Ongetwijfeld dé highlight van het onlangs verschenen macOS Catalina is Sidecar. Hiermee maak je van je iPad een extra beeldscherm, draadloos en zonder gedoe of het hoeven installeren van extra apps. En het extra scherm is meer dan alleen een monitor!

Normaal gesproken is het niet gebruikelijk dat je voor onderweg een extra monitor meesleept voor bij je MacBook. Niet alleen is het onhandig, ook heb je er altijd een stopcontact voor nodig. Met de komst van macOS Catalina kun je echter je iPad inzetten als extra beeldscherm. De resolutie van Apple's tablet is daarvoor ruim voldoende. Tegelijkertijd biedt de iPad extra mogelijkheden. Ten eerste zorgt de Sidecar-modus zoals de koppeltechniek officieel heet voor dus een uitbreiding van je beeldscherm. Verder krijg je er ook een touchbar bij, ideaal voor als jij een Mac zonder dat onderdeel aan boord hebt. En tot slot kun je het scherm ook als tekentablet gebruiken. Dat werkt helemaal mooi in combinatie met de Apple Pencil, waarmee je dan in elke macOS-fotobewerker of tekenprogramma heel precies kunt werken. Sidecar werkt simpel, maar vereist op je Mac macOS Catalina en op je iPad iPadOS (ofwel iOS 13 voor de iPad). Vervolgens is het zaak om Bluetooth in te schakelen op je iPad. Je ziet dan in macOS op je computer of laptop een nieuw pictogram in de menubalk verschijnen. Het ziet er - meestal - uit als een gestileerd beeldscherm, maar al even vaak is het een liggende iPad. Klik hierop en klik dan in het geopende contextmenu onder Verbind met op iPad (Pro) van... Nadat je scherm even heel kort op zwart flitst zie je nu op je iPad het extra scherm, klaar om te gebruiken!

©PXimport

Rangschikken schermen

Standaard gaat macOS Catalina ervan uit dat je iPad rechts van je computer staat. Is dat bij jou nou net niet het geval, klik dan weer op het Sidecar-pictogram in de menubalk, en dan in het contextmenu op Open beeldschermvoorkeuren. Klik in het daarop geopende venster op de knop Rangschikking en sleep je het iPad-scherm naar de gewenste positie. Je kunt het instellingenvenster vervolgens sluiten. Beweeg je de cursor nu met de muis of trackpad in de richting van je iPad, dan zie je dat die vervolgens daar verschijnt. Vensters zijn eenvoudig naar het iPad-scherm te verslepen. Wat in ieder geval opvalt is dat het - ook draadloos - allemaal ongelooflijk soepel oogt. Geen haperingen, niks. Overigens: loopt het in jouw geval draadloos nou net wat minder soepel (vanwege storende frequenties bijvoorbeeld), dan is ook een kabelverbinding mogelijk.

©PXimport

Sidecar opties

Sidecar biedt een paar opties. Klik hiervoor weer op het Sidecar-pictogram in de menubalk en kies deze keer voor Open Sidecar-voorkeuren. Je kunt nu aangeven of je wel of geen touchbar wilt zien, of wel of geen navigatiekolom. De touchbar is overigens app-gevoelig, ofwel toont afhankelijk van waar je mee bezig bent verschillende opties. En ach ja: reageert jouw touchbar nergens op? Probeer dan eens het volgende: klik in de menubalk op de appel en dan Systeemvoorkeuren. Klik in het geopende venster op Beveiliging en privacy. Vervolgens klik je op Firewall. Als deze is ingeschakeld, klik je op het hangslot en voer je je systeemwachtwoord in of gebruik je de vingerafdruklezer. Klik nu op Firewallopties en schakel de optie Sta automatisch toe dat ingebouwde software inkomende verbindingen ontvangtuit. Mocht het straks nóg niet werken, dan kun je ook de optie daaronder (Sta automatisch toe dat gedownloade ondertekende software inkomende verbindingen ontvangt) uitzetten, maar in principe moet de eerste optie uitzetten volstaan. Grote kans dat het dan wel werkt!

©PXimport

Navigatiekolom

De Navigatiekolom links op het iPad-scherm biedt toegang tot extraatjes als een schermtoetsenbord en speciale toetsen. Ook is er een knop - de onderste om precies te zijn - om vanaf je iPad Sidecar te stoppen. Al die extraatjes kunnen van pas komen als je vanaf de bank je bij bijvoorbeeld aan de tv in de huiskamer gekoppelde MacBook wilt bedienen! Ook zijn ze handig in een ander scenario, namelijk als je gebruik wilt maken van de Pencil om nauwkeurig te tekenen in bijvoorbeeld Photoshop. Dat kan op twee manieren. Ten eerste door simpelweg het Photoshop-venster naar het iPad-scherm te slepen en daarin te werken. Feitelijk is dat de beste manier, ook al omdat dialoogvenster dan op het scherm van je Mac worden getoond en je optimaal gebruik maakt van beide schermen. Tijdens het tekenen zul je zien dat het niet alleen heel nauwkeurig werkt, maar ook dat de drukgevoeligheid van de Pencil beschikbaar is (in ieder geval in Photoshop)! Het maakt dat je geen aparte tekentablet meer nodig hebt. Bovendien voelt het op deze manier werken logischer aan, omdat je direct onder de je pen ziet gebeuren wat je doet. De andere manier is om op het Sidecar-pictogram in de menubalk te klikken en te klikken op de op Synchrone weergave ingebouwd Retina-scherm. Er is ook een synchrone weergave voor het Sidecar-scherm beschikbaar (vaak pas na het overschakelen), maar die zorgt dat de resolutie van je Mac-scherm (tijdelijk) wordt verlaagd naar de iPad-resolutie. Voor tekenen op de iPad werkt dat trouwens prima, maar het levert een wat beroerder ogend geheel op. Het best kun je dus gebruik maken van de allereerste optie: de iPad als extra scherm en vervolgens het Photoshop-venster daarheen slepen.

Het mooie van Sidecar is dat alle opties 'on the fly' werken. Soepel en snel, als ware het een echte externe monitor. Je kunt - als je de navigatie- en touchbalk niet gebruikt trouwens nog wat extra schermruimte creëren door deze simpelweg uit te zetten. Sidecar is zonder meer de meest waardevolle feature van macOS Catalina! Tot slot: om de verbinding met je iPad als extern scherm weer te verbreken klik je op het Sidecar-pictogram in de menubalk, gevolgd door een klik op Verbreek.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?