Elk jaar verschijnt er weer een nieuwe iPad die sneller en slimmer is dan de vorige. Miljoenen mensen gaan telkens overstag en kopen de nieuwste versie, ondanks dat de voorganger nog prima te gebruiken is. Wij hebben tien functies op een rij gezet, waarvoor je oude iPad nog prima in te zetten is.

Tussen de eerste iPad en de generaties daarna, zit een enorm verschil. De nieuwere iPads hebben een camera en zijn tot nu toe te updaten naar de nieuwste versie van iOS. Om die reden worden veel apps niet voor de eerste iPad uitgebracht. Soms kun je oudere versies van apps downloaden, zodat de iPad 1 toch in te zetten is als bijvoorbeeld mediaspeler voor in de auto. Lees ook: 10 iPad-problemen die je zelf kunt oplossen.

01 Mediaspeler in de auto

Heb je geen draagbare dvd-speler om de kinderen in de auto mee bezig te houden, maar wel een oude iPad? De iPad is prima geschikt om films af te spelen. Een app als AcePlayer kan bijna ieder bestandstype audio en video opslaan en afspelen. En de meeste universele hoofdsteunhouders voor tablets zijn ook geschikt voor de iPad. Wil je ook een oplader voor in de auto aanschaffen, let dan goed op dat hij genoeg vermogen levert. De iPad heeft iets meer spanning nodig dan een iPhone. Als alles is geïnstalleerd, hebben de kinderen urenlang kijkplezier zonder dat je nog met schijfjes hoeft te rommelen.

©PXimport

02 Jailbreaken voor meer functies

Is de garantie van je iPad verstreken en ben je niet bang om software te installeren die niet is goedgekeurd door Apple, dan kun je overwegen je iPad te jailbreaken. Hiermee krijgt je oude iPad veel meer mogelijkheden: naast de Apple App Store krijg je de app Cydia, een soort zwarte markt voor apps. Als iets niet door Apple wordt goedgekeurd, belandt het vaak bij Cydia. Ook kun je na het jailbreaken de iPad tweaken en dingen aanpassen die voorheen nooit mogelijk waren. Zo vind je in Cydia de app Winterboard, waarmee je het standaardthema en alle pictogrammen van de iPad kunt aanpassen. Een app als iFile biedt je een bestandsbrowser en iCaughtU maakt automatisch foto's zodra een verkeerde logincode wordt ingevoerd. Ook zijn er echte illegale apps te vinden, zoals Popcorn Time dat illegale torrents gebruikt om films te streamen.

Het is moeilijk één jailbreakprogramma aan te wijzen, bij elke update van iOS worden weer nieuwe jailbreaktools geschreven. Op het moment van schrijven is TaiG de meest recente tool.

©PXimport

03 Retro-spelcomputer

Wie vroeger urenlang met de joystick achter de beeldbuis vastgeplakt zat, kan zijn jeugd herbeleven op de iPad. Gebruik je iOS 6 of 7, of heb je je iPad gejailbreakt, dan kun je de iPad gebruiken als retro-spelcomputer. Dit wordt mogelijk met een zogeheten emulator. De emulator simuleert in dit geval een oude spelcomputer, zodat de zogenoemde roms (de spellen) afgespeeld kunnen worden op de iPad. Je hoeft niet te klungelen met de aanraakbesturing, want de meeste emulators ondersteunen een Nintendo Wii-afstandsbediening of PlayStation 3-controller. Je kunt ze simpelweg via bluetooth koppelen aan de iPad. Op deze website vind je meer informatie over het emuleren en kun je ook emulators downloaden.

©PXimport

04 Mediacenter voor in huis

De tijd dat we op vrijdagavond bij de videotheek wat films gingen uitzoeken, ligt ver achter ons. Downloaden nam met de komst van het snelle internet de overhand, maar al snel hebben we de gulden middenweg gevonden met on-demand-films en streaming-videodiensten. Streamen is legaal via betaalde diensten als HBO GO, Netflix, UPC Horizon Go (My Prime). In de App Store is van al deze diensten een app te vinden en de iPad is een prima apparaat om lekker vanuit je luie stoel of warme bad (voorzichtig!) een film te kijken. Kijk je liever gezamenlijk op de tv, dan kun je eenvoudig een film naar je Chromecast of Apple TV doorsturen.

Naast films kun je je oude iPad natuurlijk ook voor muziek gebruiken, zo wordt het een complete mediacenter. Naast bekende apps als Spotify en Deezer zijn er nog tientallen muziek-apps.

©PXimport

05 Centrale afstandsbediening

Steeds meer apparaten in huis ondersteunen draadloze besturing. Wat tien jaar geleden nog toekomstmuziek was op het gebied van slimme apparaten, is tegenwoordig in toenemende mate in woningen te vinden. Alles is vanaf één apparaat aan te sturen en een oude iPad is prima in te zetten als centrale afstandsbediening. Het aansturen van slimme apparaten, wordt ook wel 'home automation' genoemd. Zo kun je met de Philips hue-verlichting de kleur van de lampen in huis aanpassen. Ook kun je met je iPad precies zien hoeveel energie je gebruikt en op afstand stopcontacten in- en uitschakelen. Energieleveranciers (bijvoorbeeld Nuon met de E-manager en Eneco met Toon) bieden dit soort apparatuur aan. Heb je een moderne smart-tv? Grote kans dat je hem kunt bedienen via een app op een iPad.

©PXimport

06 iPad in een iBook

Je kunt de iPad natuurlijk in een dock prikken en gebruiken als veredelde typmachine, maar het wordt een stuk leuker in een mooie retro-look. Als je nog een oude Apple iBook Clamshell hebt liggen, kun je echt iets fraais maken. De Japanse blogwebsite Apple NOIR laat tot in detail zien hoe zo'n modificatie is gelukt. Met zo'n dock heb je niet alleen een prachtige retro-look, het apparaat is ook nog eens goed te gebruiken om snel een e-mail te typen of een website te bezoeken. Misschien heb je zelf nog een leuker idee om iets in elkaar te knutselen.

©PXimport

07 Videomonitor of IP-webcam

Een videomonitor kost een hoop geld, maar je kunt er ook je iPad voor gebruiken. Met de app Netcam Studio Mobile kun je de beelden die via je pc met webcam worden uitgezonden constant in de gaten houden. Netcam Studio is de opvolger van het bekende webcam-beveiligingsprogramma webcamXP. Het brengt naast een moderne interface en tal van nieuwe mogelijkheden, ook een app voor de iPad. Het mooiste van alles is dat het gratis is. Zo kun je op de oude iPad zien wie er aan je deur staat, houd je het huis in de gaten als je aan het werk bent of kun je de kleine tijdens zijn of haar middagslaapje zien terwijl je de afwas doet.

©PXimport

08 Fotolijstje

Via de fotolijstfunctie in iOS kon je genieten van je al je mooie herinneringen. Helaas is die functie in iOS 7 komen te vervallen. De eerste iPad (die niet verder gaat dan iOS 5) is dus bijzonder geschikt om als digitaal fotolijstje te gebruiken. Om op de iPad 1 de fotolijst in te stellen, ga je naar Instellingen en open je Fotolijst. Om het te activeren, tik je op het toegangsscherm op het Fotolijstpictogram. Wil je graag een nieuwere iPad inzetten als fotolijstje, zoek dan in de App Store naar 'photo frame'-apps. Er zijn verschillende fotolijstjes te vinden, zelfs apps die foto's uit je Dropbox of Instagram kunnen weergeven. Wij vinden Air Frame erg fijn.

©PXimport

09 Keukenhulpje

De iPad kun je ook ontzettend goed inzetten als keukenhulpje. Er zijn heel veel handige apps te vinden. Zo kun je hem met de app KitchenPad Timer als supergeavanceerde keukenwekker gebruiken en met de app Recept van de dag - 24Kitchen verschillende recepten opzoeken en video's bekijken. Bewaar je liever je eigen recepten, dan kun je waarschijnlijk met app Receptenmaker uit de voeten. Hiermee kun je zelf recepten beheren en importeren van bekende receptensites als Allerhande, Smulweb of 24Kitchen. Ook bestaan er allerlei handige en grappige keukengadgets voor de iPad. Zo vonden we de iSpoon, een pollepel met aan de bovenzijde een stylus. Om de iPad aan de muur te bevestigen of neer te zetten, kun je een vergelijkbaar soort dock gebruiken als genoemd in de vorige paragraaf.

©PXimport

10 Doucheradio

Elektronische apparaten en water gaan meestal niet zo goed samen. Ook de iPad kan natuurlijk niet tegen vocht. Logisch dat je een nieuwe iPad niet in vochtige omgevingen wil gebruiken, maar met de nodige bescherming kun je de oude wel gebruiken als mediacenter voor onder de douche of in bad. Het meest in het oog springende ontwerp, is het douchegordijn van ShowerTunes. Dit douchegordijn heeft ingebouwde speakers en een beschermzak voor de iPad, zodat je lekker vanuit bad films kunt kijken of muziek kunt luisteren tijdens het douchen.

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.