare tablet met een fors scherm van 11,5 inch. De resolutie bedraagt 2000 × 1200 pixels, zodat je films, series en foto’s in een goede kwaliteit kunt bekijken. Het Android-besturingssysteem bevindt zich op een opslagdrager van 128 GB. Er is dus genoeg capaciteit om je favoriete apps te installeren. Als je daarnaast flink wat foto’s en video’s wilt opslaan, kun je een eigen microSD-kaart van maximaal 1 TB toevoegen.

Voor een tablet in deze prijsklasse bevat de Tab P11 interessante eigenschappen. Zo heeft de aanwezige MediaTek Helio G99-processor acht kernen met een klokfrequentie van hoogstens 2,2 GHz. Samen met 6 GB RAM gebruik je deze tablet moeiteloos voor alledaagse toepassingen. Lees bijvoorbeeld de digitale krant, stream video’s en surf op het web. Tot slot kun je aan de hand van de 13 megapixel-camera ook nog scherpe kiekjes maken.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.