De tabletmarkt is niet meer wat het geweest is. Samsung, Apple en Huawei doen nog wel eens een duit in het zakje met interessante tablets. Maar Huawei is inmiddels afgevallen door externe problemen, waardoor je eigenlijk alleen Samsung en Apple overhoudt. De Samsung Galaxy Tab S7 Plus heeft dus weinig concurrentie, maar dat is er niet aan af te zien.

Je zou kunnen stellen dat de tablets van Samsung meer op een iPad zijn gaan lijken. Maar je kunt er ook van maken dat tablets in het algemeen, zeker in de high-end markt, op elkaar zijn gaan lijken. Dat doet niets af van het solide ontwerp en de dito behuizing van de Samsung Galaxy Tab S7 Plus. Het apparaat voelt heel stevig, maar ook relatief zwaar aan. Wanneer je hem voor langere tijd vasthoudt, omdat je een video kijkt, dan kan dat zwaar zijn voor je vingers of handen.

Bovendien helpen de steeds dunner wordende schermranden ook niet in dit geval. Het oogt echt prima wanneer je er op werkt met een optioneel en los verkrijgbaar toetsenbord. Maar wanneer je de tablet vasthoudt, zit je al gauw met je duim op het scherm. Met de gevolgen van dien: de video-interface komt in beeld, de cursor verschuift, noem maar op. Het is een kleine smet op een goede gebruikservaring, maar wel eentje waar we ook in de toekomst niet van af komen.

©PXimport

High-end specificaties

De Samsung Galaxy Tab S7 Plus is natuurlijk meer dan zijn strakke en moderne vormgeving. Onder de motorkap komen we namelijk specs tegen die gelijk zijn aan moderne smartphones. Wat dacht je van de razendsnelle en zeer capabele Qualcomm Snapdragon 865+ en 6 tot 8 GB aan werkgeheugen? Dit levert een bijzonder snel systeem op, een dat op het gebied van Android-tablets ongeëvenaard is. Dat kan haast ook niet anders, met het gebrek aan concurrentie, maar dan nog is daar wat voor te zeggen. Het weerhoudt Samsung er niet van toch alles uit de kast te halen.

Verder wordt de Samsung Galaxy Tab S7 Plus geleverd met 128 tot 256 GB aan interne opslagruimte en is er micro-sd-kaartondersteuning tot 1 TB. Dat moet voor de meeste gebruikers genoeg ruimte zijn, zeker nu er steeds meer gebruikgemaakt wordt van clouddiensten. De accu heeft een vermogen van 10.090 mAh. In vergelijking met de Galaxy Tab S6 zien we onder de motorkap weinig verschillen: de processor is sneller en de accu heeft (flink wat) meer vermogen.

Je kunt de tablet niet draadloos opladen. Wel kun je een ontzettend snelle 45W-oplader gebruiken, die werkt met de usb-c-poort op de tablet. Aangezien je minimaal 899 euro voor dit ding betaalt, is het toch jammer om te zien dat er geen draadloos laden is. We begrijpen het ergens ook wel, aangezien opladen via de kabel een stuk sneller gaat en het anders lang duurt voordat die grote accu helemaal vol is. Maar toch: de optie hebben heeft meerwaarde.

©PXimport

Groot amoled-scherm op 120 Hz

Het grote paradepaardje dit keer is het scherm. Het display is namelijk 12,4 inch groot en beschikt over een resolutie van 2800 bij 1752 pixels. Dat levert een pixeldichtheid op van 266 pixels per inch. Dat is een lager aantal dan bij de Tab S6 (287 ppi), ondanks het feit dat de resolutie daar lager is. Het komt natuurlijk door het grote scherm en het feit dat de resolutie niet ontzettend veel hoger is dan bij zijn voorganger (10,5 inch en een resolutie van 2560 bij 1600 pixels).

Het zit de Samsung Galaxy Tab S7 Plus echter geen strobreed in de weg. Bovendien zijn dit niet de belangrijkste specs. Het scherm heeft namelijk een verversingssnelheid van 120 hertz. Dat levert ontzettend soepele beelden op. De interface schokt nergens en video’s en videogames zien er soepeler uit dan ooit op een Samsung-tablet. Natuurlijk moeten apps en diensten zo’n verversingssnelheid wel ondersteunen, maar als je ze hebt gevonden is het een streling voor het oog.

Een ander groot voordeel is de HDR10+-ondersteuning, maar de maximale helderheid is daar dan weer te laag voor om er echt alles uit te halen. Hoewel tablets gemiddeld een aantal nits van 450 hebben en de Tab S7 Plus daar boven zit met 520, is het niet ontzettend helder. HDR-content kan daardoor donker zijn. Ook fel zonlicht werkt de tablet tegen. Vooral wanneer je naar donkere beelden kijkt in een lichte omgeving zie je vaker je reflectie dan wat er gebeurt.

©PXimport

Nieuwe versie van OneUI

De tablet draait op Android 10 en heeft, op moment van schrijven, de beveiligingspatch van 1 juli. Dat is prima dus, al is het nog even afwachten of die patch elke maand verschijnt. De tablet kan in elk geval rekenen op twee jaar aan (Android-)updates. Over Android heen zit softwareschil OneUI, ditmaal versie 2.5.

De veranderingen zijn niet zo groot als destijds met 2.1, maar er zijn wel noemenswaardige verschillen. Zo kun je nu ook de navigatie op basis van bewegingen combineren met third-party launchers, zoals bijvoorbeeld de populaire Nova Launcher. Verder zijn er nog wat toevoegingen voor de standaardcamera doorgevoerd, waardoor je nu sneller je foto’s kunt maken. Ook zijn er meer opties voor de Pro-modus.

Verder is het de interface zoals je hem gewend bent. Het is geen kale Android-ervaring, maar hij komt er wel bij in de buurt. De menu’s zijn overzichtelijk en opgeruimd. Ook ben je minder op Bixby aangewezen. Je kunt de assistent oproepen door bijvoorbeeld de powerknop ingedrukt te houden, maar je kunt ook instellen dat je dan het menu voor energieopties te zien krijgt.

©PXimport

Het blijft jammer om te zien dat Samsung heel veel standaardapplicaties levert, die in veel gevallen niet te verwijderen of uit te schakelen zijn.

Camera en overige aspecten

Dan hebben we bijvoorbeeld nog de vingerafdrukscanner die in het scherm verwerkt zit (in tegenstelling tot de Galaxy Tab S7, waar de scanner in de knop aan de zijkant zit). De scanner werkt snel en accuraat en doet wat het moet doen, zonder al te veel vertraging. Soms gaat het nog wel eens mis (als er direct zonlicht op schijnt of wanneer je vingers nat zijn), maar daar hebben high-end smartphones ook nog steeds last van.

De frontcamera is er één van 8-megapixel. Die levert op zich heldere beelden op. Kleuren komen goed naar voren, maar details vallen al snel weg in de wat donkere delen van de foto. Daarnaast is het van belang dat je een lichtbron, zoals een raam, uit beeld houdt, aangezien dat plekje dan weer overbelicht gepresenteerd wordt. Ben je er echter mee aan het videobellen of iets dergelijks, dan houd je al standaard rekening met dat soort dingen. Dan is de kwaliteit redelijk goed.

©PXimport

De camera’s op de achterkant houden beter rekening met zo’n lichtbron, waardoor dat onderdeel dus ook mooier in beeld verschijnt. De leuren hier zijn dan weer erg donker te noemen. Gelukkig zijn de beelden wel scherp en komen we weinig korrelvorming tegen. Je kunt nog wat spelen met filters, maar die vormen geen oplossing voor de problemen. De Pro-modus biedt hier meer uitkomst, maar verwacht geen topresultaten. De groothoekcamera maakt foto’s in lagere kwaliteit, laat wel artefacten zien en heeft een vervorming aan de zijkanten; gebruik die modus dus alleen in de omgevingen met natuurlijk licht, zonder objecten aan de zijkanten.

Laten we ook niet de vier speakers aan boord vergeten. Wanneer je de tablet horizontaal vasthoudt, dan zitten die speakers aan de zijkant. Er komt heel helder en mooi geluid uit en we merkten zelfs dat de ondersteuning voor Dolby Atmos (met ruimtelijk geluid) goed z’n best deed. Maar de speakers zitten op een plek waar je handen vaak ook zitten (en anders je buik wel), waardoor het geluid vaak weggemoffeld wordt. En dat gaat dan weer ten koste van de kwaliteit.

©PXimport

Samsung Galaxy Tab S7 Plus – conclusie

Laten we wel wezen: tenminste 899 euro betalen voor een tablet is gewoon een hoop geld. Maar als je een goede Android-tablet wil met een stylus (de S Pen wordt meegeleverd en werkt perfect), goede software-ondersteuning, de mogelijkheid het apparaat aan een beeldscherm te koppelen (middels DeX) en toetsenbordondersteuning, dan ontkom je niet aan Samsung.

Samsung heeft laten zien dat het gebrek aan concurrentie geen beperkende factor hoeft te zijn in het uitbrengen van een ongeëvenaarde Android-tablet. Maar of consumenten bereid zijn te betalen voor interne specs die een minimale upgrade gekregen hebben en voor het scherm waar nu nog weinig ondersteuning voor is, is nog maar de vraag. Ja, het oogt allemaal prachtig, de software is razendsnel en het scherm is van hoge kwaliteit – maar als je niet het onderste uit de kan kunt halen met zo’n duur product, dan heb je weinig redenen om dit specifieke model in huis te halen.

Niks zo lekker als een verse pizza. Jammer alleen dat het altijd zo lang duurt voordat-ie klaar is. Dat probleem is nu opgelost: AEG komt met een inbouw combi-stoomoven die een speciale pizzastand heeft. Pizza erin en 2,5 minuut* later is het genieten geblazen. Mangiare!

*Om het even in perspectief te zetten: 2,5 minuut, dat is net lang genoeg om de vaatwasser uit te ruimen, je tanden goed te poetsen of één gemiddelde track op Spotify te beluisteren. Helemaal niks dus.

In een gewone oven duurt het bakken van een verse pizza al gauw 10 tot 12 minuten. De AEG TX7PB62FSB is dus echt supersnel. Dat komt omdat er een speciale pizzastand op zit met een indrukwekkende maximale temperatuur van 340°C. Dankzij deze enorme hitte bak je in slechts 150 seconden een pizza met een perfecte, luchtige en krokante korst. Het is dan ook niet voor niets dat deze oven officieel is goedgekeurd door de Scuola Italiana Pizzaioli, de Italiaanse Pizza Academy.

En het mooie is: ook wie geen principe della cucina (inderdaad, keukenprins) is maakt hiermee de lekkerste pizza's. Het EXCite Touch Display fungeert als je persoonlijke assistent in de keuken. Het scherm vertelt je exact wanneer je de pizza in de oven moet schuiven en wanneer hij er weer uit mag. Voor de voorbereiding kun je rekenen op de AEG-app, die je helpt bij het kneden van authentiek Napolitaans deeg, het bereiden van de perfecte tomatensaus én de nodige inspiratie biedt. Bovendien krijg je er een speciale bakplaat en pizzaschep bij. Succes gegarandeerd dus.

©AEG

Na afloop van een legendarische pizza-avond hoef je niet op te zien tegen het schoonmaken. De pyrolytische zelfreinigingsfunctie brandt vet en resten op hoge temperatuur weg tot as, waardoor je alleen nog maar een vochtig doekje over de binnenkant van de oven hoeft te halen.

Behalve voor die legendarische pizza-avonden is deze ruime oven van 72 liter ook handig voor allerlei andere gerechten. Je wisselt makkelijk tussen de broodbakfunctie met deegrijsfunctie en technieken zoals garen op lage temperatuur of het dehydrateren van fruit en kruiden. Wil je een ovenschotel gratineren, een quichebodem krokant krijgen met alleen onderwarmte of snel iets ontdooien, dan kies je simpelweg de stand die daarbij past. Zelfs aan de details is gedacht, met functies voor het voorverwarmen van borden, het warmhouden van maaltijden en een slimme stand voor inmaken.

Bekijk alle inbouwovens van AEG op Kieskeurig.nl

Het ziet er naar uit dat een remake van Resident Evil: Code Veronica ergens in de eerste helft van 2027 uitkomt.

Er gaan al geruime tijd geruchten over een remake van Resident Evil: Code Veronica. Resident Evil-insider Dusk Golem meldt al geruime tijd dat Capcom aan een remake van de game werkt, alsmede een remake van Resident Evil 0.

Nu heeft de betrouwbare insider NateTheHate zich ook uitgesproken over de remake. Hij claimt ook dat de remake ergens in de eerste helft van 2027 verschijnt. Het is dan ook waarschijnlijk dat de game ergens dit jaar wordt aangekondigd.

De meest recente remake van een Resident Evil-game is de remake van Resident Evil 4. Die game werd zeer goed ontvangen. Hoewel veel fans vermoedden dat de volgende remake die van Resident Evil 5 zou betreffen, lijkt het er op dat mensen hier voorlopig nog op moeten wachten, omdat Code Veronica - en mogelijk ook Resident Evil 0 - eerst aan de beurt zijn.

Over Resident Evil: Code Veronica

Resident Evil: Code Veronica kwam in 2000 uit op Sega's laatste console, de Dreamcast, en later ook naar andere platforms. De game speelt zich ongeveer drie maanden na de gebeurtenissen uit Resident Evil 2 en 3 af. In het spel proberen Claire Redfield en haar broer Chris een uitbraak van het zombievirus op een afgelegen eiland en een onderzoeksfaciliteit in Antarctica te overleven.

De oorspronkelijke game bevatte de traditionele, ietwat ouderwetse besturing van de eerdere Resident Evil-delen voordat Resident Evil 4 een modernere besturing introduceerde. Wel werden de voorgerenderde achtergronden uit eerdere delen vervangen voor 3D-omgevingen en een dynamische camera.

Nog meer Resident Evil

Hoewel de Resident Evil-reeks in de jaren negentig ontstond, blijft de gamefranchise erg relevant, mede dankzij de remakes en nieuwe delen. Op 27 februari verschijnt het negende hoofddeel in de serie, genaamd Resident Evil: Requiem.

In Requiem besturen spelers twee personages: Grace Ashcroft en Leon S. Kennedy. Beide personages bieden een verschillende speelstijl. De segmenten met Leon - onder andere bekend uit Resident Evil 2 en Resident Evil 4 - zijn erg op actievolle schietgevechten gericht. Leon kan daarnaast ook de kelen van vijanden doorsnijden. Hij heeft ook een bijl waarmee hij aanvallen kan afweren. Grace's segmenten zijn juist erg gericht op spanning en horror en draaien vooral om het vermijden van intense gevechten.

Onlangs werden er nog nieuwe beelden van de game getoond, die hier zijn te bekijken. Resident Evil Requiem verschijnt op 27 februari (pre-orderen kan nu al) voor PlayStation 5, Xbox Series X en S, Nintendo Switch 2 en pc. Op 27 februari zullen ook Resident Evil 7 en Resident Evil Village (het achtste deel) op Nintendo Switch 2 uitkomen.