De tabletmarkt is niet meer wat het geweest is. Samsung, Apple en Huawei doen nog wel eens een duit in het zakje met interessante tablets. Maar Huawei is inmiddels afgevallen door externe problemen, waardoor je eigenlijk alleen Samsung en Apple overhoudt. De Samsung Galaxy Tab S7 Plus heeft dus weinig concurrentie, maar dat is er niet aan af te zien.

Je zou kunnen stellen dat de tablets van Samsung meer op een iPad zijn gaan lijken. Maar je kunt er ook van maken dat tablets in het algemeen, zeker in de high-end markt, op elkaar zijn gaan lijken. Dat doet niets af van het solide ontwerp en de dito behuizing van de Samsung Galaxy Tab S7 Plus. Het apparaat voelt heel stevig, maar ook relatief zwaar aan. Wanneer je hem voor langere tijd vasthoudt, omdat je een video kijkt, dan kan dat zwaar zijn voor je vingers of handen.

Bovendien helpen de steeds dunner wordende schermranden ook niet in dit geval. Het oogt echt prima wanneer je er op werkt met een optioneel en los verkrijgbaar toetsenbord. Maar wanneer je de tablet vasthoudt, zit je al gauw met je duim op het scherm. Met de gevolgen van dien: de video-interface komt in beeld, de cursor verschuift, noem maar op. Het is een kleine smet op een goede gebruikservaring, maar wel eentje waar we ook in de toekomst niet van af komen.

©PXimport

High-end specificaties

De Samsung Galaxy Tab S7 Plus is natuurlijk meer dan zijn strakke en moderne vormgeving. Onder de motorkap komen we namelijk specs tegen die gelijk zijn aan moderne smartphones. Wat dacht je van de razendsnelle en zeer capabele Qualcomm Snapdragon 865+ en 6 tot 8 GB aan werkgeheugen? Dit levert een bijzonder snel systeem op, een dat op het gebied van Android-tablets ongeëvenaard is. Dat kan haast ook niet anders, met het gebrek aan concurrentie, maar dan nog is daar wat voor te zeggen. Het weerhoudt Samsung er niet van toch alles uit de kast te halen.

Verder wordt de Samsung Galaxy Tab S7 Plus geleverd met 128 tot 256 GB aan interne opslagruimte en is er micro-sd-kaartondersteuning tot 1 TB. Dat moet voor de meeste gebruikers genoeg ruimte zijn, zeker nu er steeds meer gebruikgemaakt wordt van clouddiensten. De accu heeft een vermogen van 10.090 mAh. In vergelijking met de Galaxy Tab S6 zien we onder de motorkap weinig verschillen: de processor is sneller en de accu heeft (flink wat) meer vermogen.

Je kunt de tablet niet draadloos opladen. Wel kun je een ontzettend snelle 45W-oplader gebruiken, die werkt met de usb-c-poort op de tablet. Aangezien je minimaal 899 euro voor dit ding betaalt, is het toch jammer om te zien dat er geen draadloos laden is. We begrijpen het ergens ook wel, aangezien opladen via de kabel een stuk sneller gaat en het anders lang duurt voordat die grote accu helemaal vol is. Maar toch: de optie hebben heeft meerwaarde.

©PXimport

Groot amoled-scherm op 120 Hz

Het grote paradepaardje dit keer is het scherm. Het display is namelijk 12,4 inch groot en beschikt over een resolutie van 2800 bij 1752 pixels. Dat levert een pixeldichtheid op van 266 pixels per inch. Dat is een lager aantal dan bij de Tab S6 (287 ppi), ondanks het feit dat de resolutie daar lager is. Het komt natuurlijk door het grote scherm en het feit dat de resolutie niet ontzettend veel hoger is dan bij zijn voorganger (10,5 inch en een resolutie van 2560 bij 1600 pixels).

Het zit de Samsung Galaxy Tab S7 Plus echter geen strobreed in de weg. Bovendien zijn dit niet de belangrijkste specs. Het scherm heeft namelijk een verversingssnelheid van 120 hertz. Dat levert ontzettend soepele beelden op. De interface schokt nergens en video’s en videogames zien er soepeler uit dan ooit op een Samsung-tablet. Natuurlijk moeten apps en diensten zo’n verversingssnelheid wel ondersteunen, maar als je ze hebt gevonden is het een streling voor het oog.

Een ander groot voordeel is de HDR10+-ondersteuning, maar de maximale helderheid is daar dan weer te laag voor om er echt alles uit te halen. Hoewel tablets gemiddeld een aantal nits van 450 hebben en de Tab S7 Plus daar boven zit met 520, is het niet ontzettend helder. HDR-content kan daardoor donker zijn. Ook fel zonlicht werkt de tablet tegen. Vooral wanneer je naar donkere beelden kijkt in een lichte omgeving zie je vaker je reflectie dan wat er gebeurt.

©PXimport

Nieuwe versie van OneUI

De tablet draait op Android 10 en heeft, op moment van schrijven, de beveiligingspatch van 1 juli. Dat is prima dus, al is het nog even afwachten of die patch elke maand verschijnt. De tablet kan in elk geval rekenen op twee jaar aan (Android-)updates. Over Android heen zit softwareschil OneUI, ditmaal versie 2.5.

De veranderingen zijn niet zo groot als destijds met 2.1, maar er zijn wel noemenswaardige verschillen. Zo kun je nu ook de navigatie op basis van bewegingen combineren met third-party launchers, zoals bijvoorbeeld de populaire Nova Launcher. Verder zijn er nog wat toevoegingen voor de standaardcamera doorgevoerd, waardoor je nu sneller je foto’s kunt maken. Ook zijn er meer opties voor de Pro-modus.

Verder is het de interface zoals je hem gewend bent. Het is geen kale Android-ervaring, maar hij komt er wel bij in de buurt. De menu’s zijn overzichtelijk en opgeruimd. Ook ben je minder op Bixby aangewezen. Je kunt de assistent oproepen door bijvoorbeeld de powerknop ingedrukt te houden, maar je kunt ook instellen dat je dan het menu voor energieopties te zien krijgt.

©PXimport

Het blijft jammer om te zien dat Samsung heel veel standaardapplicaties levert, die in veel gevallen niet te verwijderen of uit te schakelen zijn.

Camera en overige aspecten

Dan hebben we bijvoorbeeld nog de vingerafdrukscanner die in het scherm verwerkt zit (in tegenstelling tot de Galaxy Tab S7, waar de scanner in de knop aan de zijkant zit). De scanner werkt snel en accuraat en doet wat het moet doen, zonder al te veel vertraging. Soms gaat het nog wel eens mis (als er direct zonlicht op schijnt of wanneer je vingers nat zijn), maar daar hebben high-end smartphones ook nog steeds last van.

De frontcamera is er één van 8-megapixel. Die levert op zich heldere beelden op. Kleuren komen goed naar voren, maar details vallen al snel weg in de wat donkere delen van de foto. Daarnaast is het van belang dat je een lichtbron, zoals een raam, uit beeld houdt, aangezien dat plekje dan weer overbelicht gepresenteerd wordt. Ben je er echter mee aan het videobellen of iets dergelijks, dan houd je al standaard rekening met dat soort dingen. Dan is de kwaliteit redelijk goed.

©PXimport

De camera’s op de achterkant houden beter rekening met zo’n lichtbron, waardoor dat onderdeel dus ook mooier in beeld verschijnt. De leuren hier zijn dan weer erg donker te noemen. Gelukkig zijn de beelden wel scherp en komen we weinig korrelvorming tegen. Je kunt nog wat spelen met filters, maar die vormen geen oplossing voor de problemen. De Pro-modus biedt hier meer uitkomst, maar verwacht geen topresultaten. De groothoekcamera maakt foto’s in lagere kwaliteit, laat wel artefacten zien en heeft een vervorming aan de zijkanten; gebruik die modus dus alleen in de omgevingen met natuurlijk licht, zonder objecten aan de zijkanten.

Laten we ook niet de vier speakers aan boord vergeten. Wanneer je de tablet horizontaal vasthoudt, dan zitten die speakers aan de zijkant. Er komt heel helder en mooi geluid uit en we merkten zelfs dat de ondersteuning voor Dolby Atmos (met ruimtelijk geluid) goed z’n best deed. Maar de speakers zitten op een plek waar je handen vaak ook zitten (en anders je buik wel), waardoor het geluid vaak weggemoffeld wordt. En dat gaat dan weer ten koste van de kwaliteit.

©PXimport

Samsung Galaxy Tab S7 Plus – conclusie

Laten we wel wezen: tenminste 899 euro betalen voor een tablet is gewoon een hoop geld. Maar als je een goede Android-tablet wil met een stylus (de S Pen wordt meegeleverd en werkt perfect), goede software-ondersteuning, de mogelijkheid het apparaat aan een beeldscherm te koppelen (middels DeX) en toetsenbordondersteuning, dan ontkom je niet aan Samsung.

Samsung heeft laten zien dat het gebrek aan concurrentie geen beperkende factor hoeft te zijn in het uitbrengen van een ongeëvenaarde Android-tablet. Maar of consumenten bereid zijn te betalen voor interne specs die een minimale upgrade gekregen hebben en voor het scherm waar nu nog weinig ondersteuning voor is, is nog maar de vraag. Ja, het oogt allemaal prachtig, de software is razendsnel en het scherm is van hoge kwaliteit – maar als je niet het onderste uit de kan kunt halen met zo’n duur product, dan heb je weinig redenen om dit specifieke model in huis te halen.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.