Voor dit najaar heeft Xiaomi drie telefoons klaargestoomd, namelijk de Xiaomi Mi 10T, 10T Pro en de 10T Lite. De laatstgenoemde smartphone is op dit moment één van de goedkoopste 5G-telefoons van dit moment en een midranger die beschikt over een 120Hz-scherm. De Xiaomi Mi 10T Lite is dan ook het toestel dat we in deze review onder de loep nemen.

Op moment van schrijven is de Xiaomi Mi 10T Lite de eerste smartphone met de Qualcomm Snapdragon 750G-processor. Dit is een octacore-processor, die beschikt over twee kernen die zijn geklokt op 2,22 GHz en zes kernen die zijn geklokt op 1,80 GHz. Hoewel die processor ingebouwde 5G-ondersteuning voor de mmWave-frequenties, is het helaas niet zo dat het toestel beschikt over de nodige antennes. Dat betekent niet dat er géén ondersteuning voor het nieuwe mobiele netwerk is, aangezien je de Xiaomi Mi 10T Lite wel op de in Nederland beschikbare frequenties kunt gebruiken.

Echte 5G is echter voorlopig nog toekomstmuziek. Op moment van schrijven zijn er al wel 5g-netwerken en -abonnementen, maar een echt grote snelheidsverhoging laat nog op zich wachten. Dat komt doordat de benodigde 3,5GHz-band pas in 2022 geveild wordt. Er zit wel verschil in snelheid tussen 4G en de huidige implementatie van 5G, maar heel groot is dat verschil niet. In dat opzicht is het jammer dat de Xiaomi Mi 10T Lite niet meer toekomstbestendig is. Want zodra de nieuwe frequenties er zijn, dan kun je daar dus niet van profiteren met de Mi 10T Lite.

©PXimport

©PXimport

Langzamer geheugen: is dat erg?

Het toestel is uitgerust met 6 GB aan lpdd4x-werkgeheugen. Dat is dus genoeg werkgeheugen, maar wel een langzamere soort. In de praktijk merk je daar gelukkig weinig van. Apps starten snel op, je wisselt gemakkelijk van app naar app en op geen enkel moment komen we irritante vastlopers tegen. Het is een afweging die Xiaomi voor je gemaakt heeft: door gebruik te maken van iets langzamer geheugen, kan de prijs gedrukt worden. Het is aan jou om dat voor lief te nemen.

Hetzelfde geldt overigens voor de opslagruimte. Je hebt de keuze uit 64 of 128 GB aan intern geheugen. Ook dit is een ietwat oudere versie dan de huidige standaard die je veelal in duurdere smartphones aantreft, namelijk respectievelijk UFS 2.1 en 2.2. We rekenen het de smartphone niet aan dat dit het geval is, aangezien het een kwestie is van concessies maken. En dat is verder prima, wanneer je a: niet van plan bent om de hoofdprijs te betalen voor een smartphone en b: je dagelijkse activiteiten eigenlijk helemaal niet de hoogste snelheid vereisen.

©PXimport

Veel smartphonemakers die actief zijn in dit segment besparen op deze manieren geld, dus het is ook helemaal geen vreemde praktijk. Niet elke fabrikant is hier echter helemaal open over en maakt die info niet zonder een zoektocht beschikbaar. Daarom is het fijn om te zien dat je in elk geval bij dit toestel van Xiaomi weet waar je aan begint voordat je hem in huis haalt. Verder heeft de Xiaomi Mi 10T Lite een accu met een vermogen van 4820 mAh, die lekker snel opgeladen wordt met de meegeleverde 33 watt-oplader. Er is geen draadloos laden aanwezig. De accu gaat ongeveer anderhalve dag mee bij normaal gebruik, met de 120Hz-stand geactiveerd.

Lekker groot scherm, met cameragat

De Xiaomi Mi 10T Lite beschikt over een lekker groot lcd-scherm van 6,67 inch, net zoals zijn duurdere broers 10T en 10T Pro. De resolutie is even hoog, namelijk 2400 bij 1080 pixels. Dat zorgt voor een pixeldichtheid van nog net geen 395 pixels per inch (ppi). Meer dan prima voor een lager geprijsd toestel. Meestal wordt gezegd dat alles boven de 400 ppi zorgt voor een scherp en gedetailleerd beeld op smartphoneschermen, dus dat we vijf pixels per inch tekort komen is geen groot probleem. Bovendien komen de kleuren goed uit de verf is en is het contrast ook heel degelijk.

©PXimport

©PXimport

Het scherm heeft wel last van typische lcd-dingen. Zo is er duidelijk een schaduwrand zichtbaar aan de randen van de telefoon. Dat is inherent aan de beeldtechnologie en niets iets wat alleen geldt voor de Mi 10T Lite, maar het blijft wel opvallend. Het 120Hz-scherm is ontzettend vloeiend en maakt korte metten met de schokkerige kwaliteit die 60Hz-scherm afleveren. Het display kan zich overigens automatisch aanpassen aan de type content op het scherm. Video’s in 24 Hz krijgen dan niet meteen kunstmatige beelden ingevoerd, maar kunnen nog steeds bekeken worden in het originele aantal hertz.

Wat een beetje tegenvalt is de maximale helderheid. Die blijft namelijk steken op 450 nits. Nogmaals: voor een budgettelefoon niet slecht, maar voor over het algemeen is het fijn wanneer smartphoneschermen een maximaal aantal nits van 600 over meer hebben. Qua audio mag je dit keer rekenen op stereospeakers waar helder, verstaanbaar geluid uitkomt. Niets om over naar huis te schrijven, maar het wordt in elk geval niet snel kakofonisch.

©PXimport

©PXimport

Vier camera’s achterop

De Xiaomi Mi 10T Lite heeft een ronde cameramodule met maar liefst vier camera’s achterop. Zo is er een 64 megapixel groothoeklens, een 8 megapixel ultragroothoeklens, een 2 megapixel macrocamera (voor foto’s van dichtbij) en een 2 megapixel dieptesensor. De standaardapplicatie voor de camera biedt bovendien een groot aantal functies aan, zoals een Pro-modus en ondersteuning voor high dynamic range, waardoor je dus veel invloed uitoefent op de kwaliteit van de kiekjes. Ook is er nog kunstmatige intelligentie die foto’s automatisch aanpast.

Het verschil in foto’s die je maakt met de AI-stand en HDR-modus aan is behoorlijk. Foto’s zonder die extra’s ogen wat natuurlijker, maar ook een beetje flets. Met beide dingen geactiveerd zie je dat kleuren harder tegen elkaar afsteken en dat bepaalde details er veel beter uitspringen. Andere aspecten, zoals lichtval op objecten (zoals de auto op de foto’s) springen uit de beelden. Dat is echter iets wat je mooi vindt of niet en is dus afhankelijk van je persoonlijke smaak. Het is in elk geval goed om te zien dat de camera’s scherpe, kleurrijke en gedetailleerde foto’s kunnen maken.

©PXimport

©PXimport

Inzoomen, zowel tijdens het fotograferen of daarna, kunnen we dan weer niet aanbevelen. Dan valt op dat de kwaliteit toch wat tegenvalt. En we hebben de camera al zo ingesteld dat hij foto’s maakt in de hoogste kwaliteit. Maar eerlijk is eerlijk: voor dit bedrag zul je niet heel snel beter aantreffen, behalve misschien bij de budgetversies van de Google Pixel- of Sony Xperia-smartphones.

Android 10, MIUI 12

De smartphone draait op Android 10, met daar bovenop de Xiaomi-softwareschil MIUI 12. Hoewel het jammer is dat Android 11 niet meteen meegeleverd wordt, is het ook niet heel vreemd. De upgrade is nog jong en vooral Xiaomi heeft tijd nodig om die eigen te maken. De softwareschil verandert namelijk behoorlijk wat aan het uiterlijk en de interface van Android. Mocht je niet bekend zijn met het werk van de fabrikant, dan kan dit systeem aanvoelen als iets dat niet bij Android in de buurt komt. Dat is niet altijd een voordeel, tenzij je dit natuurlijk prettig vindt werken.

©PXimport

©PXimport

Hoewel het menu van de instellingen anders ingedeeld is en ook het snelle menu, dat je via het thuisscherm naar beneden trekt, anders oogt, biedt de Xiaomi Mi 10T Lite wel gewoon alles wat een Android-telefoon te bieden heeft. Sommige instellingen staan prominenter in beeld, terwijl andere juist meer verborgen zijn. Op zo’n moment is het fijn dat er ook gewoon een zoekfunctie is toegevoegd aan het menu, zodat je bijvoorbeeld heel snel de donkere modus voor het systeem tevoorschijn haalt. Een modus die gelukkig ook gewoon aanwezig is op de Mi 10T Lite.

MIUI 12 doet overigens een paar dingen anders ten opzichte van versie 11. Zo kun je nu gebruikmaken van navigatie op basis van beweging, die met Android 10 geïntroduceerd is, en is er een nieuw uiterlijk. Dus ook voor Xiaomi-gebruikers zal er ongetwijfeld iets tussen zitten wat net even anders werkt, maar het stoort nergens. Het systeem is overzichtelijk en ziet er kleurrijk uit en heeft in de basis ook iets weg van het iOS. Verder zijn er meer privacy-opties beschikbaar, wat in ons boekje altijd een voordeel is. Er worden geen gegevens meer verzameld waar je geen toestemming voor geeft.

Het is helaas niet duidelijk hoeveel Android-upgrades het toestel krijgt. Daarover heeft Xiaomi namelijk niets bekendgemaakt.

©PXimport

Conclusie

Voor minder dan 300 euro kun je een 5G-telefoon in huis halen die er niet slecht uitziet, een stevige bouwkwaliteit heeft, redelijke foto’s (zonder in te zoomen) maakt en een overzichtelijk besturingssysteem heeft. Je bent niet helemaal voorbereid op de toekomst van 5G, omdat er simpelweg antennes ontbreken, je moet misschien leren omgaan met MIUI, en hebt te maken met ietwat verouderde hardware – maar dit zijn geen zaken die echt in de weg staan van een verder prettige smartphone-ervaring. Verder is het fijn om te zien dat er een koptelefoonaansluiting is en dat de vingerafdrukscanner, aan de zijkant, meestal snel werkt.

In hetzelfde segment vind je ook de Poco X3-smartphone, eveneens van Xiaomi afkomstig. Beide telefoons hebben nagenoeg dezelfde specificaties, maar de Poco heeft wel een grotere accu. Vind je dat dus een belangrijk aspect, dan kun je beter voor de X3 gaan. De Mi 10T Lite heeft wel een betere processor en een betere frontcamera.

Mocht je iets meer te besteden hebben, dan kan de OnePlus Nord ook prima dienstdoen als een midranger waar je voorlopig mee vooruit kunt. Dat toestel heeft bovendien een AMOLED-scherm, een snellere processor en een iets hogere pixeldichtheid. Qua accuduur is de Xiaomi hier dan weer de betere optie. Mocht je een nagenoeg kale Android-ervaring belangrijk vinden, dan kom je al gauw uit op een OnePlus of natuurlijk de Pixel-telefoons van Google.

Ons oordeel

7Score

Xiaomi Mi 10T Lite

Adviesprijs vanaf € 279,-
Kleuren Grijs, blauw, roségoud
OS Android 10 (MIUI 12)
Scherm 6,67 inch lcd (2400 x 1080, 120 Hz)
Processor Snapdragon 750G
RAM 6 GB
Opslag 64 of 128 GB
Batterij 4820 mAh
Camera 64, 8, 2 en 2 megapixel (achter), 16 megapixel (voor)
Connectiviteit 4G (LTE), Bluetooth 5.0, wifi, gps, nfc
Formaat 16,5 x 7,7 x 0,90 cm
Gewicht 214,5 gram
Overig Vingerafdrukscanner in de aan- en uitknop
Websitewww.mi.com/nl

Microsoft Gaming-ceo Phil Spencer gaat met pensioen. Daarnaast vertrekt Xbox-directeur Sarah Bond.

Dat hebben verschillende media vernomen, en Spencer zelf heeft het inmiddels ook bevestigd via social media. Daarbij publiceerde IGN ook interne e-mails van Microsoft's ceo Satya Nadella, de te vertrekken Spencer en de nieuwe Microsoft Gaming-ceo Asha Sharma en Matt Booty.

Naar verwachting gaat Spencer, die bijna veertig jaar bij Microsoft werkzaam was, aanstaande maandag met pensioen. Xbox-president Sarah Bond - waarvan voorheen werd gedacht dat ze Spencer uiteindelijk zou vervangen - heeft ontslag genomen. Asha Sharma is op dit moment nog de president van Microsofts CoreAI en gaat dus Microsoft Gaming bestieren. Matt Booty, het hoofd van Xbox Game Studios, wordt gepromoot naar chief content officer en zal nauw samenwerken met Sharma.

"Afgelopen najaar deelde ik met Satya dat ik nadacht over mijn vertrek en het beginnen van het volgende hoofdstuk van mijn leven", zo stelt Spencer in zijn e-mail. "Vanaf dat moment gingen we aan de slag met onze aanpak, met het oog op het behoud van stabiliteit en het versterken van de fundering die we hebben gebouwd. Xbox is altijd meer dan een bedrijf geweest. Het is een levendige gemeenschap bestaande uit spelers, makers en teams die erg veel geven over wat we bouwen en hoe we dat doen. Het verdient een goed doordacht plan voor de toekomst."

"Ik wil Phil bedanken voor zijn uitzonderlijke leiderschap en samenwerking", aldus Nadella in zijn e-mail naar werknemers. "In meer dan 38 jaar bij Microsoft, waaronder 12 jaar aan het hoofd van de gamedivisie, heeft Phil geholpen met het transformeren van wat we doen en hoe we het doen."

De nieuwe Microsoft Gaming-ceo aan het woord

Sharma, de nieuwe ceo van Microsoft Gaming, meldt in haar e-mail: "Mijn eerste taak is simpel: begrijpen hoe dit werkt en het beschermen. Dat begint bij drie verplichtingen. Ten eerste geweldige games - daar begint alles mee. We moeten geweldige games hebben die door onze spelers geliefd worden." Vervolgens vertelt Sharma over het belang van onvergetelijke personages, de macht geven aan ontwikkelstudio's en iconische franchises.

"Ten tweede: de terugkeer van Xbox. We verbinden ons opnieuw aan onze trouwe Xbox-fans en -spelers, die de afgelopen 25 jaar in ons hebben geïnvesteerd, en de ontwikkelaars waar we de uitgebreide universums en ervaringen die onze spelers wereldwijd omarmen mee hebben gebouwd. We zullen onze wortels eren met een vernieuwde inzet voor Xbox, te beginnen bij de console, die heeft gevormd wie we zijn." Sharma benadrukt daarbij dat games tegenwoordig op meerdere apparaten te vinden zijn, en spreekt uit dat Microsoft zich niet wil limiteren aan één apparaat. "Terwijl we uitbreiden op pc, mobiel en cloud, moet Xbox naadloos, onmiddellijk en waardig voor de gemeenschappen die we serveren voelen."

Het derde punt van Sharma is "de toekomst van spelen. We nemen de heruitvinding van spelen waar. Daarom zullen we investeren in nieuwe zakenmodellen en nieuwe manieren om te spelen door gebruik te maken van wat we al hebben: iconische teams, personages en werelden waar mensen van houden. Maar we zullen die werelden niet behandelen als statische IP om uit te melken en geld uit te onttrekken. We bouwen een gedeeld platform en gereedschappen die ontwikkelaars en spelers de macht geven om hun eigen verhalen te creëren en delen."

Over Spencer, Bond en de staat van Xbox

Phil Spencer werd in 2014 hoofd van Xbox, toen hij de opdracht had Xbox One van een gebrekkige release het jaar ervoor te redden. Tijdens die consolegeneratie werd onder andere het populaire Xbox Game Pass gelanceerd. Onder zijn leiding werden ook aankopen als Bethesda en Activision Blizzard gedaan, bekend van gamefranchises als The Elder Scrolls, Fallout en Call of Duty.

Bond ging in 2017 aan de slag na haar werk bij T-Mobile. Na haar rol als vicepresident van gameontwikkeling en ecosysteem bij Microsoft werd ze in 2022 de directeur van Xbox.

De laatste jaren is Xbox flink aan het veranderen. Sinds enkele jaren komen de spellen van Xbox-ontwikkelaar zelfs vaak ook op andere platforms uit - bijvoorbeeld op PlayStation 5 en Nintendo Switch. Tegelijkertijd loopt de verkoop van de huidige Xbox Series X en S-consoles flink terug. Microsoft heeft eerder laten weten aan een nieuwe console te werken, die de grenzen tussen consoles en pc moet vervagen. Voor zover bekend wordt dit een apparaat die in feite pc-games af gaat spelen, alsmede Xbox-games, en waarop verschillende digitale pc-winkels bereikbaar zullen zijn - en dus niet alleen die van Microsoft zelf.

Het vertrek van twee belangrijke kopstukken binnen Microsofts gamedivisie is opvallend, zeker in combinatie met het feit dat de gametak van het bedrijf in een transitieperiode zit.

Toen je je laptop kocht, keek je waarschijnlijk vooral naar de processor, de grafische chip en hoeveel GB werkgeheugen erin zit. Of dat werkgeheugen DDR4 of DDR5 is, is voor de meeste mensen geen doorslaggevende factor. Toch is het wel handig om te weten wat de verschillen zijn tussen DDR4, dat je vooral in oudere laptops tegenkomt, en DDR5, dat bij nieuwe modellen meestal de standaard is. DDR5 kan per seconde meer data verwerken dan DDR4. Wat dat verschil betekent en wanneer extra gigabytes meer opleveren dan de stap naar DDR5, lees je in dit artikel.

De techniek achter DDR4 en DDR5

Het grootste verschil tussen DDR4 en DDR5 zit in de datasnelheid en bandbreedte. Zie het als een digitale weg: DDR4 is een prima route waar het verkeer netjes doorrijdt, DDR5 is een bredere snelweg waar per seconde meer data overheen kan. Daardoor hoeft de processor bij zware taken waarbij veel data heen en weer gaat (denk bijvoorbeeld aan videobewerking) minder vaak te wachten op nieuwe informatie. Let wel: die extra 'rijstroken' leveren pas winst op als je processor, grafische chip en software er ook echt gebruik van maken. Bij lichte taken, zoals browsen en tekstverwerken, is werkgeheugenbandbreedte zelden de bottleneck. Gaat dat langzaam, dan heeft dat eerder te maken met de processor, opslag, of de browser.

DDR5 kan ook helpen met het energieverbruik, omdat het op een lagere spanning werkt: 1,1 volt in plaats van 1,2 volt bij DDR4. In een laptop kan dat iets schelen, al hangt het effect af van wat je doet en hoe de rest van het systeem is opgebouwd. Daarnaast zit bij DDR5 een deel van de stroomregeling op de geheugenmodule zelf. Dat kan de stroomvoorziening stabieler maken, maar het maakt de module ook wat complexer om te produceren.

Wat biedt DDR5 in de praktijk?

DDR5 komt vooral tot zijn recht bij taken die veel werkgeheugenbandbreedte vragen, zoals 8K videobewerking of complexe simulaties. Daarbij blijft de processor (en soms de GPU) meestal de doorslaggevende factor: die bepaalt of je systeem zo'n klus überhaupt vlot aankan. DDR5 kan helpen om wachttijd te verminderen, maar het maakt een trage CPU niet ineens snel. Een ander voordeel is dat je per module hoge capaciteiten kunt halen. Voor zware desktop-werkstations zijn systemen met 256 GB aan werkgeheugen inmiddels realiteit. Bij laptops ligt die grens doorgaans lager, vaak rond de 128 GB, omdat ze meestal minder geheugenslots hebben. Bovendien is het werkgeheugen bij veel modellen vastgesoldeerd, waardoor je later niet kunt uitbreiden.

©Batorskaya Larisa

DDR5 voor gamers: nodig of niet?

Voor gamers blijft het voordeel van DDR5 vaak beperkt. In veel games gaat het om een klein verschil, en op 1440p of 4K zie je dat meestal nog minder terug omdat je dan eerder tegen de grens van de videokaart aanloopt dan tegen die van het werkgeheugen. Ook hier geldt: de keuze voor CPU en vooral GPU bepaalt je gameprestaties veel sterker dan de stap van DDR4 naar DDR5. Dat verschil tussen DDR4 en DDR5 is onderzocht in een vergelijkingstest van de gezaghebbende site Tom's Hardware. Daarbij ging het bijvoorbeeld om 3% verschil in gameprestaties in Assassin's Creed Valhalla, 2% in Far Cry 6, Tom Clancy's Ghost Recon Breakpoint, Watch Dogs: Legion en Borderlands 3, en 1% in Shadow of the Tomb Raider en Wolfenstein: Youngblood.

©Crystal Dynamics

Is een laptop met DDR4 nog goed genoeg?

Ja, voor de meeste Nederlanders is een laptop met DDR4 nog steeds goed genoeg. Gebruik je hem vooral voor internetten, Netflix kijken, Microsoft Office en af en toe een simpele fotobewerking, dan merk je in de praktijk nauwelijks verschil tussen DDR4 en DDR5. Bij laptops is DDR4 of DDR5 bovendien vaak geen losse keuze: het hangt samen met de generatie processor die in het model zit.

DDR5 kan wel voordeel geven bij zwaardere taken waarbij de computer grote hoeveelheden data tegelijk moet verwerken, maar dat wordt pas echt interessant als je met zware programma's werkt, of als je games zo soepel mogelijk wilt laten lopen - ervan uitgaande dat je CPU en GPU die werklast ook aankunnen. Denk aan situaties waarin je merkt dat je laptop moeite heeft om alles bij te houden, ook al staat de beeldkwaliteit niet eens extreem hoog. In veel situaties blijft het verschil klein. Belangrijker is vaak de hoeveelheid werkgeheugen: 16 GB voelt meestal merkbaar fijner dan 8 GB, ongeacht of het DDR4 of DDR5 is.

DDR4 is niet meer vanzelfsprekend goedkoop

Lange tijd was DDR4 de slimme, goedkope keuze als je vooral op de prijs lette: het verschil met DDR5 was groot. Door de huidige tekorten klopt dat beeld minder. DDR4-geheugen is flink duurder geworden; in sommige gevallen is de prijs zelfs meer dan verdubbeld. DDR5 is ook duurder geworden, maar omdat de productie van DDR4 wordt afgebouwd, kan DDR4 relatief harder in prijs oplopen. Daardoor ligt DDR4 in veel gevallen dichter tegen DDR5 aan dan je zou verwachten. Wie nu een nieuw systeem koopt, is met DDR4 vaak nog steeds het minst kwijt, alleen is 'goedkoop' bij werkgeheugen momenteel een rekbaar begrip.

©ronstik

Upgraden: wat wel en niet kan

DDR4 en DDR5 zijn nooit onderling uitwisselbaar, ook niet in een desktop. De inkeping zit op een andere plek en het platform moet het juiste type werkgeheugen ondersteunen. Je kunt dus geen DDR5 plaatsen in een systeem dat voor DDR4 is gemaakt, en andersom ook niet.

Bij laptops betekent dit meestal dat als je wilt overstappen op DDR5 je een nieuwe laptop zult moeten kopen. Veel laptops hebben namelijk geen uitbreidbaar werkgeheugen meer: de geheugenchips zitten voor ruimte- en kostenbesparing op het moederbord gesoldeerd, en bij sommige ontwerpen zelfs in hetzelfde pakket als de processor. Dan kun je later niets meer bijprikken. Dat is ook precies waarom DDR4 vs DDR5 bij laptops zelden de hoofdvraag is: je kiest een model, en daar hoort dit type geheugen bij.

Bij een desktop heb je vaak meer speelruimte, maar ook daar is het geen kwestie van alleen de geheugenmodules wisselen. Wil je van DDR4 naar DDR5, dan heb je een moederbord nodig dat DDR5 ondersteunt, en vaak ook een processor die bij dat moederbord past. Heb je vooral te weinig werkgeheugen (bijvoorbeeld 8 of 16 GB) en merk je dat je pc daardoor traag wordt, dan is extra DDR4 bijplaatsen meestal de goedkoopste verbetering. Pas als je toch al toe bent aan een grotere upgrade van je pc, wordt de stap naar DDR5 logisch.

Wanneer moet je echt upgraden?

Echt upgraden is pas zinvol als je merkt dat je huidige machine niet meer probleemloos werkt bij zware klussen zoals grote fotobestanden bewerken, video's monteren of veel dingen tegelijk doen. Heb je nu een laptop met 16 GB of 32 GB DDR4 die nog vlot werkt? Blijf die dan vooral gebruiken zolang de prijzen zo hoog liggen. Twijfel je, kijk dan eerst wat de oorzaak van de mindere prestaties is: zit je werkgeheugen tegen zijn limiet, of zijn het vooral je processor of GPU die de klus niet bijbenen?

Zo controleer je of je extra RAM nodig hebt

Voordat je besluit om een flinke investering te doen in een nieuw systeem of extra geheugen, is het slim om te kijken hoe je huidige computer presteert onder druk. Je kunt dit eenvoudig zelf testen op zowel Windows als Mac.

Windows

Open eerst de programma's die je normaal gesproken tegelijk gebruikt, zoals je browser met veel tabbladen, Word en een videocall. Druk daarna op Ctrl + Shift + Esc om Taakbeheer te openen. Ga naar het tabblad Prestaties en klik op Geheugen. Kijk vervolgens naar de grafiek en het percentage dat in gebruik is: blijft dat langere tijd rond de 80 tot 90 procent hangen terwijl je gewoon je dagelijkse werk doet, dan zit je tegen de grens van je werkgeheugen aan. Dat merk je vaak aan kleine haperingen, zoals tabbladen die trager laden of apps die later reageren. Zie je tegelijk dat je pc veel met de schijf bezig is, bijvoorbeeld omdat programma's ineens langzamer worden terwijl je opslaglampje blijft knipperen, dan is de kans groot dat Windows tijdelijk data op de SSD parkeert omdat het werkgeheugen volloopt.

Apple

Open je gebruikelijke programma's en druk daarna op Command + Spatiebalk. Typ Activiteitenweergave en druk op enter. Klik bovenin op het tabblad Geheugen en kijk onderaan naar de grafiek bij Geheugendruk. Is die groen, dan is er niets aan de hand. Wordt de grafiek geel of rood, dan heeft je Mac meer geheugen nodig om alles vlot te blijven draaien. Let ook op Gebruikte swap: als dat oploopt tot meerdere gigabytes, dan is je werkgeheugen in de praktijk te krap.