De tabletmarkt is niet meer wat het geweest is. Samsung, Apple en Huawei doen nog wel eens een duit in het zakje met interessante tablets. Maar Huawei is inmiddels afgevallen door externe problemen, waardoor je eigenlijk alleen Samsung en Apple overhoudt. De Samsung Galaxy Tab S7 Plus heeft dus weinig concurrentie, maar dat is er niet aan af te zien.

Je zou kunnen stellen dat de tablets van Samsung meer op een iPad zijn gaan lijken. Maar je kunt er ook van maken dat tablets in het algemeen, zeker in de high-end markt, op elkaar zijn gaan lijken. Dat doet niets af van het solide ontwerp en de dito behuizing van de Samsung Galaxy Tab S7 Plus. Het apparaat voelt heel stevig, maar ook relatief zwaar aan. Wanneer je hem voor langere tijd vasthoudt, omdat je een video kijkt, dan kan dat zwaar zijn voor je vingers of handen.

Bovendien helpen de steeds dunner wordende schermranden ook niet in dit geval. Het oogt echt prima wanneer je er op werkt met een optioneel en los verkrijgbaar toetsenbord. Maar wanneer je de tablet vasthoudt, zit je al gauw met je duim op het scherm. Met de gevolgen van dien: de video-interface komt in beeld, de cursor verschuift, noem maar op. Het is een kleine smet op een goede gebruikservaring, maar wel eentje waar we ook in de toekomst niet van af komen.

©PXimport

High-end specificaties

De Samsung Galaxy Tab S7 Plus is natuurlijk meer dan zijn strakke en moderne vormgeving. Onder de motorkap komen we namelijk specs tegen die gelijk zijn aan moderne smartphones. Wat dacht je van de razendsnelle en zeer capabele Qualcomm Snapdragon 865+ en 6 tot 8 GB aan werkgeheugen? Dit levert een bijzonder snel systeem op, een dat op het gebied van Android-tablets ongeëvenaard is. Dat kan haast ook niet anders, met het gebrek aan concurrentie, maar dan nog is daar wat voor te zeggen. Het weerhoudt Samsung er niet van toch alles uit de kast te halen.

Verder wordt de Samsung Galaxy Tab S7 Plus geleverd met 128 tot 256 GB aan interne opslagruimte en is er micro-sd-kaartondersteuning tot 1 TB. Dat moet voor de meeste gebruikers genoeg ruimte zijn, zeker nu er steeds meer gebruikgemaakt wordt van clouddiensten. De accu heeft een vermogen van 10.090 mAh. In vergelijking met de Galaxy Tab S6 zien we onder de motorkap weinig verschillen: de processor is sneller en de accu heeft (flink wat) meer vermogen.

Je kunt de tablet niet draadloos opladen. Wel kun je een ontzettend snelle 45W-oplader gebruiken, die werkt met de usb-c-poort op de tablet. Aangezien je minimaal 899 euro voor dit ding betaalt, is het toch jammer om te zien dat er geen draadloos laden is. We begrijpen het ergens ook wel, aangezien opladen via de kabel een stuk sneller gaat en het anders lang duurt voordat die grote accu helemaal vol is. Maar toch: de optie hebben heeft meerwaarde.

©PXimport

Groot amoled-scherm op 120 Hz

Het grote paradepaardje dit keer is het scherm. Het display is namelijk 12,4 inch groot en beschikt over een resolutie van 2800 bij 1752 pixels. Dat levert een pixeldichtheid op van 266 pixels per inch. Dat is een lager aantal dan bij de Tab S6 (287 ppi), ondanks het feit dat de resolutie daar lager is. Het komt natuurlijk door het grote scherm en het feit dat de resolutie niet ontzettend veel hoger is dan bij zijn voorganger (10,5 inch en een resolutie van 2560 bij 1600 pixels).

Het zit de Samsung Galaxy Tab S7 Plus echter geen strobreed in de weg. Bovendien zijn dit niet de belangrijkste specs. Het scherm heeft namelijk een verversingssnelheid van 120 hertz. Dat levert ontzettend soepele beelden op. De interface schokt nergens en video’s en videogames zien er soepeler uit dan ooit op een Samsung-tablet. Natuurlijk moeten apps en diensten zo’n verversingssnelheid wel ondersteunen, maar als je ze hebt gevonden is het een streling voor het oog.

Een ander groot voordeel is de HDR10+-ondersteuning, maar de maximale helderheid is daar dan weer te laag voor om er echt alles uit te halen. Hoewel tablets gemiddeld een aantal nits van 450 hebben en de Tab S7 Plus daar boven zit met 520, is het niet ontzettend helder. HDR-content kan daardoor donker zijn. Ook fel zonlicht werkt de tablet tegen. Vooral wanneer je naar donkere beelden kijkt in een lichte omgeving zie je vaker je reflectie dan wat er gebeurt.

©PXimport

Nieuwe versie van OneUI

De tablet draait op Android 10 en heeft, op moment van schrijven, de beveiligingspatch van 1 juli. Dat is prima dus, al is het nog even afwachten of die patch elke maand verschijnt. De tablet kan in elk geval rekenen op twee jaar aan (Android-)updates. Over Android heen zit softwareschil OneUI, ditmaal versie 2.5.

De veranderingen zijn niet zo groot als destijds met 2.1, maar er zijn wel noemenswaardige verschillen. Zo kun je nu ook de navigatie op basis van bewegingen combineren met third-party launchers, zoals bijvoorbeeld de populaire Nova Launcher. Verder zijn er nog wat toevoegingen voor de standaardcamera doorgevoerd, waardoor je nu sneller je foto’s kunt maken. Ook zijn er meer opties voor de Pro-modus.

Verder is het de interface zoals je hem gewend bent. Het is geen kale Android-ervaring, maar hij komt er wel bij in de buurt. De menu’s zijn overzichtelijk en opgeruimd. Ook ben je minder op Bixby aangewezen. Je kunt de assistent oproepen door bijvoorbeeld de powerknop ingedrukt te houden, maar je kunt ook instellen dat je dan het menu voor energieopties te zien krijgt.

©PXimport

Het blijft jammer om te zien dat Samsung heel veel standaardapplicaties levert, die in veel gevallen niet te verwijderen of uit te schakelen zijn.

Camera en overige aspecten

Dan hebben we bijvoorbeeld nog de vingerafdrukscanner die in het scherm verwerkt zit (in tegenstelling tot de Galaxy Tab S7, waar de scanner in de knop aan de zijkant zit). De scanner werkt snel en accuraat en doet wat het moet doen, zonder al te veel vertraging. Soms gaat het nog wel eens mis (als er direct zonlicht op schijnt of wanneer je vingers nat zijn), maar daar hebben high-end smartphones ook nog steeds last van.

De frontcamera is er één van 8-megapixel. Die levert op zich heldere beelden op. Kleuren komen goed naar voren, maar details vallen al snel weg in de wat donkere delen van de foto. Daarnaast is het van belang dat je een lichtbron, zoals een raam, uit beeld houdt, aangezien dat plekje dan weer overbelicht gepresenteerd wordt. Ben je er echter mee aan het videobellen of iets dergelijks, dan houd je al standaard rekening met dat soort dingen. Dan is de kwaliteit redelijk goed.

©PXimport

De camera’s op de achterkant houden beter rekening met zo’n lichtbron, waardoor dat onderdeel dus ook mooier in beeld verschijnt. De leuren hier zijn dan weer erg donker te noemen. Gelukkig zijn de beelden wel scherp en komen we weinig korrelvorming tegen. Je kunt nog wat spelen met filters, maar die vormen geen oplossing voor de problemen. De Pro-modus biedt hier meer uitkomst, maar verwacht geen topresultaten. De groothoekcamera maakt foto’s in lagere kwaliteit, laat wel artefacten zien en heeft een vervorming aan de zijkanten; gebruik die modus dus alleen in de omgevingen met natuurlijk licht, zonder objecten aan de zijkanten.

Laten we ook niet de vier speakers aan boord vergeten. Wanneer je de tablet horizontaal vasthoudt, dan zitten die speakers aan de zijkant. Er komt heel helder en mooi geluid uit en we merkten zelfs dat de ondersteuning voor Dolby Atmos (met ruimtelijk geluid) goed z’n best deed. Maar de speakers zitten op een plek waar je handen vaak ook zitten (en anders je buik wel), waardoor het geluid vaak weggemoffeld wordt. En dat gaat dan weer ten koste van de kwaliteit.

©PXimport

Samsung Galaxy Tab S7 Plus – conclusie

Laten we wel wezen: tenminste 899 euro betalen voor een tablet is gewoon een hoop geld. Maar als je een goede Android-tablet wil met een stylus (de S Pen wordt meegeleverd en werkt perfect), goede software-ondersteuning, de mogelijkheid het apparaat aan een beeldscherm te koppelen (middels DeX) en toetsenbordondersteuning, dan ontkom je niet aan Samsung.

Samsung heeft laten zien dat het gebrek aan concurrentie geen beperkende factor hoeft te zijn in het uitbrengen van een ongeëvenaarde Android-tablet. Maar of consumenten bereid zijn te betalen voor interne specs die een minimale upgrade gekregen hebben en voor het scherm waar nu nog weinig ondersteuning voor is, is nog maar de vraag. Ja, het oogt allemaal prachtig, de software is razendsnel en het scherm is van hoge kwaliteit – maar als je niet het onderste uit de kan kunt halen met zo’n duur product, dan heb je weinig redenen om dit specifieke model in huis te halen.

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.